Συνέντευξη με την ΝΑΤΑΣΑ ΓΚΟΥΤΖΙΚΙΔΟΥ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Νατάσα Γκουτζικίδου

            Η πρώτη μου επαφή με την Νατάσα Γκουτζικίδου έγινε διαδικτυακά, μέσα από τον κοινωνικό δίκτυο του Facebook. Γνωρίζοντάς το ευρύ, για το νεαρό της ηλικίας της, συγγραφικό έργο της εντυπωσιάστηκα και ψάχνοντας τη βιβλιοθήκη μου ξαφνιάστηκα ακόμα περισσότερο βρίσκοντας ένα βιβλίο της το οποίο είχε αγοράσει η πιο "δύσκολη" και απαιτητική αναγνώστρια που έχω γνωρίσει έως τώρα… η μητέρα μου! Το βιβλίο αυτό ήταν το εξαιρετικό, όπως διαπίστωσα αργότερα και η ίδια, «Άγγελοι Πολέμου» και υπέθεσα πως για να κεντρίσει το ενδιαφέρον της μητέρας μου στην έκθεση βιβλίου και να το επιλέξει, σίγουρα θα ήταν αξιόλογο. Πράγματι, διαβάζοντάς το διαπίστωσα πως ήταν όντως εξαιρετικό και μέσα από αυτό "γνώρισα" μία συγγραφέα νεότατη, με φαντασία και αξιόλογη, ποιοτική γραφή, η οποία είχε την ικανότητα να αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη σελίδα και να το διατηρεί αμείωτο μέχρι την τελευταία.

            Μένοντας απόλυτα ικανοποιημένη από την πρώτη μου αναγνωστική εμπειρία με το έργο της Νατάσας Γκουτζικίδου, αποφάσισα να αποκτήσω και τα υπόλοιπα βιβλία της. Με χαρά μου ανακάλυψα πως η γκάμα των θεμάτων με τα οποία επέλεγε η συγγραφέας να ασχοληθεί ήταν ευρεία και μπορούσε με ευκολία να ελιχθεί από το ιστορικό – δραματικό  μυθιστόρημα, όπως το «Βροχή Πάνω Στην Πέτρα», το «Άγγελοι Πολέμου» και το «Του Έρωτα Και Της Φωτιάς», στο μεταφυσικό – αστυνομικό όπως η διλογία «Το Μυστικό Των Αλόγων» και «Ο Χορός Της Νύμφης», στο κοινωνικό – δραματικό όπως το «Θυμήσου Πόσα Μου Χάρισες» και το «Δάκρυα Από Αλάτι» αλλά και στο παιδικό όπως το «Η Δανάη Στο Παλάτι Του Ήλιου». Εντυπωσιακό αλήθεια έργο έως τώρα, ενώ πιστεύω πως έχουμε ακόμα πολλά ενδιαφέροντα και εξίσου αξιόλογα μυθιστορήματα να περιμένουμε στο μέλλον από την εμπνευσμένη συγγραφέα. Της εύχομαι καλή επιτυχία σε κάθε εγχείρημά της, την ευχαριστώ για το χρόνο που διέθεσε για να απαντήσει στο ερωτηματολόγιό μου και σας καλώ να διαβάσετε τη συνέντευξη που παραχώρησε στους «Φίλους Της Λογοτεχνίας» ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο περισσότερο τη Νατάσα Γκουτζικίδου.

1) Αγαπητή  κ. Γκουτζικίδου,  μας έχετε ήδη χαρίσει δέκα εξαιρετικά βιβλία, με διαφορετική θεματολογία το καθένα, εκ των το ένα είναι για παιδιά. Ποιό ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Το έναυσμα για την ενασχόλησή μου με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής ήταν ένα λαϊκό τραγούδι που μιλάει για ένα τρένο και έναν σταθμό σαν αυτόν που έχω περπατήσει αμέτρητες φορές στη γενέτειρα της μητέρας μου. Ήταν τόσο έντονες οι μνήμες που ξεσήκωσε το άκουσμά του που ούτε η ίδια κατάλαβα πώς βρέθηκα να δημιουργώ εικόνες και μια ιστορία που μέχρι τότε δεν είχα ποτέ αναλογιστεί, τουλάχιστον συνειδητά.

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και για κάθε χαρακτήρα και πόσο δύσκολο είναι να  συγκεντρώσετε τις απαραίτητες πληροφορίες, όταν αυτές απαιτούνται, ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία στα βιβλία σας;

Κάθε φορά, η έμπνευση είναι διαφορετική. Ωστόσο, ίσως και λόγω των σπουδών μου στην Κοινωνιολογία, παραδέχομαι πως τη μεγαλύτερη έμπνευση για μένα αποτελούν οι άνθρωποι και οι συμπεριφορές τους διαχρονικά. Δεν θεωρώ πως είναι δύσκολο να συνδυάσεις τα τυχόν ιστορικά στοιχεία με τους τόπους και τη μυθοπλασία. Από τη στιγμή που η ιστορία γεννιέται μέσα στο μυαλό μου, με καθοδηγεί για το πώς πρέπει να εξελιχθεί. Σαφώς, όταν τοποθετείς την πλοκή σου σε ιστορικούς χρόνους, αυτό προϋποθέτει έρευνα και ιδιαίτερη προσοχή και καμιά φορά, αν πιαστείς αδιάβαστος κινδυνεύεις να γράψεις κάτι που δεν ευσταθεί. Τότε, απλώς σβήνεις, ανασυντάσσεσαι και ξεκινάς από την αρχή.

3) Πιστεύετε πως ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη κατά τη γνώμη σας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για την "διεύρυνση των οριζόντων" του;

Οτιδήποτε βιωματικό αυτομάτως ενισχύει αυτό που θέλει να γράψει ο συγγραφέας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι όλοι οι μεγάλοι λογοτέχνες είχαν ταξιδέψει σε διάφορες περιοχές της χώρας αλλά και στο εξωτερικό. Αυτό δεν συνεπάγεται βέβαια πως είναι πάντοτε εφικτό. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτούμε πως οποιαδήποτε επαφή με ό,τι αποκαλούμε πολιτισμό, αυτομάτως συνεπάγεται διεύρυνση πνευματικών οριζόντων και κατά συνέπεια, ένα παιχνίδισμα με τη φαντασία-  ένα από τα πιο απαραίτητα "όπλα" του συγγραφέα.

4) Έχετε συμπεριλάβει ποτέ στα βιβλία σας κάποια προσωπικά σας βιώματα; Πόσο εύκολο, ή επώδυνο ήταν αυτό και πόσο εφικτή ήταν η αντικειμενική προσέγγισή τους συγγραφικά;

Μέχρι στιγμής, δεν έχω συμπεριλάβει προσωπικά βιώματα στα βιβλία μου. Θα ήταν όμως ψέμα να πω πως η Νατάσα δεν υπάρχει με κάποιον τρόπο σε αυτά. Υπάρχουν οι σκέψεις μου, οι προβληματισμοί μου, άνθρωποι που γνωρίζω ή συμπεριφορές που μου προκάλεσαν οποιοδήποτε συναίσθημα και με ώθησαν στο να τις περιγράψω. Τις περισσότερες φορές δεν είναι συνειδητή διεργασία, οπότε δεν με ενδιαφέρει και να προσεγγίσω οτιδήποτε αντικειμενικά. Τη στιγμή όμως που συνειδητοποιείς τί γράφεις, συγκινείσαι. Άλλοτε, χαίρεσαι γιατί καταλαβαίνεις πως έχεις νικήσει τον ίδιο σου τον εαυτό και είσαι σε θέση να του αντιταχθείς και άλλοτε, λυπάσαι που κάποια πράγματα παραμένουν σαράκι στην ψυχή σου. Τότε επέρχεται ο θεραπευτικός ρόλος της γραφής και τη στιγμή που πονάς γιατί αφήνεις ελεύθερο το είναι σου, τότε ακριβώς γνωρίζεις και την ίαση.

5) Στα βιβλία σας έχετε καταπιαστεί, κυρίως, με θέματα κοινωνικού, δραματικού, μεταφυσικού, αστυνομικού και ερωτικού περιεχομένου. Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου, ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες του συγγραφέα;

Η Ιστορία έχει αποδείξει πως δεν είναι απαραίτητο λ.χ. να είσαι αστυνομικός για να γράψεις ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, ούτε γιατρός για να χρησιμοποιήσεις ιατρικούς όρους. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως πρέπει να υποτιμούμε τις σπουδές ή να τις θεωρήσουμε ασήμαντες σε ό,τι αφορά στη συγγραφή ενός βιβλίου. Η αλήθεια όμως είναι πως καλός συγγραφέας, ή πιο σωστά καλύτερος συγγραφέας, γίνεται ίσως εκείνος που διαθέτει ταλέντο, φαντασία, εμπειρία, μόρφωση, τη δυνατότητα να ταξιδεύει, μα κυρίως να ζει. Να ξέρει να ζει την ίδια τη ζωή χωρίς να φοβάται.

6) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας "επισκέπτεται" η συγγραφική σας  έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση, ή τόπος ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε, ή είναι κάτι που "ρέει" αβίαστα από μέσα σας συνέχεια;

Δεν θα έλεγα πως υπάρχει κάποια ιεροτελεστία που ακολουθώ, άλλωστε οι ρυθμοί ζωής μου δεν μου επιτρέπουν να ακολουθώ κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Παραδέχομαι όμως πως έχω ιδιαίτερη σχέση με τις νύχτες, ιδίως τις χειμωνιάτικες. Τότε που όλα ηρεμούν και το μόνο που ακούγεται τις περισσότερες φορές είναι το βουητό του αέρα. Μάλλον, επειδή τότε ηρεμώ πραγματικά και αναζητώ τη γραφή σαν γιατρικό μετά από μια κουραστική μέρα.

7) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο μυθιστόρημά σας αρκείστε στη δική σας μόνο γνώμη και αξιολόγηση, πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του, ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου του οποίου την κρίση εμπιστεύεστε;

Ίσως ακουστεί εγωιστικό αλλά πολύ σπάνια ζητάω τη γνώμη κάποιου δικού μου ανθρώπου και αυτό επειδή θεωρώ τη γραφή κάτι πολύ προσωπικό, ένα εντελώς δικό μου κομμάτι στο οποίο δεν χωρούν επεμβάσεις.

8) Από τα δέκα βιβλία σας υπάρχει κάποιο το οποίο ξεχωρίζετε, στο οποίο ίσως έχετε μεγαλύτερη αδυναμία και γιατί; Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το καθένα και, γιατί όχι, την ιστορία "πίσω από την ιστορία" του καθενός;

Οι συγγραφείς, όπως και οι περισσότεροι δημιουργοί, συνηθίζουμε να λέμε ότι αδυνατούμε να ξεχωρίσουμε τα έργα μας, μιας και στο καθένα έχουμε καταθέσει κάτι από εμάς. Μπορώ να παραδεχτώ όμως ότι λίγο μεγαλύτερη αδυναμία ίσως έχω στο τελευταίο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Βροχή Πάνω Στην Πέτρα», ένα βιβλίο που διαδραματίζεται στην Κρήτη του 1941 και αφορά σε μια βεντέτα που αναβιώνει μια ολόκληρη εποχή, ενώ δεκάδες μυστικά έρχονται στην επιφάνεια και σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Οι λόγοι είναι καθαρά συναισθηματικοί και αφορούν σε παιδικές μνήμες που με παρακίνησαν να γράψω για τη συγκεκριμένη περίοδο. Δεν είναι, ωστόσο, το μόνο μου βιβλίο με ιστορική ματιά. Αποφεύγω τον όρο ‘ιστορικό μυθιστόρημα’, γιατί δεν θεωρώ πως είναι. Προηγήθηκαν οι «Άγγελοι Πολέμου» ένα βιβλίο που επίσης διαδραματίζεται στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και «Της Φωτιάς Και Του Έρωτα», ένα μυθιστόρημα που μας μεταφέρει στα χρόνια της Μικρασιατικής καταστροφής. Λόγω της αγάπης μου για τα άλογα, βγήκαν από το συρτάρι μου «Το Μυστικό Των Αλόγων» και «Το Μυστικό Των Αλόγων, Η Επιστροφή». Το «Θυμήσου Πόσα Μου Χάρισες» αντίστοιχα μας ταξιδεύει σε ένα μικρό ψαροχώρι κι ένας φάρος αναλαμβάνει να μας διηγηθεί τα μυστικά του, ενώ «Ο Χορός Της Νύμφης» κάπου στην επαρχία όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Τέλος, τα «Δάκρυα Από Αλάτι» εξιστορούν πως στη ζωή αξίζει να παλέψεις για ό,τι αγαπάς.

9) Η συγγραφέας  Νατάσα Γκουτζικίδου  βρίσκει το χρόνο να διαβάζει και για δική της ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο της; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιό είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστρια και γιατί;

Τα τελευταία χρόνια δεν διαβάζω όσο θα ήθελα, δυστυχώς δεν μου το επιτρέπει ο χρόνος μου λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Όμως, θεωρώ απαραίτητο να απέχεις από τα δικά σου γραπτά και να επεκτείνεις τη ματιά σου σε ξένα κείμενα, να γίνονται τα ερεθίσματα των άλλων και δικά σου. Συνήθως επιλέγω να διαβάζω μυθιστορήματα, ιδίως αστυνομικά.

10) Ποιά είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Θεωρείτε ότι έχετε δεχθεί επιρροές από κάποιους ομότεχνούς σας, έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς, στο δικό σας τρόπο γραφής, ύφους ή θεματολογίας;

Κάθε φορά που ξεκινάω να φτιάχνω τη λίστα με τα αγαπημένα μου βιβλία και τους αγαπημένους μου συγγραφείς, συνειδητοποιώ πως αυτή θυμίζει κάτι από το γεφύρι της Άρτας: "ολημερίς φτιαχνότανε, το βράδυ γκρεμιζόταν". Έτσι ακριβώς αλλάζει και η δική μου κάθε λίγο, μιας και ο κόσμος του βιβλίου είναι τόσο ταξιδιάρικος που είναι αδύνατον να τον ιεραρχήσεις. Αντίστοιχα, υπάρχουν δεκάδες εξαιρετικοί συγγραφείς, Έλληνες και ξένοι. Δεν γίνεται να μη δεχτείς επιρροές από άλλους ομότεχνους, είναι σχεδόν ουτοπικό να το πιστεύει κανείς. Νομίζω πως οι δικές μου επιρροές προέρχονται κυρίως από ξένους συγγραφείς, μιας και μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου υπήρχε πληθώρα ξένων τίτλων.

11) Από την ελληνική και την παγκόσμια λογοτεχνία υπάρχει κάποιο βιβλίο το οποίο έχετε λατρέψει και το οποίο "ζηλεύετε" ως λογοτεχνικό έργο και θα θέλατε, ή ονειρεύεστε να έχετε συγγράψει εσείς;

Θα ήθελα να είχα γράψει είτε το «Ψάχνοντας Για Κοχύλια» της Ρόζαμουντ Πίλτσερ, είτε τον «Μικρό πρίγκιπα» του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερί.

12) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες "κεντρίζοντας" τη σκέψη τους, ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι καθαρά και μόνο ψυχαγωγικός; Εσείς, ποιά μηνύματα επιδιώκετε να "περάσετε" στους αναγνώστες σας και σε ποιό είδος αναγνωστικού κοινού, συνήθως, απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Ένα βιβλίο είναι ένα παράθυρο στον κόσμο και στην ψυχοσύνθεση του συγγραφέα του. Όταν γράφεις, μοιραία, περνάς κάποια μηνύματα που συνήθως σχετίζονται με τα βιώματά σου. Δεν σημαίνει πως τα μηνύματα αυτά είναι πάντα συνειδητά. Όμως, ένα βιβλίο, πέρα από το να ψυχαγωγήσει τον αναγνώστη - που σαφώς το θέλουμε - έχει πολλαπλούς σκοπούς ή πρέπει να εξυπηρετεί πολλαπλούς σκοπούς και κυρίως, να κεντρίσει - όπως σωστά αναφέρθηκε από σένα Κλειώ - τη σκέψη. Τουλάχιστον, εγώ αυτό επιθυμώ όταν διαβάζω ένα βιβλίο, να πάρω κάτι περισσότερο από μερικές στιγμές χαλάρωσης. Να προβληματιστώ, να αναλογιστώ και, γενικότερα, να εξελιχθώ μέσα από αυτό.

13) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να πειραματίζεται θεματολογικά, ρισκάροντας το υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Προσωπικά, μου αρέσει να πειραματίζομαι. Το θεωρώ σπουδαία πρόκληση, ωστόσο δεν είμαι σίγουρη πως είναι πάντα εύκολο να βγω από το "καλούπι" μου. Για να μην παρεξηγηθώ, με τον όρο "καλούπι" εννοώ τον τρόπο που γράφω και καταθέτω τις σκέψεις μου. Η γραφή είναι ελευθερία και αν επιθυμεί κάποιος να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που τον έχει καθιερώσει, θεωρώ πως πρέπει να το κάνει. Γράφουμε από υποχρέωση πρώτα προς τους εαυτούς μας.  

14) Είχατε κάποιους "ενδοιασμούς" όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία των περισσοτέρων βιβλίων σας, πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Όταν παρέδωσα το πρώτο μου βιβλίο, είχα μάλλον άγνοια κινδύνου. Δεν είχα αναλογιστεί ούτε την ευθύνη μου απέναντι στο αναγνωστικό κοινό, ούτε σκεφτόμουν πως εκτίθεμαι. Ήταν απλώς η δική μου προσωπική ανάγκη που με είχε κάνει να γράψω, να περιπλανηθώ σε έναν κόσμο που εγώ είχα πλάσει. Σε ό,τι αφορά στην αποδοχή από το αναγνωστικό κοινό, όλοι τη θέλουμε. Θα ήταν ψέμα να πούμε κάτι άλλο, ωστόσο δεν γίνεται ένα βιβλίο να είναι απαραίτητα και αρεστό. Οπότε, κάθισα στην καρέκλα μου, σταύρωσα τα δάχτυλά μου και ευχήθηκα να βρεθεί έστω κι ένας άνθρωπος που να αισθανθεί πως κάτι κέρδισε διαβάζοντάς το.  Σε ό,τι αφορά στο τρίτο σκέλος της ερώτησης, σαφώς και πιστεύω πως η θεματολογία ενός βιβλίου παίζει ρόλο σε ό,τι αφορά στην αποδοχή του. Δεν αρκεί όμως από μόνη της. 

15) Θεωρείτε πως η πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει  πηγή έμπνευσης για ένα συγγραφέα και, ειδικότερα, οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας;  Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η "φυγή" από αυτήν την πεζή πραγματικότητα;

Η πραγματικότητα που βιώνει ένας συγγραφέας αποτελεί πάντα πηγή έμπνευσης για εκείνον. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως θα γράψει εξ ολοκλήρου ένα βιβλίο που θα βασίζεται στην πραγματικότητα. Μπορεί να δώσει απλώς ένα βιβλίο γεμάτο σχετικά ερεθίσματα. Δεν θεωρώ πως υπάρχουν περιορισμοί στο βιβλίο, ούτε πως πρέπει όλα να είναι "φυγή". Όπως είπα και παραπάνω, το βιβλίο επιτελεί πολλαπλούς σκοπούς. Ο καθένας λοιπόν γράφει ή διαβάζει ανάλογα με το τι τον ευχαριστεί τη δεδομένη στιγμή. Μην ξεχνάμε πως η βιβλιοπαραγωγή είναι πραγματικά τεράστια για να βάζουμε "πρέπει". Αρκετά έχει έτσι κι αλλιώς η καθημερινότητά μας.

16) Η συγγραφική σας ιδιότητα με την ενασχόλησή σας με την  δική σας επιχειρηματική δραστηριότητα, πώς συνδυάζονται, αλληλοεπηρεάζονται ή αλληλοβοηθούνται;  Έχετε ποτέ εμπνευστεί για τα βιβλία σας από άτομα του εργασιακού σας περιβάλλοντος;

Είμαι απόφοιτη του Παντείου Πανεπιστημίου και συγκεκριμένα, του τμήματος Κοινωνιολογίας, μιας επιστήμης που ασχολείται κατ’ εξοχήν με τον άνθρωπο. Όσα χρόνια σπούδαζα και όσα χρόνια εργάζομαι, οι άνθρωποι αποτελούσαν πάντα πηγή έμπνευσης για μένα. Οι συμπεριφορές, οι σκέψεις τους, οι αντιδράσεις τους ήταν πάντοτε στο επίκεντρο της προσοχής μου. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν με έχει εμπνεύσει κάποιος ώστε να βασίσω μια ιστορία μου σε αυτόν. 

17) Εσείς, με  την έως τώρα πείρα σας στον χώρο της συγγραφής, τί θα συμβουλεύατε όλους τους νέους, επίδοξους συγγραφείς, που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Οι εποχές ολοένα δυσκολεύουν και οι ερμητικά κλειστές πόρτες ολοένα πληθαίνουν.  Η μόνη συμβουλή που θα έδινα - αν θεωρήσουμε πως είμαι στη θέση να το κάνω - σε έναν νέο συγγραφέα είναι να μην παραιτηθεί ποτέ από τα όνειρά του. Να διεκδικήσει τη θέση που του αναλογεί με πείσμα και πάθος. Άλλωστε, υπάρχει χώρος για όλους.

18) Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης  αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία σε όλα σας τα βιβλία αλλά, ειδικότερα, στο πιο πρόσφατο εξαιρετικό μυθιστόρημά σας, «Βροχή Πάνω Στην Πέτρα», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τί να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Θα ήθελα με τη σειρά μου να σας ευχαριστήσω θερμά τόσο για τη συνέντευξη, όσο και για το γεγονός ότι στηρίζετε πάντα εμένα και το έργο μου. Προσεχώς, θα κυκλοφορήσει το επόμενο μυθιστόρημά μου από τις εκδόσεις Μάτι, καθώς κι ένα ακόμα παιδικό βιβλίο. Να είστε καλά!

 

Βιογραφία  Νατάσας Γκουτζικίδου:

H Nατάσα Γκουτζικίδου γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα, όπου κατοικεί με την οικογένειά της, και κατάγεται από το Διδυμότειχο Έβρου. Είναι απόφοιτη του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Διατηρεί τη δική της επιχείρηση, ένα αναγνωστήριο για παιδιά Δημοτικού. Έχουν εκδοθεί δέκα βιβλία της, εκ των οποίων τα οκτώ είναι μυθιστορήματα, το ένα είναι βιβλίο για παιδιά και ένα είναι ταξιδιωτικός οδηγός, όπου συμμετέχει μαζί με άλλους  δύο συγγραφείς.

Βιβλιογραφία Νατάσας Γκουτζικίδου:

«ΒΡΟΧΗ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ»

Εκδόσεις: Μάτι (2014)

Σελίδες: 364

Τιμή: 13,23 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Κρήτη, 1928. Η Χρυσάνθη καμαρώνει τα τρία αγόρια της, που ανδρώνονται βλέποντας τα κύματα του Λιβυκού πελάγους, σε μια γη που στάζει θρύλους και παραδόσεις.
Ο Μίνωας κάνει όνειρα για τα δώρα που θα χαρίσει στην παιδική του φίλη, τη Μάγια, ενώ την ίδια στιγμή ο Τηλέμαχος και ο Γιώργης σχεδιάζουν την επόμενη σκανδαλιά τους, πάντα υπό το βλέμμα του αυστηρού πατέρα τους και του γενάρχη παππού τους.
Καθώς ο χρόνος τρέχει ανελέητα, μια δυνατή φιλία –ή μήπως ένας παράφορος έρωτας– χτίζεται πάνω στα βράχια μιας σπηλιάς και μια βεντέτα από τα παλιά, ντυμένη με όρκους σιωπής, απειλεί ζωές και σημαδεύει ό,τι με κόπο δημιουργήθηκε.
Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γράφεται μια από τις πιο δυνατές ιστορίες ηρωισμού και τα παλιά μυστικά έρχονται στην επιφάνεια για να παρασύρουν με την ορμή τους όποιον βρεθεί μπροστά τους.
Μια τυπική κρητική οικογένεια όπου βασιλεύει ο νόμος του πατέρα, όπου η μάνα γίνεται ασπίδα για τα παιδιά της, και τρία αγόρια μεγαλωμένα τόσο ίδια, μα στην πραγματικότητα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους.
Τι θα συμβεί όταν τα μυστικά αποκαλυφθούν; Αντέχει ο έρωτας την απόσταση, τον χρόνο και τον πόνο που γεννά η αλήθεια; Μπορεί ένα θανάσιμο παρελθόν να συμφιλιωθεί με το παρόν και να γεννήσει ένα ελπιδοφόρο μέλλον;
Από την Κρήτη στην Αθήνα του Μεσοπολέμου και από εκεί στην Κρήτη της μάχης και του ηρωισμού, μέχρι το μεταπολεμικό Λονδίνο, οι ήρωες διηγούνται την ιστορία τους καθώς η βροχή πάνω στην πέτρα γράφει τη δική της…»

«Η ΔΑΝΑΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ»

Εκδόσεις: Μάτι (2014)

Σελίδες: 140

Τιμή: 5,75 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Όταν η εφτάχρονη Δανάη ακολουθεί έναν σκίουρο στην κουφάλα ενός δέντρου, ούτε που της περνάει από το μυαλό σε τι περιπέτειες θα μπλέξει. Από το δάσος των αναμνήσεών της θα βρεθεί -μέσα σε μια μαγική στιγμή- στη χώρα της Αρμονίας, έναν φανταστικό κόσμο όπου όλα έχουν λαλιά. Ζώα, πουλιά, φυτά και δέντρα -από το πιο μεγάλο μέχρι το πιο μικρό- μιλούν ανθρώπινα, ξεναγώντας τη μικρή Δανάη σε μια πλάση που μέρα με τη μέρα αλλάζει, ως αποτέλεσμα της αιχμαλωσίας της πριγκίπισσας Χλωροφύλλης και της περιβαλλοντικής μόλυνσης από τον μάγο Αμίαντο. Θα καταφέρουν μια νυφίτσα, ένα γεράκι, μία αλεπού, ένας σκίουρος, ένας λαγός, μία κουκουβάγια κι ένα κορίτσι να σώσουν τον κόσμο της Αρμονίας, προτού χαθεί -μια για πάντα- η δύναμη από το καταπράσινο φόρεμα της πριγκίπισσας; Μέσα από μια σειρά περιπετειών με πειρατές, αερικά και δάση από παπαρούνες, οι ήρωές μας ταξιδεύουν σε έναν κόσμο που ίσως δεν υπάρχει μόνο στη φαντασία, αλλά μπορεί να βρίσκεται όντως σε κάποια γωνιά του πλανήτη μας…»

 

«ΔΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΑΛΑΤΙ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2013)

Σελίδες: 185

Τιμή: 7,70 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η Ζοζεφίνα, χωρισμένη και μητέρα δύο παιδιών, αποδέχεται μια εργασιακή πρόκληση που περιλαμβάνει ένα επαγγελματικό ταξίδι δέκα ημερών στο Παρίσι. Φτάνοντας στην πόλη, μια βροχερή νύχτα, συναντά τον Αντώνη, τον οποίο γνωρίζει ήδη από την Ελλάδα και τους ενώνει η αμοιβαία συμπάθεια ή μήπως, κάτι περισσότερο; Οι καταστάσεις θα τους φέρουν κοντά και ο έρωτας δεν θα αργήσει να ξυπνήσει στις καρδιές τους. Όμως, έχουν μόνο δέκα μέρες στη διάθεσή τους για να ζήσουν το παραμύθι, αφού στην αληθινή ζωή, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Μπορούν δέκα μέρες να αλλάξουν για πάντα τη ζωή δύο ανθρώπων; Είναι ικανό το πιο δυνατό συναίσθημα να ανατρέψει κάθε δεδομένο;»

«ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ – Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2013)

Σελίδες: 400

Τιμή: 11,20 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η ηλικιωμένη Άννα αποφασίζει να νοικιάσει την οικογενειακή επιχείρηση, ένα ιπποφορβείο που γνώρισε σπουδαίες νίκες σε αλλοτινούς χρόνους. Ο μοναδικός όρος που θέτει για τους νέους ιδιοκτήτες είναι να παραμείνει στη θέση του, ως εκπαιδευτής αλόγων, ο Μάριος, προστατευόμενος της ίδιας και του συζύγου της. Σύντομα, το ιπποφορβείο περνά στον έλεγχο του Βαλέριου Μακρή, ο οποίος εγκαθίσταται στο σπίτι μαζί με τη μοναχοκόρη του, Νεφέλη και την αδελφή του, Ελευθερία. Ένας έρωτας θα γεννηθεί, ενώ μια σειρά τραγικών γεγονότων θα γίνει η αφορμή να έρθει στο φως όλη η αλήθεια που αφορά στην οικογένεια Μακρή. Ποιο είναι το παιδί που εμφανίζεται από το πουθενά στη Νεφέλη; Αερικό, άγγελος ή αποκύημα της φαντασίας της; Κι αν πράγματι υπάρχει, τι μήνυμα μεταφέρει; Ποιος κινεί τα αόρατα νήματα και τι μυστικό κρύβεται στις σελίδες ενός ημερολογίου; Γιατί τα άλογα παρουσιάζονται τρομαγμένα στα όνειρα της Νεφέλης; Είμαστε, τελικά, μόνοι σε έναν κόσμο υλικό και φθαρτό ή υπάρχει κάτι ανώτερο από εμάς;»

«ΘΥΜΗΣΟΥ ΠΟΣΑ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕΣ»

Εκδόσεις: Δυάς (2012)

Σελίδες: 420

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Μετά την αυτοκτονία της αδελφής της η Μελίνα κλείνεται στον εαυτό της και το δωμάτιό της μετατρέπεται σε φυλακή μέχρι τη μέρα που αποφασίζει να επιστρέψει πίσω στη ζωή. Προορισμός της το γραφικό ψαροχώρι όπου περνούσε τις διακοπές των παιδικών της χρόνων με την οικογένειά της. Ένα σπίτι στη σκιά του παλιού φάρου, μια ιστορία αγάπης από το παρελθόν που αναμοχλεύει ζωές και μνήμες, ένας μυστηριώδης φάκελος που εξαφανίζεται την πιο καίρια στιγμή κι ένα μυστικό που θα συνδέσει παρελθόν και παρόν με τρόπο τρομαχτικό.. Ποια ζωή στοιχειώνει το φάρο; Ποια μελαγχολία κρύβουν οι νότες που αντηχούν μέσα στη νύχτα από το πουθενά; Θα καταφέρει η Μελίνα να ξεδιπλώσει τον μίτο της Αριάδνης και να βγει από το λαβύρινθο που τόσο επιδέξια έχουν χτίσει γύρω της; Όταν ο εχθρός είναι περισσότερο αόρατος από όσο πιστεύεις...»

«ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2011)

Σελίδες: 400

Τιμή: 13,93 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η λαίλαπα του πολέμου κυκλώνει την Ευρώπη του 1940. Η Άλκηστη ζει με την οικογένειά της στο Λονδίνο από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Τα όνειρά της ωστόσο είναι χρωματισμένα με το γαλάζιο της ελληνικής γης, όπου και ελπίζει μια μέρα να επιστρέψει. Ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι έχει αποτυπωθεί στη μνήμη της, μα κάθε φορά σκοντάφτει πάνω στην επίμονη και φαινομενικά ανεξήγητη άρνηση του πατέρα της. Μαύρο πανί για τον Θάνο η επιστροφή στο νησί. Μαύρο πανί για τη μητέρα της η Άλκηστη, στης οποίας το πρόσωπο διαβάζει τα λάθη του παρελθόντος. Δύο αδελφές που βιώνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους και δύο αφίξεις που έρχονται να αναστατώσουν κι άλλο τη ζωή της οικογένειας. Ένας έρωτας που ξετυλίγεται αργά και παίρνει τη μορφή φύλακα-άγγελου κι ένα συρτάρι με διπλό πάτο που κρύβει ένα ξεχασμένο γράμμα. Ένας πόλεμος που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του και χαράζει τις ψυχές των ανθρώπων ανεξίτηλα...»

«ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2010)

Σελίδες: 300

Τιμή: 9,80 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Καλοκαίρι του 1922. Η Σουλτάνα ονειρεύεται την καταστροφή μιας πόλης και προσπαθεί μάταια να πείσει την οικογένειά της ότι πρέπει να εγκαταλείψουν την Σμύρνη, ενώ τα σημάδια πληθαίνουν κάθε μέρα που περνά.
Η Πανωραία ονειρεύεται την άφιξη του τέταρτου παιδιού της, η Ανθούλα τον μεγάλο έρωτα και η Κρίνα -η μικρότερη από τις τρεις κόρες- ταξίδια σε ανοιχτές θάλασσες, μέχρι που στη ζωή της εισβάλλει ο Κωνσταντής και ο έρωτας κάνει τη νεανική καρδιά της να πάλλεται δυνατά.»

«ΟΙΚΑΔΕ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2008)

Σελίδες: 210

Τιμή: 16,89 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

ΑΡΤΑ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
ΤΡΙΚΑΛΑ
ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΝΑΥΠΛΙΟ
ΚΑΤΩ ΜΗΛΙΑ
ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ
ΣΙΒΑΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΦΕΡΡΕΣ
ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ
ΑΝΑΦΗ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΟΘΩΝΟΙ

«Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΥΜΦΗΣ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2008)

Σελίδες: 268

Τιμή: 9,10 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«"Ο μύθος λέει πως όταν το φεγγάρι κοντεύει στη γέμιση, κοντά στη σπηλιά της νεράιδας ακούγεται ένα βουητό. Μοιάζει με τραγούδι αλλά όσοι το άκουσαν, λένε πως τα λόγια μοιάζουν ασυνάρτητα. Όσοι όμως, είχαν πίστη, είδαν ένα πλάσμα ονειρικό να τριγυρνά στο δάσος και μετά να χάνεται στη σκόνη του χρόνου. Λένε πως το πλάσμα ζει στον κορμό μιας βελανιδιάς που φυτρώνει κοντά στην είσοδο της σπηλιάς εδώ και χρόνια, τόσα πολλά που κανείς δεν ξέρει την αλήθεια...".»

«ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ»

Εκδόσεις: Ελληνική Πρωτοβουλία (2007)

Σελίδες: 422

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Όταν μεγαλώνεις σε ιπποφορβείο, πρώτα μαθαίνεις να ιππεύεις και μετά να περπατάς και να μιλάς. Μέρα με τη μέρα, νιώθεις τη δύναμη του αλόγου να θεριεύει μέσα σου. Γίνεσαι ένα μαζί του. Ο ξέφρενος καλπασμός του γίνεται και δικός σου. Η υπερήφανη φύση του σε γοητεύει, ξέρεις όμως ότι ποτέ δε θα δαμάσεις αυτό το πλάσμα, έναν αληθινό κυρίαρχο σ' ένα αέναο παιχνίδι και επιβίωσης και συντήρησης. Αισθάνεσαι πως τα μεγάλα εκφραστικά μάτια του διαβάζουν την ψυχή σου.»

«ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», του Γιάννη Φιλιππίδη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», του Γιάννη Φιλιππίδη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Άνεμος

Σελίδες: 280

Τιμή: 15,60 €

            Τη γραφή του Γιάννη Φιλιππίδη τη γνώρισα μέσα από το προσωπικά αγαπημένο μου βιβλίο του «Μα, Το Ψάρι Είναι Φρούτο», μια συλλογή οκτώ ιστοριών για ενηλίκους. Το λάτρεψα ευθύς αμέσως και υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα αναζητώ και θα διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον κάθε νέο συγγραφικό του πόνημα. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε στιγμή! Το νέο του βιβλίο με τον πολυσήμαντο  και συμβολικό τίτλο «Κωδικός Ελευθερία» είναι μια συλλογή κειμένων του, “παιχνίδια πεζογραφίας” όπως τα ονομάζει ο ίδιος, που διαβάζονται απνευστί την πρώτη φορά, για να επιστρέψει ο πιο ψαγμένος αναγνώστης ξανά και ξανά στις σελίδες του, αναζητώντας ολοένα και περισσότερα από τα βαθύτερα κρυμμένα νοήματά του. Το βιβλίο συνοδεύεται από τις υπέροχες, στυλάτες, ασπρόμαυρες φωτογραφίες του εκδότη Νικόλα Τελλίδη, ο οποίος έχει κατορθώσει να “αιχμαλωτίσει” την κάθε αξιομνημόνευτη στιγμή μέσα από τον φακό του, δίνοντας έτσι την απαραίτητη συνοδεία “εικονογράφησης” στα εκπληκτικά, ανάλαφρα, χιουμοριστικά ή συγκινητικά, αλλά πάντα βαθυστόχαστα και πολυεπίπεδα κείμενα του συγγραφέα.

            Το βιβλίο αυτό είναι ένα ατέρμονο “ταξίδι” στην πανέμορφη πατρίδα μας, στις απίστευτες και μοναδικές στον κόσμο ομορφιές της και στις επίμονες και βασανιστικές “ασχήμιες” της, αλλά κυρίως ένα ταξίδι στα κατάβαθα του ανθρώπινου ψυχισμού και στην αιώνια και αδιάκοπη επιθυμία του για ελευθερία. Μέσα από τις μικρές αυτές, αλλά τόσο σημαντικές, “καταθέσεις ψυχής” του Γιάννη Φιλιππίδη δίνεται η ευκαιρία σε εμάς τους αναγνώστες να διαβάσουμε ένα βιβλίο – τροφή για την ψυχή μας, που θα μας ταξιδέψει, μέσα από τις ευλαβικά φυλαγμένες και γλαφυρά διατυπωμένες αναμνήσεις του συγγραφέα, σε τόπους πασίγνωστους και πολυαγαπημένους, όπως η αρχόντισσα Ρόδος, η γραφική απομακρυσμένη Σύμη, η πολύβουη και μαγευτική Σαντορίνη, η πανέμορφη και ονειρική Καστοριά, η καταπράσινη Κέρκυρα, η απομονωμένη και γαλήνια Κορινθία, αλλά και σε άλλα, λιγότερο γνωστά και “ελκυστικά” μέρη όπως το κέντρο της Αθήνας, τα Πατήσια, τα βραχάκια του Αρείου Πάγου και πολλά ακόμη.

            Το κυριότερο όμως “ταξίδι” στο οποίο μας προσκαλεί ο συγγραφέας μέσα από την χαρισματική πένα του είναι εκείνο στα βάθη της ψυχής μας. Μέσα από τις δικές του σκέψεις, ονειροπολήσεις, ή συνειδητοποιήσεις για όσα βιώνουμε τα τελευταία δύσκολα χρόνια όλοι μας, ο συγγραφέας μας καλεί να κάνουμε μια ουσιαστική ενδοσκόπηση, έναν απολογισμό αν θέλετε της ζωής μας, των πραγματοποιημένων ή ανεκπλήρωτων ονείρων μας, των καλά φυλαγμένων, πολύτιμων και σωτήριων αναμνήσεών μας. Για πολλούς από εμάς, ίσως, δεν ήρθαν όλα όπως τα υπολογίζαμε, μπορεί να αναγκαστήκαμε να διαβούμε δρόμους διαφορετικούς από αυτούς που ονειρευτήκαμε, υποχρεωθήκαμε να αποτραβηχτούμε στον μικρόκοσμό μας θέλοντας να προστατευτούμε από όσα μας βάλλουν καθημερινά και ανελέητα και, πιθανότατα, για να θωρακίσουμε την ευαίσθητη ψυχή μας από όσα τραγικά και απάνθρωπα συμβαίνουν γύρω μας και τα οποία αισθανόμαστε ανίσχυροι και αδύναμοι να επηρεάσουμε και να αλλάξουμε.

Ο Γιάννης Φιλιππίδης, ενσυνείδητος συνοδοιπόρος στα δύσκολα του καιρού μας, δεν παύει να είναι ένας άνθρωπος που συναισθάνεται τα πάντα γύρω του και μέσα του, ένας πολίτης που είναι βαθιά πολιτικοποιημένος χωρίς ίχνος φανατισμού και ένας ακροατής που αφουγκράζεται τις σιωπηλές “κραυγές” της δικής του ψυχής, πολύ πιθανόν και των δικών μας, για περισσότερη και ουσιαστικότερη ελευθερία σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Στην ουσία ο συγγραφέας, μέσα από τα ολιγόλογα αλλά μεστά κείμενά του που εννοούν πολύ περισσότερα απ’ όσα γράφουν, μας προτρέπει να ψάξουμε βαθιά μέσα μας και να βρούμε τη δύναμη να απελευθερώσουμε την ψυχή μας από τα πολυάριθμα δεσμά της. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κρατάει απέναντί μας έναν καθρέφτη και μας παροτρύνει να κοιτάξουμε βαθιά μέσα του το είδωλό μας. Συνήθως,  θα το αντικρίσουμε κουρασμένο και αποστραγγισμένο από την καθημερινή βιοπάλη και τις συνεχείς και ατέλειωτες εκκρεμότητες, άλλοτε γοητευτικό και ερωτεύσιμο, ενίοτε καυστικό, χιουμοριστικό και παιχνιδιάρικο – ειδικά όταν παλεύουμε να πετύχουμε «μια εύκολη συνταγή για δημοκρατία» – αλλά σε κάθε περίπτωση αληθινό και οικείο. Καλούμαστε, λοιπόν, να αποφασίσουμε εάν θέλουμε να περάσουμε το υπόλοιπο της πεπερασμένης, μοναδικής και ανασφαλούς ζωής μας στον ίδιο βάναυσο, καθημερινό, εξαντλητικό ρυθμό ή εάν θα επιλέξουμε να ζήσουμε περισσότερο ελεύθεροι, περισσότερο ζωντανοί και ικανοποιημένοι.

Ο Γιάννης Φιλιππίδης στο νέο του εκπληκτικό βιβλίο «Κωδικός Ελευθερία» μας προσφέρει ένα δώρο ανεκτίμητο: τη δυνατότητα μέσα από τους δικούς του, και γιατί όχι δικούς μας στοχασμούς, να συνειδητοποιήσουμε πόσο σύντομο είναι το πέρασμά μας από αυτόν τον συχνά όμορφο και, ενίοτε, “τερατόμορφο” κόσμο και να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, προσπαθώντας να απομυζήσουμε κάθε λεπτό και κάθε στιγμή της, καθώς είναι μία, σύντομη και ανεπανάληπτη. Η ελευθερία του νου, της καρδιάς και του σώματος δεν κοστίζει πάντα και είναι εύκολο να αποκτηθεί, αρκεί να πιστέψουμε λίγο περισσότερο, να δραστηριοποιηθούμε λίγο παραπάνω, να θέσουμε στόχους και να αποφασίσουμε να ζήσουμε όσα θέλουμε και όσα μας αξίζουν, αλλά και να συμφιλιωθούμε με όσα δεν θελήσαμε ποτέ αλλά μας βρήκαν έτσι κι αλλιώς. Κάθε αναγνώστης θα βρει μέσα στις σελίδες αυτού του πανέμορφου βιβλίου πολλά στοιχεία με τα οποία θα ταυτιστεί, πολλά με τα οποία θα χαμογελάσει, πολλά με τα οποία θα συγκινηθεί και θα προβληματιστεί, αλλά οπωσδήποτε θα βρει και κάποια μικρά κομματάκια της δικής του ψυχής που ίσως έχασε στη διαδρομή της ζωής του, χωρίς ποτέ να το συνειδητοποιήσει, και που, ακόμα και τώρα, μπορεί να τον βοηθήσουν να την “μπαλώσει” και να συνεχίσει πιο δυνατός! Πολλά και θερμά συγχαρητήρια στον Γιάννη Φιλιππίδη για ένα ακόμα αξιόλογο βιβλίο του, την “παρηγοριά” του οποίου θα αναζητώ συχνά, και το οποίο αξίζει να διαβαστεί από όλους!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Με τις προσωπικές μου ελεύθερες αυτόνομες σκέψεις απέμεινα ξανά. Μακριά από επαγγελματίες που εμπορεύονται το συναίσθημα της ελπίδας, οι ίδιοι μόνο γνωρίζουν για το όφελος ποιανού εργάζονται. Γιατί πολίτης ανάμεσα σ’ ένα λαό μιας πατρίδας, που η γη της ζεματάει όταν την περπατάς, όπως σε πλεούμενο λίγο πριν από τον οριστικό του αφανισμό, εγώ και πάλι θα θυμηθώ την πατρική καθοδήγηση να ταχθώ ξανά στο πλευρό του Ινδιάνου. Πλάι στον αδικημένο, η αντιπολιτευτική μου παρόρμηση ίσως φανεί χρήσιμη, αφού βλέπεις βοηθάει στο να μη μεθάς με καμιά εξουσία, να μη συγχωρείς κανέναν επίορκο.

Στην εποχή που μας βρήκαν ακόμη και οι ανεμοστρόβιλοι, ανοίγω προσωπικό διάλογο μαζί σου. Δες στ’ αλήθεια πόσους κοινούς τόπους έχουμε, πόσα κοινά αδιέξοδα, πόσα ανεκπλήρωτα θέλω. Σ’ όλα αυτά, οφείλουμε να κρατήσουμε αναπνοές, έτσι μόνο θα σταθούμε στα πόδια μας.

Θυμήσου ότι ευτυχισμένος δεν είσαι τη στιγμή που αποπληρώνεις τις τρέχουσες οφειλές σου, οι πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες σου είναι αυτές που αφορούν τον αληθινό μας κόσμο. Λειτουργώντας μόνο σαν εισπράκτορες υπέρ του δημοσίου, χάνουμε τα όμορφα, εκλείπουν στιγμές ν’ αποτελέσουν στέρεες μελλοντικές μας μνήμες από μια ζωή όπως την αξίζουμε. Και δεν την παραδίδουμε σε κανέναν…»

«ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ – Εις Ταν Πόλιν», του Γιάννη Καλπούζου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ – Εις Ταν Πόλιν», του Γιάννη Καλπούζου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Σελίδες: 776

Τιμή: 16,92 €

Η πρώτη φορά που πήρα στα χέρια μου αυτό το υπέροχο ιστορικό μυθιστόρημα ήταν το Μάϊο του 2011, λίγες μέρες αφότου εκδώθηκε για πρώτη φορά. Έως τότε, δε γνώριζα τον συγγραφέα, ούτε τον άνθρωπο Γιάννη Καλπούζο. Δεν είχα ακόμη την τιμή. Αυτό που με ώθησε να πάρω το βιβλίο του στα χέρια μου ήταν ο πρωτότυπος τίτλος του και το υπέροχο εξώφυλλό του. Όταν ξεκίνησα να το διαβάζω συνειδητοποίησα πως είχα μπροστά μου ένα μεγάλο λογοτεχνικό έργο, από αυτά που διαβάζεις σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα λόγω του "βάρους" τους, αλλά σίγουρα τα ξαναδιαβάζεις αρκετές φορές στη ζωή σου και, χωρίς να το θέλεις, σε "στοιχειώνουν" για πάντα. Μένει χαραγμένο για πάντα στο μυαλό σου, σαν ένα βιβλίο αριστουργηματικό, συγκλονιστικό, που η θέση του είναι πλάϊ στους κλασσικούς συγγραφείς της Ελληνικής και Παγκόσμιας λογοτεχνίας. Αυτό το γράφω και το υποστηρίζω, χωρίς καμιά διάθεση υπερβολής, διότι το πιστεύω ακράδαντα.

Η δεύτερη φορά που ξαναδιάβασα το αριστουργηματικό «Άγιοι και Δαίμονες» ήταν με την αφορμή της επανέκδοσής του από τις εκδόσεις Ψυχογιός πριν από λίγο καιρό. Οι εντυπώσεις και τα συναισθήματα που μου δημιουργήθηκαν ήταν εξίσου έντονα, καθώς εντυπωσιάστηκα για μία ακόμη φορά από το ανεπανάληπτο αυτό έργο του εξαίρετου συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου. Πρόκειται για ένα βιβλίο που σε καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες του, καθώς σε μεταφέρει στα ταραγμένα εκείνα χρόνια της Τουρκοκρατίας, στην Κωνσταντινούπολη, "εις ταν Πόλιν", "Ίστανμπούλ", λίγο πριν και όταν πλέον το ελληνικό γένος ξεσηκώθηκε. Αυτή η χρονική και τοπική επιλογή του συγγραφέα καθιστά το βιβλίο του πρωτότυπο και μοναδικό. Έχουμε διαβάσει αρκετά βιβλία για την ίδια την Επανάσταση του 1821, είτε από την πλευρά των Ελλήνων, είτε από την πλευρά των Τούρκων, όχι όμως τοποθετημένα στο χώρο της Κωνσταντινούπολης και εν μέσω των αντιποίνων που υπέστησαν οι Έλληνες της Πόλης από τους Οθωμανούς.

Σε έναν πόλεμο πάντα οι απώλειες είναι αμοιβαίες, ποτέ δεν πλήττεται μόνο η μία πλευρά. Ο συγγραφέας, λοιπόν, μας παρουσιάζει άψογα και ολοζώντανα τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους Τούρκους στους Ρωμιούς, αλλά και το αντίστροφο. Ο "δαίμονας" του πολέμου βγάζει το χειρότερο και βαρβαρότερο εαυτό των ανθρώπων στην επιφάνεια – μετατρέποντας τους "Άγιους" σε "Δαίμονες" και τούμπαλιν – και ο κάθε φιλειρηνικός και πράος, μέχρι πρότινος, άνθρωπος μπορεί να γίνει ικανός για τις χειρότερες, τις πιο ανομολόγητες πράξεις. Και όταν οι πράξεις αυτές λαμβάνουν χώρα στο πεδίο της μάχης, τότε είναι γεγονός πως δεν σοκάρουν τόσο πολύ. Όταν όμως αυτές διαπράττονται σε βάρος των αμάχων και των ανυπεράσπιστων του κάθε πολέμου τότε αποκτούν άλλη βαρύτητα, διάσταση και σημασία.

Μέσα από τους δύο κεντρικούς ήρωες του βιβλίου, τον Τζανή και τον Ανθία, ο Γιάννης Καλπούζος ζωντανεύει με απίστευτη ακρίβεια τα γεγονότα των πρώτων περίπου 30 χρόνων του 19ου αιώνα. Μπροστά από τα μάτια μας περνούν σκηνές με τις διώξεις των Ελλήνων της Πόλης, μάχες και ιστορικά γεγονότα, που αποκτούν πιο προσωπική υπόσταση, καθώς τις διαβάζουμε μέσα από επιστολές και αφηγήσεις του κάθε ήρωα ξεχωριστά. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι η πραγματική "ζωντανή" γλώσσα της εποχής, με όλο το συνοθύλλευμα της ντοπιολαλιάς, ενός κράματος ελληνικών και τούρκικων που θα μας θυμίσουν πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα, κάνοντας έτσι το υπέροχο κείμενο του συγγραφέα ακόμα πιο οικείο.

Αυτό το βιβλίο ήταν για μένα μια τεράστια "τράπεζα γνώσεων" για την εποχή, καθώς γνώρισα, πέρα από τα ιστορικά γεγονότα των ταραγμένων εκείνων χρόνων, πολλά ήθη και έθιμα, λαογραφικά στοιχεία, ρητά και τραγούδια, όπως επίσης και παραστατικότατες περιγραφές ανθρώπων, χαρακτήρων, τοποθεσιών, καταστάσεων, μαχών και βασανιστηρίων. Διαβάζοντάς το αισθανόμουν κάθε στιγμή πως με κάποιο μαγικό, ασύλληπτο τρόπο είχα "διακτινιστεί" σε εκείνο το μακρινό, ζοφερό παρελθόν και μπορούσα να παρατηρήσω από κοντά κάθε γεγονός που συνέβαινε. Δεν μπορώ, καν, να διανοηθώ πόσες ώρες ξόδεψε ο συγγραφέας πάνω από αναρίθμητες ιστορικές πηγές για να μπορέσει να ζωντανέψει μπρος στα μάτια των έκπληκτων αναγνωστών του εκείνη την εποχή.

Πέρα, όμως, από τον καθαρά ιστορικό χαρακτήρα αυτού του αριστουργηματικού μυθιστορήματος, πρέπει να σταθούμε και στην συγκλονιστική μυθοπλασία του, όπου ο έρωτας κρατά έναν βασικό ρόλο, καθώς η αγάπη, ο πόθος και το πάθος βρίσκουν πάντα την ευκαιρία να ανθίσουν οπουδήποτε, ακόμα και εν μέσω τέτοιων σημαντικών ιστορικών στιγμών. Η γυναίκα, και όλα όσα αυτή μπορεί να εμπνεύσει και να αντιπροσωπεύσει, είναι πανταχού παρούσα, άλλοτε ορατή στο προσκήνιο με τις πράξεις και τα λόγια της και άλλοτε αόρατη στο παρασκήνιο με την εκκωφαντική σιωπή της.  Ηρωίδες όπως η Ζοσερή, η Μαριώρα, η Ισμιχάν, η Ροδόπη, η Εράστη, η Λιονού, η Γιοχαή και τόσες άλλες κάνουν αισθητή την παρουσία τους και την ύπαρξή τους μέσα από την αγάπη τους για τους ήρωες του βιβλίου, ακόμα και μέσα από την σιωπή και  την αφάνεια στις οποίες τις είχε καταδικάσει η εποχή και η κοινωνική θέση τους.

Μου είναι δύσκολο να περιγράψω όλα όσα μπορεί αυτό το αριστουργηματικό ιστορικό μυθιστόρημα να προσφέρει στον κάθε απαιτητικό αναγνώστη, αλλά το μόνο που μπορώ να πω, μετά απόλυτης βεβαιότητας, είναι πως ο Γιάννης Καλπούζος είναι ένας χαρισματικός συγγραφέας, κορυφαίος στο είδος του, που κερδίζει τους αναγνώστες του από το πρώτο βιβλίο του το οποίο θα πάρουν στα χέρια τους. Εγώ, τουλάχιστον, δηλώνω πιστή και ένθερμη αναγνώστριά του, περιμένω κάθε νέο βιβλίο του με ανυπομονησία και σας συστήνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε τους «Άγιους και Δαίμονες – Εις Ταν Πόλιν», διότι πρόκειται για ένα από τα σπάνια λογοτεχνικά αριστουργήματα, ένα από τα έργα που έχουν κερδίσει επάξια την θέση τους στον απαιτητικό και δύσκολο χώρο του ιστορικού μυθιστορήματος!
 

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Πότε σαν ζωηρόχρωμη ζωγραφιά και πότε ιστορώντας τη σκληρή πραγματικότητα, ο Τζανής Κομνάς, με κύριο συνοδοιπόρο τον εκπληκτικής ομορφιάς, άσωτο, μαγικό, γενναιόδωρο, ανυπότακτο, άγιο και δαίμονα Ανθία, πορεύεται στην Κωνσταντινούπολη του 1808-1831.

Στο υφαντό της μυθοπλασίας περιπλέκονται το άρωμα Κυνηγός του Ανέμου, που ξετρελαίνει τις χανούμισσες και τις αρχόντισσες, έρωτες και περιπετειώδεις διαδρομές με αναπάντεχη εξέλιξη, αποσιωπημένες αλήθειες, ερωμένες πατριαρχών, η επανάσταση του 1821 δοσμένη από το κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Ευρωπαίοι πρέσβεις που πουλάνε γυναικόπαιδα στους Τούρκους, οι «μακελεμένοι» Oσμανλήδες που κυκλοφορούν για να εξαγριώνονται οι μουσουλμάνοι, οι σφαγές των χριστιανών της Κωνσταντινούπολης και της Χίου από τους αποθηριωμένους Οθωμανούς, ο Πόντος, το Δραγατσάνι, η Τρίπολη, το Ναύπλιο, η Αλεξάνδρεια, το Μανιάκι.

Κι ακόμη: χαρέμια, φτώχεια, μεγιστάνες, σμήνη πλανόδιων πωλητών, παπάδες τσαρλατάνοι, συμμορίες των δρόμων, συντεχνίες ζητιάνων, κρυπτοχριστιανοί, πολύβουα και λαμπερά παζάρια, τεράστια καπηλειά, στις εισόδους των οποίων στέκονται ομοφυλόφιλα αγόρια, και χαμάληδες να μεταφέρουν με κοφίνια τους μεθυσμένους, σκλαβοπάζαρα, βασανιστήρια, το μπουντρούμι κι η αστυνομία του Πατριαρχείου, αγιάσματα, η Μεγάλη του Γένους Σχολή, ερωτικά ξόρκια, οδαλίσκες, μαύροι και λευκοί ευνούχοι στο παλάτι του σουλτάνου, οι φανταχτερές νύχτες του Ραμαζανιού, χοροεσπερίδες, πανηγύρια των Ρωμιών, ναυτικές περιπέτειες και πόσα άλλα.

Κι όλα υπό τη σκιά του πόθου, του φόβου και του όχλου, και μέσα από το ήμερο και το άγριο, την ομορφιά και την ασχήμια, το καλό και το κακό, που μπορεί να ενυπάρχουν στον ίδιο άνθρωπο και να τον μεταμορφώνουν, ανάλογα με τις συνθήκες και τις καταστάσεις που καλείται ν’ αντιμετωπίσει, σε άγιο, δαίμονα, άγιο και δαίμονα.»

«ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΥΡΙΣΕ ΞΑΝΑ», της Νικόλ – Άννας Μανιάτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΥΡΙΣΕ ΞΑΝΑ», της Νικόλ – Άννας Μανιάτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Σελίδες: 440

Τιμή: 14,94 €

            Το μυθιστόρημα αυτό της Νικόλ – Άννας Μανιάτη, το πρώτο που εξέδωσε η εξαίρετη συγγραφέας πριν από δέκα χρόνια – αν και όχι το πρώτο που συνέγραψε – είναι νομίζω ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα καλοφτιαγμένου αστυνομικού μυθιστορήματος με κοινωνικές, ερωτικές και δραματικές αποχρώσεις, το οποίο θα ήθελα όσο τίποτε άλλο να δω οπτικοποιημένο με τη μορφή ταινίας, ή μίνι σειράς. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα το οποίο, πραγματικά, μένει αξέχαστο στους αναγνώστες και πιστεύω πως είναι και αυτό που καθιέρωσε τη συγγραφέα στον χώρο της σύγχρονης ποιοτικής ελληνικής λογοτεχνίας, αλλά επίσης, αυτό το οποίο αποτέλεσε και μέτρο σύγκρισης με όλα τα μετέπειτα έργα της, τα οποία σαφώς και αποτελούν άξιους  διαδόχους του. Όταν ένας συγγραφέας ξεκινάει την συγγραφική του διαδρομή τόσο δυναμικά, σαφώς και βάζει πρώτα απ' όλα στοίχημα να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό και αποδεδειγμένα η κ. Μανιάτη το έχει κερδίσει επανειλημμένως!

         Πολλά από τα μυθιστορήματα που διαβάζουμε μας ενθουσιάζουν, λίγα όμως είναι αυτά που φαίνεται να ακολουθούν με σεβασμό και επάξια τις "προσταγές" της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπως αυτή ορίστηκε από τον Αριστοτέλη στην «Ποιητική» του. Ο ορισμός αυτός, που ίσως κάποιοι τον θυμάστε απ' όταν τον διδαχτήκατε στην Γ’ Γυμνασίου και το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, ήταν ο ακόλουθος: "«Έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, χωρίς εκάστω των ειδών εν τοις μορίοις, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»*. Το βιβλίο της κ. Μανιάτη, που επανεκδόθηκε πριν από λίγο καιρό από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, πληροί αυτές ακριβώς τις προϋποθέσεις που αναφέρονται από τον Αριστοτέλη και καθορίζουν ένα λογοτεχνικό έργο ως τραγωδία, όχι απαραίτητα με τραγικό τέλος, αλλά αντίθετα – όπως αναφέρει και ο τίτλος του – ελπιδοφόρο, ακολουθώντας κάθε ένα στάδιο της εξέλιξης της ιστορίας του έως ότου φτάσει στην πολυπόθητη κάθαρση.

            Η συγγραφέας στο βιβλίο της αυτό μας "διηγείται" μια ιστορία με πλοκή την οποία θα ζήλευε ακόμα και η ίδια η Αγκάθα Κρίστι και στην οποία συνδυάζονται έντεχνα οι απίστευτες, κι όμως πιθανές, συμπτώσεις στις οποίες μπορεί να μας φέρει η τύχη – ή η κακοτυχία εν προκειμένω – και να "αναποδογυρίσει" όλα όσα νομίζαμε πως ήταν καλά τακτοποιημένα στη ζωή μας, με γεγονότα και δολοπλοκίες που συμβαίνουν ερήμην μας! Μέσα σε μια νύχτα στην κυριολεξία, μπορούν να καταστραφούν όσα θεωρούσαμε σταθερά και αμετάβλητα για τον εαυτό μας, τη ζωή μας, τους φίλους και τους συγγενείς μας, καθώς μπαίνουμε σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, με άγνωστους ανθρώπους, όπου κάποιοι επιβουλεύονται την ίδια τη ζωή μας και άλλοι "γίνονται" η ίδια η ζωή μας! Η Νικόλ-Άννα Μανιάτη εξυφαίνει έναν εντυπωσιακό και δαιδαλώδη ιστό από συνωμοσίες, εγκλήματα, ιεροσυλίες, απαγωγές, φιλικές, συγγενικές και ερωτικές σχέσεις των ηρώων, που αρχίζουν σιγά-σιγά να συνδέονται και να αλληλοεπηρεάζονται, και μας οδηγεί σε μία κατάληξη, που αν και περνά από "σαράντα κύματα" τους ήρωές της, στο τέλος τους δικαιώνει με τον καλύτερο τρόπο!

            Πολλά και διαφορετικά ζητήματα θίγει η συγγραφέας και σε αυτό το βιβλίο της,  τα οποία αναλύει σε βάθος με ακρίβεια "χειρούργου" συνδέοντας την μυθοπλασία με γεγονότα τα οποία είναι απόλυτα πιθανό να έχουν συμβεί και δίνοντας στον αναγνώστη κάθε φορά και κάποια στοιχεία – ενδείξεις ώστε, ως άλλος Σέρλοκ Χολμς, να προσπαθήσει να συνδέσει όλα τα κομματάκια του παζλ και να ανακαλύψει την αλήθεια και όλες τις, επιμελώς από την συγγραφέα, κρυμμένες πτυχές της. Οι ήρωες σκιαγραφούνται άψογα με την συνήθη τακτική της συγγραφέως να "χτίζει" απόλυτα πιστευτούς και οικείους χαρακτήρες, περιγράφοντας όχι μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους, ώστε ο αναγνώστης να νιώθει πως τους βλέπει μπροστά του, αλλά κυρίως δίνοντάς μας λεπτομερείς περιγραφές του ψυχισμού του καθένα και δικαιολογώντας ολοκληρωμένα τη συμπεριφορά τους. Πολυάριθμοι οι ήρωες αυτού του "πλούσιου" σε πλοκή και εικόνες μυθιστορήματος, όμως πεντακάθαρα σκιαγραφημένοι, έτσι ώστε να μην μας μένει καμία αμφιβολία για την πορεία, τις επιλογές και τις συμπεριφορές τους. Η κεντρική ηρωίδα, η Ειρήνη, που περνά την δική της "Οδύσσεια" μέχρι να φτάσει στην προσωπική της "Ιθάκη", ο ερημίτης  γιατρός Νικόλας που έχει αποτραβηχτεί από τα εγκόσμια κυνηγημένος από τους δικούς του "δαίμονες", ο ανασφαλής και εγωκεντρικός αλλά βαθύτατα και πρόωρα πληγωμένος Σπύρος, η χαμηλών τόνων καλοπροαίρετη Μαρία που άθελά της επωφελείται από τον ξαφνικό και άδικο χαμό ενός ανθρώπου, οι τραγικοί και απαρηγόρητοι γονείς που ζουν την δική τους "Κόλαση", η χειμαρρώδης και αθυρόστομη αλλά πάντα πιστή φίλη Δήμητρα, ο "φύλακας - άγγελος" Αλέξανδρος Βερούλης που αντί για φτερούγες φέρει στολή υπαστυνόμου και περίστροφο, ο αδίστακτος εγκληματίας Ξανθός και ο σιχαμερός και γλοιώδης Μαύρος, καθώς και πολλοί ακόμα ολοζώντανοι χαρακτήρες παίρνουν "σάρκα και οστά" μέσα από την χαρισματική πένα της κ. Μανιάτη.

Η συγγραφέας  με το μυθιστόρημά της «Και Η Ελπίδα Γύρισε Ξανά» μας χαρίζει ένα αξέχαστο, μεστό, γρήγορο και ελπιδοφόρο αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο αξίζει ιδιαίτερης μνείας! Η επανέκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου δίνει τη δυνατότητα σε πολλούς ακόμα αναγνώστες να γνωρίσουν την αξιοπρόσεκτη, ευρηματική γραφή της κ. Μανιάτη, στην οποία αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για ένα ακόμα ποιοτικό και αξιομνημόνευτο βιβλίο – το οποίο θα ικανοποιήσει και τους πιο δύσκολους αναγνώστες – στην απαιτητική κατηγορία του αστυνομικού μυθιστορήματος, στην οποία σπανίζουν οι άξιοι Έλληνες συγγραφείς. Διαβάστε το, Φίλοι μου!                       

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Η απαγωγή ενός βιομηχάνου στη Θεσσαλονίκη… Οι αλλεπάλληλες κλοπές σε εκκλησίες και μοναστήρια, που συντηρούν ένα ισχυρό κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας… Μια ανύποπτη γυναίκα που παραθερίζει στον Πλαταμώνα και η ανεξήγητη απόπειρα δολοφονίας της, που στοιχίζει τη ζωή σε μια αθώα Ιταλίδα τουρίστρια και εμπλέκει την ίδια σε μια περιπέτεια δίχως αύριο… Ένας έρωτας ανάμεσα σε μια γυναίκα χωρίς μνήμη και έναν νεαρό ερημίτη που της προσφέρει καταφύγιο. Τι συνδέει αυτές τις σκοτεινές ιστορίες; Ποιο είναι το κλειδί που θα δώσει απαντήσεις και θα σώσει ζωές; 

Μια περιπέτεια που κόβει την ανάσα, ένας έρωτας αγνός που επικρατεί μέσα στη σύγχυση του μυαλού, ένα ανελέητο κυνηγητό για δικαιοσύνη και τιμωρία και, ανάμεσά τους, η χαραμάδα με το αχνό φως της υπόσχεσης πως η ελπίδα θα γυρίσει ξανά…»

*Διαβάστε όλο το άρθρο: http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/04/ellhnikh-texnh-orismos-tragwdias.html