Ταξίδια Μέσα Από Τη Λογοτεχνία!

Η Λογοτεχνία είναι για μένα ένα "παράθυρο" σε έναν μαγικό κόσμο. Κάθε βιβλίο μας "ταξιδεύει" σε κόσμους πραγματικούς, ή φανταστικούς, τωρινούς, μελλοντικούς, ή παρελθοντικούς. Ένα είναι το μόνο σίγουρο, κάθε βιβλίο που μας ενθουσιάζει, μας εντυπωσιάζει, ή μας μαγεύει θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους φίλους - αναγνώστες. Έτσι κι εγώ, θέλω να μοιραστώ με όλους εσάς όσα βιβλία με ενθουσίασαν και με "γέμισαν" με πρωτόγνωρες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα. Σαφώς και η άποψη του κάθε αναγνώστη είναι μοναδική και ένα βιβλίο που εμείς λατρέψαμε μπορεί κάποιος άλλος να το αντιπάθησε, ή ακόμα και να το μίσησε... Μέσα από αυτή την οπτική θεωρώ φρόνιμο να μη σχολιάζω όσα βιβλία δεν με εντυπωσίασαν, ή μου άφησαν αρνητικά συναισθήματα, διότι αυτά είναι απολύτως υποκειμενικά. Δεν θα ήθελα να προκαταλάβω αρνητικά κανέναν αναγνώστη, αποτρέποντάς τον από το να διαβάσει ένα βιβλίο το οποίο, ενδεχομένως, να τον ενθουσιάσει. Κάθε βιβλίο απαιτεί το κατάλληλο περιβάλλον, το υπόβαθρο και την ανάλογη διάθεση για να εκτιμηθεί, οπότε μην αποκλείετε ποτέ τίποτα. Η έκφραση και αποτύπωση της δικής μου γνώμης για κάθε βιβλίο, αλλά και των απόψεων και σχολιασμών άλλων φίλων - αναγνωστών που αναγράφονται στη σχετική κατηγορία, έχουν μοναδικό σκοπό να εκφράσουν το θαυμασμό μας για ορισμένα βιβλία που θεωρούμε άξια λόγου και θέλουμε να γίνουν ευρέως γνωστά, βοηθώντας έτσι τους φίλους - αναγνώστες στην επιλογή του επόμενου βιβλίου που θα διαβάσουν. Πάντοτε με το μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό για όλους τους συγγραφείς, που μέσα από τις σελίδες των βιβλίων τους μας "ταξιδεύουν" μακριά από την εκάστοτε πραγματικότητα ή μας βοηθούν να την κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά σε κάθε περίπτωση "στολίζουν την ψυχή μας", ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κλειώ Ισ. Τσαλαπάτη

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

«Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ», της Σοφίας Βόικου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ», της Σοφίας Βόικου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 472
Τιμή με έκπτωση: 15,93€

          Δε γνωρίζω εάν έχουν και άλλοι αναγνώστες την ίδια άποψη με μένα αλλά ήταν πάντοτε ακλόνητη πεποίθησή μου πως ένας καλός συγγραφέας πρέπει να αγαπάει πραγματικά τα βιβλία και την ανάγνωση. Έχω την αίσθηση πως μόνο ένας πραγματικός "βιβλιοσκώληκας", που έχει γυρίσει αμέτρητες σελίδες βιβλίων κάθε είδους και έχει διαβάσει άπειρες αράδες συγγραφικού πλούτου προγενέστερών του συγγραφέων, απομυζώντας τη σοφία, τις ιδέες και τα νοήματά τους, μπορεί να είναι σε θέση και ο ίδιος να γράψει κάτι πραγματικά αξιόλογο. Συνεπώς, πιστεύω πως ο ποιοτικός συγγραφέας θα πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα δεινός αναγνώστης, άρα να αγαπάει και να εκτιμάει το βιβλίο γενικώς, ώστε να μπορεί να δημιουργήσει το δικό του στη συνέχεια. Είναι δε ακόμα δυσκολότερο, ο συγγραφέας αυτός, να μπορεί να ελίσσεται, να εξελίσσεται και να ασχολείται το ίδιο επιτυχημένα με διαφορετικά θέματα και ανόμοια είδη λογοτεχνίας κάθε φορά.
          Η εξαίρετη και ταλαντούχα συγγραφέας Σοφία Βόικου θεωρώ πως είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα τέτοιου ποιοτικού συγγραφέα, καθώς από το πρώτο δικό της βιβλίο που διάβασα, το συναρπαστικό «Ταξίδι Της Φωτιάς», η μοναδική γραφή της με κέρδισε διά παντός. Το επόμενο δικό της μυθιστόρημα που διάβασα ήταν το αριστουργηματικό «Ψίθυροι Του Βαρδάρη» και φέτος το νέο εκπληκτικό βιβλίο της που κυκλοφορεί και αυτό, όπως και όλα τα προηγούμενά της, από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Η Πόλη Που Δακρύζει». Κάθε μυθιστόρημα διαφορετικό σε ύφος, σε θεματολογία και σε οπτική, κάτι που για μένα αποδεικνύει το αξεπέραστο συγγραφικό ταλέντο της κ. Βόικου. Σε αυτό το νέο πόνημά της η συγγραφέας μας μεταφέρει στην ονειρική, ρομαντική, ξακουσμένη, πάλαι ποτέ πανίσχυρη και κραταιά Βενετία, την πόλη των Δόγηδων, των διάσημων για τους "αναστεναγμούς" τους γεφυρών, των καναλιών που συχνά φουσκώνουν απρόβλεπτα και των γονδολιέρηδων που, κάποιες φορές, είναι πιο σαγηνευτικοί από τις ίδιες τις γόνδολές τους.
Ταυτόχρονα, όμως, μας μεταφέρει και σε έναν μαγικό και ασυνήθιστο κόσμο βιβλίων με ξεναγό τη μικρή ηρωίδα της, την Ιρένε μέσα από το ατμοσφαιρικό βιβλιοπωλείο του παππού της Φραντζέσκο. Το γραφικό “Libreria Mystico” εντυπωσιάζει όχι με το μέγεθος ή την πολυτέλειά του, αλλά με ένα μοναδικό και εντελώς ασυνήθιστο χαρακτηριστικό του. Σε αυτό ο πελάτης δεν βλέπει τα βιβλία που αγοράζει καθώς κάθε ένα από αυτά είναι τυλιγμένο επιμελώς μέσα σε ένα αδιαφανές, χοντροφτιαγμένο χαρτί και δεμένο σφιχτά με έναν απλό, άκομψο σπάγκο. Ο τίτλος, ο συγγραφέας, το είδος και η υπόθεση του βιβλίου είναι άγνωστα στον κάθε πελάτη, ο οποίος καλείται να επιλέξει στα τυφλά ένα οποιοδήποτε βιβλίο καταβάλλοντας πάντοτε το ίδιο, συγκεκριμένο, ευτελές αντίτιμο. Η Ιρένε συμβουλεύει τους πελάτες του βιβλιοπωλείου του παππού της να χρησιμοποιήσουν μονάχα τη μύτη τους για να διαλέξουν ποιο βιβλίο τους ταιριάζει καλύτερα, ενώ η ίδια δε γνωρίζει γραφή και ανάγνωση, αφού ο σινιόρε Φραντζέσκο επιμένει να της απαγορεύει να πάει σχολείο. Όμως, εκείνη λατρεύει τα βιβλία και έχει τη σπάνια ικανότητα να οσφραίνεται την ιδιαίτερη "μυρωδιά" που αναδύει κάθε ένα από αυτά είτε αυτή είναι ευωδιά αγριολούλουδων, καμένης καραμέλας και φράουλας, χαράς και ανεμελιάς ή ευτυχίας, είτε αυτή είναι δυσωδία απόγνωσης, δυστυχίας, καμένης σάρκας, θανάτου και αίματος.
Συνοδοιπόροι και σύντροφοι της οκτάχρονης Ιρένε, που δεν θυμάται πια καθόλου τους γονείς της Ελιζαμπέτα και Ρωμανό, παρά μόνο μέσα από το οικογενειακό τους πορτρέτο, είναι πολλοί και ο καθένας είναι δεμένος μαζί της με έναν τρόπο που συχνά κρύβει απρόσμενες εκπλήξεις. Ο γηραιός χήρος παππούς της, ο σινιόρε Φραντζέσκο στον οποίο πέρα από το βιβλιοπωλείο ανήκει και ένα ετοιμόρροπο αρχοντικό που πέρασε από τους προγόνους του σε εκείνον. Ο  άφταστος καλλιτέχνης Πάμπλο που διατηρεί ένα μαγαζί απέναντι από αυτό του Φραντζέσκο με παραδοσιακές βενετσιάνικες μάσκες, τις οποίες δημιουργεί ο ίδιος με αξεπέραστο ταλέντο, πολύ μεράκι και άφθονη νοσταλγία για το οριστικά χαμένο, ρομαντικό παρελθόν του. Η καταπιεσμένη και στερημένη Ρομπέρτα με το γεμάτο νόστιμες λιχουδιές καφέ της, η οποία ανάμεσα στις αποτυχημένες προσπάθειές της να κρύψει τα περιστασιακά σημάδια κακοποίησης από τον βάναυσο σύζυγό της και τον αγώνα της να ξεπεράσει τον κρυφό της και ανεκπλήρωτο έρωτά της, πάντα φροντίζει να προμηθεύει με φαγητό ή τα αγαπημένα της γλυκά τη χαριτωμένη Ιρένε. Ο μυστηριώδης γονδολιέρης Άντζελο που το σημαδεμένο του πρόσωπο, πέρα από την οριστικά χαμένη αλλοτινή του ομορφιά, κρύβει πολλά μυστικά και ένα παρελθόν με "δοξασμένους" προγόνους. Η τροφαντή Σινιόρα που πάντα τη συνοδεύει η έντονη μυρωδιά πούδρας και αρώματος και η οποία μπορεί να διευθύνει ένα διάσημο πορνείο, αλλά η καρδιά της χωράει λίγους και εκλεκτούς, στους οποίους παραδόξως παραμένει πιστή για πάντα.  
Η εξαίρετη Σοφία Βόικου, για μία ακόμη φορά, κατάφερε να με συναρπάσει με το νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημά της «Η Πόλη Που Δακρύζει». Μαγεύτηκα από τις ολοζώντανες, παραστατικές εικόνες της μυστηριακής Βενετίας με την αεικίνητη λιμνοθάλασσα που "αντιδρά", σαν να έχει και η ίδια ψυχή, στους πόθους, στα όνειρα και στις αμαρτίες των ανθρώπων, με τα πανέμορφα αρχοντικά που, ακόμα και "ξεπεσμένα", αποπνέουν την αρχοντιά και τα περασμένα τους μεγαλεία, κρύβοντας στο εσωτερικό τους πολλά ανομολόγητα μυστικά, ενοχές και τύψεις και, τέλος, με τη συχνή, πυκνή ομίχλη που όταν "επισκέπτεται" την πόλη ρίχνει το αδιαπέραστο πέπλο της αναγκάζοντας τους ανθρώπους να πάψουν να κοιτάζουν αδιάφορα γύρω τους και να προσπαθήσουν να δουν όλα όσα κρύβει η ίδια η ψυχή τους. Καθηλώθηκα από την καλοστημένη πλοκή η οποία κρύβει συνεχείς ανατροπές, χαμένους και ανεκπλήρωτους έρωτες, ανείπωτα μυστικά και ραδιουργίες, σκόπιμες παρεμβάσεις και επώδυνες αποκαλύψεις και, πάνω από όλα, μια πραγματική και εντυπωσιακή αγάπη για τα βιβλία και για τους κόσμους στους οποίους αυτά μπορούν να μας ταξιδέψουν. Πολλά και θερμά συγχαρητήρια στην αγαπητή κ. Βόικου για το αριστουργηματικό νέο της μυθιστόρημα «Η Πόλη Που Δακρύζει», ένα βιβλίο που αξίζει να έχει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη και στην καρδιά του κάθε λάτρης της ποιοτικής λογοτεχνίας!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Λυπάμαι… Τα βιβλία με άρωμα ευτυχίας είναι σπάνια. Ο σινιόρε Φραντσέσκο λέει πως είναι τόσο σπάνια που πρέπει να πληρώσεις μια περιουσία για να τα αγοράσεις. Εγώ, πάλι, λέω πως, για να σου αποκαλυφθεί ένα βιβλίο ευτυχίας, πρέπει πρώτα να έχεις περάσει από όλα τα αρώματα. Να διαβάσεις πολλά… αλλιώς πώς θα καταλάβεις πως αυτό που κρατάς είναι ευτυχία;» 

Βενετία. Ένα βιβλιοπωλείο διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Ένα βιβλιοπωλείο όπου επιλέγεις βιβλία με βάση το άρωμα που αναδίνουν και με τη βοήθεια της μικρής Ιρένε, που δεν ξέρει να διαβάζει. Ένας κόσμος σαγηνευτικός, από αμέτρητες εκδόσεις, σπάνιες και νέες, που τις παραδίδει τα μεσάνυχτα ένας μαυροφορεμένος άντρας με τη γόνδολά του. Ο Ρωμανός, ο Έλληνας με το αιρετικό αίμα, κυνηγάει με πάθος παλιά χειρόγραφα και περγαμηνές, ενώ παρασύρει σ’ έναν καταστροφικό έρωτα την όμορφη Ελιζαμπέτα. Πίσω από τις μισάνοιχτες γρίλιες ενός διάσημου πορνείου, η Σινιόρα κινεί αόρατα τα νήματα και επεμβαίνει στις ζωές των ανθρώπων.

Όταν η παλίρροια πλησιάζει και το νερό στη λιμνοθάλασσα φουσκώνει, η πόλη δακρύζει για να ξεπλύνει μια μεγάλη αμαρτία που βαραίνει στις πλάτες ενόχων και αθώων.

Ένα μυθιστόρημα-εξερεύνηση στον μυστηριώδη κόσμο των ανθρώπινων σχέσεων με φόντο την ατμοσφαιρική και ερωτική Βενετία.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου