Ταξίδια Μέσα Από Τη Λογοτεχνία!

Η Λογοτεχνία είναι για μένα ένα "παράθυρο" σε έναν μαγικό κόσμο. Κάθε βιβλίο μας "ταξιδεύει" σε κόσμους πραγματικούς, ή φανταστικούς, τωρινούς, μελλοντικούς, ή παρελθοντικούς. Ένα είναι το μόνο σίγουρο, κάθε βιβλίο που μας ενθουσιάζει, μας εντυπωσιάζει, ή μας μαγεύει θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους φίλους - αναγνώστες. Έτσι κι εγώ, θέλω να μοιραστώ με όλους εσάς όσα βιβλία με ενθουσίασαν και με "γέμισαν" με πρωτόγνωρες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα. Σαφώς και η άποψη του κάθε αναγνώστη είναι μοναδική και ένα βιβλίο που εμείς λατρέψαμε μπορεί κάποιος άλλος να το αντιπάθησε, ή ακόμα και να το μίσησε... Μέσα από αυτή την οπτική θεωρώ φρόνιμο να μη σχολιάζω όσα βιβλία δεν με εντυπωσίασαν, ή μου άφησαν αρνητικά συναισθήματα, διότι αυτά είναι απολύτως υποκειμενικά. Δεν θα ήθελα να προκαταλάβω αρνητικά κανέναν αναγνώστη, αποτρέποντάς τον από το να διαβάσει ένα βιβλίο το οποίο, ενδεχομένως, να τον ενθουσιάσει. Κάθε βιβλίο απαιτεί το κατάλληλο περιβάλλον, το υπόβαθρο και την ανάλογη διάθεση για να εκτιμηθεί, οπότε μην αποκλείετε ποτέ τίποτα. Η έκφραση και αποτύπωση της δικής μου γνώμης για κάθε βιβλίο, αλλά και των απόψεων και σχολιασμών άλλων φίλων - αναγνωστών που αναγράφονται στη σχετική κατηγορία, έχουν μοναδικό σκοπό να εκφράσουν το θαυμασμό μας για ορισμένα βιβλία που θεωρούμε άξια λόγου και θέλουμε να γίνουν ευρέως γνωστά, βοηθώντας έτσι τους φίλους - αναγνώστες στην επιλογή του επόμενου βιβλίου που θα διαβάσουν. Πάντοτε με το μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό για όλους τους συγγραφείς, που μέσα από τις σελίδες των βιβλίων τους μας "ταξιδεύουν" μακριά από την εκάστοτε πραγματικότητα ή μας βοηθούν να την κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά σε κάθε περίπτωση "στολίζουν την ψυχή μας", ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κλειώ Ισ. Τσαλαπάτη

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΚΛΗΡΩΣΗ 16/9/2017 - «ΟΤΑΝ Η ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΑΓΓΙΞΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ», της Μαρίας Σωφρονίου (Εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ)

Το Σάββατο 16/9/2017 θα κληρώσουμε δύο (2) αντίτυπα του εξαιρετικού, κοινωνικού μυθιστορήματος «ΟΤΑΝ Η ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΑΓΓΙΞΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ»  της Μαρίας Σωφρονίου, των αγαπημένων εκδόσεων ΩΚΕΑΝΟΣ, προσφορά της συγγραφέως.

Για να είναι έγκυρες οι συμμετοχές σας ακολουθείστε απαραίτητα ΟΛΑ τα παρακάτω βήματα:
(1) Εγγραφείτε ως ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ στο μπλογκ μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», με «Δημόσια Παρακολούθηση», προαιρετικά, ώστε να είστε ορατοί στους διαχειριστές.
(2) Γράψτε μας, υποχρεωτικά, το ΣΧΟΛΙΟ σας στην παρούσα ανάρτηση στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», το οποίο και θα αποτελέσει αποκλειστικά τη συμμετοχή σας στον διαγωνισμό μας.
(3) Πατήστε, υποχρεωτικά, «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» και στη σελίδα των εκδόσεων  ΩΚΕΑΝΟΣ στο Facebook.
(4) Κάνετε ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ της παρούσας ανάρτησης στο προφίλ σας, προαιρετικά.
(5) Προσθέστε στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», όσους φίλους σας νομίζετε πως θα ήθελαν να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό μας.

Έγκυρα θεωρούνται τα σχόλια μόνο των συμμετεχόντων που έχουν ακολουθήσει όλα τα παραπάνω βήματα συμμετοχής στο διαγωνισμό μας (εννοείται αποκλειστικά κάτοικοι Ελλάδας και με ένα μόνο σχόλιο ανά άτομο).
Ευχαριστούμε πολύ την αγαπημένη κ. Σωφρονίου  για την προσφορά της και ευχόμαστε σε όλους σας Καλή Επιτυχία!

Εκδόσεις: Ωκεανός
Σελίδες: 480
Τιμή: 13,80 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«“Πρωτ’ αντίκρισα τα μάτια του, αγέλαστα, μαύρα, έντονα, καυτά σαν κάρβουνα αναμμένα, καρφωμένα μέσα στα δικά μου και ξαφνικά σταμάτησε ο χρόνος και το παρόν και η ζωή μου η ίδια, εκείνη την μαγική στιγμή. Κι’ ας χόρευα στην πλατεία του χωριού και γύρω μου ήταν οι συγχορευτές μου και εκατοντάδες άνθρωποι, που κάθονταν τριγύρω και μας παρακολουθούσαν. Κι’ ας η δυνατή μουσική κινούσε το σώμα μου. Τα μάτια μου έμειναν μέσα στα μάτια του, σάμπως βρήκαν το λιμάνι που έψαχναν από καιρό και άραξαν…”

Ο Κωνσταντίνος και η Μαρία ζουν μια ιστορία αγάπης με φόντο το κάστρο της Μεθώνης στη Μεσσηνία. Θα περπατήσουν αγκαλιά στα σοκάκια του κάστρου, εκεί όπου άφησε τα ίχνη του ένας άλλος έρωτας, το ίδιο απόλυτος, την εποχή της Ενετοκρατίας. Θα αναζητήσουν συγκινημένοι τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο τώρα και στο τότε, αλλάζοντας την πορεία της ζωής τους. Μια ιστορία που έρχεται από το παρελθόν και στυλώνει τα πόδια στο παρόν, τους στοιχειώνει...

Ένα γοητευτικό ερωτικό μυθιστόρημα με γρήγορη πλοκή και πολλές εκπλήξεις.
Η ιστορία ενός υπέρτατου έρωτα που συνταράσσει και συγκλονίζει...»

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική για το βιβλίο στους «Φίλους Της Λογοτεχνίας» στον ακόλουθο σύνδεσμο – γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη:


Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

«ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ», της Χριστίνας Ρούσσου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ», της Χριστίνας Ρούσσου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Σελίδες: 464
Τιμή: 14,94 €

          Διαβάζοντας πριν από κάμποσο καιρό το πρώτο βιβλίο της εξαίρετης Χριστίνας Ρούσσου με τίτλο «Ντουλμπέρα» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ένα αλησμόνητο μυθιστόρημα με ευρύ ιστορικό φόντο, δύσκολα μπορούσα να φανταστώ πως θα μπορούσε να ξεπεράσει εαυτόν θέτοντας τον πήχη ακόμα υψηλότερα από όσο τον έθεσε με το πρώτο της μόλις πόνημα. Κι όμως, με το νέο συναρπαστικό μυθιστόρημά της από το Μεταίχμιο και πάλι, με τίτλο «Στα Πέρατα Της Αντοχής» η αγαπητή συγγραφέας μας αποδεικνύει, για μία ακόμη φορά, πως μπορεί να μας χαρίσει τις ίδιες, αν όχι ακόμα εντονότερες, αναγνωστικές συγκινήσεις μέσα από ένα καλοδουλεμένο και ευρηματικό μυθιστόρημα το οποίο συνδυάζει με αριστοτεχνικό τρόπο την ατόφια Ιστορία με μία ενδιαφέρουσα και εμπνευσμένη μυθιστορία. Η Χριστίνα Ρούσσου, τιμώντας τη γενέτειρά της Νάουσα, μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο όταν ακόμα η περιοχή ήταν τουρκοκρατούμενη, όμως αυτή είναι μόνον η αρχή για το συγκλονιστικό ταξίδι στο οποίο θα μας παρασύρει μαζί με τους ήρωές της.
Αυτή τη φορά θα ταξιδέψουμε μέχρι την Αμερική και την δαιδαλώδη, αναπτυσσόμενη και πολυπολιτισμική Νέα Υόρκη με την αθρόα εισροή μεταναστών από όλο τον κόσμο, την πανέμορφη Γαλλία και τις ακτές του Λίγηρα με τα εύφορα αμπέλια, αλλά και την δικιά μας, γραφική, πανέμορφη και αγαπημένη Ζάκυνθο. Δύο αδέλφια, ο Αχιλλέας και ο Νίκος Μακρής ξεκινούν το καλοκαίρι του 1896 από την τουρκοκρατούμενη ιδιαίτερη πατρίδα τους, τη Νάουσα ή Νιάουστα, το μακρύ και δύσκολο μεταναστευτικό ταξίδι τους μέχρι την πολλά υποσχόμενη Αμερική και το ενδιάμεσο "νησί των δακρύων και του φόβου", την Νήσο Έλις στα ανοιχτά του Μανχάταν. Το Άγαλμα της Ελευθερίας που αντίκριζαν όλοι οι επιβάτες των πλοίων καθώς αυτό κατευθυνόταν προς τον κύριο σταθμό υποδοχής μεταναστών τους ενίσχυε την θέλησή τους για να διεκδικήσουν το ύψιστο, πολυπόθητο αγαθό. Ο αγώνας που τους περιμένει από τη στιγμή που πατούν το πόδι τους στο αμερικανικό έδαφος μεγάλος και δύσκολος, οι πειρασμοί πολλοί μακριά από την οικογένεια, τα ήθη και τα έθιμά τους, τα εμπόδια άφθονα και αναπάντεχα, αλλά εξίσου πολλές και οι ευκαιρίες για μία καλύτερη ζωή. Ο κύριος στόχος τους είναι να επιτύχουν σε ό,τι κι αν κάνουν ώστε να μαζέψουν τα χρήματα για την προίκα της μικρής τους αδερφής Λέγκως και να γυρίσουν στην πατρίδα, έχοντας αφενός το κεφάλι ψηλά και αφετέρου τους απαραίτητους πόρους να ζήσουν μια καλή ζωή. Τα δύο αδέρφια δεν θα ακολουθήσουν τους ίδιους δρόμους, καθώς οι επιλογές που θα κάνουν βάσει των αρχών, των χαρακτήρων και της προσωπικής τους θεώρησης των πραγμάτων, αλλά και οι πορείες τους, θα διαφοροποιηθούν σημαντικά.
Ο Αντώνης, ένας νέος με τον οποίο θα γνωριστούν τα δύο αδέρφια κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς την Γη των Ευκαιριών, θα αποτελέσει σταθμό για τον Αχιλλέα αφού θα του ανοίξει νέους ορίζοντες για να αποκτήσει αυτό που πάντα ονειρευόταν: την πρόσβαση στην μάθηση και την πνευματική του καλλιέργεια. Κάτι που φυσικά δεν συμμερίζεται ο αδερφός του, ο Νίκος, ο οποίος βλέπει άλλες ευκαιρίες εκεί όπου άλλοι βλέπουν μόνο κινδύνους και παρανομίες. Την ίδια εποχή, όσο τα δύο αδέρφια αγωνίζονται για την επιβίωση και την ανέλιξή τους στη Νέα Υόρκη, στην Ελλάδα η οικογένειά τους ακολουθεί τη δική της τραγική πορεία. Οι γονείς τους, ο Γιώργης και η Λισαβούδα, ετοιμάζουν τον γάμο της μονάκριβης αδερφής τους, της νεαρής Λέγκως, με τον Βασίλη τον Λήτο, με όλα τα έθιμα και τις προσταγές της μικρής τους κοινωνίας και της συντηρητικής εποχής τους. Στις αρχές του 20ου αιώνα η γνώμη της υποψήφιας νύφης δεν μετρούσε φυσικά, ούτε καν αυτή της μάνας της, τον μοναδικό λόγο τον είχε δικαιωματικά ο πατέρας και κύρης της κοπέλας. Έτσι, είναι αδιανόητο για τους γονείς της Λέγκως να υποψιαστούν ότι η κόρη τους έχει, από παιδί ακόμα, αλλού δοσμένη την καρδιά της και τα αμοιβαία αισθήματα του νέου που αγαπά τους δίνουν τη δύναμη και τη θέληση να κάνουν το αδιανόητο για εκείνα τα χρόνια. Να αψηφήσουν τις εντολές των οικογενειών τους, τις προσταγές της κοινωνίας, ακόμα και αυτές τις αρχές των θρησκειών τους και να αποτολμήσουν να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στην ευτυχία, έστω και αν αυτό αποβεί μοιραίο για όσους αφήνουν πίσω.  
Από εκεί και πέρα, η συγγραφέας Χριστίνα Ρούσσου μας εκπλήσσει για μία ακόμα φορά, καθώς ξεδιπλώνει ένα περίτεχνο και πολυδαίδαλο ψηφιδωτό μυθοπλασίας, όπου οι ήρωές της παρασύρονται από τους έρωτες, τα πάθη τους, τις προκαταλήψεις μια άδικης και στενόμυαλης κοινωνίας που στερεί το αυτονόητο δικαίωμα στην ευτυχία μέσα από τα άδικα και αταίριαστα "πρέπει", από τα γυρίσματα και τις παραξενιές ενός πεπρωμένου αμείλικτου, αλλά και από τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται εκεί όπου πλέον δεν φαίνεται να υπάρχει καμία ελπίδα. Ήρωες αλησμόνητοι, όπως ο Γάλλος με το αρχαιοελληνικό όνομα και το τραγικό και άκαιρο τέλος, η μαντάμ Ζανέτ με την αινιγματική προστατευόμενη Ελέν, ο λήσταρχος Γιάγκος που λαβώθηκε από τα βέλη ενός έρωτα ανεκπλήρωτου, η Ζακυνθινή, κακομαθημένη κοντεσίνα και το ξεκαρδιστικό "ημέρωμα" της, ο ονειροπόλος Ταρίκ με τον άδοξο και τραγικό έρωτά του και τόσοι άλλοι ακόμα. Ταξιδεύουμε συνεπαρμένοι στα στενά σοκάκια με τα παραδοσιακά σπίτια της Νιάουστας, ή κατά την τούρκικη ονομασία Agustos, αλλά και στα τεράστια οικοδομικά τετράγωνα με τα επιβλητικά, αυστηρά αρχοντικά της Νέας Υόρκης και της Βοστόνης. Μεταφερόμαστε από τα άγρια κατσάβραχα των βουνών και των επικίνδυνων περασμάτων γύρω από το λεκανοπέδιο της Αθήνας, που ακόμα τότε λυμαίνονταν οι λήσταρχοι, στα εκλεπτυσμένα σαλόνια της καλλιεργημένης πρωτεύουσας με τις περίφημες λογοτεχνικές βραδιές. Από τις πανέμορφες ακτές και τις βίλλες της όμορφης Ζακύνθου με τα μαντολίνα και τις ρομαντικές καντάδες, στις μυρωδάτες και εύφορες όχθες του Λίγηρα, τα επιβλητικά κάστρα και τα ατέλειωτα αμπέλια της Γαλλικής εξοχής.
Η περιπλάνησή μας διαρκεί όχι μόνο για όσο κρατά η ανάγνωση του υπέροχου, νέου αυτού μυθιστορήματος της Χριστίνας Ρούσσου αλλά μας συνοδεύει για πολύ καιρό αφότου την ολοκληρώσουμε. Οι ήρωες που έπλασε γίνονται δικοί μας άνθρωποι, τους συμπονούμε, τους κατανοούμε, αγωνιούμε με τα πάθη και τα παθήματά τους, πονάμε και συμπάσχουμε με τις δυστυχίες και τα χτυπήματα της Μοίρας στα οποία αυτοί υποβάλλονται και χαιρόμαστε με τις χαρές και την αγάπη που βιώνουν. Το βιβλίο «Στα Πέρατα Της Αντοχής» είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι σε εποχές περασμένες, σε ζωές που αξίζουν να γνωρίσουμε και με συνταξιδιώτες αλησμόνητους. Οφείλω θερμά συγχαρητήρια στην αγαπητή συγγραφέα για το νέο αυτό πόνημά της, την παρακαλώ να μην μας καθυστερήσει πολύ το επόμενο μυθιστόρημά της, που αποτελεί συνέχεια αυτού του υπέροχου βιβλίου, και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε. Δεν θα το ξεχάσετε ποτέ!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Λίγο πριν το ξεκίνημα του 20ού αιώνα τα αδέρφια Μακρή, ο Αχιλλέας και ο Νίκος, από τη Νάουσα της τουρκοκρατούμενης ακόμα Μακεδονίας, φτάνουν στα πέρατα του κόσμου, στην Αμερική, κυνηγώντας μια καλύτερη ζωή. Στο ταξίδι τους θα συναντήσουν τον Αντώνη - εκείνος κατάγεται από την Έδεσσα, και θέλει να συνεχίσει τις σπουδές του στην Αμερική. Τα χρόνια θα περάσουν, οι πορείες τους θα συγκλίνουν συχνά και η φιλία τους θα είναι η μόνη σταθερά στο περιπετειώδες διάβα τους. Από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα, τη Μακεδονία και τη Ζάκυνθο, και αποκεί στην κοιλάδα του γαλλικού Λίγηρα, τα πρόσωπα θα πληθαίνουν και θα μπλέκονται σαν ιστός. Όταν πια η τρικυμία του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου θα κοπάσει, ένα μυστικό θα τους φέρει αντιμέτωπους με το παρελθόν ξανά. Και τότε οι αντοχές τους θα φτάσουν στα όρια.»

Συνέντευξη με την ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

κ. Γιώτα Φώτου
          Την αγαπητή κ. Φώτου είχα την ευκαιρία να την γνωρίσω συγγραφικά για πρώτη φορά μέσα από το βιβλίο της «Το Δάκρυ Του Κρίνου», το έργο της το οποίο με "μάγεψε" πραγματικά και με έπεισε να την ακολουθώ σε κάθε συγγραφικό της πόνημα. Έκτοτε, αν και ακόμα δεν έχω καταφέρει να διαβάσω όλα τα μυθιστορήματά της, ακολούθησε η ανάγνωση των συγκλονιστικών «Σβησμένων Φεγγαριών», του εκπληκτικού, αλησμόνητου «Διωρόφου Της Τσιμισκή» και, πολύ πρόσφατα, του πιο νέου της βιβλίου, που κυκλοφορεί όπως όλα τα έργα της από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Στης Καρυδιάς Τον Ίσκιο». Όπως αναμενόταν αγάπησα και αυτό το νέο, συναρπαστικό μυθιστόρημά της και με αφορμή την έκδοσή του της ζήτησα να απαντήσει το ερωτηματολόγιο των «Φίλων Της Λογοτεχνίας». Ευχαριστώ θερμά την εξαίρετη συγγραφέα για τον χρόνο που διέθεσε ώστε να μας εκθέσει τις απόψεις της για τη Λογοτεχνία, την συγγραφή και όχι μόνο, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο μυθιστόρημά της αλλά και στο σύνολο του έργου της και σας προσκαλώ να διαβάσετε τις απαντήσεις της, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα την αγαπητή Γιώτα Φώτου!

1) Αγαπητή κ. Φώτου, τις θερμές μας ευχές για το νέο, εκπληκτικό μυθιστόρημά σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Στης Καρυδιάς Τον Ίσκιο». Ποιό ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Σας ευχαριστώ θερμά για όλα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα από μικρή το όνειρο να γίνω συγγραφέας. Δασκάλα ήθελα να γίνω και έγινα και οι σπουδές που ακολούθησαν μετά το πρώτο μου πτυχίο πάλι με τα παιδαγωγικά είχαν σχέση. Μπήκα στη λογοτεχνία όταν με έπεισαν οι δικοί μου πως οι ιστορίες που έλεγα μέσα στην τάξη, ώστε να κάνω πιο εποπτική τη διδασκαλία, θα μπορούσαν να εκδοθούν. Άρχισα λοιπόν με παιδική λογοτεχνία. Αργότερα έγραψα για ενήλικες.

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και κάθε χαρακτήρα και πόσο δύσκολο είναι να σταχυολογήσετε τις απαραίτητες πληροφορίες, όταν αυτές απαιτούνται, ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία στα βιβλία σας;

Την έμπνευση την αντλώ από όσα καλλιεργούνται μέσα μου καθώς παρατηρώ όσα συμβαίνουν γύρω μου. Είναι περίεργη και συγχρόνως μαγική η διαδρομή που γίνεται ανάμεσα στο ερέθισμα και την έμπνευση. Μπορεί να σε οδηγήσει σε απρόσμενα μονοπάτια. Πάντα υπάρχει πραγματολογική έρευνα. Είναι απαιτητική αλλά απαραίτητη.

3) Συνήθως, οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο, είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι εντελώς διαφορετικό από την συγγραφική τους ιδιότητα. Θα θέλατε να μας μιλήσετε σχετικά με αυτό και να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;

Όπως ανέφερα ήμουν εκπαιδευτικός. Πρόσφατα έχω συνταξιοδοτηθεί. Έβλεπα τη συγγραφή παιδικών βιβλίων σαν επέκταση του εκπαιδευτικού μου έργου. Υπήρχε θετική αλληλεπίδραση. Τα βιβλία με βοηθούσαν στο παιδαγωγικό μου έργο και η δουλειά μου εξασφάλιζε υπόβαθρο και κίνητρα για να γράψω.  

4) Έχετε συμπεριλάβει ποτέ στα βιβλία σας κάποια προσωπικά σας βιώματα; Εάν έχει συμβεί αυτό ποτέ, πόσο ανώδυνη, ή επώδυνη ήταν η αντικειμενική προσέγγισή τους συγγραφικά;

Σίγουρα κάποια βιώματα, ακόμα και ασυναίσθητα, έχουν περάσει στα βιβλία μου. Δεν ήταν από αυτά που όρισαν την προσωπική μου πορεία. Ήταν ανώδυνα, ίσως ασήμαντα γεγονότα που έδεναν με την εκάστοτε μυθοπλασία. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει στον κάθε συγγραφέα. Ωστόσο, στο βιβλίο «Τα βιολιά της χαράδρας» παρουσίασα την ιστορία της τοπικής κοινωνίας των προγόνων μου. Ίσως δεν αποτελούσε προσωπικό βίωμα με τη στενή έννοια αφού χρονικά το βιβλίο ήταν τοποθετημένο πολύ πριν τη δική μου γέννηση, αλλά με αφορούσε. Η συγγραφή εκείνου του βιβλίου μου άφησε ένα λυτρωτικό συναίσθημα. Ήταν σα να βγήκαν σκιές από εμπρός μου και πλέον έβλεπα ανοιχτό ορίζοντα. Εξάλλου για το λόγο αυτό το έγραψα. Οι ρίζες του καθενός ορίζουν τη ζωή του.

5) Στο νέο σας μυθιστόρημα, όπως και στο εξαιρετικό προηγούμενο βιβλίο σας με τίτλο «Το Διώροφο Της Τσιμισκή», συνδυάζετε την ευρηματική μυθοπλασία με ατόφια ιστορικά γεγονότα. Ποιά θεωρείτε ως την πιο σημαντική, ίσως και ανεξάντλητη, "πηγή ιδεών" για έναν συγγραφέα;

Η Ιστορία σαφώς είναι ανεξάντλητη πηγή ιδεών. Θα σας εκπλήξω, όμως, λέγοντας ότι η αφορμή τόσο για το βιβλίο «Στης καρυδιάς τον ίσκιο», όσο και για «Το διώροφο της Τσιμισκή» βρίσκεται στο παρόν. Ξεκίνησα από σύγχρονους προβληματισμούς για τους οποίους η Ιστορία έχει απαντήσεις.

6) Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου, ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες του συγγραφέα;

Η επιστήμη, η όποια επιστήμη, βοηθά αφού οδηγεί στην καλλιέργεια του ατόμου. Αυτή η απαραίτητη για μένα καλλιέργεια του συγγραφέα μπορεί να προκύψει επίσης από προσωπικές ανησυχίες ή από την ανάγνωση. Ένας συγγραφέας πρέπει πρώτα να είναι αναγνώστης. Αυτό το θεωρώ απαραίτητο. Δυστυχώς έχω δει άτομα που γράφουν κάποια στιγμή στη ζωή τους χωρίς να γνωρίζουν τίποτα από λογοτεχνία. Όχι, το ένστικτο δεν αρκεί, ούτε οι εμπειρίες. Το λογοτεχνικό κείμενο δεν είναι απλά ένα προσωπικό ημερολόγιο, είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και σοβαρότερο.

7) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας "επισκέπτεται" η συγγραφική σας  έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση, ή τόπος ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε, ή είναι κάτι που "ρέει" αβίαστα από μέσα σας συνέχεια;

Είναι μια ερώτηση στην οποία πάντα δυσκολεύομαι να απαντήσω αφού ποτέ δεν είναι ξεκάθαρη σε μένα η διαδρομή των συνειρμών μου προς τα πίσω. Μέσα στο συγγραφέα συντελείται μια συνεχής διεργασία που έχει σχέση με προσλαμβανόμενα ερεθίσματα, με ιδέες που καλλιεργούνται για χρόνια, με θέματα που τον απασχολούν. Για να δώσουν όλα αυτά την αφορμή για ένα βιβλίο απαιτείται εκείνη η μαγική στιγμή της έμπνευσης, το "κλικ"  που ποτέ δεν έρχεται προγραμματισμένα ή κατόπιν συνειδητής απόφασης, αλλά τον επισκέπτεται εκεί που δεν το περιμένει. Είναι η στιγμή που μέσα του γεννιέται η πλοκή, οι ήρωες έτσι ώστε να αρχίσει το ταξίδι της συγγραφής. Από εκεί και μετά, εγώ προσωπικά, έχω κάποιες εμμονές και συνήθειες. Γράφω συνήθως τις πρώτες πρωινές ώρες και πάντα σε συγκεκριμένη θέση.

8) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο μυθιστόρημά σας αρκείστε στη δική σας μόνο γνώμη και αξιολόγηση, πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του, ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου την κρίση του οποίου εμπιστεύεστε;

Δε θέλω να μπλέκω πολλούς, με αποπροσανατολίζουν. Όμως πάντα δίνω το κείμενο στην  αδερφή μου. Εκείνη αφενός παίρνει τη ματιά του αναγνώστη και αφετέρου είναι πλέον αρκετά εξοικειωμένη με τα γραπτά μου ώστε να μπαίνει στη δική μου σκέψη.

9) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο και, γιατί όχι, την ιστορία "πίσω από την ιστορία" που σας οδήγησε στη συγγραφή του;

Ο βαρύς ίσκιος της καρυδιάς για μένα συμβολίζει το βαρύ ίσκιο που υπάρχει στη ζωή κάποιων ανθρώπων. Το βιβλίο περιγράφει τον πολυκύμαντο έρωτα της Θάλειας και του Δημοσθένη, όπως επίσης και τη ζωή των οικογενειών τους σε βάθος χρόνου. Μέσα στο κείμενο πέρα από τα ιστορικά γεγονότα και τη νοοτροπία της κλειστής κοινωνίας που σημάδεψαν τη ζωή των ηρώων (η μυθοπλασία αναφέρεται στην περιοχή της ορεινής Ευρυτανίας κατά το πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα), περιγράφονται τα αίτια της μετανάστευσης αλλά και η ζωή των μεταναστών στο Τορόντο του Καναδά.
Η σκέψη μου, για να γίνει αυτό το βιβλίο, ξεκίνησε από  όσα συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας.  Μετά θέλησα να δω ποια είναι η διαδρομή που μας περιμένει στο μέλλον, το δικό μας μέλλον κι έτσι πήγα πίσω προσπαθώντας να εξετάσω τα αίτια σε βάθος, να αντιπαραβάλω καταστάσεις. Σταμάτησα στις δυσκολίες εκείνης της εποχής, τα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, την τότε μετανάστευση, σε συμπεριφορές ατόμων. Έδειχναν τόσο επίκαιρα. Έκανα μια κοινωνική ιστορία με ιστορικό υπόβαθρο θέλοντας να πω ότι πολλοί βρέθηκαν σε ακόμα χειρότερη από τη δική μας θέση. Οι ήρωές μου είναι άτομα που παλεύουν, κάνουν σοβαρά λάθη, πέφτουν, ξανασηκώνονται, προσπαθούν μέσα σε σκληρά χρόνια. Η μοίρα, το κράτος, ακόμα και ο έρωτας μπορεί να βάζουν σκιές στο δρόμο κάποιων ανθρώπων σε όλες τις εποχές, ωστόσο το ζητούμενο είναι οι επιλογές του καθενός, ο προσωπικός του αγώνας.

10) Η συγγραφέας Γιώτα Φώτου βρίσκει το χρόνο να διαβάζει για δική της ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο της; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιό είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστρια και γιατί;

Ναι, βέβαια. Από παιδί διάβαζα πολύ και διαβάζω πολύ. Παρά το γεγονός των πολλών υποχρεώσεων (οι ρόλοι στη ζωή μου είναι πολλοί, δεν έχω μόνο αυτόν του συγγραφέα), βρίσκω πάντα χρόνο για διάβασμα. Διαβάζω πολλών ειδών λογοτεχνικά βιβλία. Με έλκουν κυρίως αυτά του μαγικού ρεαλισμού. Το θέλω το παραμύθι, μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω τη δική μου μοναδική αποκρυπτογράφηση, αυτή που εγώ έχω ανάγκη.

11) Θυμάστε το πρώτο σας ανάγνωσμα το οποίο σας "παρέσυρε" στον κόσμο της λογοτεχνίας; Θεωρείτε ότι έχετε δεχθεί επιρροές από κάποιους ομότεχνούς σας, έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς, στο δικό σας τρόπο γραφής, ύφους ή θεματολογίας;

Σίγουρα έχω δεχτεί επιρροές. Ασυνείδητα έγινε αυτό. Προσπαθώ, όμως, όταν συνειδητοποιώ κάποια στοιχεία που παραπέμπουν σε άλλα βιβλία, σε άλλους συγγραφείς, να φύγω από αυτά, να κρατήσω το δικό μου προσωπικό ύφος. Ένα  βιβλίο για να θεωρηθεί επιτυχημένο πρέπει να διακατέχεται από πρωτοτυπία. Αυτό είναι το ζητούμενο και είναι δύσκολος στόχος. Διάβαζα από πολύ μικρή λογοτεχνία – αυτό το γεγονός οφείλεται στον πατέρα μου. Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι ότι με έκανε να καταλάβω τι ακριβώς είναι η λογοτεχνία είναι «Το γιούσουρι» του Καρκαβίτσα. Ήμουν πολύ μικρή, ίσως μικρότερη από δέκα χρονών.

12) Ποιά είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία υπάρχει κάποιο βιβλίο το οποίο έχετε λατρέψει,  το οποίο "ζηλεύετε" ως λογοτεχνικό έργο και θα θέλατε, ή ονειρεύεστε να έχετε συγγράψει εσείς;

Είναι τόσα πολλά τα βιβλία και τόσοι πολλοί οι συγγραφείς έλληνες και ξένοι που δεν μπορώ να επιλέξω. Πολλούς αγάπησα και θαύμασα αλλά δε ζήλεψα κανένα βιβλίο. Ήταν ανώφελο. Ο κάθε συγγραφέας είναι μοναδικός. Ακόμα και να το ήθελα δε θα μπορούσα να γράψω κάτι που έγραψε κάποιος άλλος. Είμαι ένας διαφορετικός άνθρωπος με διαφορετικά βιώματα, διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικό τρόπο σκέψης και έκφρασης.

13) Πιστεύετε πως ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη κατά τη γνώμη σας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για την "διεύρυνση των οριζόντων" του;

Ναι, το θεωρώ απαραίτητο. Έχω κάνει ταξίδια για τις ανάγκες της συγγραφής. Εξάλλου, μου αρέσουν τα ταξίδια. Εδώ να αναφέρω ότι κάποιες φορές έτυχε να με βρει η έμπνευση μέσα σε ένα τρένο ή στο τιμόνι. Ωστόσο, πραγματικά δεν είναι πάντα εφικτό να επισκεφτώ τον τόπο που η μυθοπλασία με αναγκάζει να περιγράψω. Ο κάθε ήρωας έχει άλλη πορεία, άλλη ζωή που δεν μπορεί να συναντηθεί πάντα με αυτή του συγγραφέα. Σε εκείνη την περίπτωση ο συγγραφέας πρέπει να μπει στην καθημερινότητα του ήρωα μέσα από άλλους δρόμους: διαβάσματα, εικόνες, βίντεο, ταινίες, ιστορικές αναφορές, πραγματολογική έρευνα.

14) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να "πειραματίζεται" θεματολογικά, ρισκάροντας το υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Ένας εν δυνάμει συγγραφέας δε φοβάται τις προκλήσεις. Εξάλλου έρχεται η στιγμή που νοιώθει την ανάγκη να γράψει κάτι διαφορετικό. Όταν γράφω δε σκέφτομαι την εμπορικότητα. Αυτό που οδηγεί την "πένα" είναι κυρίως αυτό που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής κι όχι από τη λογική και τη σκοπιμότητα.

15) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες "αφυπνίζοντας" τη σκέψη τους, ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι απλά και μόνο ψυχαγωγικός; Εσείς, ποιά μηνύματα επιδιώκετε να "περάσετε" στους αναγνώστες σας και σε ποιό είδος αναγνωστικού κοινού, συνήθως, απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Η λογοτεχνική ανάγνωση είναι ψυχαγωγία αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Προσωπικός μου στόχος είναι να δώσω ερεθίσματα στον αναγνώστη ώστε να εξελίξει τη μυθοπλασία, να την πάει πιο πέρα από εκεί που την έφτασα εγώ βάζοντας μέσα τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό προϋποθέτει ένα ανοιχτό κείμενο που αποκωδικοποιείται με διαφορετικούς τρόπους. Αυτό είναι λογοτεχνία. Θεωρώ ότι απευθύνομαι στο μέσο αναγνώστη. Τα βιβλία μου μπορούν να διαβαστούν από πολλούς. Η ερμηνεία όσων γράφω εξαρτάται από τη δική τους αναγνωστική εμπειρία.  Κάποιοι θα δουν πίσω από το κείμενο, κάποιοι άλλοι θα σταθούν απλά στο προφανές. Δεν έχει σημασία, αρκεί να καλύψουν τις ανάγκες τους.

16) Θεωρείτε πως η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει  πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα και, ειδικότερα, οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας; Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η "φυγή" από αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα;

Είναι πολλοί οι λόγοι για τους οποίους ένας αναγνώστης διαβάζει. Κάποιοι θέλουν πραγματικά να ξεφύγουν, κάποιοι άλλοι να καταλάβουν. Η λογοτεχνία εξασφαλίζει δυνατότητα ενδοσκόπησης και κατανόησης όσων συμβαίνουν γύρω μας αρκεί ο αναγνώστης να είναι μυημένος. Η σύγχρονη πραγματικότητα δίνει πολλές αφορμές στους συγγραφείς. Είναι άπειρα τα βιβλία που αντλούν τη θεματολογία τους από αυτή. Ακόμα μπορεί, όπως προείπα, να τους στείλει σε  δρόμους του παρελθόντος.

17) Στην σύγχρονη πραγματικότητα και στην εποχή της άκρατης τεχνολογίας ποιά θεωρείτε πως είναι η θέση του λογοτεχνικού βιβλίου; Περνάει τελικά το βιβλίο κρίση στη χώρα μας ή διεθνώς και τί θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να γίνει πιο προσιτό στο αναγνωστικό κοινό και ιδιαίτερα στους νέους;

Ήδη νομίζω ότι οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι έχουν ρίξει τις τιμές λαμβάνοντας υπόψη τη δεδομένη κρίση που περνά το βιβλίο σήμερα. Δεν είναι λογική αυτή η κρίση του βιβλίου. Ο άνθρωπος στα δύσκολα στρέφεται στον πολιτισμό, ψάχνει διέξοδο στη λογοτεχνία. Στην Ελλάδα αυτή η κρίση οφείλεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι αναγνώστες ήταν περιστασιακοί. Αυτοί σταμάτησαν να διαβάζουν. Θα προτιμήσουν να δώσουν τα 15 ευρώ για μανικιούρ παρά για να ένα βιβλίο. Οι συνειδητοί αναγνώστες θα αγοράσουν βιβλία γιατί τα έχουν ανάγκη. Ψάχνουν μέσα σ’ αυτά διεξόδους, ανοιχτά παράθυρα, ενδοσκόπηση, δρόμους για το όνειρο, χαλάρωση, ψυχαγωγία. Δυστυχώς, οι συνειδητοί αναγνώστες δεν είναι πολλοί στη χώρα μας.

18) Είχατε κάποιους "ενδοιασμούς" όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε αυτό από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία των βιβλίων σας, πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Πάντα έχω ενδοιασμούς. Ακόμα και τώρα που κυκλοφορούν 21 βιβλία μου, εκ των οποίων κάποια παιδικά έχουν πάρει σημαντικές διακρίσεις, ενώ αυτά των ενηλίκων έχουν αποκτήσει έναν μεγάλο αριθμό φανατικών αναγνωστών που με ακολουθούν πιστά. Οι ενδοιασμοί εντείνουν την υπευθυνότητα για κάθε νέα προσπάθεια. Η θεματολογία παίζει ρόλο (ανάμεσα σε πολλά άλλα) στην αποδοχή του αναγνωστικού κοινού, αν και πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι δεν επιλέγω εγώ τη θεματολογία, εκείνη με επιλέγει.

19) Εσείς, με την έως τώρα πείρα σας στον χώρο της συγγραφής, τί θα συμβουλεύατε όλους τους νέους επίδοξους συγγραφείς, που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Η συγγραφή είναι μια μοναχική και ιδιαίτερα απαιτητική διαδρομή. Κάποιες φορές μπορεί να γίνει και επώδυνη. Θα συμβούλευα πρωτίστως να κοιτάξουν βαθιά μέσα τους, να αξιολογήσουν τις δυνάμεις τους κι από εκεί και πέρα  απαραίτητα θεωρώ την επιμονή και την υπομονή. Ένα καλό έργο θα βρει αργά ή γρήγορα τον εκδότη του.  

20) Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης  αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία σε όλα σας τα βιβλία και ειδικότερα, στο νέο  μυθιστόρημά σας «Στης Καρυδιάς Τον Ίσκιο», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τί να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Δουλεύω πολύ σκληρά τον τελευταίο καιρό με ένα εντελώς διαφορετικό είδος γραφής. Δε θα ήθελα να μιλήσω ακόμα γιατί κατά κάποιον τρόπο πειραματίζομαι, δεν ξέρω  αν θα καταλήξει εκεί που θέλω (οι ενδοιασμοί που προαναφέραμε). Ωστόσο ελπίζω να σας εκπλήξω ευχάριστα.
Σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία όπως επίσης και για τις ευχές.

Βιογραφία Γιώτας Φώτου:

Η ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ γεννήθηκε στο Δροσάτο Καρδίτσας και μεγάλωσε στη Λάρισα, όπου σπούδασε αρχικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές της στο ΑΠΘ και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Εργάστηκε ως Σχολική Σύμβουλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν έξι μυθιστορήματά της για ενηλίκους, καθώς και δεκατρία βιβλία της για παιδιά. Συνολικά κυκλοφορούν περισσότερα από 60.000 αντίτυπα των βιβλίων της.

Περισσότερες πληροφορίες για το συνολικό συγγραφικό έργο της Γιώτας Φώτου στο επίσημο προφίλ της στο site των εκδόσεων Ψυχογιός:

Εργογραφία Ενηλίκων Γιώτας Φώτου:

«ΣΤΗΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ ΤΟΝ ΙΣΚΙΟ» (2017)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 384
Τιμή: 13,95 €
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Πικρό δέντρο η καρυδιά. Βαρύς ο ίσκιος της. Αν κάποιος χαλαρώσει κάτω από αυτόν, κινδυνεύει να χαθεί.

Η Θάλεια Λυμπέρη και ο Δημοσθένης Ταρούσης, παιδιά ακόμα, συναντιούνται κάτω από μια καρυδιά, σε ένα ορεινό χωριό της Ευρυτανίας. Οι οικογένειές τους, το κράτος και η μοίρα έχουν κληροδοτήσει και στους δυο ασήκωτο φορτίο. Απελπισμένοι και βλέποντας τα όνειρά τους να πνίγονται, κάνουν λανθασμένες επιλογές, φτάνοντας στην άκρη του γκρεμού. Θα ξαναβρεθούν, ενήλικοι πλέον, στο Τορόντο του Καναδά, έχοντας επάνω του ο καθένας βαθιές πληγές που δύσκολα μπορούν να σβήσουν.

Ένα ταξίδι στα δύσκολα χρόνια 1908-1958, μέσα από τα οποία έρχονται στο φως κοινωνικές και πολιτικές αναταράξεις, οι πόλεμοι, η Κατοχή, ο Εμφύλιος, ο αγώνας για επιβίωση σε απομονωμένες περιοχές της χώρας και η νοοτροπία των κατοίκων τους, η μετανάστευση αλλά και τα προβλήματά της μέσα από τη συγκλονιστική πορεία δύο οικογενειών και την ανατρεπτική ιστορία μιας λαβωμένης αγάπης.»

Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στους «ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://filoithslogotexnias.blogspot.gr/2017/07/blog-post_13.html

«ΤΟ ΔΙΩΡΟΦΟ ΤΗΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ» (2015)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 376
Τιμή: 13,95 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Μια γυναίκα που βρίσκεται μέσα σε μια μακροχρόνια, αδιέξοδη σχέση, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που κρατά κρυμμένα μυστικά, μια νύφη που φεύγει από τον ίδιο της τον γάμο αμέσως μετά τον γαμήλιο χορό και μια υπερήλικη που έχει οικειοποιηθεί ένα ξένο όνομα συναντιούνται κάτω από ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας κι αποφασίζουν να ξεκαθαρίσουν μια παλιά ιστορία. Έτσι έρχονται στο προσκήνιο γεγονότα που στιγμάτισαν για πάντα την ιστορία της ανθρωπότητας, δύσκολες εποχές και συνταρακτικές προσωπικές ιστορίες, γεμάτες πόνο και ξεριζωμό, ανάρμοστους έρωτες και προδοσίες, ελπίδες κι αγώνες για επιβίωση. Συνδετικός κρίκος όλων η Θεσσαλονίκη κι ένα διώροφο σπίτι στην Τσιμισκή.
Η Μικρασιατική Καταστροφή, ο διωγμός των Ποντίων κι αργότερα ο τραγικός αφανισμός των εβραίων της Θεσσαλονίκης στήνουν τον καμβά πάνω στον οποίο η Γιώτα Φώτου πλέκει μια συγκλονιστική ιστορία γεμάτη ανθρώπινα πάθη, μεγάλες αλήθειες κι απρόσμενες ανατροπές.»

Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στους «ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://filoithslogotexnias.blogspot.gr/2016/10/blog-post.html

«ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ» (2013)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 392
Τιμή: 11,62 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Ο αξιωματικός του τσαρικού στρατού Αλέξιος Αλμαντάς έρχεται να εγκατασταθεί στο κτήμα του πατέρα του στη Θεσσαλία κουβαλώντας στις αποσκευές του μυστικά, πίκρα και ενοχές.  Εκεί γνωρίζει και παντρεύεται την πανέμορφη Βικτωρία Μάλφα, κόρη κολίγου που αγωνίζεται να ξεφύγει από την ανέχεια. Ο γάμος αυτός γκρεμίζει τα όνειρα του νεαρού αγρότη Σταύρου Δερματά και τον αναγκάζει να καταφύγει στα ληστοκρατούμενα βουνά, για να επιστρέψει τρία χρόνια αργότερα αποφασισμένος να διεκδικήσει την καρδιά της αγαπημένης του.
Δυο άντρες που συγκρούονται και φτάνουν στα άκρα. Μια γυναίκα που παραπαίει διχασμένη ανάμεσά τους. Ένα ερωτικό τρίγωνο με καταστροφικές συνέπειες. Ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης; Ποιος πληρώνει τελικά το τίμημα της προδοσίας;
Από την Αγία Πετρούπολη της πρώτης ρώσικης επανάστασης μέχρι το κοσμοπολίτικο Παρίσι και από τη Θεσσαλία των αγροτικών αναταραχών μέχρι την Αθήνα του 1910,  το μυθιστόρημα της Γιώτας Φώτου δείχνει ότι τα πάθη και οι κοινωνικές ανισότητες ορίζουν παντού και πάντοτε τις ζωές των ανθρώπων.»

«ΣΒΗΣΜΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ» (2011)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 392
Τιμή: 13,95 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Για μεγάλο διάστημα μετρούσα τα χρόνια με σβησμένα φεγγάρια, ελπίζοντας παράλληλα για το φωτεινό πρόσωπο της ζωής.  Οι δικές μου μέρες έλαμψαν όταν γνώρισα την αληθινή αγάπη. Όσα πέρασα στο παρελθόν με έκαναν δυνατή, ανθεκτική στον πόνο. Τον δύσκολο δρόμο δεν τον φοβάμαι. Το σκοτάδι δεν αντέχω, αυτό που με αποπροσανατολίζει από τον προορισμό μου. Και είμαι έτοιμη να κάνω ό,τι χρειαστεί για να φέρω πάλι το φεγγάρι ολόγιομο στον δικό μου ουρανό».
Η ξαφνική εμφάνιση της Μηλίτσας Χαριτίδη σ’ ένα μικρό χωριό το Νοέμβρη του 1958 ταράζει τα νερά της κλειστής κοινωνίας. Ο Νάκος Παπαχρήστος και ο Μενέλαος Παρίσης, δύο άντρες που τους ενώνει ένα σκοτεινό παρελθόν, την ερωτεύονται παράφορα. Η κοπέλα παίζει μαζί τους, ενώ παράλληλα στρέφεται στη Φιλιώ, την κόρη του Νάκου, και κερδίζει τη συμπάθειά της.  Οι δύο γυναίκες εκμυστηρεύονται η μία στην άλλη τα τραγικά γεγονότα που τις σημάδεψαν. Και όταν σταδιακά αποκαλύπτεται η ζωή τους, έρχεται στο φως ένα συγκλονιστικό μυστικό που θα τις ενώσει για πάντα.
Η ιστορία μιας κοπέλας που τόλμησε να αψηφήσει τα σκοτάδια της ζωής της και να κατακτήσει το φως της αλήθειας.»

Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στους «ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://filoithslogotexnias.blogspot.gr/2014/02/blog-post_3280.html

«ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ» (2010)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 336
Τιμή: 12,96 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Βοστόνη, 1950. Η Μερόπη φτάνει στην άλλη άκρη του κόσμου, αποφασισμένη να μη μιλήσει ποτέ και σε κανέναν για το παρελθόν της. Ο έρωτας, στο πρόσωπο του Μέμου, χτυπά την πόρτα της αλλά εκείνη αρνείται για χρόνια να τον δεχτεί. Τυλιγμένη σε ένα πέπλο μυστηρίου και χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τη ζωή επιδίδεται στην κατασκευή κοσμημάτων και φτάνει στο απόγειο της επαγγελματικής επιτυχίας, αποκτώντας φήμη και πλούτη. Τριάντα χρόνια αργότερα επιστρέφει στην Ελλάδα για να συναντήσει δυο παιδιά, τον Αντώνη και τη Μένη, και να εξοφλήσει ένα παλιό χρέος. Ωστόσο, το δάκρυ του κρίνου παραμένει ανεξίτηλο να της θυμίζει τη μέρα που ο ήλιος χάθηκε για πάντα από τη ζωή της. Ο θάνατός της θα φέρει τον Αντώνη και τη Μένη αντιμέτωπους με ένα συγκλονιστικό αίνιγμα. Μέσα από την πένα της Γιώτας Φώτου έρχεται στο φως η τρικυμιώδης ζωή μιας γυναίκας που σημαδεύτηκε από ένα τραγικό παιχνίδι της μοίρας και αγωνίστηκε για να συμφιλιωθεί με τα δικά της λάθη και τα λάθη των άλλων.»

«ΤΑ ΒΙΟΛΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΔΡΑΣ» (2008)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 304
Τιμή: 13,95 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η Λίζα έχει κάνει τη ζωή της άνω-κάτω. Ακολουθεί τη φίλη της Μαργαρίτα σ’ ένα ορεινό χωριό των Αγράφων ελπίζοντας να βρει την ψυχική της ηρεμία. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπη μ’ ένα τρομερό μυστικό που κρύβουν οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού και θα αναγκαστεί να πάρει καθοριστικές αποφάσεις. Στα μέσα του 19ου αιώνα η οικογένεια του Θανασούλα, κυνηγημένη, καταλήγει στα Άγραφα, όπου προσπαθεί να στεριώσει, ώσπου ο Κίτσος, μοναδικός γιος της οικογένειας και άριστος δεξιοτέχνης του βιολιού, γκρεμίζεται στη χαράδρα. Μαζί του φαίνεται να γκρεμίζονται τα πάντα. Ωστόσο, μια μυστηριώδης παρουσία βιολιών  αναλαμβάνει, δια μέσου των δεκαετιών, να  δείχνει στους απογόνους της οικογένειας το δρόμο που αρχικά χάραξε ο Θανασούλας. Κι εκείνοι  πορεύονται πάνω του, ακόμα κι όταν απαιτούνται θυσίες.
Ένα συγκλονιστικό ταξίδι σε δύο  διαφορετικούς κόσμους με ίδιο προορισμό αλλά διαφορετικά περάσματα, γεμάτο δυνατούς έρωτες, πάθη και αγώνες, που δείχνει ότι πολλές φορές η ύπαρξη ενός οράματος είναι αναγκαία στη ζωή των ανθρώπων.» 

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Συνέντευξη με την ΓΕΡΑΚΙΝΑ ΜΠΟΥΡΙΚΑ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

κ. Γερακίνα Μπουρίκα
          Με την αφορμή της κυκλοφορίας του νέου, συναρπαστικού μυθιστορήματος της Γερακίνας Μπουρίκα, που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Ωκεανός με τίτλο «Όταν Η Αλήθεια Ντύθηκε Το Ψέμα», η εξαίρετη συγγραφέας είχε την καλοσύνη να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο των «Φίλων Της Λογοτεχνίας», σχετικά με το αξιόλογο έργο της, τις απόψεις της για την λογοτεχνία και όχι μόνο, καθώς και το συγγραφικό της έργο. Την ευχαριστώ θερμά για το χρόνο που μου διέθεσε, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο της βιβλίο και σας προσκαλώ να διαβάσετε τις απαντήσεις της ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα την αγαπητή Γερακίνα Μπουρίκα!

1) Αγαπητή κ. Μπουρίκα, τις θερμές μας ευχές για το νέο, συναρπαστικό μυθιστόρημά σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός, με τίτλο «Όταν Η Αλήθεια Ντύθηκε Το Ψέμα». Ποιό ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας. Εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου να είστε πάντα καλά και να συνεχίζετε το έργο σας.
Το ότι πάντα κάθε κατάσταση της ζωής μου, είτε ευχάριστη είτε δυσάρεστη, την αποτύπωνα πάνω σε ένα χαρτί, ήταν για μένα ένα σημάδι ότι, η γραφή, είναι ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικότητάς μου. Πριν τέσσερα χρόνια, ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος, στον οποίο αφιέρωσα και το δεύτερο βιβλίο μου, διαβάζοντας εκείνα που έγραφα μου επέμενε πως το μόνο που φανταζόταν για μένα ήταν να είμαι συγγραφέας. Εκείνος αρχικά ήταν η αιτία να παρασυρθώ σε αυτή τη σκέψη. Σκέψη τολμηρή για μένα όμως παράλληλα δελεαστική. Ακούγοντας λοιπόν σε μια κουβέντα μια συναρπαστική ιστορία που είχε διαδραματιστεί στο χωριό ενός άλλου φίλου στο παρελθόν και συνεχίζεται βέβαια μέχρι σήμερα, γοητεύτηκα και ένιωσα ότι έφτασε η ώρα να δοκιμάσω να την γράψω εγώ και να γίνει βιβλίο. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ξέφυγα από «τα δικά μου» και αποτύπωσα στο χαρτί κάτι έξω από εμένα. Ξεκίνησα τη συγκεκριμένη ιστορία τέλη του 2013 και τον Ιανουάριο του 2015 εκδόθηκε το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Έτσι το έγραψαν οι Μοίρες».

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και κάθε χαρακτήρα και πόσο δύσκολο είναι να σταχυολογήσετε τις απαραίτητες πληροφορίες, όταν αυτές απαιτούνται, ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία στα βιβλία σας;

Η έμπνευση δεν είναι κάτι συγκεκριμένο. Από μικρό παιδί διάβαζα βιβλία. Πολλά βιβλία. Είμαι φανατική αναγνώστρια και κάθε ένα βιβλίο πιστεύω αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλά άλλα. Ερεθίσματα που παίρνω μέσα από βιβλία, από τραγούδια, από προσωπικές εμπειρίες, μπλέκουν μεταξύ τους και δημιουργούν κάτι αδιόρατο ουσιαστικά αλλά ουσιώδες στο να με βοηθάει να γράφω. Όσον αφορά την έρευνα δεν είναι κάτι πολύ χρονοβόρο για μένα γιατί δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Οι απαραίτητες πληροφορίες που μπορεί να απαιτούνται για ένα κείμενο, γίνονται είτε μέσω διαδικτύου είτε μέσω άλλων βιβλίων. Επειδή είμαι πολύ οργανωτικός άνθρωπος δεν με δυσκολεύει καθόλου η συλλογή τους και ο συνδυασμός τους.

3) Συνήθως, οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο, είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι εντελώς διαφορετικό από την συγγραφική τους ιδιότητα. Θα θέλατε να μας μιλήσετε σχετικά με αυτό και να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;

Μέχρι πριν λίγα χρόνια το επάγγελμά μου είχε σχέση με τις πωλήσεις και τα λογιστικά που είχα σπουδάσει. Πλέον ασχολούμαι αποκλειστικά με την συγγραφή καθώς και αρθρογραφώ στην «Κυριακάτικη» εφημερίδα. Η μόνη μου ιδιότητα που πλέον δεν έχει σχέση με το γράψιμο, είναι το επάγγελμα «μητέρα», που πιστέψτε με η επιρροή του, αν εξαιρέσεις κάποια πρακτικά θέματα χρόνου, μόνο θετική είναι. Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι μία ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης και όχι μόνο για όσους ασχολούνται με την συγγραφή.

4) Έχετε συμπεριλάβει ποτέ στα βιβλία σας κάποια προσωπικά σας βιώματα; Εάν έχει συμβεί αυτό ποτέ, πόσο ανώδυνη, ή επώδυνη ήταν η αντικειμενική προσέγγισή τους συγγραφικά;

Προσωπικά βιώματα δεν υπάρχουν σε κανένα βιβλίο μου. Προσωπικές επιρροές σίγουρα υπάρχουν, όμως είναι πολύ μικρά κομμάτια από εμένα που ουσιαστικά δεν τα καταλαβαίνω. Δεν ξέρω αν θα έμπαινα ποτέ στην διαδικασία να γράψω προσωπικά μου βιώματα σε ένα βιβλίο.

5) Στο νέο σας μυθιστόρημα, μετά από το προηγούμενο best seller βιβλίο σας «Έτσι Το Έγραψαν Οι Μοίρες», πραγματεύεστε μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, που θα μπορούσε ίσως να είναι και αληθινή. Ποιά θεωρείτε ως την πιο σημαντική, ίσως και ανεξάντλητη, "πηγή ιδεών" για έναν συγγραφέα;

Η ίδια η ζωή είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης. Μια ματιά αν ρίξεις ουσιαστική σε κάποια γεγονότα ή σε κάποιους ανθρώπους, μπορείς να έχεις το πιο ενδιαφέρον βιβλίο στα χέρια σου. Άλλωστε τίποτε δεν μπορεί να γραφτεί αν ποτέ δεν είχε συμβεί.

6) Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου, ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες του συγγραφέα;

Εγώ δεν έχω επιστημονικό υπόβαθρο. Τώρα γράφω το τρίτο μου βιβλίο.

7) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας "επισκέπτεται" η συγγραφική σας έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση, ή τόπος ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε, ή είναι κάτι που "ρέει" αβίαστα από μέσα σας συνέχεια;

Αρκεί να καθίσω στον υπολογιστή μου. Η έμπνευση με επισκέπτεται αφού αρχίσω να γράφω και όχι πριν. 

8) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο μυθιστόρημά σας αρκείστε στη δική σας μόνο γνώμη και αξιολόγηση, πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του, ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου την κρίση του οποίου εμπιστεύεστε;

Κατά την διάρκεια της συγγραφής ενός βιβλίου μοιράζομαι αποσπάσματα με κάποιες αγαπημένες φίλες. Περισσότερο θέλω να τις έχω παρέα σε αυτό που κάνω και όχι την έγκρισή τους. Ακόμη και όταν επαναστατούν για κάτι που δεν τους αρέσει, εγώ ακολουθώ το δικό μου μονοπάτι. Και στο τέλος μου λένε «είχες δίκιο. Έτσι έπρεπε».

9) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο και, γιατί όχι, την ιστορία "πίσω από την ιστορία" που σας οδήγησε στη συγγραφή του;

Η ιστορία ξεκινάει με τρεις γυναίκες. Σε τρεις διαφορετικές πόλεις με τρεις διαφορετικές ερωτικές ιστορίες. Μετά την πτώση ενός αεροπλάνου, η ζωή αυτών των γυναικών ανατρέπεται. Ανακαλύπτουν ψέματα που για πολλά χρόνια έντυναν την δική τους αλήθεια. Η απόφασή τους μόνο μία. Εκδίκηση. Ο πόλεμος ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα ξεκινά, εκείνες όμως αγνοούν πως  οι ρόλοι των θυμάτων και των θυτών θα αλλάξουν. 
Μεγάλο ρόλο στο συγκεκριμένο βιβλίο παίζει η ενδοοικογενειακή βία, οι επιπτώσεις της στην ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου και κατ’ επέκταση σε όλους όσους βρίσκονται στην ζωή του.
Η ιστορία πίσω από την ιστορία, ήταν το όνειρο ενός φίλου για αρχή. Οι τρεις γυναίκες και οι ιστορίες τους ξεκίνησαν με αυτή την αφορμή χωρίς όμως να μπορώ να φανταστώ που θα με οδηγήσουν.

10) Η συγγραφέας Γερακίνα Μπουρίκα βρίσκει το χρόνο να διαβάζει για δική της ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο της; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιό είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστρια και γιατί;

Τώρα το καλοκαίρι είναι η ευκαιρία μου για διάβασμα. Όπως σας είπα, είμαι φανατική αναγνώστρια. Το είδος όμως δεν είναι σταθερό. Αναλόγως με την διάθεσή μου θα γίνει η επιλογή.

11) Θυμάστε το πρώτο σας ανάγνωσμα το οποίο σας "παρέσυρε" στον κόσμο της λογοτεχνίας; Θεωρείτε ότι έχετε δεχθεί επιρροές από κάποιους ομότεχνούς σας, έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς, στο δικό σας τρόπο γραφής, ύφους ή θεματολογίας;

Η επιρροή υπάρχει θέλοντας και μη. Διαβάζοντας βιβλία επηρεάζεται ολόκληρη η ζωή ενός ανθρώπου. Πώς να μην επηρεαστεί ο τρόπος που γράφει κάποιος; 
Τα πρώτα αποσπάσματα από τα βιβλία του σχολείου ήταν αυτά που με μάγεψαν. Ευτυχώς τότε τα σχολικά βιβλία συμπεριελάμβαναν κομμάτια αξιόλογα. Θυμάμαι να ψάχνω να βρω βιβλία του Λουντέμη, της Πηνελόπης Δέλτα, της Άλκη Ζέη και άλλων για να χορτάσω. Τα μικρά αποσπάσματα ήταν λίγα για μένα.

12) Ποιά είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία υπάρχει κάποιο βιβλίο το οποίο έχετε λατρέψει,  το οποίο "ζηλεύετε" ως λογοτεχνικό έργο και θα θέλατε, ή ονειρεύεστε να έχετε συγγράψει εσείς;

Τα αγαπημένα μου βιβλία και οι συγγραφείς είναι πολλοί. Κουραστικό να γράψω τόσα ονόματα. Έχω θαυμάσει πολλά. Δεν μπορώ να τα ζηλέψω γιατί αυτά δεν θα μπορούσα ποτέ να τα είχα γράψει εγώ. Γι’ αυτό και αξίζουν τον θαυμασμό μου.

13) Πιστεύετε πως ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη κατά τη γνώμη σας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για την "διεύρυνση των οριζόντων" του;

Τίποτε δεν είναι απαραίτητο και τίποτε περιττό. Ο καθένας διευρύνει τους ορίζοντές του με όποιο τρόπο είναι εφικτός για τον ίδιο.

14) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να "πειραματίζεται" θεματολογικά, ρισκάροντας το υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Αν μπαίνουν σύνορα ακόμη και στον τρόπο που θέλει να εκφραστεί ένας συγγραφέας τότε παύουμε να μιλάμε για τέχνη και ασχολούμαστε με παραγωγή. Φυσικά κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν δυνατότητες να ασχοληθούν με άλλο είδος, όμως δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που έχει την δυνατότητα να μην ανοίγει τα φτερά του από φόβο μην χάσει το κοινό του. Υπάρχουν χιλιάδες αναγνώστες που μπορούν να αγκαλιάσουν ένα βιβλίο. Δεν είναι απαραίτητο ο κάθε συγγραφέας να διαβάζεται από συγκεκριμένους ανθρώπους.

15) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες "αφυπνίζοντας" τη σκέψη τους, ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι απλά και μόνο ψυχαγωγικός; Εσείς, ποιά μηνύματα επιδιώκετε να "περάσετε" στους αναγνώστες σας και σε ποιό είδος αναγνωστικού κοινού, συνήθως, απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Εγώ απευθύνομαι σε όλους τους αναγνώστες. Και ο σκοπός μου δεν είναι ψυχαγωγικός. Αυτό το σκοπό μπορεί να τον έχει ένα ελαφρύ πρόγραμμα της τηλεόρασης. Ένα βιβλίο πρέπει να φέρει ευχαρίστηση στην ψυχή αλλά και ερεθίσματα στο μυαλό. Πιστεύω ότι, μέχρι στιγμής, έχω καταφέρει να δώσω μέσα από τα βιβλία μου κάποια ερεθίσματα για προβληματισμό και συζήτηση.

16) Θεωρείτε πως η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει  πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα και, ειδικότερα, οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας; Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η "φυγή" από αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα;

Τα προβλήματα κάθε εποχής, αν τα μελετήσουμε προσεκτικά, είναι διαχρονικά. Οι καταστάσεις μπορεί να αλλάζουν αλλά αυτά που προβληματίζουν τον άνθρωπο, όπως το νόημα της ζωής, οι αξίες, η αξιοπρέπεια, το ψέμα κ.α., βρίσκονται πάντα γύρω μας σε όποια εποχή κι αν ζούμε. 

17) Στην σύγχρονη πραγματικότητα και στην εποχή της άκρατης τεχνολογίας ποιά θεωρείτε πως είναι η θέση του λογοτεχνικού βιβλίου; Περνάει τελικά το βιβλίο κρίση στη χώρα μας ή διεθνώς και τί θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να γίνει πιο προσιτό στο αναγνωστικό κοινό και ιδιαίτερα στους νέους;

Η μεγαλύτερη κρίση του βιβλίου νομίζω δεν είναι η οικονομική. Εμείς οι ίδιοι οι γονείς πρώτα και μετά οι δάσκαλοι, ευθυνόμαστε για την κρίση του βιβλίου γιατί δεν μαθαίνουμε στα παιδιά την αξία του. Αν ξεκινήσουμε από εκεί θα διαπιστώσουμε ότι το οικονομικό πρόβλημα είναι το μικρότερο. Αν σκεφτούμε πόσες εκατοντάδες ευρώ ξοδεύουν οι άνθρωποι για αγορές ηλεκτρονικών παιχνιδιών και κινητών, ακόμη και μέσα στην κρίση, θα καταλάβουμε ότι ένα βιβλίο από δώδεκα έως είκοσι ευρώ όλοι θα μπορούσαμε να το αγοράσουμε. Το μόνο, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου που μπορεί να το κάνει πιο προσιτό θα είναι η αγάπη προς το ίδιο το βιβλίο. 

18) Είχατε κάποιους "ενδοιασμούς" όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε αυτό από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία των βιβλίων σας, πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Επειδή είμαι πολύ αυστηρός άνθρωπος και περισσότερο με τον εαυτό μου, αν είχα ενδοιασμούς δεν θα προχωρούσα καν στο να δώσω το βιβλίο που έγραψα. Θα το είχα απορρίψει πρώτη. Η αγωνία σίγουρα υπήρχε αλλά περισσότερο ήταν η αγωνία για τον άγνωστο δρόμο που είχα μπροστά μου. Ευτυχώς η αποδοχή του κοινού δικαίωσε την πίστη μου και με παροτρύνει να συνεχίσω. Όσον αφορά την θεματολογία των βιβλίων σίγουρα έπαιξε τον μεγαλύτερο ρόλο σε αυτή την αποδοχή όπως και ο τρόπος γραφής, γιατί δεν είχα ένα καθιερωμένο όνομα στο χώρο του βιβλίου έτσι ώστε κάποιος να αγοράσει κάτι δικό μου παρασυρμένος από μια προηγούμενη επιτυχημένη δουλειά μου.

19) Εσείς, με την έως τώρα πείρα σας στον χώρο της συγγραφής, τί θα συμβουλεύατε όλους τους νέους επίδοξους συγγραφείς, που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Οι δυσκολίες στην ζωή μας έρχονται χωρίς να είμαστε πάντα εμείς υπεύθυνοι. Την ευθύνη, όμως, να τις αντιμετωπίσουμε με κάθε τρόπο την έχουμε αποκλειστικά οι ίδιοι. Όταν κάποιος αγαπάει κάτι πολύ, πρέπει να το κυνηγήσει μέχρι το τέλος. Θα δώσω σε όλους τη συμβουλή που είχα γράψει τέσσερα χρόνια πριν για εμένα: «Όταν δεν έχεις τίποτε να χάσεις, το ρίσκο γίνεται η ασφαλέστερη επιλογή». 

20) Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης  αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο  μυθιστόρημά σας «Όταν Η Αλήθεια Ντύθηκε Το Ψέμα», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τί να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Εγώ σας ευχαριστώ και πάλι για την φιλοξενία σας. Ήδη εδώ και λίγο καιρό έχω ξεκινήσει και γράφω το τρίτο μυθιστόρημά μου. Περιμένω να δω πού θα με οδηγήσει. Ελπίζω να το αγαπήσω κι αυτό πολύ όπως και τα προηγούμενα δύο και στη συνέχεια να μπορέσω να το μοιραστώ μαζί σας.
 
Βιογραφία Γερακίνας Μπουρίκα:

Η Γερακίνα Μπουρίκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ν. Αρτάκη Ευβοίας. Η ζωή την οδήγησε επί τέσσερα χρόνια να εγκατασταθεί στη Βόρεια Ελλάδα και τα τελευταία δεκατέσσερα να ζει μόνιμα στην Αθήνα. Τα λογιστικά και οι πωλήσεις ήταν το βασικό της επάγγελμα, μέχρι τη γέννηση των παιδιών της, Βασιλικής και Δημήτρη. Η τύχη που της χάρισε τη δυνατότητα να ασχοληθεί αποκλειστικά με το «επάγγελμα μητέρα» της έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψει τα υπέροχα μονοπάτια της συγγραφής.


Εργογραφία Γερακίνας Μπουρίκα:

«ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΤΥΘΗΚΕ ΤΟ ΨΕΜΑ» (2017)
Εκδόσεις: Ωκεανός
Σελίδες: 464
Τιμή: 14,90 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η Λίντα, μια νεαρή κοπέλα στο Λονδίνο, η μοναδική κληρονόμος μιας αμύθητης περιουσίας μετά από τον θάνατο των γονιών της, γνωρίζει και βιώνει τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της.
    Η Ηρώ, μια γυναίκα στην Θεσσαλονίκη, τριανταοκτώ χρόνων, απελπισμένη από μια σειρά αποτυχημένων σχέσεων και από την εμμονή της μητέρας της να κάνει επιτέλους οικογένεια, συναντά τον άνδρα που της προσφέρει τα πάντα...
   Η Αθηνά, μια τριανταεπτάχρονη, χειραφετημένη γυναίκα που ζει στην Αθήνα, μετά την επαγγελματική της καταξίωση, προσπαθεί να βρει λύση για να σώσει την πολυετή φθαρμένη ερωτική της σχέση.
   Τρεις γυναίκες. Τρεις πόλεις. Τρεις ερωτικές ιστορίες, και η πτώση ενός αεροπλάνου που θα κοστίσει πολλές ζωές...
Το γαϊτανάκι του ολέθρου και της καταστροφής ξεκινά για τις τρεις γυναίκες μέσα από τα συντρίμμια εκείνου του αεροπλάνου. Η ζωή τους αποκαλύπτεται βουτηγμένη στο ψέμα και η ώρα της Νέμεσης πλησιάζει…»

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ BEST SELLER «ΕΤΣΙ ΤΟ ΕΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ»

«ΕΤΣΙ ΤΟ ΕΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ» (2016)
Εκδόσεις: Ωκεανός
Σελίδες: 512
Τιμή: 16,50 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Σε ένα χωριό της Πελοποννήσου, μια νεαρή κοπέλα, η Λένα, έγκυος από τον παράνομο έρωτά της με τον άνδρα της αδελφής της, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Ελλάδα και να ζήσει για πάντα στην Αυστραλία.
    Στο μακρινό παρελθόν, στο ίδιο χωριό, έχει διαδραματιστεί μια περίεργη ιστορία. Δύο φίλοι, ο Στέργιος και ο Φάνης, έχουν ανακαλύψει και έχουν θάψει κρυφά έναν θησαυρό. Ο Στέργιος μαζί με άλλους πέντε συγχωριανούς του, σκοτώνεται στον εμφύλιο, ενώ ο Φάνης φεύγει κυνηγημένος από την Ελλάδα. Όμως ο Φάνης κρύβει ένα μεγάλο ματωβαμμένο μυστικό…
    Πολλά χρόνια μετά, στη Μελβούρνη, ο Τόμας Νιούτον, αποφασίζει να ψάξει να βρει τον γυιό του, που είχε γεννηθεί στην Ελλάδα…
    Η Λένα, ο Δημήτρης, ο Φάνης, ο Τόμας, ο Ρόμπερτ, ο Ανδρέας… Πρόσωπα που η ιστορία τους είναι μπλεγμένη και αδιάρρηκτα δεμένη, όλοι θύματα των ανθρώπινων παθών, της απληστίας και του ένοχου έρωτα…


Ένα μυθιστόρημα καταιγιστικών συναισθημάτων, κεντημένο στον καμβά της αγωνίας και της περιπέτειας. Μια αληθινή ιστορία.»