«ΟΥΦΟΨΑΡΑ - Στα Πέρατα του Σύμπαντος», του Δημήτρη Μελικέρτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΟΥΦΟΨΑΡΑ - Στα Πέρατα του Σύμπαντος», του Δημήτρη Μελικέρτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Πατάκη

Σελίδες: 392

Τιμή: 13,95€

          Ποτέ δεν έχω κρύψει την ιδιαίτερη προτίμηση που τρέφω στο ιστορικό μυθιστόρημα, όμως ως γνήσια βιβλιοσκώληκας ενθουσιάζομαι ιδιαίτερα όταν ανακαλύπτω –μέσα από την ανάγνωση βιβλίων– νέα συγγραφικά ταλέντα. Το είδος στο οποίο ανήκουν τα έργα τους δε με απασχολεί ιδιαίτερα, καθώς μου αρκεί πως έχω εντοπίσει «νέο αίμα», συγγραφείς που είτε τώρα εμφανίζονται στο προσκήνιο είτε τώρα τους ανακαλύπτω εγώ. Αυτό μου συνέβη και με τον Δημήτρη Μελικέρτη και το εκπληκτικό μυθιστόρημά του «Ουφόψαρα», το οποίο –αν και προορίζεται για την ηλικιακή κατηγορία νεαρών αναγνωστών από 9 έως 18 ετών, σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο– προσωπικά το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον, χωρίς διόλου να αισθάνομαι «εκτός ηλικιακού κλίματος». Μπροστά μου ξεδιπλώθηκε ένας μαγικός κόσμος με την επιστημονική φαντασία στα καλύτερά της και στις πιο ξεκαρδιστικές της εκδοχές, ενώ ένα αδιόρατο άρωμα από το αγαπημένο μου «Πέμπτο Στοιχείο» του Λικ Μπεσόν πλανιόταν στον αέρα, κάνοντάς μου ολόκληρο τον κόσμο που έπλασε αφ’ εαυτού του ο συγγραφέας πιο προσιτό και πιο παραστατικό. Ειλικρινά, δε γνωρίζω εάν το συγγραφικό ταλέντο είναι κάτι που ρέει στα γονίδια του ανθρώπου ή είναι κάτι που ανακαλύπτει κάποιος ευρισκόμενος στο κατάλληλο περιβάλλον και με τα κατάλληλα ερεθίσματα. Αυτό που μπορώ να βεβαιώσω ως αναγνώστρια είναι ότι το συγγραφικό ταλέντο του Δημήτρη Μελικέρτη είναι γνήσιο, πρωτότυπο, πηγαίο και, τολμώ να ρισκάρω την πρόβλεψη, ανεξάντλητο.

          Με όχημα την ευρηματική φαντασία του συγγραφέα, μεταφερόμαστε σε έναν κόσμο μελλοντικό, μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μετά από τη δική μας εποχή, οπότε και είναι εφικτά τα χωροχρονικά διαγαλαξιακά ταξίδια. Η πρώτη μας επαφή με αυτόν τον θαυμαστό κόσμο –που αν και φανταστικός, τίποτα δεν αποκλείει τη μελλοντική του ύπαρξη, είναι άλλωστε τόσο εγωιστικό να νομίζουμε πως είμαστε μόνοι μας στο άπειρο σύμπαν– γίνεται στον αστερισμό του Τετράγωνου & Πεινασμένου Κυνός, στον πλανήτη Μπλου63, στα περίχωρα της πόλης Αλ-Αχλύ-3081° και σε ένα τρισάλθιο πανδοχείο της περιοχής που ανήκει στον στριμμένο, παραδόπιστο και κακότροπο Ζεφιράτ. Οι θαμώνες του είναι κυρίως ακαλλιέργητοι και νευρικοί μεταλλωρύχοι στα ορυχεία περιττόνιου, οι οποίοι πνίγουν τον θυμό για τη φρικτή και επίπονη καθημερινότητά τους στους καυγάδες, τα άνοστα αστεία και το μεθύσι. Σε αυτό το πανδοχείο είναι αναγκασμένος να δουλεύει και ο ταλαίπωρος έφηβος ήρωάς μας, ο ορφανός Νολ, ο οποίος υπομένει καρτερικά τις βρισιές των θαμώνων, την κακομεταχείριση του αφεντικού του Ζεφιράτ, την κοκορόμυαλη γυναίκα του αφεντικού του Τζελμίν, η οποία ακολουθεί πάντα την τελευταία λέξη της μόδας –στην κυριολεξία, όμως–, κάνοντας την ομιλία της ακατανόητη για πολλούς, και τον οξύθυμο χαρακτήρα ενός μηχανικού παπαγάλου, του Παπαγκάι. Μόνη συμπαραστάτιδα στον καθημερινό Γολγοθά του το θηλυκό ανδροειδές Σου που, άγνωστο για ποιον ακριβώς λόγο, έχει επιλέξει να κρυφτεί σε αυτήν τη γωνιά του συγκεκριμένου γαλαξία στην άκρη του σύμπαντος.

          Η καταθλιπτική, αδιάφορη και κοπιαστική ζωή του Νολ θα ανατραπεί μέχρι εκεί που δε φαντάζεται όταν έρθει στο πανδοχείο ένας παράξενος, άγνωστος και ταυρόμορφος πελάτης για να διανυκτερεύσει. Ο Νολ, ως παιδί για όλες τις δουλειές, αναλαμβάνει να κουβαλήσει τις αποσκευές του ξένου στο δωμάτιό του, όμως δε θα μπορούσε ποτέ να διανοηθεί τον τρόπο με τον οποίο θα αλλάξει τη ζωή του ολόκληρη μία από αυτές τις αποσκευές και το απρόσμενο ζωντανό περιεχόμενό της. Τα πάντα θα ανατραπούν και ο Νολ θα κάνει το μεγαλύτερο και πιο περιπετειώδες ταξίδι στον χώρο αλλά και στον χρόνο, φέρνοντας μαζί του από άλλες εποχές και άλλο γαλαξία δύο συνομηλίκους του Γήινους, τον μανιώδη παίκτη ηλεκτρονικών παιχνιδιών Ορέστη και την παθιασμένη με το μποξ Βερενίκη. Τα τρία παιδιά δένονται με μια απρόσμενη φιλία, ενώ προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πράκτορες της οργάνωσης ΧΧΑ, τους διαστημικούς πειρατές, διάφορα αλλόκοτα τέρατα, όπως ο Τσιπουρόσαυρος Ρεξ, και να δώσουν μάχες αληθινές για πρώτη φορά στη ζωή τους. Μη γνωρίζοντας εάν θα μπορέσουν να καταφέρουν να επιβιώσουν, ενώνουν τις αταίριαστες δυνάμεις τους και παλεύουν με νύχια και με δόντια για τα ιδανικά τους που δε διαφέρουν και πολύ, αλλά και για όλα όσα πρεσβεύουν πάντοτε τα νιάτα ανά τον κόσμο.

Η φαντασία του Δημήτρη Μελικέρτη καλπάζει αχαλίνωτη παρασύροντάς μας στο πιο μαγευτικό αναγνωστικό ταξίδι, το χιούμορ και η ευρηματικότητα ξεχειλίζουν από κάθε σελίδα, ενώ οι ρυθμοί της πλοκής είναι καταιγιστικοί. Ζώα που κάτι μας θυμίζουν με τα ονόματά τους-λογοπαίγνια του συγγραφέα, όπως οι γουάτες, τα μουχλάρια, οι τσιπουρόσαυροι ή τα ουφόψαρα. Εντυπωσιακά αστροσκάφη, πόλεις σε άλλους πλανήτες, τεχνολογία έτη φωτός μπροστά από τη δική μας, μεταφραστικές καραμέλες, άνθρωποι που κουβαλούν τα δικά μας χαρακτηριστικά, προτερήματα και κουσούρια, ανδροειδή τεχνητής νοημοσύνης που είναι ικανά να νιώσουν πίστη και φιλία, εκνευριστικά πτηνά που δε λένε ποτέ την αλήθεια και τόσα άλλα θαυμαστά τα οποία καθηλώνουν τον αναγνώστη σε ένα αναγνωστικό ταξίδι διαγαλαξιακό και αλησμόνητο. Οφείλω θερμά συγχαρητήρια στον εξαίρετο Δημήτρη Μελικέρτη για τα συναρπαστικά «Ουφόψαρά» του, αναμένω με ανυπομονησία το επόμενο μυθιστόρημά του και σας προτείνω να το διαβάσετε, Φίλοι μου, όποια κι αν είναι η ηλικία σας!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Στον αστερισμό του Τετράγωνου & Πεινασμένου Κυνός, ένα ορφανό αγόρι εργάζεται στο άθλιο πανδοχείο του Ζεφιράτ και υπομένει την κακομεταχείριση των μεταλλωρύχων θαμώνων. Ώσπου εμφανίζεται ο ταυρόμορφος ξένος µε το μυστηριώδες πακέτο και η ζωή του ανατρέπεται. Μέσω ρηγμάτων στον χωροχρόνο, μεταφέρονται από τη Γη ο Ορέστης, μανιώδης gamer, και η Βερενίκη, παθιασμένη µε το μποξ, και όλοι µαζί παρασύρονται στη δίνη µιας εξωφρενικής διαγαλαξιακής περιπέτειας. Γιατί τους καταδιώκει η αινιγματική οργάνωση µε τα αρχικά ΧΧΑ; Πώς αντιδρούν απέναντι σε διαστημικούς πειρατές, νοήμονα αστροσκάφη, ντρόουν, λεπτούς σούμο σάι και τέρατα όπως ο Τσιπουρόσαυρος Ρεξ; Ποια είναι η θαυματουργή ιδιότητα των «ουφόψαρων»; Μάχες, φιλίες, προδοσίες, συγκρούσεις, διαφορετικά όντα και κόσμοι, οι ανατροπές, η αγωνία, το άγνωστο κι ένας έρωτας έξω απ’ τον χώρο και τον χρόνο συνθέτουν το πιο χιουμοριστικό, ασυνήθιστο και συναρπαστικό ταξίδι στα πέρατα του σύμπαντος.

«ΕΥΤΟΠΙΑ 1 – Τα Χρόνια Του Μανιφέστου», της Άννης Παπαθεοδώρου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΕΥΤΟΠΙΑ 1 – Τα Χρόνια Του Μανιφέστου», της Άννης Παπαθεοδώρου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Άνεμος

Σελίδες: 484

Τιμή με έκπτωση: 14,40€ 

          Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται στην παγκόσμια λογοτεχνία ολοένα και περισσότερα "δυστοπικά" μυθιστορήματα, δηλαδή μυθιστορήματα που αναφέρονται σε έναν λιγότερο ή περισσότερο μακρινό, μελλοντικό κόσμο όπου επικρατεί η δυστυχία, η καταστροφή, η απόγνωση και όπου μοιάζουν να επιβεβαιώνονται όλες οι δυσοίωνες προβλέψεις των περισσοτέρων τωρινών "καταστροφολόγων". Είναι, φυσικά, εξαιρετικά ενδιαφέρον να τα διαβάζουμε όλα αυτά, να "βλέπουμε" μια δυστοπική μελλοντική εκδοχή της πραγματικότητας, ακόμα και αν αυτή μαστίζεται από "αγώνες πείνας", από "κουρδιστούς πρίγκιπες" ή "θανάσιμα εργαλεία", από "πόλεις των οστών" και αιμοδιψείς νεκροζώντανους, όμως πόσο αλήθεια μπορούμε να ταυτιστούμε με τέτοιες εξωπραγματικές καταστάσεις; Θα πρέπει να παραδεχτούμε πως, όσο "γοητευτικές" και αν μας φαίνονται τέτοιες πιθανές εκδοχές ενός μελλοντικού κόσμου, θα παραμένουν πάντα στη σφαίρα της φαντασίας ως ανέφικτες, απίθανες, σουρεαλιστικές και γι’ αυτό ακριβώς ακίνδυνες, αφού σύμφωνα με τη δική μας πραγματικότητα είναι αντικειμενικά αδύνατο να συμβούν. Πόσο, όμως, διαφορετικά θα αισθανθούμε όταν έρθει στα χέρια μας ένα αντίστοιχο βιβλίο, και μάλιστα από ελληνίδα συγγραφέα, τοποθετημένο στη χώρα μας και, αν και κατά κανόνα δυστοπικό, μας δώσει μια απολύτως εφικτή και αληθοφανή μελλοντική εκδοχή της δικής μας πραγματικότητας;   

Η εξαίρετη συγγραφέας Άννη Παπαθεοδώρου με το νέο της μυθιστόρημα «Ευτοπία 1 – Τα Χρόνια Του Μανιφέστου», που κυκλοφορεί από την αγαπημένη Άνεμος Εκδοτική, κάνει ακριβώς αυτό! Μας παρουσιάζει μία δυσοίωνη εκδοχή της πραγματικότητάς μας μετά από σχεδόν σαράντα χρόνια. Μόνο που αυτή η μελλοντική εκδοχή φαντάζει ανατριχιαστικά ρεαλιστική και καθόλα πιθανή να συμβεί. Φανταστείτε την κρίση που μαστίζει όχι μόνο την οικονομία μας την τελευταία δεκαετία αλλά και την κοινωνία μας και τις αξίες και τον πολιτισμό μας. Υποθέστε πως αυτό επικρατεί σε όλες σχεδόν τις χώρες, με διαφορετική ένταση και συνέπειες, φυσικά, στην κάθε μία και δεχτείτε ότι ο υπερπληθυσμός, η μετανάστευση, η φτώχεια, η εξαθλίωση, η εγκληματικότητα, η αδιαφορία και η έλλειψη αντίδρασης των λαών, η παγκοσμιοποίηση, ο εθνικισμός που λαμβάνει "αποχρώσεις" φασισμού και η τρομοκρατία σε κάθε της έκφανση έχουν οδηγήσει την ανθρωπότητα σε απόγνωση. Αν τα παραπάνω σας θυμίζουν πολύ έντονα όλα όσα ζούμε στο παρόν, τότε μάλλον βρίσκεστε σε καλό δρόμο και έχετε πολλές πιθανότητες να ταυτιστείτε με το συγκεκριμένο μυθιστόρημα και να το θεωρήσετε ένα από τα πιο πραγματικά και ρεαλιστικά δυστοπικά βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ.

Οι δύο κεντρικοί ήρωές μας, ο Μάνος και η Άννα βρίσκονται περίπου στη φάση στην οποία βρισκόμαστε κι εμείς αυτή τη στιγμή. Εν μέσω της κρίσης και της εμφάνισης όλων των παραπάνω καταστροφικών κοινωνικών "παθογενειών", το ζευγάρι αποφασίζει να ξεκινήσει την κοινή ζωή του. Δημιουργούν την οικογένειά τους, κάνουν δύο κόρες τη Γιολάντα και τη Χαρά και "συμμορφώνονται" στο Μανιφέστο το οποίο θέσπισαν οι "Σοφοί" όλου του κόσμου, επιδιώκοντας την εξομάλυνση της παγκόσμιας κρίσης και των αρνητικών επιπτώσεών της. Στους ήρωές μας φαίνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα που λαμβάνονται απολύτως ορθολογικά και απαραίτητα, αναγκαία ώστε να εκλείψουν όλα τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα που μαστίζουν όλο τον κόσμο και τη χώρα μας μαζί. Θεωρούν, δηλαδή, απολύτως "φυσιολογική" και "αναγκαία" την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και τη θέσπιση κανόνων και ρυθμίσεων από κοινού για όλες τις χώρες. Θεωρούν "αναγκαίο" το κλείσιμο των συνόρων και την επιστροφή όλων των μεταναστών στον τόπο από όπου προέρχονται, καθώς αυτό θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας και θα μειώσει την ανεργία που μαστίζει τη χώρα για χρόνια, όπως και την εγκληματικότητα. Θεωρούν "αναγκαίο κακό" τον έλεγχο των γεννήσεων και των θανάτων, όπως επίσης και το ότι όσα άτομα δεν μπορούν να συνεισφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, είτε με την εργασία τους είτε με το εισόδημά τους, θα πρέπει να "απαλλάσσουν" τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας από την παρουσία τους αποχωρώντας. Θεωρούν "λογικό" το γεγονός ότι η νέα κοινωνία χωρίζεται σε ταξικές και επαγγελματικές ζώνες, ενώ τα άτομα περιορίζονται από τον τόπο γέννησής τους, την καταγωγή τους και το επάγγελμά τους, όπως αυτό καθορίζεται από τη Χάρτα Επαγγελμάτων.    

Οι ήρωές μας, ίσως επειδή ανήκουν στην προνομιούχα κοινωνική τάξη της νέας ελληνικής κοινωνίας, δεν αντιδρούν σε όλα αυτά τα ακραία αλλά απολύτως "απαραίτητα" μέτρα, σύμφωνα πάντα με τους ιθύνοντες. Ίσως επειδή δεν έχουν θιγεί τα συμφέροντά τους ακόμα, ίσως επειδή είναι όλοι τους αρτιμελείς και υγιείς και ικανοί να συνεισφέρουν τα αναμενόμενα στο κοινωνικό σύνολο, άρα δεν κινδυνεύουν από υποβίβασή τους σε χαμηλότερη κοινωνική κλίμακα. Στην αστική ζώνη όπου βρίσκονται, τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα. Και οι δύο κόρες του Μάνου και της Άννας δουλεύουν, σύμφωνα με το επάγγελμα που τους επέτρεψε η Χάρτα να ακολουθήσουν, και οι άντρες τους έχουν ο καθένας τη δική του καλή δουλειά. Τι κι αν πλέον, τριάντα χρόνια μετά την εκπόνηση και παγκόσμια εγκαθίδρυση του Μανιφέστου, οι άνθρωποι "αποχωρούν" μόλις φτάσουν στην ηλικία των ογδόντα χρόνων και μάλιστα είναι και οι ίδιοι παρόντες στην τελετή αποχώρησής τους; Διότι το Μανιφέστο μετονόμασε τον θάνατο σε "αποχώρηση", τις ταξικές διακρίσεις σε "ζώνες" και την ανελευθερία σε "συμμόρφωση με τους κανόνες" που θέσπισαν οι Σοφοί και συμφώνησαν να τηρούν όλες ανεξαιρέτως οι χώρες.  

Η συγγραφέας υφαίνει ένα εκπληκτικό, καθηλωτικό μυθιστόρημα, όπου οι καταστάσεις που μας περιγράφει φαντάζουν εξαιρετικά αληθοφανείς και γι’ αυτό περισσότερο τρομακτικές. Μία προσεκτική παρατήρηση όλων όσων συμβαίνουν σήμερα διεθνώς, μπορεί να μας οδηγήσει στα ίδια συμπεράσματα με τους πολυάριθμους ήρωές μας, που ο καθένας τους μας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο τη ζωή, την πορεία και τις επιλογές του αλλά και όλα όσα φτάνουν να συνειδητοποιήσουν, άλλοι νωρίτερα και άλλοι αργότερα. Ένας νοήμων άνθρωπος μπορεί να καταλάβει, για παράδειγμα, πως δεν ευθύνεται ο υπερπληθυσμός για την φτώχεια και την εξαθλίωση του μεγαλύτερου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά η παράλογη και άδικη συγκέντρωση του μεγαλύτερου μέρους του παγκόσμιου πλούτου σε μια πολύ μικρή ελίτ ορισμένων βαθύπλουτων και η κατασπατάληση και αλόγιστη χρήση των παραγωγικών πόρων. Δεν ευθύνονται οι ίδιοι οι οικονομικοί μετανάστες που ψάχνουν να βρουν μια νέα ευκαιρία σε μια ξένη χώρα ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν ούτε οι πρόσφυγες που εγκαταλείπουν σωρηδόν τις πατρίδες τους προσπαθώντας να επιζήσουν, αλλά εκείνοι που δημιούργησαν τις οικονομικές κρίσεις με τις λανθασμένες επιλογές και χειρισμούς τους καθώς και εκείνοι που προκαλούν τους πολέμους, με βασικό κίνητρο και στις δύο περιπτώσεις το ίδιον όφελος ή αλλιώς τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους. Δεν ευθύνεται η ίδια η τεχνολογία που δημιουργούνται γενιές ολόκληρες από μη σκεπτόμενους ανθρώπους, αλλά η κακή χρήση της και η εσφαλμένη και ελλιπής διαπαιδαγώγηση από τους γονείς των νέων παιδιών.  

Είναι άραγε ποτέ δυνατόν μέσα από τους λίγους σκεπτόμενους ανθρώπους να υπάρξει μια συστηματική και οργανωμένη αντίδραση και πόσο εύκολο είναι να αντιδράσει κάποιος αν πρώτα δε θιγούν τα δικά του συμφέροντα; Μπορεί μέσα από ένα δυστοπικό μέλλον που κατασκευάζει ανθρώπους "πανομοιότυπους", σαν αυτούς του εκπληκτικού εξωφύλλου του βιβλίου, που έχουν μάθει να ζουν μέσα στα χρυσά "κλουβιά" των κανόνων ενός παγκόσμιου Μανιφέστου, να υπάρξει κάποια αισθητή διαφοροποίηση και να επιχειρήσουν κάποιοι να σπάσουν τα αόρατα δεσμά τους; Είναι δυνατόν μέσα από μία ζοφερή, σκοτεινή και δυσοίωνη πραγματικότητα, μια "δυστοπία", να υπάρξει μια φωτεινή αναλαμπή, σαν ένα άλλο ξημέρωμα, που να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε ένα καλύτερο, "φωτεινότερο", πιο αισιόδοξο και ευοίωνο μέλλον, σε μια "ευτοπία"; Δε θα σας αποκαλύψω τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, καθώς θα τις ανακαλύψετε μόνοι σας διαβάζοντας αυτό το εκπληκτικό μυθιστόρημα της Άννης Παπαθεοδώρου, στην οποία αξίζουν πολλά και θερμά συγχαρητήρια! Είναι ένα βιβλίο που θα σας καθηλώσει με την πρωτοτυπία και την ευρηματικότητά του, με τις πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις των πολυάριθμων ηρώων του και τις απρόσμενες ανατροπές στη μοναδική πλοκή του. Πάνω απ’ όλα όμως, η «Ευτοπία 1 – Τα Χρόνια Του Μανιφέστου» θα σας αγγίξει με την αληθοφάνειά της και με την κρυμμένη αισιοδοξία της για ένα μέλλον καλύτερο από αυτό που ήδη προδιαγράφεται για την ανθρωπότητα, ένα μέλλον που πρέπει να διεκδικήσουμε, όπως και οι ήρωες του βιβλίου, και που μας αξίζει! Διαβάστε το, Φίλοι μου!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Ο Μάνος και η Άννα ξεκινούν τη ζωή τους στην κρίση.

Υπερπληθυσμός, μετανάστευση, φτώχεια κι εξαθλίωση, εγκληματικότητα, εθνικισμός και τρομοκρατία είναι το σκηνικό μέσα στο οποίο δημιουργούν την οικογένειά τους και χτίζουν τη ζωή τους.

Δεν αντιδρούν όταν πρέπει. Κανείς δεν αντιδρά. Θα εναντιωθούν ποτέ και με ποιον τρόπο;

Έτος 2057. Παγκοσμιοποιημένη οικονομία και διακυβέρνηση με κλειστά σύνορα. Απομονωτισμός, τοπικής εμβέλειας διαδίκτυο και μέσα ενημέρωσης. Έλεγχος των γεννήσεων και των θανάτων. Ταξικές κι επαγγελματικές ζώνες ασφυκτικά κλειστές. Όποιος δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στις υποχρεώσεις που του έχουν ανατεθεί από τους ιθύνοντες ολισθαίνει σε κατώτερη κοινωνική κλίμακα.

Η κρίση και η μετά κρίση περίοδος, σε μια ακραία εκδοχή της, οδηγούν στον θάνατο των ανθρώπων και του πολιτισμού, ή μήπως στην αφύπνιση και στο ξημέρωμα μιας καλύτερης εποχής;

Ένας μυστικός αθέατος κόσμος που αναπτύσσεται θα κατορθώσει να παίξει ρόλο στο παρόν και στο μέλλον;»

«Η ΜΗΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΙΙ – ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟΔΕΝΤΡΟ», της Margaret P. Dalkour – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Η ΜΗΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΙΙ – ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟΔΕΝΤΡΟ», της Margaret P. Dalkour – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Πηγή

Σελίδες: 384

Τιμή: 16€

          Το πρώτο βιβλίο της αγαπητής συγγραφέως Margaret P. Dalkour, το λατρεμένο πλέον μυθιστόρημα «Η Μήτρα Του Κακού», το διάβασα πριν από λίγους μήνες και ακόμα είναι ολοζώντανες οι εντυπώσεις που μου άφησε. Αμφιβάλω δε, αν θα το ξεχάσω ποτέ ή αν θα μείνω μόνο στην πρώτη ανάγνωσή του, καθώς πρόκειται για ένα βιβλίο με πολλά βαθιά και πανανθρώπινα νοήματα και μηνύματα. Για να κατανοήσει κανείς πλήρως και να εμβαθύνει ουσιαστικά σε όλα όσα θίγει η συγγραφέας στο βιβλίο της δεν αρκεί μόνο μία ανάγνωση, γι’ αυτό και απευθύνεται σε αναγνώστες με υψηλότερες απαιτήσεις. Ήταν, επομένως, πολύ μεγάλη η ανυπομονησία μου όταν έμαθα πως θα υπάρξει και δεύτερο μέρος σε αυτό το εκπληκτικό μυθιστόρημα φαντασίας, με τίτλο «Η Μήτρα Του Κακού ΙΙ – Το Συννεφόδεντρο», και πάλι από τις εκδόσεις Πηγή. Ο αγαπημένος μας ήρωας από το πρώτο βιβλίο, ο Frank Winders, επιστρέφει για να μας παρασύρει σε ένα νέο ταξίδι σε διαφορετικούς τόπους αλλά, κυρίως, σε διαφορετικούς χρόνους και πραγματικότητες. Ένα ταξίδι φαντασίας που, αν και η λογική ενίοτε αμφισβητεί, η καρδιά το ενστερνίζεται αναμφισβήτητα.  

          Πόσο σίγουροι αλήθεια μπορούμε να είμαστε πως ο μοναδικός πλανήτης όπου υπάρχει ανθρώπινη ζωή είναι ο δικός μας; Εμείς μόνο είμαστε οι Εκλεκτοί του Θεού ή μήπως είναι προκλητικά "εγωιστικό" και κοντόφθαλμο να πιστεύουμε πως στο άπειρο Σύμπαν, αν δηλαδή δεχτούμε πως υπάρχει μόνο ένα τέτοιο, δεν υπάρχουν άλλα νοήμονα έμβια όντα πέρα από εμάς; Και, αν υπάρχουν, τί σημαίνει αυτό για εμάς, τον πολιτισμό και την ύπαρξή μας; Από αρχαιοτάτων χρόνων υπάρχουν μύθοι, θρύλοι, θρησκείες και δοξασίες που μιλούν για παντοδύναμους θεούς, γίγαντες, τιτάνες, αγγέλους, δαίμονες, νεφελίμ, ενώ υπάρχουν ορισμένα επιστημονικά ευρήματα, όπως μαθηματικοί υπολογισμοί κατασκευής διαστημοπλοίων σε αρχαιολογικούς τόπους όπως στο εσωτερικό αρχαίων πυραμίδων, τα οποία δεν συνάδουν χρονικά με την χρονολογία ανέγερσης των διαφόρων αντίστοιχων μνημείων. Έχουμε διαβάσει για τα περίφημα "αγρογραφήματα" τα οποία, αντικειμενικά, δεν μπορούν να γίνουν με επίγεια μέσα και, όμως, υπάρχουν διάσπαρτα ανά τον κόσμο και συνήθως εμφανίζονται εν μία νυκτί. Κατά καιρούς δε, έχουν υπάρξει διάφοροι φωτισμένοι άνθρωποι, όπως ο Νικολά Τέσλα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Ιούλιος Βερν και άλλοι που υποστήριξαν το "αδύνατο", τουλάχιστον για την επικρατούσα αντίληψη της εποχής τους. Όσα έγραφε στα μυθιστορήματά του ο Βερν τότε αποτελούσαν επιστημονική φαντασία, τώρα όμως τα γνωρίζουμε ως υποβρύχια ή τη θεωρία της Κούφιας Γης. Ο Αϊνστάιν έβγαζε τη γλώσσα στο σύμπαν υποστηρίζοντας πως "όλα είναι σχετικά" και ο Τέσλα υπήρξε ίσως το πιο λαμπρό επιστημονικό μυαλό που πέρασε ποτέ από αυτόν τον πλανήτη και ταυτόχρονα το πιο αδικημένο από την εποχή του.  

          Η εξαιρετικά χαρισματική και ταλαντούχα συγγραφέας Margaret P. Dalkour μας παρασύρει σε ένα ακόμη αλησμόνητο "ταξίδι του νου" μέσα από το νέο βιβλίο της, το «Συννεφόδεντρό» της, στο οποίο κατορθώνει να θίξει όλα τα παραπάνω ερωτήματα διαμέσου μιας μυθοπλασίας που καθηλώνει και συγκλονίζει. Ταυτόχρονα, όμως, μας μιλά και για τα πιο αρχέγονα και διαχρονικά συναισθήματα του ανθρώπινου είδους, αυτά της Πίστης προς τον Δημιουργό, όπως κι αν Αυτός αποκαλείται, και της ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπό μας. Οι παράλληλες πραγματικότητες και τα ταξίδια στον χωροχρόνο είναι το μέσο που χρησιμοποιεί η συγγραφέας ώστε να συνδέσει τα διάφορα γεγονότα του παρόντος βιβλίου και του προηγούμενου, έτσι ώστε όλα να μπουν στη σωστή τους θέση και να μας παρουσιαστεί ένα μεγαλειώδες και περίτεχνο "μωσαϊκό" αλυσιδωτών γεγονότων και πολύπλοκων χαρακτήρων. Ήρωες όπως ο Frank Winders, που άλλοτε βιώνει μία πραγματικότητα ως ταλαντούχος και επιτυχημένος ζωγράφος και άλλοτε άλλη πραγματικότητα ως επιστήμονας της κβαντομηχανικής. Όπως ο "δημοσιογράφος του κόσμου" Alex Bristow που άλλοτε ταξιδεύει στην όαση Μπαχαρίγια της σύγχρονης εποχής, προσπαθώντας να ανακαλύψει παραπάνω στοιχεία για την εντυπωσιακή μακροζωία μιας Βερβερικής φυλής και άλλοτε διαπιστώνει πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και ότι οι δυνατότητες που έχει πραγματικά η ανθρώπινη ψυχή, κομμάτι και η ίδια του Δημιουργού της, είναι απεριόριστες. Όμως, υπάρχουν και άλλοι αλησμόνητοι ήρωες σε αυτό το εκπληκτικό σε σύλληψη και δομή μυθιστόρημα, όπως η ανιψιά του Alex, η Maggie που αγωνίζεται να ξεπεράσει τη νέα απώλειά της, να σταθεί ξανά στα πόδια της, να πιέσει το μυαλό της να "ανοίξει" ώστε να δει πέρα από τα φαινόμενα και, ίσως, να ανακαλύψει εκ νέου την πραγματική αγάπη στο πρόσωπο του γείτονα και φίλου του πολυαγαπημένου της θείου, Jason Atkins, ο Γάλλος αρχιτέκτονας Julien Lachance με τον "κομβικό" ρόλο, ο εμβληματικός επιστήμονας Nikola Tesla που κατέχει σημαντικό ρόλο στην υπόθεση, ο νεαρός Βέρβερος Anamar με την αγνή ψυχή και τον ανιδιοτελή σκοπό που επέτρεψε στο θαύμα να συμβεί και στον θρύλο να επαληθευτεί, ο προσωπικά αγαπημένος μου Michael που βρίσκεται παντού και πάντα προστατεύοντας και καθοδηγώντας εκείνους που πιστεύουν πραγματικά, αλλά και τόσους άλλους, αμέτρητους ήρωες που "παρελαύνουν" από το ανεπανάληπτο αυτό συγγραφικό πόνημα, αφήνοντας το δικό τους "στίγμα".      

          Είμαι βέβαιη, πλέον, πως μόνο ένα πραγματικά "φωτισμένο" μυαλό θα μπορούσε να συλλάβει και να φέρει σε πέρας  μια τέτοια ιδέα μυθιστορίας φαντασίας, αν δηλαδή δεχτούμε πως όσα γράφονται στη συγκλονιστική «Μήτρα Του Κακού ΙΙ – Το Συννεφόδεντρο» είναι απολύτως φανταστικά. Κάποιοι αναγνώστες, ίσως, τα θεωρήσουν "αχαλίνωτη" φαντασία με πολλά και πολύ περίπλοκα στοιχεία για να ασχοληθούν. Άλλοι, ίσως, εντυπωσιαστούν με την ευρηματικότητα και την πρωτοτυπία της ιδέας, διαβάσουν το βιβλίο αυτό απνευστί και με τη σειρά τους το συστήσουν σε άλλους ως ένα μοναδικό και συναρπαστικό μυθιστόρημα φαντασίας. Τέλος ορισμένοι που, ίσως, διαθέτουν πιο "ανοιχτό" μυαλό και έχουν δίψα για γνώση, θα το διαβάσουν και θα το ξαναδιαβάσουν, θεωρώντας πως μπορεί να τους προσφέρει "τροφή για σκέψη", δυνατότητα για ένα ταξίδι του νου έξω από τα πεπερασμένα όριά του και την ευκαιρία να "ακουμπήσουν" έστω και για λίγο το Θείο που κρύβεται μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Πολλά και θερμά συγχαρητήρια στην αγαπητή συγγραφέα και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε, Φίλοι μου!  

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Είχε έρθει πια η μεγάλη στιγμή για τον Frank Winders ν’ αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Όσο κι αν είχε κλειδώσει τα βιώματα και τις εμπειρίες του στο υπόγειο του νου του, με την ταμπέλα Συνειδητό Ονείρεμα, εκείνα τώρα έσπρωχναν με βία να βγουν προς τα έξω! Το απόκοσμο τεχνούργημα που είχε παραλάβει με τόσο μυστηριώδη τρόπο, είχε ταξιδέψει μέσα από πολύπλοκες κι εξωτικές χρονικές σήραγγες, με τους πιο παράδοξους κι ανέλπιστους ταχυδρόμους, για να φτάσει στα χέρια του… Ένα δεύτερο γράμμα, θα αποκάλυπτε πώς το ταξίδι του σ’ αυτές τις τρεις παράλληλες πραγματικότητες, όχι μόνο ήταν αληθινό, αλλά αυτή τη φορά το αποδεικτικό εισιτήριο είχε πάνω την ίδια την υπογραφή του! Μια υπογραφή που είχε τοποθετηθεί εκεί απ’ τον ίδιο σχεδόν εκατό χρόνια πριν από τη γέννησή του! Όσο για τον αποστολέα… μερικές φορές, εκ των πραγμάτων, ο ανθρώπινος νους είναι αναγκασμένος να διευρυνθεί και να αποδεχθεί πως αυτό που αποκαλεί ΑΔΥΝΑΤΟ όντως συμβαίνει!

Είναι δυνατόν το μέλλον να διαμορφώνει το παρελθόν; Μπορεί το παρόν να εξελίσσεται ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσεις του Χρόνου; Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας ξεδιπλώνουν σταδιακά μια υπερκόσμια συνωμοσία που στέκεται πάνω και πέρα απ’ την ανθρώπινη διάνοια, καταλύοντας κάθε συμβατή αντίληψη περί υλικής πραγματικότητας! Το «Συννεφόδεντρο» έρχεται να προσφέρει στον αναγνώστη ένα παράθυρο σε άλλα δεδομένα, μετατρέποντάς τον σε ταξιδευτή του νου που τολμά να ακροβατήσει πάνω σε άγνωστα κοσμικά μοτίβα που μόνο η ανθρώπινη υπέρβαση ή η παράνοια -σύμφωνα με τις ισχύουσες κλασσικές απόψεις- μπορούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους.»

«ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ», του Παναγιώτη Ντούσκα – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ», του Παναγιώτη Ντούσκα – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Άνεμος

Σελίδες: 344

Τιμή: 13,90 €

        Πολύ συχνά οι περισσότεροι από εμάς, μεγαλώνοντας, αφήνουμε πίσω για πάντα τον ονειρικό κόσμο στον οποίο πιστεύαμε ακράδαντα σε όλη τη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας. Ένας κόσμος με πλάσματα τα οποία άλλοτε μας ενέπνεαν φόβο – αφού υπήρχε το ενδεχόμενο να "κρύβονται" κάτω από το κρεβάτι μας ή σε κάποιες σκοτεινές γωνιές του παιδικού μας δωματίου – και άλλοτε θαυμασμό – αφού ήταν πανέμορφα και παντοδύναμα και βρίσκονταν τόσο κοντά μας ώστε να παίρνουν ακόμα και τα πρώτα δόντια που χάναμε. Οι νεράιδες, οι δράκοι, οι άγγελοι, όλα εκείνα τα μυθικά πλάσματα αναγκαστικά "απομακρύνονται" από κοντά μας και σιγά σιγά "ξεθωριάζουν" και λησμονιούνται… Τί γίνεται, όμως, όταν τα ίδια αυτά απόκοσμα πλάσματα "κρύβονται" μέσα στη φαντασία μας, για τους πιο δύσπιστους, ή "καραδοκούν" σε ένα παράλληλο σύμπαν, για τους πιο ανοιχτόμυαλους, και απειλούν να μας κλέψουν την ίδια μας την ψυχή και το νου; Ο ταλαντούχος και πολυπράγμων νέος συγγραφέας Παναγιώτης Ντούσκας, με το ευφάνταστο, καθηλωτικό μυθιστόρημά του «Εκεί Που Ο Ήλιος Άργησε Να Λάμψει», που κυκλοφορεί από την Άνεμος Εκδοτική, μας αποδεικνύει ότι αν έχουμε "ανοιχτά" τα μάτια της ψυχής μας μπορούμε να δούμε ακόμα και τώρα, ως ενήλικες, έναν τέτοιον σαγηνευτικό κόσμο, όπου συνυπάρχουν πλάσματα της φαντασίας μας και όχι μόνο, τόσο γοητευτικά αλλά και τόσο επικίνδυνα, όσο δεν θα μπορούσαμε ποτέ να υποψιαστούμε!

        Στο πανέμορφο και ατμοσφαιρικό Εδιμβούργο ο Πιτ, ο οποίος σπουδάζει γοτθική λογοτεχνία, γνωρίζει σε μία συναυλία μία επικίνδυνα σαγηνευτική και αινιγματική φωτογράφο, την Μπριτ. Η έλξη μεταξύ τους εκδηλώνεται άμεσα και μοιραία οι δρόμοι των δύο ηρώων μας τέμνονται καθορίζοντας την περαιτέρω πορεία τους και την εξέλιξη της ιστορίας μας. Ο Πιτ προσπαθεί να θέσει προτεραιότητες στην ζωή του επιδιώκοντας να συνδυάσει τις σπουδές του με τον απρόσμενο έρωτά του για την Μπριτ. Η ανάθεση μιας εξαιρετικά απαιτητικής πανεπιστημιακής εργασίας από τον καθηγητή του Δρ. Έντγκαρ, τον υποχρεώνει να βρει και να αναλύσει ένα σπάνιο χειρόγραφο ενός συγγραφέα κλασσικής γοτθικής λογοτεχνίας. Ο Πιτ στην πορεία του αυτή ανακαλύπτει αθέατους και συχνά επικίνδυνους κόσμους, ανθρώπους άγνωστους, μυστηριώδεις και μυστικοπαθείς, άτομα που επιβουλεύονται την ίδια την ύπαρξή του αλλά και την ζωή της αινιγματικής αγαπημένης του. Το σκοτάδι των παράλληλων κόσμων με τα μυθικά πλάσματα, τα οποία ο ήρωάς μας θεωρούσε απλούς θρύλους μέχρι πρότινος, απειλεί να τον "καταβροχθίσει", ενώ ο ίδιος καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην πολλά υποσχόμενη πανεπιστημιακή καριέρα του και στον δυνατό, αδηφάγο έρωτά του για την Μπριτ.

        Ο συγγραφέας συνθέτει ένα υποβλητικό, μαγευτικό σκηνικό και παρασύρει τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στα κατάβαθα της ψυχής του αλλά και μιας άλλης, διαφορετικής, σκοτεινής πραγματικότητας σε ένα σύμπαν με πλάσματα αλλόκοτα και μυστηριώδη. Μας προτρέπει να αναρωτηθούμε τί θα επιλέγαμε, αν ποτέ υπήρχε η δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε όσα οι ήρωές του, αλλά και να αναθεωρήσουμε πολλές από τις παγιωμένες και συντηρητικές απόψεις μας. Μας πείθει ότι ο έρωτας και η ακατανίκητη έλξη μπορούν να μετουσιωθούν εύκολα και ταχύτατα σε δυνατή, πραγματική αγάπη, από αυτές που όταν οι άνθρωποι τις βιώνουν παύουν να σκέφτονται τον εαυτό τους και υπάρχουν μόνο για τον σύντροφό τους. Αγαπούν τόσο ώστε όταν βρεθούν μπροστά στο δίλημμα να επιλέξουν την ίδια την ζωή τους ή την επιβίωση του αγαπημένου τους, δεν διστάζουν στιγμή. Πολλά συγχαρητήρια στον Παναγιώτη Ντούσκα για το εξαίρετο και ατμοσφαιρικό μυθιστόρημά του «Εκεί Που Ο Ήλιος Άργησε Να Λάμψει» και σας προτείνω να το διαβάσετε!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Ένα ερωτικό μεταφυσικό θρίλερ, ή ίσως καλύτερα ένα σκοτεινό παραμύθι για μεγάλους, που υπενθυμίζει ότι η ζωή αποτελεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας, όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Ο Πιτ σπουδάζει γοτθική λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο του Στέρλινγκ στη Σκωτία. Σε μια συναυλία στο Εδιμβούργο γνωρίζει την Μπριτ, μια αινιγματική φωτογράφο. Μερικές μέρες αργότερα, ο καθηγητής Δρ. Έντγκαρ τού αναθέτει μια πανεπιστημιακή εργασία που αφορά την εύρεση και ανάλυση ενός πολύτιμου χειρογράφου.

Τα γεγονότα αυτά θα αλλάξουν τη ζωή του, δίνοντάς της μια μεταφυσική διάσταση, όπου ονειρικές μα και ζοφερές πραγματικότητες, εγκλωβιστικές ψυχολογικές καταστάσεις και παράλληλοι κόσμοι σκοτεινών αγγέλων και νεράιδων τέμνονται επικίνδυνα.

Θα καταφέρουν τελικά η Μπριτ και ο Πιτ να διασχίσουν το σκοτάδι που ξαφνικά απλώθηκε μπροστά τους;

Θα σταθούν ικανοί να αναδυθούν ξανά στο φως;»

«ΑΘΛΟΣ – Τριλογία των ΙΒ’ Βιβλίο ΙΙΙ», της Βίβιαν Φόρτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΑΘΛΟΣ – Τριλογία των ΙΒ’ Βιβλίο ΙΙΙ», της Βίβιαν Φόρτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Momentum Books

Σελίδες: 462

Τιμή: 14,31 €

            Το ξεκίνημα έγινε με τον εντυπωσιακό «Μύθο», όπου γνωρίσαμε ένα διαφορετικό είδος λογοτεχνίας φαντασίας, πολύ πιο οικείο προς τα δικά μας ελληνικά "γονίδια μνήμης"· η συνέχεια σηματοδοτήθηκε από το επικό «Έρεβος», όπου η περιπέτεια έφτασε στην κορύφωσή της· το τέλος ήρθε να σφραγίσει ο «Άθλος», με την δικαίωση, την λύτρωση, την ολοκλήρωση και την ωριμότητα να επικρατούν. Το 2012 η πρωτοεμφανιζόμενη τότε συγγραφέας Βίβιαν Φόρτη έκανε το συγγραφικό της ντεμπούτο με το πρώτο μέρος της τριλογίας των Δώδεκα και ο «Μύθος» της άνοιξε έναν καινούριο δρόμο στην λογοτεχνία φαντασίας που έχει τις ρίζες του στην ελληνική μυθολογία. Με τον μέγιστο σεβασμό στους αστείρευτους μύθους και θρύλους των αρχαίων Ελλήνων και με εντυπωσιακό συγκερασμό αυτών και της ευρηματικής μυθοπλασίας της έπλασε ένα μυθιστόρημα φαντασίας πρωτότυπο και διαφορετικό από τα άλλα του είδους. Το 2013 εκδόθηκε το δεύτερο μέρος της τριλογίας αυτής, με τίτλο «Έρεβος», το οποίο "ανύψωσε" την περιπέτεια των ηρώων της σε άλλα ύψη με την συναρπαστική περιπέτειά του και το 2015 η τριλογία των Δώδεκα ολοκληρώθηκε με το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της με τον τίτλο «Άθλος».

            Η Δάφνη, η εμβληματική ηρωίδα της τριλογίας, πλέον έχει διανύσει πολύ δρόμο, κυριολεκτικά και μεταφορικά, από τότε που μας πρωτοσυστήθηκε στο πρώτο βιβλίο. Στην ηλικία των τριάντα πια, παντρεμένη με έναν εκ των Δώδεκα, τον Φοίβο, και μητέρα των ημίθεων διδύμων τους, έχει ωριμάσει και έχει αντιμετωπίσει αμέτρητες προκλήσεις και δυσκολίες στην έως τώρα πορεία της. Έχει νιώσει τον αδυσώπητο και σαρωτικό έρωτα, έχει βιώσει την απόλυτη αγωνία και πόνο, έχει αντιμετωπίσει θεούς και ανθρώπους και έχει φέρει σε πέρας εγχειρήματα φαινομενικά αδύνατα για ένα τόσο εύθραυστο και  άπειρο ανθρώπινο πλάσμα όπως αυτή. Όμως, ίσως το πείσμα, η θέληση, το θάρρος και οι καταβολές της καταγωγής της να είναι αυτά που τελικά την βοηθούν να ξεπερνά κάθε φορά τον εαυτό της και να αποδεικνύει πως ο άνθρωπος έχει ανεξάντλητα αποθέματα κουράγιου, δύναμης και σθένους τα οποία είναι ικανά να αγγίξουν – ίσως και να ξεπεράσουν – ακόμα και αυτά των ηρώων.

            Πότε είναι αλήθεια δυνατόν να "πεθάνουν" οι Αθάνατοι, να εξαφανιστούν από το πρόσωπο της γης και να είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ; Μόνο ίσως όταν αυτοί λησμονηθούν και όταν λησμονήσουν και οι ίδιοι το λόγο της ύπαρξής τους και την ιστορία τους. «Κάποιος παύει να υπάρχει μέσα μας όταν τον ξεχάσουμε» λένε, κάτι που πιστεύω πως ισχύει απόλυτα. Η Λήθη, λοιπόν, αναίτια και απρόσμενα διεκδικεί τους Δώδεκα αθάνατους, με αποτέλεσμα άλλες δυνάμεις, υποχθόνιες, να διεκδικούν την δική τους επικράτηση στην ανθρωπότητα. Η μοίρα των ανθρώπων και των θεών επαφίεται πλέον στα χέρια της μυημένης Δάφνης, η οποία καλείται να κατορθώσει το ακατόρθωτο, να ταξιδέψει σε σύμπαντα παράλληλα, από την μυθική Υπερβορεία έως τον σκοτεινό Κάτω Κόσμο, να αποκωδικοποιήσει πανάρχαιους κώδικες, να φτάσει την υπέρτατη Γνώση και να την κάνει "κτήμα" της ώστε να μπορέσει να την μεταλαμπαδεύσει και, τέλος, να προστατεύσει και να πολεμήσει υπέρ του ανθρώπινου γένους και του θεϊκού. Συνοδοιπόροι της και ανεκτίμητοι αρωγοί σε αυτόν τον δύσκολο και φαινομενικά άνισο αγώνα θα είναι ένας σοφός και ανεκτίμητος δάσκαλος–μέντορας, ο τελευταίος των θρυλικών Ατλάντων, ένας Τραντέλληνας που βρίσκεται σε μια ξεχασμένη γωνιά της Γης αλλά φέρει το όνομα και τη χάρη ενός αρχαίου βασιλιά και τέλος, ένας μυθικός ήρωας, συνονόματος του θάρρους και της δύναμης, ο οποίος υπομένει την σκληρή μοίρα του για αιώνες, μέχρι να βρει επιτέλους το νόημα της ζωής σε ένα άλλο ανθρώπινο όν ώστε να λυτρωθεί.

            Η Βίβιαν Φόρτη ολοκληρώνει την τριλογία της με έναν ευφάνταστο και απρόσμενο τρόπο. Αμέτρητα κομμάτια της πλούσιας ελληνικής μυθολογίας –άγνωστα στους περισσότερους από εμάς– ζωντανεύουν και ενσαρκώνονται μέσα από την δύσκολη και γεμάτη προκλήσεις πορεία της ηρωίδας μας προς την αυτογνωσία, την ωριμότητα και τον ηρωισμό. Χώρες θρυλικές, πολιτισμοί χαμένοι, ήρωες μυθικοί, πανάρχαιες κληρονομιές και πολύτιμα αντικείμενα έρχονται στο φως και ο αναγνώστης μαθαίνει ενώ ψυχαγωγείται μέσα από την ευφάνταστη περιπέτεια της Δάφνης, την ευρηματική εμπειρία της Λήθης των Δώδεκα και την ηρωική κορύφωση μιας εντυπωσιακής περιπέτειας που φτάνει στο τέλος της. Η τριλογία των Δώδεκα ολοκληρώθηκε μέσα από τον «Άθλο» με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και αξίζουν συγχαρητήρια στη συγγραφέα για την συμβολή της στη λογοτεχνία φαντασίας με αυτό το τόσο διαφορετικό και πρωτότυπο έργο της.  

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η Λήθη διεκδικεί τους Δώδεκα και η Δάφνη ξεκινά μία μοναχική πορεία αυτογνωσίας και ωριμότητας από την Υπερβορεία έως τον Κάτω Κόσμο, αναζητώντας το πανάρχαιο αντικείμενο που θα διαλύσει το επικείμενο έρεβος.
Αυτός είναι ο δικός της Άθλος. Δίπλα της θα σταθούν ο τελευταίος των Ατλάντων, ένας Τραντέλληνας που φέρει το όνομα ενός αρχαίου βασιλιά και ένας μυθικός ήρωας που αντέχει αιώνες τώρα μια σκληρή μοίρα...
Μια αρχαία κληρονομιά θα έρθει στο φως. Μια απελπισμένη μάχη θα δοθεί για να σωθεί η ανθρωπότητα. Κι ένας έρωτας θα γεννηθεί και θα πεθάνει, γιατί "Ο Άθλος και ο Κίνδυνος είναι να κρατήσεις δικιά σου την καρδιά που κέρδισες, πρίγκιπα".
Μια επική περιπέτεια σε γνωστούς και άγνωστους κόσμους, σε παράλληλα σύμπαντα και σε ξεχασμένες από το χρόνο γωνιές της Γης, που ολοκληρώνει την τριλογία των Δώδεκα της Βίβιαν Φόρτη.»

«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΜΙΣΙΣΙΠΗ», του George R. R. Martin – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΜΙΣΙΣΙΠΗ», του George R. R. Martin – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Σελίδες: 616

Τιμή: 16,92 €

          Ο George Raymond Richard Martin μάς έγινε περισσότερο γνωστός μέσα από τη σειρά του βιβλίων φαντασίας «Το Παιχνίδι Του Στέμματος» ή παγκοσμίως γνωστή ως «Game Of Thrones», για να είμαστε πιο ακριβείς. Αν και αυτά τα πολυσέλιδα και πασίγνωστα βιβλία του δεν τα έχω διαβάσει ακόμα, παρόλο που με περιμένουν στη βιβλιοθήκη μου, αποφάσισα να ξεκινήσω την ανάγνωση του έργου του ευρηματικού συγγραφέα από το λιγότερο γνωστό μυθιστόρημά του –ίσως γιατί δεν έχει ακόμα γυριστεί σε ταινία– «Το Όνειρο Του Μισισιπή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Αυτό που μου κίνησε πρωτίστως το ενδιαφέρον ήταν ότι κάποιοι από τους κύριους ήρωές του είναι… βαμπίρ, στα οποία και έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, εξαιτίας της αξιοζήλευτης ιδιότητάς τους να είναι αθάνατα! Και ποιος θνητός, εδώ που τα λέμε, δεν γοητεύεται έστω και από μια μικρή εκδοχή αθανασίας; Οφείλω να ομολογήσω, λοιπόν, ότι το βιβλίο αυτό του Martin είναι ένα από τα καλύτερα του είδους του, ικανό να συναγωνιστεί παλαιότερα και καταξιωμένα αριστουργήματα της λογοτεχνίας με ήρωες «απέθαντους», όπως τον βρικόλακα Λεστάτ της Anne Rice και τον γνωστό μας και πολυαγαπημένο Κόμη Δράκουλα του Bram Stoker!

          Η ιστορία μας ξεκινάει το 1857 όταν ο Άμπνερ Μαρς, ένας κακάσχημος, θηριώδης και γραφικός καπετάνιος και ιδιοκτήτης ενός μικρού ποταμόπλοιου συναντά τον μυστηριώδη, γοητευτικό και, κατά τα φαινόμενα, πάμπλουτο Τζόσουα Γιορκ. Ο Μαρς μετά από επιχειρηματικές αποτυχίες, φυσικές καταστροφές και αναπάντεχες αναποδιές χάνει τα μεγαλύτερα από τα ποταμόπλοιά του και αγωνίζεται πλέον να μη φαλιρίσει τελείως, εκτελώντας τακτικά δρομολόγια με το πολυδουλεμένο, παμπάλαιο, μικρό και περιορισμένων δυνατοτήτων ατμόπλοιό του «Έλι Ρέινολτς». Ο Γιορκ έρχεται ως «από μηχανής θεός» για να του προσφέρει ανεξάντλητα κεφάλαια και συνεργασία ως συνέταιρος και συνιδιοκτήτης του, ώστε να κατασκευάσουν το τελειότερο, το πιο σύγχρονο και δυνατότερο ατμόπλοιο που έχει ποτέ πλεύσει στα νερά του Μισισιπή, το «Φίβερ Ντριμ», ή αλλιώς «Το Όνειρο Του Μισισιπή»! Ο έμπειρος και επιφυλακτικός καπετάνιος Μαρς, μετά από πολλή σκέψη κι αρκετούς δισταγμούς, δέχεται την επιχειρηματική πρόταση και τον συνεταιρισμό με τον αινιγματικό, νεαρό και υπερβολικά «λευκό» Γιορκ, καθώς δεν έχει και πολλές επιλογές ώστε να ορθοποδήσει με κάποιον άλλο τρόπο. Μαζί όμως με τα άφθονα χρήματα και το υπέροχο νέο ποταμόπλοιο, ο Μαρς είναι αναγκασμένος να δεχτεί και τους περιορισμούς που προαπαιτεί ο νεαρός συνέταιρός του, όπως: να ταξιδεύουν μόνο τη νύχτα, να μην τον ενοχλεί κανείς και για κανέναν λόγο κατά τη διάρκεια της ημέρας, να κάνει στάσεις για ώρες ή ακόμα και μέρες εκτός των καθιερωμένων δρομολογίων των υπόλοιπων ατμόπλοιων και να μη ρωτάει τίποτα σχετικό με τους περίεργους και εξαιρετικά γοητευτικούς επιβάτες που θα ανεβοκατεβαίνουν κατά βούληση στο «Φίβερ Ντριμ» και θα είναι οι καλεσμένοι του Γιορκ.

Η ανάγκη όμως πείθει ακόμα και τους θεούς, όπως λέει και το ρητό, κι έτσι αρχίζει η απίστευτη περιπέτεια του Άμπνερ Μαρς δίπλα στον Τζόσουα Γιορκ, η περιπλάνηση και η αναγκαστική συμβίωση δύο τόσο διαφορετικών ανθρώπων όσο η μέρα με τη νύχτα, κυριολεκτικά! Το ολοκαίνουριο ατμόπλοιο αφήνεται στα έμπειρα χέρια του πολύπειρου καπετάνιου Μαρς ο οποίος έχει και την ευθύνη και αποκλειστική αρμοδιότητα να επανδρώσει το «πλωτό παλάτι» με το καλύτερο και ικανότερο προσωπικό. Ο Γιορκ εμφανίζεται μόνο τη νύχτα για να δειπνήσει ενίοτε μαζί με τον συνέταιρό του και για να μάθει να πιλοτάρει το τεράστιο ποταμόπλοιο, επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη όραση ακόμα και στο απόλυτο σκοτάδι κι ικανότητα ταχύτατης μάθησης των χειρισμών του, που σε άλλους πλοηγούς παίρνει ακόμα και χρόνια για να απομνημονεύσουν. Το ποτάμι είναι ένας ολοζώντανος οργανισμός που άλλοτε «βρυχάται» με έντονη ροή και δυνατά ρεύματα και άλλοτε «λουφάζει» παρασύροντας τα ποταμόπλοια σε αμμοσύρτες και παγίδες που μπορεί να αποβούν μοιραίες. Ο Μαρς είναι περήφανος για το πανέμορφο ατμόπλοιό του, μην μπορώντας να κρύψει την έπαρση και το καμάρι του, ειδικότερα όταν αυτό με μέτρια προσπάθεια ξεπερνά σε ταχύτητα άλλα ατμόπλοια-θρύλους της εποχής.

          Παρότι ο συγγραφέας τοποθετεί τον χώρο δράσης του μυθιστορήματός του στον Νότο της Αμερικής του 19^ου αιώνα και ειδικότερα στον Μισισιπή και τις μικρές και μεγάλες πόλεις εκατέρωθεν του ποταμού, όπως την περίφημη Νέα Ορλεάνη, η ιστορία του δεν μοιάζει με καμία άλλη από όσες έχουμε διαβάσει, ίσως γιατί οι βρικόλακες αντιμετωπίζονται εδώ ως μία ξεχωριστή και πανάρχαια φυλή, ανώτερη και εχθρική απέναντι σε αυτήν των ανθρώπων. Οι απέθαντοι ήρωες του μυθιστορήματος του Μάρτιν γεννιούνται ως τέτοιοι, ανατρέφονται, μεγαλώνουν και διατηρούνται ακμαίοι στη ζωή για αιώνες, ακόμα και χιλιετίες, όπως ο υπερόπτης και σατανικός Ντέιμον Τζούλιαν, αντλώντας τροφή από το κατώτερο γι’ αυτούς ανθρώπινο είδος, κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι άνθρωποι τρέφονται από το ζωικό βασίλειο. Είναι όμως πραγματικά κατώτεροι οι άνθρωποι από αυτούς ή μήπως είναι αξιοζήλευτοι και αξιοθαύμαστοι, διότι δημιουργούν, ονειρεύονται, αγαπούν, μάχονται για υψηλότερα ιδανικά, όπως επίσης είναι ικανοί για ανείπωτες φρικαλεότητες, εγκλήματα και πολέμους, κι όλα αυτά μέσα στη μόνιμη και αναμφισβήτητη θνητότητα που τους συνοδεύει από την πρώτη στιγμή της εύθραυστης ζωής τους μέχρι την τελευταία;

          Ο συγγραφέας «ενσαρκώνεται» τρόπον τινά στον αξέχαστο, σκληροτράχηλο καπετάνιο Μαρς, ο οποίος αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη φύση σε όλο της το μεγαλείο. Είναι ένας ήρωας πληθωρικός από εκείνους που δεν ξεχνάει ποτέ ο αναγνώστης, όχι για την εμφάνισή του, η οποία ομολογουμένως υστερεί κατά πολύ από το κοινώς αποδεκτό ως όμορφο, αλλά για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του, τη δυναμικότητα, την αποφασιστικότητα, το θάρρος, το κουράγιο και το αστείρευτο πείσμα του να συνεχίσει να παλεύει για τα ιδανικά του, να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος και να διακρίνει την καλοσύνη και την αγαθότητα εκεί που άλλοι θα έτρεμαν και θα αναγνώριζαν μόνο το δαιμονικό και το αποτρόπαιο. Με τη μοναδική μαεστρία του ο Martin κατορθώνει να δημιουργήσει ένα βιβλίο που θα μείνει κλασσικό στο είδος του με άφθονα στοιχεία του υπερφυσικού, του τρόμου, της περιπέτειας, του μυστηρίου, της ιστορίας του αμερικανικού Νότου προ του Εμφυλίου και μετά, ακόμα και του χιούμορ και της σάτιρας, εν ολίγοις μας προσφέρει ένα μυθιστόρημα φαντασίας συναρπαστικό που αξίζει να διαβαστεί από όλους!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Ο Άμπνερ Μαρς, καπετάνιος ποταμόπλοιου με μεγάλα οικονομικά προβλήματα, υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά με τον πλούσιο αριστοκράτη που τον προσεγγίζει κάνοντάς του μια πολύ επικερδή προσφορά. O Τζόσουα Γιορκ, με την αφύσικη χλωμάδα και τα ατσάλινα γκρίζα μάτια, δε νοιάζεται που ο παγωμένος χειμώνας του 1857 έχει αφανίσει τον εμπορικό στολίσκο του Μαρς εκτός από ένα σαράβαλο ποταμόπλοιο. Ούτε που δεν πρόκειται να αποσβέσει την επένδυσή του ακόμα κι αν περάσει μια δεκαετία. Αρκεί ο καπετάνιος να μην ασχοληθεί ποτέ με το γιατί ο ίδιος θέλει να ταξιδέψει στον Μισισιπή, όσο παράξενες ή εκκεντρικές κι αν του φανούν οι ενέργειές του. Όταν τελικά το Φίβερ Ντριμ ξεκινά το παρθενικό ταξίδι του, ο Μαρς συνειδητοποιεί ότι έχει γίνει συμμέτοχος σε έναν σκοπό πιο καταχθόνιο αλλά και πιο ευγενή ακόμα και από τον πιο απίθανο εφιάλτη του.»

"Θα ενθουσιάσει τόσο τους φαν του Μάρτιν όσο και αυτούς του Στίβεν Κινγκ... Σκοτεινό, ανατριχιαστικό και ερεθιστικό... Μια καταιγιστική επιτυχία."
Roger Zelazny, συγγραφέας

"Συνυφαίνει με μαεστρία τον ιστορικό ρεαλισμό με τα πετάγματα στον κόσμο της φαντασίας και των δοξασιών. Οι χαρακτήρες θα μείνουν χαραγμένοι στο μυαλό του αναγνώστη, όπως και η ομορφιά των μεγάλων ποταμόπλοιων και του πανίσχυρου ποταμού."
Locus

"Συμπαγείς χαρακτήρες, ολοζώντανες περιγραφές ενός πλούσιου κόσμου, μια αληθοφανής εξήγηση για την ύπαρξη των βαμπίρ και άφθονες γνήσια ανατριχιαστικές σκηνές δημιουργούν το πιο χορταστικό και τρομακτικό μυθιστόρημα του είδους."
The Roanoke Times & World Herald

"Διαβάζεται περισσότερο σαν ιστορικό μυθιστόρημα με πολύ δυνατό θέμα, παρά σαν μια σκοτεινή ιστορία τρόμου… πολύ πιο ελκυστικό και μεστό νοημάτων από τα ευκολοδιάβαστα, γεμάτα βία βιβλία που περνιούνται για λογοτεχνία τρόμου στην εποχή μας."
The Washington Post Book World

"Η γεμάτη χάρη γραφή, το σασπένς και η συνταρακτική αφήγηση κατά την παλιά, δοκιμασμένη συνταγή, το κάνουν να διαβάζεται με αμείωτο ενθουσιασμό… και να ξαναδιαβάζεται με τη σπάνια αφοσίωση που αξίζει μόνο στους καλύτερους μυθοπλάστες."
Los Angeles Herald Examiner

"Εντυπωσιακό. Σίγουρα ένα από τα καλύτερα αναγνώσματα τρόμου εδώ και χρόνια… Επινοητικό και γνήσια τρομακτικό – θα το σύστηνα σε όποιον βλέπει αφ’ υψηλού τη λογοτεχνία του φανταστικού."
Time Out

"Ένα αριστοτεχνικό μείγμα περιπέτειας και υπερφυσικού τρόμου που διαδραματίζεται σε πραγματικό ιστορικό περιβάλλον… Εξαιρετικό, αξίζει τον υπερθετικό βαθμό από κάθε άποψη."
Science Fiction Chronicle

"Μια τρομακτική ιστορία με βαμπίρ, τόσο τρομακτική που θα κάνει τις τρίχες στον σβέρκο σας να σηκωθούν. Ένα ξεχωριστό κόσμημα – από τα καλύτερα βιβλία του είδους."
Boston News Digest