Ταξίδια Μέσα Από Τη Λογοτεχνία!

Η Λογοτεχνία είναι για μένα ένα "παράθυρο" σε έναν μαγικό κόσμο. Κάθε βιβλίο μας "ταξιδεύει" σε κόσμους πραγματικούς, ή φανταστικούς, τωρινούς, μελλοντικούς, ή παρελθοντικούς. Ένα είναι το μόνο σίγουρο, κάθε βιβλίο που μας ενθουσιάζει, μας εντυπωσιάζει, ή μας μαγεύει θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους φίλους - αναγνώστες. Έτσι κι εγώ, θέλω να μοιραστώ με όλους εσάς όσα βιβλία με ενθουσίασαν και με "γέμισαν" με πρωτόγνωρες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα. Σαφώς και η άποψη του κάθε αναγνώστη είναι μοναδική και ένα βιβλίο που εμείς λατρέψαμε μπορεί κάποιος άλλος να το αντιπάθησε, ή ακόμα και να το μίσησε... Μέσα από αυτή την οπτική θεωρώ φρόνιμο να μη σχολιάζω όσα βιβλία δεν με εντυπωσίασαν, ή μου άφησαν αρνητικά συναισθήματα, διότι αυτά είναι απολύτως υποκειμενικά. Δεν θα ήθελα να προκαταλάβω αρνητικά κανέναν αναγνώστη, αποτρέποντάς τον από το να διαβάσει ένα βιβλίο το οποίο, ενδεχομένως, να τον ενθουσιάσει. Κάθε βιβλίο απαιτεί το κατάλληλο περιβάλλον, το υπόβαθρο και την ανάλογη διάθεση για να εκτιμηθεί, οπότε μην αποκλείετε ποτέ τίποτα. Η έκφραση και αποτύπωση της δικής μου γνώμης για κάθε βιβλίο, αλλά και των απόψεων και σχολιασμών άλλων φίλων - αναγνωστών που αναγράφονται στη σχετική κατηγορία, έχουν μοναδικό σκοπό να εκφράσουν το θαυμασμό μας για ορισμένα βιβλία που θεωρούμε άξια λόγου και θέλουμε να γίνουν ευρέως γνωστά, βοηθώντας έτσι τους φίλους - αναγνώστες στην επιλογή του επόμενου βιβλίου που θα διαβάσουν. Πάντοτε με το μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό για όλους τους συγγραφείς, που μέσα από τις σελίδες των βιβλίων τους μας "ταξιδεύουν" μακριά από την εκάστοτε πραγματικότητα ή μας βοηθούν να την κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά σε κάθε περίπτωση "στολίζουν την ψυχή μας", ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κλειώ Ισ. Τσαλαπάτη

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

«ΚΑΡΜΙΛΑ», του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΚΑΡΜΙΛΑ», του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Καρακώτσογλου
Σελίδες: 160
Τιμή: 10€

          Από την πρώτη φορά που παρακολούθησα στην εφηβεία μου κινηματογραφική ταινία με βαμπίρ αισθάνθηκα μια ακατανίκητη έλξη για το ασυνήθιστο θέμα, ταυτόχρονα αναμεμειγμένη με φόβο, αποστροφή και, ίσως κάπου βαθιά μέσα μου, με ανείπωτο τρόμο. Τώρα, έχοντας πλέον διαβάσει και δει αμέτρητες εκδοχές του βαμπιρισμού, διαπιστώνω πως δε γνώριζα τίποτα σχεδόν για τους πρώτους "διδάξαντες", τους συγγραφείς που τόλμησαν να συστήσουν μέσα από τη Λογοτεχνία ένα τέτοιο αμφιλεγόμενο όσο και γοητευτικό θέμα. Και είναι αναμφίβολα γοητευτική πιστεύω, για εμάς τους εύθραυστους θνητούς, η οποιαδήποτε έκφανση της αθανασίας, ακόμα και αν αυτή συνοδεύεται από αλλαγή στις διατροφικές μας συνήθειες και όχι μόνο… Διαβάζοντας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Καρμίλα», του Ιρλανδού Λε Φανού που κυκλοφορεί από τις εξαιρετικά ποιοτικές εκδόσεις Καρακώτσογλου, πως ο περίφημος και πασίγνωστος Μπραμ Στόουκερ εμπνεύστηκε τον διαβόητο πλέον «Δράκουλά» του από αυτό το προγενέστερο έργο του συμπατριώτη του, έσπευσα να το διαβάσω ώστε να δω πώς κατάφερε να παρουσιάσει τον θρύλο των νεκροζώντανων βρικολάκων ένας από εκείνους τους πρώτους "διδάξαντες". Ομολογώ πως, αν και πολύ μικρό το συγκεκριμένο βιβλίο για τα δικά μου δεδομένα αφού αριθμεί μόλις 160 σελίδες, κατάφερε να με καθηλώσει και να με συνεπάρει, αφού ο συγγραφέας πολύ έξυπνα έχει καταφέρει να παρουσιάσει την όλη ιστορία της αιμοδιψούς Καρμίλα ως μαρτυρία ενός θύματός της που κατάφερε να επιζήσει. Μια ιστορία που ασκεί κατά γενική ομολογία σαγήνη σε εμάς τους απλούς ανθρώπους, αφού μας εξιστορεί τα έργα και τις ημέρες ενός γοητευτικού νέου κοριτσιού που κατάφερε να νικήσει το θάνατο και να παραμείνει για πάντα νέα και αψεγάδιαστη, έστω και αν αυτό της κόστισε την ανθρώπινη ψυχή της αλλά και τις ζωές κάμποσων αθώων θυμάτων για την ικανοποίηση των "ασυνήθιστων" διατροφικών συνηθειών της.
          Όλα ξεκινούν με τη Λόρα να μας αφηγείται την παράξενη εμπειρία που έζησε και από την οποία κατάφερε να επιζήσει, σε αντίθεση με πολλές άλλες άτυχες νεαρές υπάρξεις, από τη στιγμή που μια διερχόμενη άμαξα ανατράπηκε λίγο πιο έξω από την πύλη του μικρού κάστρου όπου διέμενε με τον πατέρα και τις δύο γκουβερνάντες της σε μια επαρχία κοντά στο Γκρατς της Αυστρίας κατά τον 19ο αιώνα. Η άμαξα μετέφερε μια μεσήλικη ευγενή με τη νεαρή κόρη της και το μικρό ατύχημά τους έξω ακριβώς από τον τόπο διαμονής της Λόρα, ανάγκασε τη μητέρα να αφήσει την ελαφρώς σοκαρισμένη κόρη της στην φροντίδα του ευγενικού οικοδεσπότη, μέχρι εκείνη να επιστρέψει από το πολύ επείγον ταξίδι που δεν μπορούσε να αναβάλει. Φυσικά, σε μια τέτοια ήσυχη περιοχή, η απρόσμενη συντροφιά της νεαρής Καρμίλα στην κόρη του οικοδεσπότη, ήταν παραπάνω από ευπρόσδεκτη. Οι δύο νεαρές κοπέλες ταίριαξαν αμέσως και το γεγονός ότι η άγνωστη φιλοξενούμενη ήταν ιδιαίτερα γοητευτική βοήθησε ακόμα περισσότερο. Όμως, ούτε η ίδια η Καρμίλα, ούτε η μητέρα της πριν την αφήσει και φύγει, δεν είχαν την πρόθεση να αποκαλύψουν το παραμικρό για την οικογένειά τους, τον τόπο κατοικίας τους ή την προέλευσή τους, εντείνοντας έτσι ακόμα περισσότερο το μυστήριο γύρω από την ύπαρξή τους.
          Ο συγγραφέας μας αποκαλύπτει σταδιακά, μέσα από την αφήγηση της Λόρα, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα συναντήσουμε στη μεταγενέστερη λογοτεχνία τρόμου με ήρωες βρικόλακες. Για παράδειγμα, η Καρμίλα μπορεί να μετατρέπεται κατά βούληση σε φάντασμα, μπαινοβγαίνοντας μέσα ή έξω από κλειδωμένα δωμάτια ή καλά θαμμένα φέρετρα. Μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο, όπως μια μεγάλη μαύρη αγριόγατα, και να κοιμάται μέχρι νωρίς το απόγευμα. Μπορεί να μην τρώει απολύτως τίποτα και να πίνει μόνο σοκολάτα, τουλάχιστον ενώπιον τρίτων, αλλά ταυτόχρονα να έχει εκπληκτική δύναμη. Και, τέλος, μπορεί να αποπλανά τα θύματά της με μεγάλη μαεστρία σαγηνεύοντάς τα μέχρι να της παραδοθούν οικειοθελώς, δείχνοντας ιδιαίτερη προτίμηση στις αθώες νεαρές τις οποίες προσελκύει επιδεικνύοντας ταυτόχρονα φιλικά και ερωτικά αισθήματα. Χωρίς σκηνές φρίκης, παρά μόνο προς το τέλος της πορείας της Καρμίλα και την τελική της εξόντωση, ο συγγραφέας κατορθώνει να στήσει μια υποβλητική γοτθική ατμόσφαιρα, περιγράφοντάς μας σκοτεινά δωμάτια σε αχανή κάστρα, βλοσυρά προγονικά πορτρέτα, πυκνά δάση, ερειπωμένα παρεκκλήσια με καλά κρυμμένους τάφους και ατμοσφαιρικούς περιπάτους στο φεγγαρόφωτο.
          Η «Καρμίλα» είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα τρόμου που προφανώς επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τους μεταγενέστερους, διάσημους εκπροσώπους του είδους. Η παρουσίασή του ως μαρτυρία ενός πραγματικού χρονικού μέσω της αφήγησης ενός από τα θύματα του θηλυκού βρικόλακα, του δίνει την επίπλαστη βαρύτητα του πραγματικού, κάνοντας τον αναγνώστη συχνά να αναρωτιέται μήπως τελικά υπάρχει κάποιο ψήγμα αλήθειας σε όλη αυτή την τρομακτική ιστορία. Είναι σίγουρα ένα κλασσικό μυθιστόρημα γοτθικής λογοτεχνίας που αξίζει να διαβαστεί από όλους τους λάτρεις του είδους, αλλά γιατί όχι και από τους πιο "λιπόψυχους"…!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η Καρμίλα γράφτηκε το 1871 και κυκλοφόρησε το 1872, δηλαδή έναν χρόνο πριν από τον θάνατο του συγγραφέα. Είναι ένα από τα πρώτα βιβλία του 19ου αιώνα με βρικόλακες και επηρέασε σημαντικά πολλούς άλλους συγγραφείς που ασχολήθηκαν με αυτό το είδος της λογοτεχνίας. Πρόκειται για μια ιστορία «υπόγειου» τρόμου και ασυναίσθητης έντασης, χωρίς τις τρομακτικές σκηνές που υπάρχουν στον Δράκουλα του Μπραμ Στόουκερ, ο οποίος εμπνεύστηκε το κλασικό πλέον έργο του από τον Λεφανού. Ωστόσο ο Ιρλανδός συγγραφέας καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με τις υποβλητικές σκηνές που περιγράφει, χωρίς να καταφεύγει σε εικόνες απέραντου τρόμου, μέχρι τη στιγμή της τελικής κάθαρσης.» 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου