Ταξίδια Μέσα Από Τη Λογοτεχνία!

Η Λογοτεχνία είναι για μένα ένα "παράθυρο" σε έναν μαγικό κόσμο. Κάθε βιβλίο μας "ταξιδεύει" σε κόσμους πραγματικούς, ή φανταστικούς, τωρινούς, μελλοντικούς, ή παρελθοντικούς. Ένα είναι το μόνο σίγουρο, κάθε βιβλίο που μας ενθουσιάζει, μας εντυπωσιάζει, ή μας μαγεύει θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους φίλους - αναγνώστες. Έτσι κι εγώ, θέλω να μοιραστώ με όλους εσάς όσα βιβλία με ενθουσίασαν και με "γέμισαν" με πρωτόγνωρες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα. Σαφώς και η άποψη του κάθε αναγνώστη είναι μοναδική και ένα βιβλίο που εμείς λατρέψαμε μπορεί κάποιος άλλος να το αντιπάθησε, ή ακόμα και να το μίσησε... Μέσα από αυτή την οπτική θεωρώ φρόνιμο να μη σχολιάζω όσα βιβλία δεν με εντυπωσίασαν, ή μου άφησαν αρνητικά συναισθήματα, διότι αυτά είναι απολύτως υποκειμενικά. Δεν θα ήθελα να προκαταλάβω αρνητικά κανέναν αναγνώστη, αποτρέποντάς τον από το να διαβάσει ένα βιβλίο το οποίο, ενδεχομένως, να τον ενθουσιάσει. Κάθε βιβλίο απαιτεί το κατάλληλο περιβάλλον, το υπόβαθρο και την ανάλογη διάθεση για να εκτιμηθεί, οπότε μην αποκλείετε ποτέ τίποτα. Η έκφραση και αποτύπωση της δικής μου γνώμης για κάθε βιβλίο, αλλά και των απόψεων και σχολιασμών άλλων φίλων - αναγνωστών που αναγράφονται στη σχετική κατηγορία, έχουν μοναδικό σκοπό να εκφράσουν το θαυμασμό μας για ορισμένα βιβλία που θεωρούμε άξια λόγου και θέλουμε να γίνουν ευρέως γνωστά, βοηθώντας έτσι τους φίλους - αναγνώστες στην επιλογή του επόμενου βιβλίου που θα διαβάσουν. Πάντοτε με το μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό για όλους τους συγγραφείς, που μέσα από τις σελίδες των βιβλίων τους μας "ταξιδεύουν" μακριά από την εκάστοτε πραγματικότητα ή μας βοηθούν να την κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά σε κάθε περίπτωση "στολίζουν την ψυχή μας", ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κλειώ Ισ. Τσαλαπάτη

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΚΛΗΡΩΣΗ 16/7/2017 - «ΑΥΡΙΟ», του Γιώργου Γιαντά (Εκδόσεις: ΛΙΒΑΝΗ)

Την Κυριακή 16/7/2017 θα κληρώσουμε δύο (2) αντίτυπα του εξαιρετικού, κοινωνικού μυθιστορήματος «ΑΥΡΙΟ» του Γιώργου Γιαντά, από τις εκδόσεις Λιβάνη, προσφορά του συγγραφέως.

Για να είναι έγκυρες οι συμμετοχές σας ακολουθείστε απαραίτητα ΟΛΑ τα παρακάτω βήματα:
(1) Εγγραφείτε ως ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ στο μπλογκ μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», με «Δημόσια Παρακολούθηση», προαιρετικά, ώστε να είστε ορατοί στους διαχειριστές.
(2) Γράψτε μας, υποχρεωτικά, το ΣΧΟΛΙΟ σας στην παρούσα ανάρτηση στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», το οποίο και θα αποτελέσει αποκλειστικά τη συμμετοχή σας στον διαγωνισμό μας.
(3) Πατήστε, υποχρεωτικά, «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» και στη σελίδα του συγγραφέως  Giorgos Giantas – Γιώργος Γιαντάς στο Facebook.
(4) Κάνετε ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ της παρούσας ανάρτησης στο προφίλ σας, προαιρετικά.
(5) Προσθέστε στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», όσους φίλους σας νομίζετε πως θα ήθελαν να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό μας.

Έγκυρα θεωρούνται τα σχόλια μόνο των συμμετεχόντων που έχουν ακολουθήσει όλα τα παραπάνω βήματα συμμετοχής στο διαγωνισμό μας (εννοείται αποκλειστικά κάτοικοι Ελλάδας και με ένα μόνο σχόλιο ανά άτομο).
Ευχαριστούμε πολύ τον αγαπητό συγγραφέα Γιώργο Γιαντά  για την προσφορά του και ευχόμαστε σε όλους σας Καλή Επιτυχία!

«ΑΥΡΙΟ», του Γιώργου Γιαντά
Εκδόσεις: Λιβάνη
Σελίδες: 288
Τιμή: 11,61 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Τους ένωνε η άχρονη ξαναγέννηση της πρώτης αγάπης κι έπαιρναν όρκους στο όνομά της.
Ένα βράδυ του φθινοπώρου, αγκαλιασμένοι φιλήθηκαν στη μέση της κεντρικής πλατείας της πόλης, κάτω από μια σφοδρή νεροποντή, που έκανε τους περαστικούς να σκορπίσουν βιαστικά προς διάφορες κατευθύνσεις.
Ήταν τόσο ραγδαία η βροχή, που έσταζε από τα πιγούνια και τις βλεφαρίδες τους.
Μα εκείνοι την ένιωθαν σύμμαχο, πως η φύση όλη ήταν με το μέρος τους.
Όπως εκείνες οι φεγγαράδες, όταν περνούσαν αγκαλιασμένοι κάτω από τα εκατομμύρια αστέρια που θαμποπαίζανε. Σαν τα δροσόθρεπτα απογεύματα, που με το δίκυκλό του έφταναν μέχρι το χωριό, κι έκαναν στάση στην πηγή, για να επιστρέψουν με το σούρουπο. Κυνηγιόντουσαν εκεί, κάτω από τα λιόδεντρα, γύρω από τις μηλιές, και στον κορμό της γέρικης καρυδιάς είχαν χαράξει τα ονόματά τους: «Άγγελος - Άννα Μαρία. Μαζί. Για πάντα».


Τους ένωνε μια μυστήρια, μια εφηβική χημεία, ένα ανόθευτο κοινό συναίσθημα, που λες κι έτρεχε στο βάθος των χρόνων, ερχόμενο ταχύτατα από το παρελθόν, με μόνο προορισμό να καλύψει τα κενά και τους σταθμούς μιας ζωής που δεν έζησαν.
Τα βαγόνια του έφερναν μαζί και τον πόθο, τον ξεχασμένο πίσω από πληγές.»

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική για το μυθιστόρημα «ΑΥΡΙΟ», του Γιώργου Γιαντά, όπως αυτή αναρτήθηκε στους «Φίλους Της Λογοτεχνίας», στον ακόλουθο σύνδεσμο:


Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

«ΜΙΣΤΙΚΟ», του Κωνσταντίνου Τρικουνάκη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΙΣΤΙΚΟ», του Κωνσταντίνου Τρικουνάκη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη 
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Σελίδες: 448
Τιμή: 13,95 €

          Το ιστορικό μυθιστόρημα ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη μου λατρεία στην λογοτεχνία, πράγμα αδιανόητο αφού ποτέ δεν συμπάθησα το μάθημα της Ιστορίας κατά τα σχολικά μου χρόνια. Η ευκαιρία, όμως, που μας δίνεται να μαθαίνουμε περισσότερο ή λιγότερο γνωστά ιστορικά γεγονότα μέσα από ένα μυθιστόρημα, νομίζω πως είναι ανεκτίμητη. Ιδιαίτερα, όταν τα ιστορικά μυθιστορήματα είναι τόσο ολοζώντανα, προσεγμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρειά τους και με ευρηματική πλοκή και συνύπαρξη πραγματικών ιστορικών προσώπων και φανταστικών ηρώων, τότε η ανάγνωσή τους –τουλάχιστον για μένα– αποτελεί πραγματική απόλαυση! Τέτοιου είδους είναι και το νέο, συναρπαστικό βιβλίο του κ. Κωνσταντίνου Τρικουνάκη με τον αινιγματικό τίτλο «Μίστικο», από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα αξιώσεων που μας "μεταφέρει" κυριολεκτικά στα χρόνια του 9ου μ. Χ. αιώνα, όταν η Κρήτη μετατράπηκε σε αραβικό Εμιράτο, μετά την κατάληψή της από τους Σαρακηνούς.    
          Η εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται το «Μίστικο» είναι μία εξαιρετικά ταραγμένη περίοδος, με ανθρώπους σκληρούς, ένστικτα βάρβαρα, πειρατές να λυμαίνονται σχεδόν κάθε νησί του Αιγαίου, άρα και την Κρήτη, και κατακτητές να αλλάζουν συχνά "βάρδιες" σε κάθε τόπο, εκδιώκοντας τον προηγούμενο κατακτητή και δημιουργώντας εκ νέου διαφορετικές συνθήκες για τους κατοίκους και τους ντόπιους, συνεπώς αλλάζοντας κατά τη βούλησή τους και ολόκληρη την ζωή τους. Εκείνη την εποχή, η σχετικά "νεαρή" χριστιανική θρησκεία μαχόταν για οριστική επικράτηση πάνω στην παλαιά δωδεκαθεϊστική, ενώ και οι δύο βρίσκονταν κάτω από την πολιορκία και τον φανατισμό του "νεοσύστατου", συγκριτικά, Ισλάμ. Μπορεί πολλοί από τους πολέμους διαχρονικά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα να έγιναν με επίσημο πρόσχημα την επιβολή ή την υπεράσπιση κάποιας θρησκείας όμως, ουσιαστικά, τα πραγματικά αίτια ήταν πάντοτε οικονομικής φύσεως. Το ίδιο ίσχυε και στην Κρήτη του 9ου αιώνα, όπου οι σχετικά πρόσφατα προσηλυτισμένοι χριστιανοί θεωρούσαν υποδεέστερους όσους εξακολουθούσαν να λατρεύουν τους θεούς της αρχαίας Ελλάδας. Οι Σαρακηνοί, όμως, που φτάνουν στο νησί με άγριες και επεκτατικές διαθέσεις, αλλά και εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής και πίστη από τους Κρητικούς, αλλάζουν τη ζωή και το πεπρωμένο των ντόπιων με τραγικές συνέπειες για τους περισσότερους από αυτούς. Δύο αδέρφια, ο Λέων και η Άρτεμη, θα είναι αυτοί που θα μας "ξεναγήσουν" στα ταραγμένα εκείνα χρόνια και μέσα από τις δικές τους ζωές και πορείες θα παρακολουθήσουμε και πολλά από τα ιστορικά γεγονότα που στιγμάτισαν και άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας της περιοχής.
          Ο Λέων είναι ένας Κρητικός με όλα τα χαρακτηριστικά των θαρραλέων, δεινών, σκληροτράχηλων πολεμιστών της εποχής του, ο οποίος κάποιες φορές μάχεται στο πλευρό των Βυζαντινών, ενώ κάποιες άλλες συνεργάζεται με τους νέους Σαρακηνούς κατακτητές στην κατασκευή του νεοσύστατου στόλου τους, άλλοτε επιδιώκει να πάρει εκδίκηση πολεμώντας στα κρυφά και στήνοντας ενέδρες και άλλοτε αποφασίζει να τα ρισκάρει όλα και να σαλπάρει με το δικό του πλοίο, το Μίστικο, "οργώνοντας" τις θάλασσες και κατακτώντας το άγνωστό του έως τότε εμπόριο και τη ναυτιλία. Οι σύμμαχοί του σε αυτόν τον διαρκή και, συχνά, αιματοβαμμένο αγώνα είναι λίγοι και πιστοί μέχρι θανάτου και, πέρα από την βαθιά φιλία, τον δένουν ενίοτε μαζί τους ισχυροί και ακατάλυτοι οικογενειακοί δεσμοί.
          Η αδερφή του Λέοντα, η Άρτεμη, ιέρεια της θεάς Άρτεμης και οπαδός της παλιάς, κατακριτέας πλέον, θρησκείας, δεν καταφέρνει ποτέ να φύγει από το νησί της, όμως κατορθώνει να τιθασεύσει το αρχικό της μίσος για τους βάρβαρους κατακτητές και να γνωρίσει τον πραγματικό έρωτα στο πρόσωπο του πρίγκιπα Αζίζ, δευτερότοκου γιου του Εμίρη Άμπου Άφεζ, ή Χοντρού, ή Απόχαψη. Η ζωή της ενώνεται διά παντός με αυτή του Σαρακηνού, ενώ η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε ο άντρας της και ο αδερφός της να έρχονται αντιμέτωποι κατά καιρούς, εν αγνοία της. Τα δύο αδέρφια απομακρύνονται  αναγκαστικά και η ξεχωριστή και διαφορετική πορεία του καθενός ξεκινά. Μαζί τους παρακολουθούμε και την πορεία ενός ολόκληρου, αγέρωχου και ανυπότακτου λαού, που αναγκάζεται να υποστεί την συμβίωση και την συνύπαρξη με έναν ακόμη αδίστακτο και σκληρό κατακτητή.
          Το «Μίστικο» είναι ένα μυθιστόρημα – περιπλάνηση που μας παρασύρει σε ένα μαγευτικό ταξίδι από την πολύπαθη Κρήτη, τα διαβόητα Σφακιά και τον νεόδμητο Χάνδακα, στην πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη του εμπορίου και στην πλανεύτρα, Βασιλεύουσα, την Πόλη του αυτοκράτορα Θεόφιλου και της πολυμήχανης γυναίκας του Θεοδώρας. Μύθοι, θρύλοι και ατόφια ιστορικά γεγονότα μας αποκαλύπτουν γνωστές ή άγνωστες πτυχές της ζωής της εποχής. Ακολουθούμε τους ήρωες σαγηνευμένοι από τον αγώνα τους να επιζήσουν, να επικρατήσουν, να ερωτευτούν, να δημιουργήσουν, να υπερισχύσουν, να εκδικηθούν, να πολεμήσουν για όσα θεωρούν έντιμα και αυτονόητα, να διεκδικήσουν την δικαίωση και να υπερασπίσουν την τιμή τους. Το «Μίστικο», με τα πανύψηλα ιστία, το πρωτοπόρο σκαρί και τα γαλάζια σαν τον ουρανό πανιά του, μας ταξιδεύει σε εποχές μακρινές, χαμένες στα βάθη του χρόνου, αλλά αξιομνημόνευτες, σαγηνευτικές και γεμάτες ασύγκριτη μαγεία. Πολλά και θερμά συγχαρητήρια στον κ. Τρικουνάκη για το εκπληκτικό αυτό μυθιστόρημά του, αναμένουμε με ανυπομονησία το δεύτερο μέρος, αυτοτελή συνέχεια του παρόντος βιβλίου του, και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε, Φίλοι μου!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Ένα συναρπαστικό ιστορικό μυθιστόρημα στα χρόνια του Κρητικού Εμιράτου

Κρήτη, 9ος αιώνας μ.Χ. Καράβια των Σαρακηνών εμφανίζονται στον ορίζοντα και πλησιάζουν το νησί.

Οι κάτοικοι του νησιού –χριστιανοί και εθνικοί– αναμένουν με ανησυχία, παρότι συνηθισμένοι σε επιδρομείς και εισβολείς, αυτό που τους επιφυλάσσει η μοίρα. Δύο αδέλφια, ο Λέων και η Άρτεμη, αγωνιούν κι αυτοί για τη μοίρα του τόπου και τη δική τους. Εκείνος δεινός πολεμιστής, άλλοτε στο πλευρό των Βυζαντινών κι άλλοτε όπου του υπαγορεύει η συνείδησή του, εκείνη ιέρεια της θεάς Άρτεμης, στο στόχαστρο των χριστιανών.

Η απόβαση των Σαρακηνών θα αλλάξει τις ζωές τους για πάντα –ο Λέων θα γίνει χριστιανός και καπετάνιος, η Άρτεμη θα δέσει τη ζωή της μ’ έναν Σαρακηνό πρίγκιπα– και θα τους στείλει σε διαφορετικούς κόσμους που, καθώς συγκρούονται, θα τους παρασύρουν σε άγνωστα μονοπάτια: στον πλούτο, τη δύναμη, την απώλεια, την αυτογνωσία…

Ο συγγραφέας με τη σαγηνευτική γραφή του ζωντανεύει μια ταραγμένη εποχή, όπου οι κατακτητές άλλαζαν συχνά, η καθημερινότητα στις πόλεις και τους αγρούς ήταν σκληρή, και η μοίρα των ανθρώπων πέρα για πέρα απρόβλεπτη…»

Βιογραφία Συγγραφέως:

Ο Κωνσταντίνος Τρικουνάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Χανιά. Είναι συγγραφέας κι εραστής του απλού. Ξεκίνησε να γράφει για να δείξει ότι, στην πορεία της Ιστορίας, δεν έγιναν όλα όπως τα πιστεύουμε. Είναι ειδικός στην Πρόληψη και Διαχείριση Φυσικών και Τεχνολογικών Καταστροφών, ενώ έχει παρακολουθήσει επιτυχώς μαθήματα Ψυχολογίας στο Duke University και Νευροοικονομίας στο Higher School of Economics μέσω της πλατφόρμας Coursera. Είναι ιδρυτικό μέλος του «Ανοιχτού Κύκλου», συλλόγου προβληματισμού των Χανίων, και αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο και στον έγκυρο λογοτεχνικό ιστότοπο literature.gr. Είναι μέλος του ομίλου αθλητικού μπριτζ της Βουλιαγμένης, άθλημα στο οποίο έχει διακριθεί. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, αλλά ταξιδεύει συχνά –ιδιαίτερα στα Χανιά.

Διαβάστε την πρόσφατη συνέντευξη του συγγραφέα στους «ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» στον ακόλουθο σύνδεσμο:
http://filoithslogotexnias.blogspot.gr/2017/06/blog-post.html

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Συνέντευξη με την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΕΜΠΕΡΛΙΔΟΥ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

κ. Κατερίνα Τσεμπερλίδου
         Με την αφορμή της πρόσφατης κυκλοφορίας του νέου βιβλίου της Κατερίνας Τσεμπερλίδου με τον πολύ ενδιαφέρων τίτλο «Οι Ελληνίδες Είναι Θεές», από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, η αγαπητή συγγραφέας είχε την προθυμία να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο των «Φίλων της Λογοτεχνίας», για το νέο της βιβλίο αλλά και για την συγγραφή, την έμπνευση, τη λογοτεχνία και πολλά από όσα μας περιβάλλουν στη σημερινή πραγματικότητα. Την ευχαριστώ ιδιαίτερα για τον χρόνο που διέθεσε απαντώντας στις ερωτήσεις μου, τις εύστοχες, ειλικρινείς και πρωτότυπες απαντήσεις της και την "τροφή για σκέψη" που μας προσφέρει με αυτές, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο της βιβλίο «Οι Ελληνίδες Είναι Θεές», αλλά και σε ολόκληρο το συγγραφικό της έργο, και σας προσκαλώ να διαβάσετε τις απαντήσεις της ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα την εξαίρετη Κατερίνα Τσεμπερλίδου!

1) Αγαπητή κ. Τσεμπερλίδου, τις θερμές ευχές μας για το νέο μυθιστόρημά σας, με τίτλο «Οι Ελληνίδες Είναι Θεές» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Ποιό ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας, κυρία Τσαλαπάτη. Η ιστορία αγάπης μου με το γράψιμο ξεκινάει από το δημοτικό. Η οικογένειά μου θεωρούσε τη μόρφωση, το διάβασμα και τα βιβλία, αξία. Πολύτιμο αγαθό. Τα  καλοκαίρια, με την αδελφή μου διαβάζαμε συνεχώς βιβλία και κλασικά εικονογραφημένα. Θέλαμε κι εμείς να δημιουργήσουμε τις δικές μας ιστορίες, σαν αυτές που διαβάζαμε, οπότε κόβαμε τις αχρησιμοποίητες λευκές σελίδες που περίσσεψαν από τα τετράδια της χρονιάς και σε αυτές γράφαμε ιστορίες που τις εικονογραφούσαμε, προσθέτοντας τους διαλόγους σε φούσκες! Έτσι έγραψα, μου φαίνεται, τα πρώτα μου σενάρια, γιατί στη συνέχεια, η ζωή με οδήγησε μέσα από μια σειρά συμπτώσεις, στη διαφήμιση και στη συγγραφή σεναρίων.

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και κάθε χαρακτήρα και πόσο δύσκολο είναι να σταχυολογήσετε τις απαραίτητες πληροφορίες, όταν αυτές απαιτούνται, ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία στα βιβλία σας;

Από οπουδήποτε. Από την πραγματικότητα, από ένα άρθρο, ένα ταξίδι μου, ένα βιβλίο. Προσπαθώ, προς το παρόν, να γράφω για πράγματα που ξέρω. Δεν νομίζω, λόγου χάριν, ότι θα μπορούσα να γράψω ένα μυθιστόρημα που να διαδραματίζεται στο Μεσαίωνα. Για το βιβλίο μου «Οι Ελληνίδες είναι θεές», είχα πολλές γνώσεις για την ψυχοσύνθεση των Ελληνίδων από έρευνες που είχα διαβάσει στο παρελθόν όταν εργαζόμουν στη διαφήμιση. Τα υπόλοιπα στοιχεία έψαξα να τα βρω σε αρθρογραφία γιατί πολλά από αυτά αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου.

3) Συνήθως, οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο, είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι εντελώς διαφορετικό από την συγγραφική τους ιδιότητα. Θα θέλατε να μας μιλήσετε σχετικά με αυτό και να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;  

Για λόγους που δεν έχει νόημα να σας εξηγήσω, η οικογένειά μου με απέτρεψε από το να σπουδάσω δημοσιογραφία ή (την άλλη μου καλλιτεχνική επιθυμία) καλές τέχνες. Έτσι, διάλεξα την "κλασική" Νομική σχολή. Ενώ σπούδαζα νομικά, μια σειρά συμπτώσεων και ένας "καλός φίλος-άγγελος" με ώθησε να ασχοληθώ με τη διαφήμιση και να γίνω κειμενογράφος. Όχι απλά τα κατάφερα να γίνω δεκτή σε μία από τις μεγαλύτερες και πιο δημιουργικές διαφημιστικές εταιρίες στην Ελλάδα, αλλά έμεινα σε αυτήν όλη τη ζωή μου, δημιουργώντας πάνω από 500 καμπάνιες και κερδίζοντας μαζί με την ομάδα μου 324 βραβεία δημιουργικότητας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Στη διαφήμιση δημιουργείς κάθε μέρα, γράφεις, συλλαμβάνεις ιδέες  για εμπορικά κείμενα, σκέφτεσαι στίχους, μουσικές, σκηνοθέτες, πλάνα, ηθοποιούς, αλλά σκέφτεσαι και τους ανθρώπους που λαμβάνουν τα μηνύματά σου, όχι μόνο τον εαυτό σου.
Κάποια στιγμή, αναδύθηκε από την ψυχή μου η ανάγκη να υπογράφω εγώ τα κείμενά μου, όχι η μάρκα που βρισκόμουν πίσω της…, επίσης, να γράφω κείμενα με κοινωνικό προσανατολισμό και όχι μόνο εμπορικό περιεχόμενο.

4) Έχετε συμπεριλάβει ποτέ στα βιβλία σας κάποια προσωπικά σας βιώματα; Εάν έχει συμβεί αυτό ποτέ, πόσο εύκολη, ή επώδυνη ήταν η αντικειμενική προσέγγισή τους συγγραφικά;

Το πρώτο μου βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων «Όχι πια sex, μόνο φίλοι» έχει πολλά προσωπικά βιώματα. Άλλωστε το έγραφε στο οπισθόφυλλο ότι οι ήρωες των ιστοριών είναι η αφρόκρεμα της διαφήμισης. Πάντα δανείζομαι την ατμόσφαιρα, το πνεύμα μια εποχής ή ενός επαγγέλματος, δεν καταγράφω μια ιστορία αυτή καθεαυτή (με δύο εξαιρέσεις). Ή εμπνέομαι μεν από χαρακτήρες γύρω μου, αλλά δίνω στους ήρωές μου ελευθερία δράσης, δεν είναι ανδρείκελα αληθινών ανθρώπων.  

5) Στο νέο σας βιβλίο, «Οι Ελληνίδες Είναι Θεές», συνδυάζονται πολύ επιτυχημένα η ελληνική μυθολογία με την μυθοπλασία και την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ενώ αρκετά βιβλία σας έχουν δημιουργήσει νέες "τάσεις" στη κοινωνία μας. Ποιά θεωρείτε ως την πιο σημαντική, ίσως και ανεξάντλητη, "πηγή ιδεών" για έναν συγγραφέα;

Στο χώρο της διαφήμισης, όπου εργαζόμουν, είχα φήμη ότι "έχω μύτη" για τις καινούριες τάσεις. Πάντα μυρίζομαι, ανιχνεύω την κοινωνία, με ενδιαφέρει ποιό είναι το πνεύμα της εποχής στο οποίο ζω. Θέλω να ανήκω σε αυτό και να εκπροσωπώ το καλό του κομμάτι. Στο θέμα "σύγχρονη Ελληνίδα" πάντα υπήρχε ένα κενό στη βιβλιογραφία. Το βιβλίο μου «Οι Ελληνίδες είναι θεές» βρισκόταν στο υποσυνείδητό μου 12 χρόνια, από το 2005, όταν σκέφτηκα τον τίτλο. Καταλαβαίνετε πόσα θέματα συγκέντρωνα για να θίξω στο βιβλίο. Πόσα θέματα από τη σύγχρονη ζωή, την κοινωνία και την ιστορία μας που αφορούν εμάς τις Ελληνίδες, έπρεπε να επιλέξω για να ρίξω πάνω τους το φως της γραφής μου. Το μυθιστόρημα, το έγραψα μετά.

6) Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου, ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες του συγγραφέα;

Ναι, το πιστεύω. Δεν εννοώ πτυχίο φιλολογίας. Εννοώ μόρφωση, ανάγνωση βιβλίων, γνώση της γλώσσας, κουλτούρα, εμπειρίες και πολλή εξάσκηση. Πρόσφατες έρευνες σε ανθρώπινο δυναμικό λένε ότι για να είσαι καλός σε κάτι, χρειάζεσαι εμπειρία 10.000 ωρών.
Φυσικά, απαραίτητο είναι το ταλέντο και η φαντασία, αλλά θεωρώ ότι αυτό το διαθέτουν οι περισσότεροι άνθρωποι όταν γεννιούνται. Το θέμα είναι πώς το καλλιεργείς μεγαλώνοντας. Με εξάσκηση και διαβάζοντας τα αριστουργήματα που έγραψαν άλλοι συγγραφείς πριν από σένα.

7) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας "επισκέπτεται" η συγγραφική σας  έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση, ή τόπος ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε, ή είναι κάτι που "ρέει" αβίαστα από μέσα σας συνέχεια;

Όταν εργαζόμουν στη διαφήμιση, η έμπνευση με επισκεπτόταν τα Σαββατοκύριακα, τις γιορτές, στις διακοπές, στις πτήσεις αεροπλάνων, οποτεδήποτε είχα ένα ελεύθερο λεπτό. Σήμερα, πλέον, έχω ελεύθερο πρόγραμμα και δεν πηγαίνω σε κανένα γραφείο, απολαμβάνω την ελευθερία μου και θεωρώ γραφείο μου όλο τον πλανήτη. Σπίτι μου, στη θάλασσα, στα καφέ, στα νησιά, στα βουνά… παντού έχω μαζί μου τα σύνεργα γραφής! Σπάνια να περάσει μέρα που να μην γράψω ή να μη διαβάσω. Το έχω ανάγκη. Φυσικά, υπάρχουν και εποχές που ξεμυαλίζομαι από την παρουσία ανθρώπων, φίλων ή συγγενών, νησιών και παραλιών… το αποδέχομαι χωρίς ενοχές!

8) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο μυθιστόρημά σας αρκείστε στη δική σας μόνο γνώμη και αξιολόγηση, πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του, ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου την κρίση του οποίου εμπιστεύεστε;

Ναι, πάντα. Συνήθως η πρώτη που διαβάζει τα κείμενά μου είναι η Βίκυ Παπαβασιλείου. Ευτυχώς είναι και ο πρώτος ενθουσιώδης αναγνώστης μου! Ειδικά για το βιβλίο «Οι Ελληνίδες είναι θεές» επειδή ήταν ένα διαφορετικό βιβλίο από τα άλλα, το έδωσα να το διαβάσουν 4 ακόμα άτομα, μετά τη Βίκυ. Διάλεξα δύσκολους αναγνώστες, όπως η ξαδέλφη μου, και ένα νεαρό άντρα, που εκείνη την εποχή έκανε το διδακτορικό του. Ο τελευταίος μου είπε: «Αν κυκλοφορούσαν βιβλία σαν αυτό, θα ξαναδιάβαζα και γώ ελληνικά βιβλία!» Μετά από αυτό το σχόλιο, ένιωσα πολύ πιο σίγουρη. Είναι τιμή μου που το βιβλίο μου έχει την ευγενική υποστήριξη της Estée Lauder Ελλάδος, που το επέλεξε!

9) Από τα βιβλία σας  υπάρχει κάποιο το οποίο ξεχωρίζετε, στο οποίο ίσως έχετε μεγαλύτερη αδυναμία και γιατί; Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τα βιβλία σας και, γιατί όχι, την ιστορία "πίσω από την ιστορία" κάποιων από αυτά;

Συνήθως, αγαπώ το πιο πρόσφατο. Ίσως γιατί είναι πρόσφατα τα συναισθήματα που με δένουν με τους ήρωες και τη διαδικασία γραφής. Θυμάμαι πού το έγραφα, σε ποιά γωνιά το τακτοποιούσα, τί κουβέντιαζα με τους 4 πρώτους αναγνώστες μου για τους ήρωες…, το ότι το έπαιρνα μαζί μου στις διακοπές μου στη Τζια το καλοκαίρι… και πολλές άλλες αναμνήσεις… όταν φτιάχναμε το εξώφυλλο με τη φίλη μου την Έφη Καρακίτσου από τη διαφημιστική εταιρία Magnet και εγώ έλειπα στο εξωτερικό… οι συζητήσεις με τον εκδότη μου, τη Χάρτινη Πόλη…

10) Η συγγραφέας Κατερίνα Τσεμπερλίδου βρίσκει το χρόνο να διαβάζει για δική της ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο της; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιό είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστρια και γιατί;

Αγαπώ το διάβασμα. Είναι ψυχική μου ανάγκη, χαρά, οξυγόνο, παράθυρο στον κόσμο. Η μουσική και το διάβασμα με έχουν "σώσει" από πολλά βάσανα και αρνητικές σκέψεις. Παλιότερα λάτρευα το ίδιο και τον κινηματογράφο. Όμως δεν συγκρίνεται μια ιστορία γραμμένη σε βιβλίο που αφήνει τη φαντασία να ταξιδέψει, με τη μεταφορά της ιστορίας στο σινεμά, όπως τη φαντάστηκε ένας σκηνοθέτης. Κάθε χρόνο διαβάζω 52 βιβλία. Γιατί 52; Γιατί τόσες είναι οι εβδομάδες του χρόνου! Και κάθε Δευτέρα, στον ιστότοπό μου www.tsemperlidou.gr παρουσιάζω ένα βιβλίο που έχω διαβάσει. Μια και βρήκα ελεύθερο χρόνο και διαβάζω βιβλία, από τη στιγμή που έκλεισε ο κύκλος μου στη διαφήμιση, σκέφτηκα «γιατί να μην αναρτώ την άποψή μου για τα βιβλία που διάβασα, αφού τα διαβάζω που τα διαβάζω;» Διαβάζω τις εξής 4 κατηγορίες: 1. Μυθιστορήματα 2. Βιβλία αυτοβελτίωσης 3. Ιστορικά βιβλία 4. Βιβλία για την επαγγελματική χρήση κοινωνικών δικτύων.

11) Θυμάστε το πρώτο σας ανάγνωσμα το οποίο σας "παρέσυρε" στον κόσμο της λογοτεχνίας; Θεωρείτε ότι έχετε δεχθεί επιρροές από κάποιους ομότεχνούς σας, έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς, στο δικό σας τρόπο γραφής, ύφους ή θεματολογίας;

Το πρώτο βιβλίο που με απογείωσε σαν αναγνώστη στα 6 μου χρόνια ήταν «Τα 30 διαλεχτά παραμύθια», δώρο της νονάς μου. Εκείνο το βιβλίο άλλαξε τη ζωή μου αφού με εισήγαγε στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ανάγνωσης. Το αγόρασα ξανά πρόπερσι! Είναι ολόιδιο. Το ξαναδιάβασα με πολλή συγκίνηση!
Το βιβλίο που με ώθησε να βγω από τις αναστολές μου και να γράψω το πρώτο δικό μου βιβλίο ήταν «Τα Ψάθινα καπέλα» της Μαργαρίτας Λυμπεράκη.
Πάντα ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για την κοινωνία της Αθήνας. Το βιβλίο «Stories of New York» της Tama Janovitz μου έδωσε το κίνητρο να γράψω τα πρώτα διηγήματά μου με τίτλο «Όχι πια sex, μόνο φίλοι».
Πολλά βιβλία με ωθούν στο να γράψω τη δική μου άποψη για τον κόσμο. Και άλλα τόσα μου δείχνουν το είδος βιβλίου που δεν θα ήθελα να γράψω ποτέ.

12) Ποιά είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία υπάρχει κάποιο βιβλίο το οποίο έχετε λατρέψει,  το οποίο "ζηλεύετε" ως λογοτεχνικό έργο και θα θέλατε, ή ονειρεύεστε να είχατε συγγράψει εσείς;

Τα πρώτα βιβλία που διαμόρφωσαν τα γούστα μου ήταν τα δώρα του πατέρα μου. «Ροβινσών Κρούσο», ένα μυθιστόρημα για την επιβίωση, «Ο κόμης Μοντεχρήστος», ένα μυθιστόρημα για την εκδίκηση. Αγάπησα όλα τα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα και, στην εφηβεία, τον Μ. Καραγάτση (φανταστείτε τη συγκίνησή μου όταν, δεκαετίες μετά, κάθισα στη θέση του, αφού ήταν δημιουργικός διευθυντής στη διαφημιστική εταιρία που εργαζόμουν εγώ) και τον Αντώνη Σαμαράκη.
Από τα εκατοντάδες βιβλία που έχω διαβάσει, ξεχωρίζω δύο: το έπος «Οδύσσεια» του Ομήρου και το μυθιστόρημα «Πόλεμος και Ειρήνη» του Λέοντα Τολστόι.
Ό,τι και να γράφουμε οι άνθρωποι, τέτοιες ιστορίες, με τέτοια γραφή, δεν ξαναγράφονται… είναι ανεπανάληπτες!
Θα ήθελα να τα είχα σκεφτεί και να τα είχα γράψει εγώ.

13) Πιστεύετε πως ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη κατά τη γνώμη σας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για την "διεύρυνση των οριζόντων" του;

Πιστεύω, όπως είπα και προηγουμένως, πως είναι καλό να γράφεις για όσα ξέρεις. Τα ταξίδια έχουν ωφελήσει όλους τους συγγραφείς, από τον Όμηρο μέχρι τον Καζαντζάκη. Όμως, ο Ντοστογιέφσκι που δεν ταξίδεψε, δεν χρειάστηκε τοποθεσίες αλλά ήρωες.
Προσωπικά, έχω ανάγκη τα ταξίδια και όλα τα καινούργια που έχω δει και μάθει ταξιδεύοντας, μου έχουν ανοίξει όχι μόνο το μυαλό αλλά, κυρίως, την ψυχή. Σε μένα τα ταξίδια λειτουργούν ιαματικά. Ανατολικά έχω ταξιδέψει μέχρι τη Νέα Ζηλανδία και την Ταϊτή, δυτικά μέχρι το Βανκούβερ του Καναδά και την Αλάσκα. Νότια μέχρι τη Νότια Αφρική και βόρεια μέχρι την Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Ίσως, επειδή σαν παιδί προέρχομαι από οικογένειες εθνικής ή εσωτερικής μετανάστευσης, να έχω τη μετακίνηση στο αίμα μου!

14) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να "πειραματίζεται" θεματολογικά, ρισκάροντας να χάσει το ήδη υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Κάθε θέμα έχει δύο όψεις. Πιστεύω ότι κάθε συγγραφέας πρέπει να ασχολείται με εκείνο που του υπαγορεύει η ψυχή του και η εσωτερική του ανάγκη… εκτός κι αν γράφει για βιοποριστικούς λόγους… Επομένως ναι, αξίζει να πειραματίζεται μέχρις  ότου βρει το είδος που του αρέσει. Ή να πειραματιστεί στο καινούριο γιατί διαφορετικά θα έχει "κατηγοριοποιηθεί" σε ένα είδος. Ας πούμε, εγώ πειραματίστηκα πολύ νωρίς, γράφοντας ένα σχεδόν παιδικό βιβλίο μετά το «Όχι πια sex, μόνο φίλοι» και το πλήρωσα ακριβά. Οι αναγνώστες μου έπαθαν σοκ και, κάποιοι, μου εξομολογήθηκαν αργότερα ότι μου θύμωσαν. Δεν μετανιώνω, όμως, αυτό είχα ανάγκη να γράψω, κάτι το εντελώς διαφορετικό και δεν πρόδωσα τον εαυτό μου. Σαν αναγνώστρια, όμως, κατανοώ τους αναγνώστες. Έτσι αντιδρώ και εγώ. Αγαπώ τον συγγραφέα δικαστικών θρίλερ Τζων Γκρίσαμ, και κάθε φορά, περιμένω να μου γράψει άλλη μια ιστορία ενός νεαρού δικηγόρου που σώζει την κοινωνία και όχι μια ιστορία για τον προπονητή του ράγκμπι ή ένα παραμύθι! Θεωρώ ότι οι εκδότες κάνουν marketing segmentation για να εκπροσωπούνται σε όλες τις κατηγορίες βιβλίων και για να μην ανταγωνίζονται οι συγγραφείς τους μεταξύ τους. Αν σε τοποθετήσουν σε μια κατηγορία βιβλίων, σε κρατούν εκεί…

15) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες "αφυπνίζοντας" τη σκέψη τους, ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι απλά και μόνο ψυχαγωγικός; Εσείς, ποιά μηνύματα επιδιώκετε να "περάσετε" στους αναγνώστες σας και σε ποιό είδος αναγνωστικού κοινού, συνήθως, απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Υπάρχουν όλα τα είδη βιβλίων. Και τα μόνο ψυχαγωγικά και αυτά που αφυπνίζουν τους ανθρώπους. Όλα χρειάζονται, καθένα στην ώρα του. Τι θα ήταν η ανθρωπότητα χωρίς τα μηνύματα από την «Ιλιάδα», τον «Φτωχούλη του θεού», τον «Πόλεμο και Ειρήνη» ή το βιβλίο «Τα σταφύλια της οργής»; Το ξέρετε ότι το μυθιστόρημα «Η Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά», το μεγαλύτερο best seller του 19ου αιώνα, λέγεται ότι προκάλεσε τον εμφύλιο πόλεμο Βορείων και Νοτίων στην Αμερική, που οδήγησε τη χώρα στην κατάργηση της δουλείας;
Προσωπικά, αγαπώ να στέλνω μηνύματα, αφυπνίζοντας την κοινωνία. Το βιβλίο μου «Όχι πια sex, μόνο φίλοι» καυτηρίαζε ένα μέρος της κοινωνίας που είχε συνηθίσει στην αλαζονεία, προσπαθώντας να την αφυπνίσω. Τα βιβλία μου αυτοβελτίωσης «Η ευτυχία είναι απόφαση» και «Το ταλέντο να ζεις ευτυχισμένα» περνούν το μήνυμα του δικαιώματος στην ευτυχία και τη θετική στάση σαν αντίδοτο του αρνητισμού γύρω μας. Το πρόσφατο βιβλίο μου «Οι Ελληνίδες είναι θεές» προσπαθεί να ανεβάσει ψυχικά τις Ελληνίδες και να τις απελευθερώσει από το βάρος της επιθυμίας για τελειότητα. Το να είσαι γένους θηλυκού δεν σημαίνει ότι πρέπει να είσαι τέλεια γυναίκα. Αφού οι ίδιες οι θεές δεν ήταν.

16) Θεωρείτε πως η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει  πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα και, ειδικότερα, οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας; Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η "φυγή" από αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα;

Αν εννοείτε τα δράματα από τη βίαιη προσγείωσή μας και τη φτωχοποίηση, θεωρώ πως μπορεί να αποτελούν πηγή έμπνευσης, υπό την προϋπόθεση ότι το έργο περιλαμβάνει, ταυτόχρονα, και πανανθρώπινες αξίες. Για φτώχεια μιλούν «Οι Άθλιοι» του Βίκτορ Ουγκώ, «Οι Χριστουγεννιάτικες ιστορίες» του Κάρολου Ντίκενς, αλλά και το «Χωρίς Οικογένεια» του Έκτορ Μαλό, που περιγράφει την ιδιοκτησία μιας και μόνης αγελάδας σαν το απόλυτο περιουσιακό στοιχείο για να έχει η οικογένεια φαγητό, όχι για να έχει πλούτο.

17) Στην εποχή της άκρατης τεχνολογίας που διανύουμε ποιά θεωρείτε πως είναι η θέση του λογοτεχνικού βιβλίου; Περνάει τελικά το βιβλίο κρίση στη χώρα μας ή διεθνώς και τί θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να γίνει πιο προσιτό στο αναγνωστικό κοινό και ιδιαίτερα στους νέους;

Το βιβλίο ως μέσο ψυχαγωγίας και ενημέρωσης περνάει κρίση. Στο εξωτερικό, 47% των 17χρονων παιδιών διαβάζουν βιβλία από προσωπική τους επιλογή μόνο 2 φορές το χρόνο. Αυξάνεται, συνεπώς, ο αριθμός αυτών που δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο το χρόνο. Το 1978, το 42% των ενηλίκων διάβαζε 11 βιβλία το χρόνο, ενώ το 2014, μόνο το 28% διάβαζε 11 βιβλία το χρόνο.
Ο ανταγωνισμός από το ελεύθερο content στο διαδίκτυο και η ανάγκη προσήλωσης σε ένα πολυσέλιδο κείμενο που θέλει ώρες για να διαβαστεί, σε μια εποχή ταχύτητας, είναι αποθαρρυντικά για τον αναγνώστη.
Ταυτόχρονα, στην εποχή μας, όλοι εκφράζονται δημιουργικά. Όλοι μάς βομβαρδίζουν με τα ταλέντα τους. Άλλος με κείμενα, blogs, white papers, βίντεο, φωτογραφίες, παιχνίδια, βιβλία, όλοι αυτοί χρειάζονται αποδέκτες για τα όσα δημιουργούν. Υπάρχει κατακερματισμός "μέσων" και "περιεχομένου". Επομένως, το βιβλίο δεν έχει να ανταγωνιστεί μόνο άλλα βιβλία αλλά μια ολόκληρη κατηγορία με δημιουργικά "προϊόντα". Με δημιουργήματα της φαντασίας μας.
Εδώ, στο You Tube, οι θεατές "φεύγουν" από ένα βίντεο στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα των εικόνων και δεν το βλέπουν καν.
Για να έχουν την υπομονή να διαβάσουν ένα ολόκληρο βιβλίο χρειάζεται 1. Το βιβλίο να τους ενδιαφέρει πραγματικά, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και το ηλικιακό τους group και 2. να τους το συστήσει η παρέα τους, η ομάδα στην οποία ανήκουν. Ή η τηλεόραση. Ή βιβλιόφιλοι στους οποίους έχουν εμπιστοσύνη. Για να το συστήνουν οι άλλοι, άρα θα είναι καλό. (Η δική σας, λοιπόν, συνεισφορά στον κόσμο του βιβλίου καθώς και η ομάδα σας έχουν μεγάλη σημασία για τους αναγνώστες).
Ξέρετε πώς οι σιδηρόδρομοι έχασαν το παιχνίδι όταν τα αεροπλάνα άρχισαν εμπορικά δρομολόγια; (οι σιδηρόδρομοι δεν τους θεώρησαν ανταγωνιστές τους). Δεν κατάφεραν να συνειδητοποιήσουν ότι η "κατηγορία" τους αναβαθμίστηκε: δεν ήταν πια "μεταφορές" αλλά "ταξίδι"!

18) Είχατε κάποιους "ενδοιασμούς" όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε αυτό από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία των βιβλίων σας, πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Πάντα με ενδιαφέρει η αποδοχή του κοινού. Χωρίς αναγνώστες, ποιός συγγραφέας είναι συγγραφέας; Κάθε συγγραφέας έχει διαφορετική θεματολογία. Τα δικά μου θέματα συγκινούν ένα μέρος του αναγνωστικού κοινού, το οποίο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, για την ευθύνη που μου δίνει να γίνομαι συνεχώς καλύτερη. Πρώτα γράφω γιατί το έχω ανάγκη και μετά για να συμβάλλω σε μια καλύτερη κοινωνία.

19) Εσείς, με την έως τώρα πείρα σας στον χώρο της συγγραφής, τί θα συμβουλεύατε όλους τους νέους επίδοξους συγγραφείς, που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Να μην το βάλουν κάτω, ώστε να τους γνωρίσει το αναγνωστικό κοινό. Το ότι έχουν τη δυνατότητα να ανεβάζουν τα βιβλία τους σε προσωπικά ιστολόγια ή να ξεκινήσουν με ένα e-book είναι αυτό που έλεγα πριν. Σημασία έχει να φτάσει στο κοινό το περιεχόμενο του βιβλίου, με οποιαδήποτε μορφή: χαρτί, blog, e-book, βίντεο, οτιδήποτε. Το δημιουργικό περιεχόμενο ενός βιβλίου, η ιστορία του, ας πούμε, μεταφέρεται με όποιον τρόπο διαβάζει ο αναγνώστης σήμερα. Ας μην ξεχνάμε ότι, στην εποχή του Ομήρου, η μεταφορά ιστοριών γινόταν στόμα με στόμα.

20) Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης  αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία σε όλα σας τα βιβλία και, ειδικότερα, στο νέο  μυθιστόρημά σας «Οι Ελληνίδες Είναι Θεές», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τί να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Εγώ ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνετε να με προβληματίσετε με τις εύστοχες ερωτήσεις σας. Θεωρώ ότι βρίσκομαι σε κομβικό σημείο και θα συνεχίσω με ένα νέο μυθιστόρημα. Και ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης ακόμη που θα ολοκληρώσει – μάλλον – αυτόν μου τον κύκλο, το έχω ήδη έτοιμο. Όμως, αυτό θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα.

Βιογραφία της Κατερίνας Τσεμπερλίδου:

Η Κατερίνα Τσεμπερλίδου σπούδαζε νομικά, αλλά από μια σύμπτωση βρέθηκε στο χώρο της διαφήμισης. Εργάστηκε σε μια από τις μεγαλύτερες διαφημιστικές εταιρείες της Ελλάδας ως κειμενογράφος, διευθύντρια δημιουργικού και πρόεδρος. Έχει δημιουργήσει πάνω από 500 διαφημιστικές καμπάνιες για τις πιο γνωστές και επιτυχημένες μάρκες, υπηρεσίες ή εταιρείες, πολυεθνικές και ελληνικές, καθώς και για κοινωνικούς σκοπούς. Τα σλόγκαν της έχουν γράψει ιστορία, ενώ έχει βραβευτεί για τις ιδέες της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Με την ηγεσία της, το δημιουργικό τμήμα της εταιρείας κέρδισε συνολικά 324 βραβεία. Έχει συγγράψει δέκα βιβλία, οι περισσότεροι τίτλοι εκ των οποίων έχουν υιοθετηθεί ως εκφράσεις της καθομιλουμένης. Το πρώτο της μπεστ σέλερ, η συλλογή διηγημάτων "Όχι πια sex μόνο φίλοι", προκάλεσε αίσθηση, ταράζοντας τα νερά στους λογοτεχνικούς κύκλους και αλλάζοντας τον τρόπο επικοινωνίας με τους αναγνώστες. Το βιβλίο "Η ευτυχία είναι απόφαση" δημιούργησε μια νέα τάση στην Ελλάδα για τον θετικό τρόπο ζωής και για την ευτυχία.

Περισσότερες πληροφορίες για το πλήρες βιογραφικό της αγαπημένης συγγραφέως στο προσωπικό της προφίλ στο site της: http://www.tsemperlidou.gr/biograph

Πρόσφατη Εργογραφία Κατερίνας Τσεμπερλίδου:

«ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΕΣ» (2017)
Εκδόσεις: Χάρτινη Πόλη
Σελίδες: 468
Τιμή: 14,90 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Μια ερωτική ιστορία του σήμερα που αναδεικνύει τις ομοιότητες ανάμεσα στις θεές της Μυθολογίας και τις σημερινές Ελληνίδες. Ο Γκρεγκ, ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος, έρχεται στην Ελλάδα για τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ αφιερωμένου στις Ελληνίδες. Η Αθηνά, νεαρή δικηγόρος που έχει γράψει μια εργασία με τίτλο Οι Ελληνίδες είναι Θεές, αναλαμβάνει να τον φέρει σε επαφή με γυναίκες, που θα μιλήσουν στον φακό του. Η Αθηνά είναι όμορφη, δυναμική, σύγχρονη «θεά», που όμως, κρύβει ένα μυστικό. Όσο πιο πολύ τη γνωρίζει ο Γκρεγκ, τόσο τη θαυμάζει και αρχίζει να την ερωτεύεται. Όμως, πίσω στη Νέα Υόρκη, υπάρχει μια αρραβωνιαστικιά που τον περιμένει. Μέσα από την εργασία της Αθηνάς, ανακαλύπτουμε πως οι Ελληνίδες εξακολουθούν να έχουν ακόμα και σήμερα, χαρακτηριστικά όμοια με τις έξι θεές του Ολύμπου. Στο βιβλίο αυτό, η Κατερίνα Τσεμπερλίδου καταθέτει την ανάγκη της να τιμήσει της Ελληνίδες του σήμερα. Να τις ενθαρρύνει, να τις δοξάσει και να τους ανεβάσει το ηθικό. Να τις βοηθήσει να νιώσουν καλά με τον εαυτό τους, περήφανες και με αυτοπεποίθηση. Να εκτιμούν την αξία τους και να πραγματοποιούν τα όνειρά τους, αναγνωρίζοντας τα προτερήματα και τις αδυναμίες τους, που τις κάνει αυτές που είναι: θεές χωρίς να είναι οι τέλειες γυναίκες! Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει παράρτημα με τις εξής ενότητες: • Πώς να είσαι αυθεντική Ελληνίδα θεά (με συμβουλές και προτάσεις) • Για θεϊκές γεύσεις (με τα προϊόντα που χαρακτηρίζουν την ελληνική διατροφή) • Η οικοδέσποινα θεά (με προτάσεις για κάθε περίσταση) • Οι συνταγές της θεάς (με τις πιο κλασικές-παραδοσιακές συνταγές της ελληνικής κουζίνας)» 

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

«ΟΥΤΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ», των Έφης Καγξίδου και Λίνας Σπεντζάρη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΟΥΤΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ», των Έφης Καγξίδου και Λίνας Σπεντζάρη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Έξη
Σελίδες: 473
Τιμή: 14,20 €  

          Μάνα! Λέξη ιερή, σεβαστή και λατρεμένη για τους περισσότερους από εμάς, έννοια η οποία –συνήθως εξ’ ορισμού– περικλείει την τρυφερότητα, την ανιδιοτελή αγάπη, την πίστη και την καλή προαίρεση, την αποδοχή άνευ όρων και την συγχώρεση. Τί συμβαίνει, όμως, όταν αυτά τα "συνήθη δεδομένα" ανατρέπονται με απροσδόκητο τρόπο και οι συνέπειες είναι μη αναστρέψιμες και, ενίοτε, ολέθριες; Το ανεπανάληπτο, συγκλονιστικό μυθιστόρημα των εξαίρετων κ. Έφης Καγξίδου και κ. Λίνας Σπεντζάρη, από τις εκδόσεις Έξη, με τίτλο «Ούτε Η Μάνα Μου» –του οποίου την ανάγνωση ολοκλήρωσα πρόσφατα και είμαι πεπεισμένη πως θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη μου– αποδεικνύει πως κάποιες φορές, αν και σπάνια, η έννοια "μάνα" μπορεί να διαφοροποιηθεί δραματικά και να σημαίνει τα ακριβώς αντίθετα από τα αναμενόμενα. Με περισσή ευαισθησία και σεβασμό, οι δυο συγγραφείς χειρίστηκαν την αληθινή, ασύλληπτη, τραγική ιστορία του προγόνου της κ. Καγξίδου, συμπληρώνοντας τα όποια "κενά" υπήρχαν στις πραγματικές μαρτυρίες με ακριβείς, ιστορικές λεπτομέρειες, ενώ η αναγκαία μυθοπλασία χρησιμοποιήθηκε ευρηματικά και με φειδώ για να προσδώσει στο κείμενο την τελική μορφή του μυθιστορήματος. Διόλου περίεργο που το συγκεκριμένο βιβλίο-μαρτυρία αποτελεί ένα ευφάνταστο, συνταρακτικό και άκρως συγκινητικό μυθιστόρημα, αφού η ζωή συχνά ξεπερνά και την πιο ζωηρή, ενίοτε και εφιαλτική, φαντασία.
          Ο ήρωάς μας, ο καπετάν Γιώργης Σαρρής ζει σε ένα νησί του Βορείου Αιγαίου. Μέχρι το 1920 η ζωή του κυλά ήρεμα και ανέφελα, με την εργασία του, που είναι συνυφασμένη με την θάλασσα και την όμορφη οικογένειά του η οποία αποτελείται από τη γυναίκα του Ελένη και το γιό του Βασίλη. Τα δυό αδέρφια του και η μάνα τους συμπληρώνουν την οικογενειακή θαλπωρή μέσα στην οποία ο Γιώργης αισθάνεται αγαπητός, προστατευμένος, ίσως και αλώβητος από κάθε κακό. Έχοντας εκπληρώσει το χρέος του προς το ελληνικό έθνος στους Βαλκανικούς πολέμους, απολαμβάνει πλέον τον σεβασμό και την αναγνώριση από την μικρή κοινωνία του χωριού του. Μια από εκείνες τις ηλιόλουστες αλκυονίδες μέρες του Γενάρη του 1920 ο Γιώργης, θέλοντας να απολαύσει μια βαρκάδα στην ήρεμη και ακύμαντη θάλασσα της περιοχής του, θα πλεύσει άθελά του προς ένα σκληρό και άδικο πεπρωμένο, που θα τον κατατρέχει στο μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής του. Το να βρεθεί στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή, χωρίς να μπορεί να αποδείξει ότι δεν διέπραξε το έγκλημα για το οποίο τον κατηγορούν, αποδεικνύεται μοιραίο και ολέθριο για τον ανυποψίαστο και αθώο Γιώργη. Ένας ένας, οι άνθρωποι του στενού και ευρύτερου οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντός του θα τον υποψιαστούν, θα τον απαρνηθούν χωρίς πραγματική αιτία και, τέλος, θα τον καταδείξουν ως σίγουρο ένοχο. Ο μόνος άνθρωπος στον οποίο ο άδικα κατηγορηθείς νέος θα θελήσει να στραφεί για συμπαράσταση είναι το καταφύγιο κάθε ανθρώπου, η μάνα του, όμως, αλίμονο, ακόμα κι εκείνη τον απαρνιέται κατηγορηματικά και τον αποδιώχνει με κατάρες άδικες και αναίτιες που θα τον "στοιχειώνουν" σε ολόκληρη τη ζωή του.   
          Ο Γιώργης σοκαρισμένος, απογοητευμένος και προδομένος από όλους, ακόμα και από την ίδια του την μάνα, δεν έχει πλέον να περιμένει καμία βοήθεια, καμία "σανίδα σωτηρίας" στον τόπο του, παρά μόνο την αναμενόμενη σύλληψη και την σίγουρη καταδίκη του. Ακολουθώντας το αρχέγονο ένστικτο της αυτοσυντήρησής του καταλήγει να μετατραπεί από νοικοκύρης σε φυγά. Η περιπλάνησή του, που μόνο με άλλη Οδύσσεια μπορεί να παρομοιαστεί, ξεκινά. Αποδιωγμένος από τις ρίζες του αποφασίζει να φύγει μέσα στη χειμωνιάτικη νύχτα και την κακοκαιρία για να αναζητήσει καταφύγιο στο σπίτι του βαφτισιμιού του πατέρα του στην περιοχή των Καρδαμύλων της Χίου. Αυτό που δεν θέλησαν να του προσφέρουν οι δικοί του άνθρωποι, το δικό του "αίμα", το βρήκε απλόχερα στα πρόσωπα του πνευματικού αδερφού του, Μάνθου, και της μητέρας του, Μάρθας, αλλά και αργότερα σε "ξένους", θεωρητικά, ανθρώπους στα Βουρλά των μικρασιατικών παραλίων. Μία ασύλληπτη περιπέτεια αρχίζει από εδώ και πέρα για τον αδικημένο Γιώργη, η οποία – όπως και η ίδια η ζωή – αποτελείται από πολλές στιγμές αγωνίας, μόχθου, πόνου, απογοήτευσης  και δυστυχίας, αλλά και αρκετές στιγμές ευτυχίας, φιλίας, αγάπης και λύτρωσης, ικανές να αντισταθμίσουν την πικρή γεύση των πρώτων.  
          Το εξαιρετικό αυτό μυθιστόρημα – χρονικό είναι ένα συναρπαστικό "δείγμα" υποδειγματικού συνδυασμού Ιστορίας και πραγματικών γεγονότων της ζωής των ανώνυμων ανθρώπων, όσο και ατόφιας, εξαιρετικής λογοτεχνίας. Ο αναγνώστης συμπάσχει με τους ήρωες κάθε στιγμή, βιώνει τον πόνο, την αδικία και την αγωνία τους, συνηδειτοποεί πως όσο και αν πασχίζουμε όλοι εμείς οι ασήμαντοι, συνηθισμένοι άνθρωποι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον ρου της Ιστορίας, καθώς οι αποφάσεις που λαμβάνουν άλλοι για εμάς είναι αυτές που καθορίζουν ερήμην μας τα πεπρωμένα και την πορεία μας. Έτσι και οι ήρωές μας, ο Γιώργης, ο Μάνθος, η Στέλλα, η Πάτρα, η Αργυρώ, ο Θοδωρής, ο Οσμάν και η Κατίνα, αλλά και τόσοι άλλοι που δεν μπορούν να μετρηθούν, μας διηγούνται την συγκλονιστική ιστορία τους και τα γεγονότα που σημάδεψαν, όχι μόνο τον ελληνισμό της Ιωνίας – με τις γνωστές και συχνά, αλλά ποτέ αρκετά, εξιστορημένες διηγήσεις για την Μικρασιατική καταστροφή – αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα. Πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν και αποκόπηκαν βίαια από την μόνη κατ’ ουσία πατρίδα, όπου ζούσαν και ευημερούσαν για αιώνες, για να μετοικήσουν ως "ζητιάνοι" ενός "άσπλαχνου" κράτους σε μία κατ’ όνομα πατρίδα, που δεν ήταν καθόλου έτοιμη να τους αποδεχτεί και τους αντιμετώπιζε ως μισητούς "Τουρκόσπορους" και φθηνά, εργατικά χέρια.     
          Οι συγγραφείς του υπέροχου αυτού μυθιστορηματικού χρονικού, μας παρασύρουν σε ένα επώδυνο ταξίδι Μνήμης, μέσα από τους "βίους και τις πολιτείες" των ηρώων τους δείχνοντάς μας, μέσα από την δική τους ξεχωριστή οπτική, πως ο άνθρωπος όταν είναι φτιαγμένος από καλή "πρώτη ύλη" μπορεί να αντέξει τα πάντα, να λυγίσει και να φτάσει στα όριά του, αλλά χωρίς να σπάσει. Θα πέσει αλλά θα καταφέρει να ορθοποδήσει, θα δημιουργήσει και θα ευτυχήσει ξανά και, ίσως, αν έχει το δίκιο και την Θεία Πρόνοια με το μέρος του, μπορεί να δικαιωθεί στο τέλος. Πολλά και θερμά συγχαρητήρια στις κυρίες Καγξίδου και Σπεντζάρη για το αλησμόνητο «Ούτε Η Μάνα μου», ένα ιστορικό μυθιστόρημα που αξίζει να διαβάσετε όλοι!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Μια αληθινή ιστορία μεγάλης έντασης, γραμμένη με τόσο ζωντανές λεπτομέρειες, που κάθε σελίδα σκίζει το μυαλό και την καρδιά. Τα πρόσωπα και τα ονόματα είναι υπαρκτά, χωρίς ψευδώνυμα, καθώς και οι τόποι όπου έδρασαν, για να μπορέσει ο αναγνώστης να βιώσει την πολυπόθητη κάθαρση.

Γενάρης του 1920 σε ένα νησί του Βόρειου Αιγαίου. Ένας μήνας που θα ήταν ο τελευταίος της νιότης του. « Θα σε πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια ». Μια φράση που θα ξήλωνε απ’ άκρη σ’ άκρη τη στέγη της ψυχής του.

«Σας ορκίζομαι στην τιμή μου ότι είμαι αθώος! Η μάνα μου, πού χάθηκε η μάνα μου; Μόνο αυτή μπορεί να σταματήσει όλον αυτόν τον παραλογισμό!»

Μια γυναίκα που κρατούσε στα χέρια της όλες τις συμφορές του κόσμου! «Την κατάρα μου να ’χεις! Ατίμασες τη γενιά σου! Έκλεισες τα σπίτια μας!»

«Ούτε η μάνα μου…» , οι τελευταίες λέξεις που ξεστόμισε ο καπετάν-Γιώργης φεύγοντας στιγματισμένος από τον τόπο του. Μια οικογένεια διαλύεται, ένα σπίτι ρημάζει. Και η οδύσσεια ξεκινάει… Από τη Χίο στα Βουρλά, από τις στάχτες της Μικρασιατικής καταστροφής στα παραπήγματα του Πειραιά και του Βόλου, οι ήρωες θα παλέψουν με τους δαίμονες της ζωής τους, περιπλανώμενοι για περίπου μισό αιώνα. Ψυχές τραυματισμένες, ξεριζωμένες που άλλες κατάφεραν να βρουν καταφύγιο και άλλες ρήμαξαν μόνες τους μέχρι το τέλος της ζωής τους.


«ΔΕN ΜΕ ΠΙΣΤΕΨΕ ΚΑΝΕΙΣ… ΟΥΤΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ!»

Συνέντευξη με τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΠΕΚΑ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

κ. Βαγγέλης Μπέκας
          Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του νέου, ιστορικού μυθιστορήματος του κ. Βαγγέλη Μπέκα με τίτλο «Μαύρο Φυλαχτό», που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Ψυχογιός, ο εξαίρετος συγγραφέας είχε την προθυμία να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο των «Φίλων Της Λογοτεχνίας». Τον ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που διέθεσε απαντώντας μεστά και περιεκτικά στις ερωτήσεις μου, του εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο πρόσφατο βιβλίο του, αλλά και συνολικά στο έργο του, και σας προσκαλώ να διαβάσετε τις απαντήσεις του ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα τον αγαπητό κ. Μπέκα!

1) Αγαπητέ κ. Μπέκα, τις θερμές μας ευχές για το νέο μυθιστόρημά σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Μαύρο Φυλαχτό». Ποιό ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Μια εσωτερική παρόρμηση, ανεξήγητη, που αν δεν την ακολουθούσα, θα αισθανόμουν μισός. Σκύβοντας στη λογοτεχνία ανακαλύπτεις τον πυρήνα σου, γράφοντας εφορμάς στον κόσμο.

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και κάθε χαρακτήρα και πόσο δύσκολο είναι να σταχυολογήσετε τις απαραίτητες πληροφορίες, όταν αυτές απαιτούνται, ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία στα βιβλία σας;

Αφουγκράζομαι το είναι μου, παρατηρώ τους γύρω μου, αναζητώ τι κάνει την καρδιά μου να χτυπά δυνατά. Κι ύστερα, αν το κείμενο που γράφω το απαιτεί, όπως το «Μαύρο Φυλαχτό», προχωρώ στην ιστορική έρευνα, ώστε το μυθιστόρημα να είναι αληθοφανές και ατμοσφαιρικό, ενώ παράλληλα προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω την ψυχολογία των ηρώων σε μια άλλη εποχή. Ζω κι εγώ μαζί τους την εποχή. Το δυσκολότερο και το ομορφότερο απ’ όλα.

3) Συνήθως, οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο, είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι εντελώς διαφορετικό από την συγγραφική τους ιδιότητα. Θα θέλατε να μας μιλήσετε σχετικά με αυτό και να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;

Κάθε συγγραφέας και ένας άλλος δρόμος. Οι σπουδές μου ως μηχανικός με βοήθησαν να δαμάσω τη δομή και την πλοκή των μυθιστορημάτων που γράφω, τα περισσότερα έχουν και αστυνομική πλοκή, όπως το «Μαύρο Φυλαχτό» που είναι μεν ιστορικό μυθιστόρημα, αλλά έχει πλούσια πλοκή και πολλά επίπεδα. Τους χαρακτήρες τους καλλιεργείς μέσα σου και γύρω σου, τη γλώσσα διαβάζοντας ελληνική λογοτεχνία.

4) Έχετε συμπεριλάβει ποτέ στα βιβλία σας κάποια προσωπικά σας βιώματα; Στο νέο σας βιβλίο, το οποίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, πόσο εύκολη, ή επώδυνη ήταν η αντικειμενική προσέγγισή τους συγγραφικά;

Γεννήθηκα στην Πρέβεζα, αλλά η καταγωγή μου είναι από το Σούλι. Αυτό με βοήθησε να συνδεθώ με τις βαθύτερες αξίες του «Μαύρου Φυλαχτού», να συνδεθώ με τον πυρήνα του, να εισχωρήσω σε βάθος. Επειδή γνωρίζω τον τόπο και τους ανθρώπους, επειδή βαστώ το νήμα της συνέχειας, μπολιάζοντας όλα αυτά με τεχνικές θεάτρου, ώστε όχι απλώς να περιγράψω μια παλιά εποχή, αλλά να την ζήσω και μαζί με μένα να τη ζήσουν και οι αναγνώστες.

5) Στο βιβλίο σας έχετε καταπιαστεί με πολλά θέματα αν και όλη η μυθοπλασία σας πλαισιώνεται από πολλά και εξαιρετικά σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Ποιά θεωρείτε ως την πιο σημαντική, ίσως και ανεξάντλητη, "πηγή ιδεών" για έναν συγγραφέα;

Επιτρέψτε μου να μιλήσω συγκεκριμένα. Όταν έμαθα πως οι ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης δεν έφτασαν απλώς, αλλά εφαρμόστηκαν στα Επτάνησα, μόλις ο Βοναπάρτης κατέλαβε τη Βενετία το 1797, αυτή ήταν η πρώτη σπίθα για το «Μαύρο Φυλαχτό». Η παρουσία των Γάλλων επαναστατών, επηρέασε άμεσα και τις αψιμαχίες Αλή πασά με τους Σουλιώτες. Συνειδητοποίησα πως στα τότε σύνορα Ανατολής και Δύσης συνέβαινε μια κοσμογονία. Θα έγραφα, λοιπόν, για τον Σουλιώτη Μάρκο που γίνεται φίλος με τον Περαιβό, τον τελευταίο Έλληνα που είδε ζωντανό τον Ρήγα Φεραίο. Θα έγραφα για τον Μάρκο, τον κάλπικο Σουλιώτη σε ηρωικές εποχές, που η ευστροφία και η μουσική τον γλιτώνουν από τα δεινά. Που του παίρνει τα μυαλά ο έρωτας για μια όμορφη Κερκυραία, ενώ ο ενωμένος Ρωσοτουρκικός στόλος πολιορκεί τη «δημοκρατική» Κέρκυρα. Που το χρέος της δολοφονημένης αδερφής τον κατατρέχει, ενώ ξεσπά ο πόλεμος με τον Αλή πασά. Επίσης, η ιδιαιτερότητα της σουλιώτικης βεντέτας μου έδωσε τη δυνατότητα να συνδέσω τη ζωή των ηρώων με τα ιστορικά γεγονότα. Άλλη μια σπίθα. Όταν κάποιος σκότωνε γυναίκα στο Σούλι, όφειλες για εκδίκηση να σκοτώσεις τέσσερις άντρες από τη φάρα του φονιά. Τέτοιου είδους σπίθες γεννάνε τις ιδέες των μυθιστορημάτων μου.

6) Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου, ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες του συγγραφέα;

Η μελέτη της τεχνικής, η ανάγνωση, το να γράφεις έχουν σημασία. Κι αν το λέει η καρδιά σου θα προχωρήσεις.

7) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας "επισκέπτεται" η συγγραφική σας  έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση, ή τόπος ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε, ή είναι κάτι που "ρέει" αβίαστα από μέσα σας συνέχεια;

Η έμπνευση συνηθίζει να με ξαφνιάζει. Απεχθάνεται κάθε είδους μοτίβο.

8) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο μυθιστόρημά σας αρκείστε στη δική σας μόνο γνώμη και αξιολόγηση, πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του, ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου την κρίση του οποίου εμπιστεύεστε;

Το δίνω σε τέσσερις πέντε φίλους να μου πουν τη γνώμη τους. Φίλους που εκτιμώ την άποψή τους σχετικά με τα βιβλία. Πάντα δίνω σημασία στη γνώμη των φίλων. Δύσκολα μπορείς να δεις αυτό που δημιούργησες αντικειμενικά.

9) Από τα μυθιστορήματά σας  υπάρχει κάποιο το οποίο ξεχωρίζετε, στο οποίο ίσως έχετε μεγαλύτερη αδυναμία και γιατί; Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τα βιβλία σας και, γιατί όχι, την ιστορία "πίσω από την ιστορία" κάποιων από αυτά;

Το αγαπημένο μου βιβλίο δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το τελευταίο μου, κι ευτυχώς, φίλοι και κριτικοί συμφωνούν ότι το «Μαύρο Φυλαχτό» είναι το καλύτερο μου μυθιστόρημα. Είναι η ιστορία ενός Σουλιώτη που δεν φημίζεται για την ανδρεία του, που ζει σε φοβερές εποχές και συγκλονίζεται από το χρέος αίματος στη δολοφονημένη αδερφή του και το χρέος στην πατρίδα, ενώ ο έρωτας τον επισκέπτεται για πρώτη φορά. Το υπόλοιπο μέρος του ερωτήματός σας με τρομάζει. Χρειάζομαι ένα ολόκληρο μυθιστόρημα για να απαντήσω σε όλα αυτά.

10) Ο συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας βρίσκει το χρόνο να διαβάζει για δική του ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο του; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιό είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστης και γιατί;

Διαβάζω κάθε βιβλίο που μου τραβά την προσοχή από το θέμα και τη γλώσσα του. Τον τελευταίο καιρό διαβάζω περισσότερο ελληνική λογοτεχνία. Η γλώσσα της με ακουμπά βαθύτερα.

11) Θυμάστε το πρώτο σας ανάγνωσμα το οποίο σας "παρέσυρε" στον κόσμο της λογοτεχνίας; Υπάρχει κάποιο απόφθεγμα από βιβλίο το οποίο να καθόρισε την μετέπειτα ζωή σας; Έχετε δεχθεί κάποιες επιρροές από κάποιους ομότεχνούς σας, έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς, στο δικό σας τρόπο γραφής, ύφους ή θεματολογίας;

Οι αρχαίοι τραγικοί, ο Σαίξπηρ, ο Ντοστογιέφσκι είναι οι βασικές επιρροές μου. Με κερδίζουν οι συναρπαστικές ιστορίες με βάθος.

12) Ποιά είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Από την ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία υπάρχει κάποιο βιβλίο το οποίο έχετε λατρέψει,  το οποίο "ζηλεύετε" ως λογοτεχνικό έργο και θα θέλατε, ή ονειρεύεστε να είχατε συγγράψει εσείς;

Τα περισσότερα που έχουν γράψει οι βασικές μου επιρροές που προανέφερα, και μερικές ντουζίνες βιβλία ακόμα. Η λογοτεχνία είναι τόσο πλούσια, τι να πρωτοζηλέψεις.

13) Πιστεύετε πως ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη κατά τη γνώμη σας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για την "διεύρυνση των οριζόντων" του;

Χωρίς βιώματα ο άνθρωπος είναι φτωχός. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τον συγγραφέα.

14) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να "πειραματίζεται" θεματολογικά, ρισκάροντας το υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Κάθε συγγραφέας έχει το ελεύθερο να διαλέξει τον δικό του δρόμο.

15) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες "αφυπνίζοντας" τη σκέψη τους, ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι απλά και μόνο ψυχαγωγικός; Εσείς, ποιά μηνύματα επιδιώκετε να "περάσετε" στους αναγνώστες σας και σε ποιό είδος αναγνωστικού κοινού, συνήθως, απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Γράφω ιστορίες που κάνουν την καρδιά μου να χτυπά δυνατά κι ελπίζω το ίδιο να προκαλέσει και στους άλλους. Με ενδιαφέρουν οι αναγνώστες, αλλά δεν μπορώ κλείσω τη σχέση μας μέσα σε κουτάκια. Γράφω την αλήθεια μου, εκείνο που με συναρπάζει κι ελπίζω οι αναγνώστες μου να νιώσουν όπως κι εγώ.

16) Θεωρείτε πως η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει  πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα και, ειδικότερα, οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας; Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η "φυγή" από αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα;

Καλύτερα να μην ακολουθούμε τα "πρέπει" αλλά τα "νιώθω". Ό,τι η αλήθεια του καθενός μας επιτάσσει.

17) Στην σύγχρονη πραγματικότητα και στην εποχή της άκρατης τεχνολογίας ποιά θεωρείτε πως είναι η θέση του λογοτεχνικού βιβλίου; Περνάει τελικά το βιβλίο κρίση στη χώρα μας ή διεθνώς και τί θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να γίνει πιο προσιτό στο αναγνωστικό κοινό και ιδιαίτερα στους νέους;

Κατά έναν παράξενο τρόπο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, η βιβλιοπαραγωγή παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Η ανάγνωση είναι μια διαδικασία αναγνώρισης του πυρήνα μας. Απαραίτητο στοιχείο της αυτογνωσίας. Αν τα βιβλία που γράφουμε δεν είναι βαρετά, τότε μάλλον θα προσεγγίσουμε και του νέους.

18) Είχατε κάποιους "ενδοιασμούς" όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε αυτό από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία των βιβλίων σας, πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Μα φυσικά αγωνιούσα, αλλά ευτυχώς ήμουν τυχερός, είχα καλή αποδοχή από κοινό και κριτικούς. Το θέμα του βιβλίου παίζει ρόλο, όπως και η γλώσσα, η πλοκή, οι ήρωες.

19) Εσείς, με  την έως τώρα πείρα σας στον χώρο της συγγραφής, τί θα συμβουλεύατε όλους τους νέους επίδοξους συγγραφείς, που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Να διαβάζουν, να γράφουν, να επιμένουν, να αναζητούν τα μυστικά της γραφής και να ακολουθούν την αλήθεια τους.

20) Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης  αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία σε όλα σας τα βιβλία και ειδικότερα, στο νέο  μυθιστόρημά σας «Μαύρο Φυλαχτό», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τί να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Γράφω μυθιστορήματα, σενάρια, ασχολούμαι με το βίντεο. Μεταξύ σοβαρού κι αστείου, μπορείτε να περιμένετε σχεδόν τα πάντα.
 
Βιογραφία του Βαγγέλη Μπέκα:

O ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΕΚΑΣ γεννήθηκε στην Πρέβεζα. Έχουν εκδοθεί ακόμα τρία μυθιστορήματά του: Το 13ο υπόγειο, Φετίχ και Οι αισιόδοξοι, ενώ ασχολείται και με το σενάριο. Το 2015 έλαβε το πρώτο βραβείο για σενάριο μεγάλου μήκους από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος («Η χύτρα»). Διηγήματα και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Zει στην Αθήνα, όπου συντονίζει εργαστήρια δημιουργικής γραφής.

Περισσότερες πληροφορίες για το συγγραφικό έργο του Βαγγέλη Μπέκα στο επίσημο προφίλ των εκδόσεων Ψυχογιός, στον ακόλουθο σύνδεσμο:

Πρόσφατη εργογραφία του Βαγγέλη Μπέκα:

«ΜΑΥΡΟ ΦΥΛΑΧΤΟ» (2017)
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 448
Τιμή: 14,94 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«1797 Η αριστοκρατία των Βενετών καταρρέει στα Επτάνησα και η δημοκρατία των Γάλλων καταφθάνει μαζί με νέες ιδέες και ιδανικά. Η Γαλλική Επανάσταση εξαπλώνεται.

Το Κριτήριο των οπλαρχηγών στέλνει τον Μάρκο κατάσκοπο του Σουλίου στην Κέρκυρα, για να μάθει αν οι Γάλλοι έρχονται σαν φίλοι ή εχθροί. Ο Αλή πασάς παραμονεύει. Όπλα του Μάρκου, οι γνώσεις που αποκόμισε στις ξακουστές σχολές των Ιωαννίνων, η ευστροφία και η μουσική. Αχίλλειος πτέρνα του, η έλλειψη θάρρους, αν και Σουλιώτης. Φιλοξενείται στο αρχοντικό του μεγαλέμπορα σιορ Μάντακα, όπου μαγεύεται απ’ την αρχόντισσα και την κόρη της, γυναίκες που αποπνέουν φραντσέζικο αέρα. Παριζιάνικα αρώματα και Σούλι: δυο κόσμοι συγκρούονται μέσα του? δυο κόσμοι όπου οι γυναίκες γράφουν Ιστορία.

Στην Κέρκυρα ο Μάρκος εμποτίζεται με τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης που εφαρμόζονται στο νησί και γίνεται φίλος με τον Περαιβό, τον τελευταίο Έλληνα που είδε ζωντανό τον Ρήγα Φεραίο. Όμως ένας φόνος τον γυρίζει πίσω. Κι όταν κάποιος χάλαγε γυναίκα στο Σούλι, όφειλες να σκοτώσεις τέσσερις άντρες από τη φάρα του φονιά για να έρθει το αίμα στα ίσα. Ο Μάρκος μυρίζει αίμα και πισωπατά.

Τότε ο Αλή πασάς ορμά στο Σούλι κι ο Μάρκος παγιδεύεται στο πλέγμα του έρωτα, της βεντέτας και της πατρίδας που κινδυνεύει από τους Οθωμανούς. Έρωτας, αδερφή, χρέος. Κόκκινο σαν αίμα. Και μες στον χαλασμό της μάχης των χριστιανών με τους μουσουλμάνους, το μαύρο φυλαχτό γίνεται ευχή και κατάρα για μια λύση.»