Ταξίδια Μέσα Από Τη Λογοτεχνία!

Η Λογοτεχνία είναι για μένα ένα «παράθυρο» σ' έναν μαγικό κόσμο. Κάθε βιβλίο μάς ταξιδεύει σε κόσμους πραγματικούς ή φανταστικούς, τωρινούς, μελλοντικούς ή παρελθοντικούς. Ένα είναι το μόνο σίγουρο, κάθε βιβλίο που μας ενθουσιάζει, μας εντυπωσιάζει ή μας μαγεύει θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους φίλους-αναγνώστες. Έτσι κι εγώ, θέλω να μοιραστώ μαζί σας όσα βιβλία με ενθουσίασαν και με «γέμισαν» με πρωτόγνωρες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα. Σαφώς και η άποψη του κάθε αναγνώστη είναι μοναδική και ένα βιβλίο που εμείς λατρέψαμε μπορεί κάποιος άλλος να το αντιπάθησε ή ακόμα και να το μίσησε... Μέσα από αυτήν την οπτική θεωρώ φρόνιμο να μη σχολιάζω όσα βιβλία δε με εντυπωσίασαν ή με άφησαν αδιάφορη, διότι η άποψή μου είναι απολύτως υποκειμενική. Δε θα ήθελα να προκαταλάβω αρνητικά κανέναν αναγνώστη, αποτρέποντάς τον από το να διαβάσει ένα βιβλίο το οποίο, ενδεχομένως, να τον ενθουσιάσει. Κάθε βιβλίο απαιτεί το κατάλληλο περιβάλλον, το υπόβαθρο και την ανάλογη διάθεση για να εκτιμηθεί, οπότε μην απορρίπτετε ποτέ τίποτα. Η έκφραση και αποτύπωση της δικής μου γνώμης για κάθε βιβλίο, αλλά και των απόψεων και σχολιασμών άλλων φίλων-συγγραφέων-αναγνωστών που αναγράφονται στη σχετική κατηγορία, έχουν μοναδικό σκοπό να εκφράσουν τον θαυμασμό μας για ορισμένα βιβλία που θεωρούμε άξια λόγου και θέλουμε να γίνουν ευρέως γνωστά, βοηθώντας έτσι τους αναγνώστες στην επιλογή του επόμενου βιβλίου που θα διαβάσουν. Πάντοτε με το μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό για όλους τους συγγραφείς, που μέσα από τις σελίδες των βιβλίων τους μας «ταξιδεύουν» μακριά από την εκάστοτε πραγματικότητα ή μας βοηθούν να την κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά σε κάθε περίπτωση «στολίζουν την ψυχή μας», ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κλειώ Ισιδ. Τσαλαπάτη

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2022

«ΑΓΡΙΕΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣ – Το πρώτο πέταγμα», της Μελίνας Τσαμπάνη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΑΓΡΙΕΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣ – Το πρώτο πέταγμα», της Μελίνας Τσαμπάνη – Γράφει η Κλειώ
Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Ωκεανός
Σελίδες: 480 
Τιμή με έκπτωση: 16,10€

          Σήμερα που η τηλεοπτική σειρά-φαινόμενο φτάνει στο τέλος της, αισθάνομαι ανάμικτα συναισθήματα και πιστεύω πως το ίδιο νιώθουν και αμέτρητοι ακόμα τηλεθεατές, που παρακολουθούν ανελλιπώς τα τρία τελευταία χρόνια τις «Άγριες Μέλισσες». Ονόματα όπως Σταμίραινες, Σεβαστοί, Τουρνίκηδες, Διαφάνι και πολλά άλλα σημαίνουν πλέον οικεία πρόσωπα, γνώριμα μέρη και μια διαφορετική, παράλληλη, αλλά ολοζώντανη πραγματικότητα του πρόσφατου παρελθόντος της χώρας μας. Είναι δύσκολο πολύ να συνειδητοποιήσεις πως όλο αυτό το τηλεοπτικό σύμπαν που μας μάγεψε και μας καθήλωσε την τελευταία τριετία δεν υπάρχει στα αλήθεια, παρά μόνο στη μικρή οθόνη. Οι ήρωες της σειράς έγιναν δικοί μας άνθρωποι, οι τοποθεσίες και οι εικόνες μοιάζουν να έχουν βγει από δικές μας αναμνήσεις και βιώματα. Μας συντρόφευαν καθημερινά και μας εντυπωσίαζαν με την αστείρευτη ευρηματικότητα του σεναριογραφικού διδύμου Τσαμπάνη-Καλκόβαλη, με την αριστουργηματική κινηματογραφική σκηνοθεσία του Λευτέρη Χαρίτου, με την εξαιρετική φωτογραφία και τις καθηλωτικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών, που στην πλειονότητά τους δεν τους γνωρίζαμε όχι γιατί δεν ήταν αξιόλογοι ή ενεργοί έως τότε, αλλά γιατί δεν τους είχε δοθεί η ευκαιρία για συμμετοχή σε τηλεοπτική σειρά. Μαζί όμως με τους πολλούς και άγνωστους σε εμάς εξαιρετικούς ηθοποιούς, εμφανίστηκαν και κάποιοι ήδη πολύ γνώριμοι και αγαπημένοι, που τους είχαμε δει στο παρελθόν σε άλλες αξιόλογες παραγωγές, όπως ο Γιάννης Στάνκογλου με τον Αιμίλιο Χειλάκη οι οποίοι συμμετείχαν και πάλι μαζί στη σειρά «Το νησί», παρά το γεγονός ότι στις «Άγριες Μέλισσες» οι δύο χαρισματικοί ηθοποιοί εμφανίστηκαν χωριστά και σε διαφορετικούς κύκλους.
Κι ενώ το σύνηθες και το αναμενόμενο είναι να μεταφέρονται επιτυχημένα μυθιστορήματα στην τηλεόραση ή τον κινηματογράφο, εδώ συνέβη το αντίστροφο και αξιοσημείωτο: μία επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά αποτέλεσε την έμπνευση για τη συγγραφή του αντίστοιχου μυθιστορήματος. Όμως και πάλι, η αγαπημένη συγγραφέας –που μας έχει ήδη δώσει με επιτυχία τα ακλόνητα διαπιστευτήριά της με το προηγούμενο λογοτεχνικό της έργο με τίτλο «Ο πρώτος αμέθυστος»–, απόλυτα ειλικρινής και έντιμη προς το αναγνωστικό και τηλεοπτικό κοινό της, μας πρόσφερε ένα μυθιστόρημα-συμπλήρωμα το οποίο καλύπτει όλα εκείνα τα γεγονότα πριν από το σημείο απ’ όπου ξεκινά η ιστορία της σειράς, ενώ κάνει ένα μεγάλο χρονικό άλμα και καταλήγει στο μέλλον όταν πια όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους, όταν όλα τα μυστικά έχουν έρθει στο φως και όταν έχει επέλθει η δικαίωση και η λύτρωση για τους πολύπαθους ήρωες των «Άγριων Μελισσών». Η συγγραφέας μάς έχει ήδη αποδείξει πως διαθέτει ιδιαίτερο ταλέντο στο να συνδυάζει την Ιστορία με τη μυθοπλασία, κάτι που καταλαβαίνει αμέσως όποιος έχει διαβάσει το πρώτο της μυθιστόρημα. Έτσι κι εδώ, πέρα από την ιστορία των ηρώων μας τα χρόνια πριν από αυτά που είδαμε στην τηλεοπτική σειρά, η συγγραφέας κάνει αναφορές και σε σημαντικά κομμάτια της Ιστορίας, αφού αυτή αποτελεί το φόντο μέσα στο οποίο ζουν και δραστηριοποιούνται οι χαρακτήρες της.
Έχοντας παρακολουθήσει τη ζωή και τις πράξεις των κύριων πρωταγωνιστών των «Άγριων Μελισσών», σίγουρα μας κινεί το ενδιαφέρον το παρελθόν τους, αυτά που τους συνέβησαν και δεν τα είδαμε στη σειρά. Έτσι, εδώ η συγγραφέας πιάνει την ιστορία τους από την αρχή και μας αποκαλύπτει όλα αυτά που ακροθιγώς αναφέρθηκαν σε κάποια επεισόδια αλλά και πολλά ακόμα που θέλαμε διακαώς να μάθουμε. Ξεδιπλώνεται μπροστά μας η παιδική ζωή του Δούκα Σεβαστού, τα αγιάτρευτα τραύματα και τα μοιραία σφάλματα, τα δικά του και των οικείων του, που τον διαμόρφωσαν έτσι όπως τον γνωρίσαμε εμείς, ως έναν άκαμπτο, αδίστακτο, ανελέητο και σκληρό άντρα, που βάζει το συμφέρον το δικό του και της οικογένειάς του πάνω απ’ όλα, ενώ όποτε απαιτείται δεν διστάζει να στραφεί ακόμα και ενάντια στο ίδιο του το αίμα. Βλέπουμε από κοντά τις ζωές του Μιλτιάδη και της Ανέτ, και τις πορείες τους στον χρόνο, μέχρι το σημείο που τους πρωτογνωρίσαμε στη σειρά. Επικεντρωνόμαστε στις σχέσεις με τον αυταρχικό αδερφό τους, στις κόντρες, στα μίση και στις αντιπαλότητές τους, όπως και στους λόγους που πυροδοτήθηκαν όλα αυτά. Συναντούμε τον Γιώργη και τη Βαλεντίνη από την αρχή ακόμη της γνωριμίας τους, πριν αυτοί παντρευτούν και αποκτήσουν τις τρεις «άγριες μέλισσές» τους. Γινόμαστε μάρτυρες στα πρώτα σκιρτήματα ενός ασίγαστου έρωτα που μας συγκίνησε και θα μείνει στο μυαλό μας ως ένας από τους πιο πολύπαθους αλλά και τους πιο δικαιωμένους, αυτού της Ελένης και του Λάμπρου, όπως και τη σχέση εκείνης στη συνέχεια με τον Ζάχο Λυκογιάννη. Όλα τα παραπάνω, αλλά και πολλά ακόμη παραλειπόμενα των «Άγριων Μελισσών» της μικρής οθόνης, θα τα βρούμε σε αυτό το συναρπαστικό βιβλίο που έρχεται να συμπληρώσει και να ολοκληρώσει την εκπληκτική και αγαπημένη τηλεοπτική σειρά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Προσωπικά, θα ήθελα όσο τίποτε άλλο να υπάρξουν και άλλα «πετάγματα» των «Άγριων Μελισσών» πέρα από αυτό το εξαιρετικό πρώτο· βιβλία που να καλύπτουν περισσότερο το παρελθόν όλων των ηρώων και όχι το παρόν τους, αυτό δηλαδή που παρακολουθήσαμε ήδη στην τηλεόραση και μας είναι γνωστό. Θα ήθελα να υπάρχει μία σειρά βιβλίων που να διατηρήσει ζωντανή στο μυαλό μου τη μαγεία των αλησμόνητων «Μελισσών» και να μπορώ να ανατρέχω σε εκείνα κάθε φορά που αισθάνομαι «σύνδρομο στέρησης» από την έλλειψή τους. Γιατί, κακά τα ψέματα, όταν για τρία ολόκληρα χρόνια έχεις μάθει να περνάς τα βράδια σου συντροφιά με μια τόσο εκλεκτή παρέα, δεν είναι εύκολο να ξαναμάθεις να ζεις χωρίς αυτήν, ιδιαίτερα όταν σου πρόσφερε μία ανέλπιστη διέξοδο από τη ζοφερή ατμόσφαιρα της πανδημίας του κορονοϊού. Θα ήθελα να διαβάσω κι άλλα για το παρελθόν των Σεβαστών, των Σταμίρηδων, των Τουρνίκηδων, των αδελφών Μεγαρίτη, της οικογένειας του Νέστορα Φαναριώτη, του Θωμά Κυπραίου, του Περικλή Τόλλια, του Βασίλη Προύσαλη, του Κυριάκου Βαμβακά αλλά και όλων των υπολοίπων αγαπημένων χαρακτήρων της σειράς. Αυτός όμως ίσως είναι μονάχα ο δικός μου ευσεβής πόθος, αφού μπορεί η συγγραφέας να έχει ήδη ανοίξει τα φτερά της με άλλον προορισμό για να μας δώσει κάτι εντελώς διαφορετικό, είτε συγγραφικά είτε σεναριακά.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το εξαιρετικό μυθιστόρημα μάς χαρίζει μια μικρή δόση από τη ζωή των τόσο οικείων πλέον σε εμάς ηρώων, ώστε να μη χρειαστεί να τους αποχωριστούμε εντελώς και για πάντα. Είναι ένα βιβλίο ολοκληρωμένο και καθηλωτικό από μόνο του, ακόμα και αν κάποιος δεν έχει δει ποτέ ούτε ένα επεισόδιο της σειράς που όντως άφησε ιστορία στα τηλεοπτικά δεδομένα. Οι «Άγριες Μέλισσες – Το πρώτο πέταγμα», της Μελίνας Τσαμπάνη, είναι ένα συναρπαστικό λογοτεχνικό έργο για το οποίο αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στη συγγραφέα και το οποίο σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε, Φίλοι μου!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Έτσι ήρθε στον κόσμο η Ελένη Σταμίρη. Την πέμπτη ημέρα του Αυγούστου του 1930. Την ίδια στιγμή στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, γεννιόταν ο Νηλ Άρμστρονγκ και τριάντα εννιά χρόνια αργότερα θα γινόταν ο πρώτος άνθρωπος που θα πατούσε στο φεγγάρι. Τη Λενιώ Σταμίρη, όμως, την ένοιαζε να πατάει μόνο στη γη. Αυτήν καταλάβαινε, αυτήν αγαπούσε, αυτή της έδινε δύναμη και πείσμα. Κι ό,τι αγαπούσε η Λενιώ, το αγαπούσε με πάθος. Άλλον τρόπο δεν ήξερε και δεν την ενδιέφερε να μάθει.

H ιστορία των Σταμίρηδων και των Σεβαστών –των οποίων το μίσος και η βεντέτα που ξέσπασε ανάμεσά τους κλόνισε το Διαφάνι, ένα ήσυχο χωριό της Θεσσαλίας– ξεδιπλώνεται στις σελίδες αυτού του βιβλίου, πηγαίνοντας τον χρόνο πίσω, εκεί που ξεκίνησαν όλα. Στη γέννηση της Ελένης. Μέσα από τη δική της ζωή, βλέπουμε την πορεία των μοιραίων γεγονότων που έφεραν αντιμέτωπες τις δύο οικογένειες.

Η ιστορία πριν τις Άγριες Μέλισσες της διάσημης τηλεοπτικής σειράς του Πέτρου Καλκόβαλη και της Μελίνας Τσαμπάνη, που καθήλωσε εκατομμύρια τηλεθεατές, οδηγεί τον αναγνώστη στις άγνωστες πλευρές των δύο οικογενειών. Και σε μυστικά που ακόμα και οι πρωταγωνιστές αυτής της βεντέτας δεν θα μάθουν ποτέ.

 

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2022

«ΜΑΥΡΟΙ ΚΥΚΝΟΙ», της Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΑΥΡΟΙ ΚΥΚΝΟΙ», της Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Χάρτινη Πόλη
Σελίδες: 528
Τιμή με έκπτωση: 16,11€
 
          Είναι κάποιοι χαρισματικοί συγγραφείς για τους οποίους τα λόγια δεν φτάνουν για να περιγράψει κανείς το εύρος του ταλέντου τους. Στην πράξη αποδεικνύονται συγγραφικοί χαμαιλέοντες, καθώς ανανεώνουν συνεχώς την γκάμα θεμάτων με τα οποία καταπιάνονται, προσαρμόζονται απόλυτα κάθε φορά στο υπόβαθρο και το φόντο που επιλέγουν και εξελίσσονται διαρκώς εκπλήσσοντάς μας, αφού με κάθε νέο βιβλίο τους μας αποδεικνύουν ότι μπορούν να γίνουν ακόμα καλύτεροι, ασχέτως εάν εμείς δεν θεωρούμε ότι χρειάζονται καμία απολύτως βελτίωση. Μία τέτοια πολυαγαπημένη συγγραφέας είναι και η Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη, την οποία ακολουθώ πιστά ως αναγνώστρια από τα πρώτα της συγγραφικά πονήματα. Η ικανότητά της να εξελίσσεται και να μεταμορφώνει τη γραφή της σε κάθε νέο της βιβλίο πραγματικά με έχει εντυπωσιάσει. Έχει περάσει από διάφορα στάδια και θεματικές επιλογές, αφού τα πρώτα της βιβλία ήταν ιδιαίτερα χιουμοριστικά και σατιρικά με πιο ανάλαφρη διάθεση –αν και πάντοτε έθιγαν πολλά και σημαντικά κοινωνικά θέματα–, για να συνεχίσει συγγράφοντας βιβλία με έντονο ιστορικό υπόβαθρο και κατόπιν να καταπιαστεί πολύ επιτυχημένα με το απαιτητικό και δύσκολο είδος του αστυνομικού μυθιστορήματος. Δεν θα ήθελα να ρισκάρω να δηλώσω πως ίσως σε αυτήν την κατηγορία είναι καλύτερη από όλες τις υπόλοιπες, καθώς είμαι βέβαιη ότι έχει τη δυνατότητα να αλλάξει πάλι αντικείμενο και να μας καταπλήξει για μία ακόμα φορά. Όμως, οφείλω να της αναγνωρίσω πως είναι εξαιρετικά ικανή στη δημιουργία πολύπλοκων αστυνομικών υποθέσεων, με πλοκή που δεν μαντεύεται εύκολα και με συνεχείς ανατροπές, επιδεικνύοντας ένα αστυνομικό δαιμόνιο που θα ζήλευε ακόμα και ο ίδιος ο Σέρλοκ Χολμς!
          Μετά το περσινό ομολογουμένως συγκλονιστικό μυθιστόρημά της με τίτλο «Κρεσέντο Εκδίκησης», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, η συγγραφέας με το νέο της βιβλίο «Μαύροι Κύκνοι», από τις ίδιες εκδόσεις, μας ταξιδεύει στη χιονισμένη Βαυαρία και συγκεκριμένα στη λίμνη Τέγκερνζι. Αν και έχω ταξιδέψει κατά το παρελθόν στη Γερμανία και στην Ελβετία, ομολογώ πως ζήλεψα αφάνταστα αυτό το υπέροχο γραφικό μέρος των Βαυαρικών Άλπεων και έθεσα πλέον έναν νέο στόχο ζωής να καταφέρω να το επισκεφτώ κάποια φορά, κατά προτίμηση λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Ακόμα όμως και αν δεν καταφέρω ποτέ να ταξιδέψω μέχρι εκεί, θα έχω κρατήσει ολοζώντανες τις εικόνες που μας χαρίζει απλόχερα η κ. Βασιλάκη με τη χαρισματική πένα της. Τα παραδοσιακά σαλέ, το κατάλευκο χιόνι που καλύπτει τα πάντα, τα επιβλητικά βουνά των Άλπεων και η γραφική λίμνη, που αποτελεί πόλο έλξης αμέτρητων ντόπιων και ξένων τουριστών, απεικονίζονται με αξιοθαύμαστη λεπτομέρεια και παραστατικότητα. Το ίδιο ολοζώντανα περιγράφεται και το Μόναχο με τη διάσημη Μαρίενπλατς, το δημαρχείο με το πασίγνωστο ρολόι του, τα μεγαλοπρεπή παλάτια των γαλαζοαίματων περασμένων εποχών, τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις των Γερμανών, ο εορτασμός των Χριστουγέννων με τον εντυπωσιακό στολισμό και τις υπαίθριες αγορές και οι γαστρονομικές τους ιδιαιτερότητες. Ένας ολόκληρος κόσμος ανοίγεται μπροστά μας κι εμείς νιώθουμε σαν να ταξιδεύουμε κυριολεκτικά στο πανάκριβο αυτό θέρετρο, και μάλιστα στην πρώτη θέση.
          Η κεντρική ηρωίδα μας, η αστυνόμος Ιόλη Νάτσιου, ταξιδεύει στο Τέγκερνζι λίγες μόλις μέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 2019, με αφορμή τον γάμο της μικρότερης πρώτης ξαδέλφης της Ναταλίας με τον γιο οικογενειακής φίλης, τον Άγγελο. Αν και η ίδια έχει γεννηθεί στο Μόναχο από ελληνίδα μητέρα και γερμανό πατέρα, μία τραγική συγκυρία από την εποχή της εφηβείας της ακόμα την ανάγκασε να μετοικήσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο σπίτι της γιαγιάς της στα Γιάννενα. Μεγαλώνοντας αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην καριέρα της ως αστυνομικός, αφού μοναδικός της στόχος υπήρξε η πάταξη του εγκλήματος. Με την περίσταση όμως του γάμου της Ναταλίας, η Ιόλη αναγκάζεται να παραμερίσει τις επώδυνες αναμνήσεις του παρελθόντος, που εξακολουθούν να τη στοιχειώνουν και να «αιμορραγούν», για να περάσει τις γιορτινές μέρες στο γραφικό Τέγκερνζι, το οποίο αν και βρίσκεται σχετικά κοντά στο Μόναχο, δεν της θυμίζει τίποτε το επώδυνο αφού δεν το έχει ξαναεπισκεφτεί ποτέ. Τα πάντα όμως πρόκειται να ανατραπούν όταν ανασύρεται μία νεκρή γυναίκα από τη λίμνη, ενώ δίπλα της επιπλέει ένα νυφικό. Οι αστυνομικές αρχές κινητοποιούνται άμεσα, όμως το γεγονός ότι καλεσμένη στον γάμο ήταν και μία πριγκιπική οικογένεια οδηγεί στην ανάληψη της διαλεύκανσης της υπόθεσης από τις Μυστικές Υπηρεσίες του Μονάχου.
          Η Ιόλη θεωρεί αυτήν την ευκαιρία μοναδική για να λάβει μέρος σε μια αστυνομική έρευνα εκτός των ορίων της πατρίδας της, γι’ αυτό προσφέρει τη συνεργασία της στον επικεφαλής της έρευνας Φέντερικ Χάουζ, ο οποίος –αν και κατά γενική ομολογία μονόχνοτος και ιδιόρρυθμος στη δουλειά του, αφού δεν δουλεύει ποτέ με συνεργάτες– τελικά συνειδητοποιεί πως η ελληνίδα συνάδελφός του έχει να προσφέρει πολλά στην ανακάλυψη του πραγματικού υπαίτιου για τον θάνατο της γυναίκας. Από την άλλη, η Ιόλη θα διαπιστώσει πως ο φαινομενικά ψυχρός Γερμανός έχει πολύ περισσότερα κοινά μαζί της, καθώς τους δένουν παρόμοιες παιδικές ηλικίες και αξεπέραστα ψυχικά τραύματα που δεν επουλώνονται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η συνεργασία, η αλληλοκατανόηση και η αμοιβαία εκτίμηση είναι αυτά που θα χρειαστεί να επιδείξουν οι δύο αστυνομικοί, ώστε να ξεπεράσουν τις όποιες διαφορές, αντιθέσεις και ανταγωνισμούς τους και να εξιχνιάσουν το πυκνό μυστήριο που καλύπτει τον θάνατο της γυναίκας στη λίμνη. Καθώς οι έρευνες προχωρούν και ολοένα προκύπτουν νέα στοιχεία, η Ιόλη και ο Φέντερικ θα βρεθούν μπροστά σε μυστικά και ενοχές του παρελθόντος που ανατρέπουν ισορροπίες, σχέσεις και πεποιθήσεις, δοκιμάζοντας τις αντοχές, την υπομονή και την ψυχική ηρεμία τους.
          Οι «Μαύροι κύκνοι» της Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα πολυδιάστατο, πολυπρόσωπο και καθηλωτικό. Οι ήρωες κυμαίνονται από τους πιο τραγικούς και αδικημένους μέχρι τους πιο αδίστακτους και ασυνείδητους. Άνθρωποι καθημερινοί, άδολοι και καλοπροαίρετοι που εμπιστεύονται χωρίς όρους όσους αγαπούν και μετατρέπονται εν αγνοία τους σε εύκολα θύματα για όσους δεν διστάζουν να θυσιάσουν τα πάντα στον βωμό των προσωπικών συμφερόντων, αρρωστημένων παθών και ασίγαστων εμμονών τους. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που υπηρετούν την αλήθεια με οποιοδήποτε κόστος, που αψηφούν κάθε φανερό ή κρυφό κίνδυνο, που κουβαλάνε στωικά τα ανοιχτά και επώδυνα τραύματά τους χωρίς να βαρυγκωμούν, όμως συνεχίζουν να αγωνίζονται μέχρι τέλους και μέχρι να δικαιωθούν. Στο νέο μυθιστόρημά της η συγγραφέας μάς ταξιδεύει σε ένα πανέμορφο γραφικό μέρος και σε μια συναρπαστική ιστορία έρωτα, εκδίκησης, μίσους, συντροφικότητας, δικαίωσης και εξιλέωσης. Τα θερμά μου συγχαρητήρια στην κ. Βασιλάκη για μία ακόμη φορά για το νέο της καθηλωτικό μυθιστόρημα «Μαύροι κύκνοι» που κόβει την ανάσα και διαβάζεται απνευστί. Διαβάστε το, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 2019, η αστυνόμος Ιόλη Νάτσιου φτάνει στο Τέγκερνζι της Γερμανίας για τον γάμο της μικρότερης ξαδέλφης της. Το γραφικό τοπίο της λίμνης, τα παραδοσιακά κτίσματα περιμετρικά της και οι επιβλητικές, χιονοσκέπαστες βαυαρικές Άλπεις φαντάζουν σαν ειδυλλιακή τοποθεσία για τις γιορτινές μέρες.
Η Ιόλη –έχοντας αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην καριέρα της και στην πάταξη του εγκλήματος– αναγκάζεται να επιστρέψει στη χώρα όπου γεννήθηκε, αντιμετωπίζοντας επώδυνες αναμνήσεις και τραύματα του παρελθόντος που δεν έχουν επουλωθεί.
Την παραμονή των Χριστουγέννων και του γάμου ανασύρεται από τη λίμνη νεκρή μία γυναίκα. Δίπλα της επιπλέει ένα νυφικό. Οι Μυστικές Υπηρεσίες του Μονάχου αναλαμβάνουν την εξιχνίαση της υπόθεσης, ενώ επικεφαλής τίθεται ο χαρισματικός αστυνόμος Φέντερικ Χάουζ, που αποφασίζει να συνεργαστεί με την Ιόλη, δίνοντας έτσι άλλη τροπή και ώθηση στην έρευνα.
Ανείπωτα μυστικά, ανόσια πάθη, ανολοκλήρωτοι έρωτες και ατιμώρητα εγκλήματα του παρελθόντος θα αναδυθούν στην επιφάνεια, απειλώντας να καταστρέψουν το παρόν και απαιτώντας δικαίωση. Οι δύο αστυνόμοι θα ενώσουν τις δυνάμεις τους, επιδιώκοντας να φέρουν στο φως τους πραγματικούς ενόχους, χωρίς όμως να μπορούν να διανοηθούν πως οι απροσδόκητες αποκαλύψεις θα αγγίξουν και τους ίδιους.
Ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ, με ευφάνταστη και καταιγιστική πλοκή, ήρωες που μένουν χαραγμένοι στη μνήμη και απρόσμενη εξέλιξη, η οποία ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη!

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2022

«Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ», του Γιώργου Α. Φυτιλή – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ», του Γιώργου Α. Φυτιλή – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη 
Εκδόσεις: Άνεμος
Σελίδες: 478
Τιμή με έκπτωση: 15,60€
 
          Δεν ξέρω εάν είναι μόνο δική μου αντίδραση ή αν συμβαίνει και σ’ εσάς, αλλά ελάχιστες φορές μού έχει τύχει να διαβάσω ένα μυθιστόρημα ή να παρακολουθήσω μια κινηματογραφική ταινία και ταυτόχρονα να διασκεδάσω γελώντας μέχρι δακρύων, να συγκινηθώ τόσο που να κλάψω και να προβληματιστώ τόσο που η σκέψη μου να μην ξεκολλάει για καιρό από ό,τι που μου προκάλεσε όλα τα παραπάνω. Μία από αυτές τις σπάνιες φορές ήταν και η ανάγνωση του πραγματικά αριστουργηματικού μυθιστορήματος του Γιώργου Α. Φυτιλή που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Άνεμος με τον τίτλο «Ο μικρός αυτοκράτορας». Εάν έχετε δει και αγαπήσει όσο κι εγώ τις ταινίες «Η ζωή είναι ωραία», του Μπενίνι και το «Underground» του Κουστουρίτσα, τότε θα καταλάβετε πως τα ίδια αντιφατικά συναισθήματα μου προκάλεσε και το υπέροχο βιβλίο του κ. Φυτιλή· ένα ανάγνωσμα που τη μία με έκανε να γελάω δυνατά, απολαμβάνοντας το καυστικό χιούμορ του συγγραφέα –που δεν αφήνει απολύτως τίποτα ασχολίαστο από την εξωφρενική σύγχρονη κοινωνία όπου ζούμε–, και την άλλη με συγκινούσε τόσο βαθιά με την τρυφερότητα και το γνήσιο συναίσθημα –που μπορεί να βιώσει ο καθένας από εμάς ανά πάσα στιγμή–, ώστε ένιωθα να δακρύζω. Αυτό όμως που διακρίνεται με ευκολία, σε κάθε σελίδα αυτού του μοναδικού μυθιστορήματος, είναι η απόλυτη κατανόηση και αποτύπωση από τον συγγραφέα της κοινωνίας μας, των παθογενειών της και των παράδοξων τρόπων που συνήθως αυτή λειτουργεί, αφού αποτελεί έρμαιο των εκάστοτε «μικρών αυτοκρατόρων», όπως και αφιλόξενη γη για όλους τους απονήρευτους και ηθικούς ανθρώπους, που εξακολουθούν να υπερασπίζονται την τιμιότητα και την ειλικρίνεια με κάθε κόστος.
          Σε μία χώρα που θα μπορούσε να ονομάζεται Ελλάδα, αλλά ο συγγραφέας επιλέγει με σατιρική διάθεση να αποκαλεί χώρα των «χιλίων σοφών», ο Αγαθοκλής Πευκοβελόνας, ένας άνθρωπος έντιμος, ειλικρινής και ηθικός, αποφασίζει να εγκαταλείψει σύζυγο, σπίτι, οικογένεια και βολή για να γίνει συνειδητά άστεγος. Τα τρία «δέλτα» που τον κυκλώνουν από παντού –η διαπλοκή, η διαφθορά και η δημαγωγία– τον έχουν κάνει να ασφυκτιά αφού δεν μπορεί από τη φύση του να τ’ ανεχτεί ούτε να τα ενστερνιστεί. Η ζωή του, έως τη στιγμή που πήρε αυτήν την «αλλόκοτη» για τους περισσότερους απόφαση, του παρουσίαζε ένα πλαστό πρόσωπό της, αφού ο ήρωάς μας δεν γνώριζε τίποτα απ’ όσα διαδραματίζονταν εν αγνοία του, όχι μόνο στον εργασιακό του χώρο αλλά και στο ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον του. Ανακαλύπτει ότι από τα τέσσερα ενήλικα παιδιά του μόνο τα δύο είναι πραγματικά δικά του, ασχέτως αν η γνήσια και άδολη πατρική του αγάπη είναι εξίσου μοιρασμένη σε όλα τους. Διαπιστώνει ότι η εντιμότητα, η ειλικρίνεια και το εργασιακό ήθος αντί να ανταμείβονται όπως θα ήταν αναμενόμενο, τιμωρούνται με υποβιβασμούς και αποπομπές. Συνειδητοποιεί ότι όλα τα χρόνια του έγγαμου βίου του υπήρξε μονόπλευρα πιστός στους γαμήλιους όρκους, καθώς η συμβία του η Ευτερπίτσα ακολούθησε στην πράξη τη θεωρία του «ευφυούς σπέρματος». Ο Αγαθοκλής, φτάνοντας στα όριά του –και μην μπορώντας ν’ ανεχτεί ούτε λεπτό παραπάνω τους ψεύτικους κανόνες της ευπρέπειας και της υποκρισίας μιας κοινωνίας που σαπίζει εκ των έσω–, αφήνει τα πάντα πίσω του και αναζητά καταφύγιο σ’ ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο. Ακολουθεί το παράδειγμα του επιστήθιου και άσπονδου φίλου του, που πλέον φέρει το ψευδώνυμο Φιντίας, ενώ ο ίδιος αποκαλείται αποδώ και στο εξής Δάμων. Ο χώρος που μέχρι πρότινος φιλοξενούσε τα σκυλιά-φύλακες του χρεοκοπημένου εργοστασίου γίνεται το «παλατάκι» των δύο νυν αστέγων κι εμείς γινόμαστε μάρτυρες του τρόπου με τον οποίο οι ρόλοι αντιστρέφονται στη σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία μας και οι έντιμοι και εργατικοί θεωρούνται ηλίθιοι και ανάξιοι, ενώ οι απατεώνες και αδίστακτοι καιροσκόποι μπορούν πανεύκολα να ανακηρυχτούν «μικροί αυτοκράτορες»!
          Εδώ θεωρώ σκόπιμο να σας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από αυτό το εξαιρετικό μυθιστόρημα, ώστε να καταφέρω να αποδώσω ακριβώς την υπέροχη γραφή του συγγραφέα, όπως και την ευφυή στηλίτευση των κακώς κειμένων στη σύγχρονη χώρα των «χιλίων σοφών»· αν σας φαίνεται δύσκολη αυτή η ονομασία, μπορείτε να την αποκαλείτε Ελλάδα…
 
          Στη χώρα των «χιλίων σοφών», τα συναισθήματα κι ο πλούτος αναπτύσσονται αντιστρόφως ανάλογα. Αυτοί που έχουν πλούσια συναισθήματα, έχουν φτωχό πορτοφόλι κι αυτοί που έχουν φτωχά συναισθήματα έχουν πλούσιο πορτοφόλι. Το έγκλημα υπάρχει γιατί υπάρχουν οι ακόρεστες επιθυμίες του εγκληματία που τον πιέζουν και οπλίζουν τα χέρια του. Το τρίπτυχο της λαϊκής δυστυχίας «διαπλοκή, διαφθορά και δημαγωγία» χαρακτηρίζεται απ’ αυτό ακριβώς το στοιχείο. Στις άξιες θέσεις εξουσίας διορίζονται ή εκλέγονται ανάξιοι που προστατεύουν με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο την αναξιότητά τους, μην τυχόν και την γκρεμίσουν οι άξιοι…
        Ο πολυτάλαντος «μικρός αυτοκράτορας» έχει την αυταπάτη της παντοδυναμίας, γι’ αυτό και είναι άπληστος, ακόρεστος κι αχόρταγος, όπως και ψεύτης, κλέφτης και υποκριτής. Αποτελεί πιστό οπαδό των κρυφών σκέψεων, των απόκρυφων ψυχικών και πνευματικών διεργασιών και των ακόμα κρυφότερων πράξεων. Ένας «μικρός αυτοκράτορας» στη χώρα των «χιλίων σοφών» άλλα λέει, άλλα σκέφτεται κι άλλα κάνει. Εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο κι εμπορεύεται τη δημοκρατία κατά συνήθεια και κατ’ επάγγελμα. Είναι τόσο άπληστος που αν υπήρχε ουρανός πάνω απ’ το κεφάλι μας, θα τον είχε τρυπήσει για να εντοπίσει καινούργιους τόπους και νέες ευκαιρίες για πλουτισμό και ηδονές. Μεγεθύνει χίλιες φορές τη δική του μικρότητα και πιστεύει πως έχει το ύψιστο και θεϊκό καθήκον να αναδημιουργήσει τον τελματωμένο κόσμο κατά το πρότυπο του δικού του κόσμου.
        Στο απόγειο της παντοδυναμίας του γίνεται απόλυτα δυστυχής μπροστά στην αδυναμία να νικήσει τον μόνο αήττητο αντίπαλό του: τον θάνατο. Αν μπορούσε να πειθαναγκάσει, να πληρώσει ή να εκβιάσει κάποιον να πεθάνει για λογαριασμό του, θα το είχε κάνει με απόλυτα νόμιμο και ανήθικο νόμο…
 
          «Ο μικρός αυτοκράτορας» του αγαπητού Γιώργου Φυτιλή είναι ένα πόνημα από εκείνα που πολύ σπάνια συναντάμε στο αναγνωστικό διάβα μας, αλλά όταν αυτό συμβεί, τίποτα δεν μπορεί να μας αποτρέψει απ’ το να υποκλιθούμε στο γνήσιο συγγραφικό ταλέντο που τα εμπνεύστηκε, ούτε απ’ το ν’ αναγνωρίσουμε τις τεράστιες και διαχρονικές αλήθειες που κρύβουν αυτά μέσα τους. Ο συγγραφέας μάς εντυπωσιάζει με την άρτια δομημένη και πολυδαίδαλη πλοκή του έργου του, μέσα από την οποία αναδεικνύονται με απίστευτη ευκολία και σαφήνεια αναρίθμητοι χαρακτήρες, σκιαγραφημένοι ολοζώντανα και παραστατικά μέχρι την τελευταία τους λεπτομέρεια. Το χιούμορ είναι διάχυτο σε ολόκληρο το βιβλίο και μάλιστα στην πιο καυστική και ξεκαρδιστική εκδοχή του, ενώ την ίδια στιγμή το συναίσθημα και η συγκίνηση παίρνουν τη σκυτάλη, προκαλώντας μας να συλλογιστούμε τι θα κάναμε εμείς εάν μας συνέβαιναν όσα βρήκαν τον αξιαγάπητο Αγαθοκλή. Θα είχαμε το θάρρος και το κουράγιο να διεκδικήσουμε όσα μας πήραν μέσα από τα χέρια έστω και την ύστατη στιγμή και, αν ναι, ποιο τίμημα θα ήμασταν διατεθειμένοι να πληρώσουμε; Οφείλω τα ειλικρινή και ολόθερμα συγχαρητήριά μου στον εξαίρετο συγγραφέα για το εκπληκτικό βιβλίο του, ένα μυθιστόρημα αξιώσεων που σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Στη σύγχρονη χώρα των «χιλίων σοφών», ο Αγαθοκλής Πευκοβελόνας αποφασίζει να αφήσει τη βολεμένη ζωή του, αφού δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη διαπλοκή, τη διαφθορά, τη δημαγωγία και την υποκρισία που τον κυκλώνουν από παντού.
Συνειδητοποιεί πως η μόνη ζωή που του αρμόζει πλέον είναι αυτή των άστεγων, όσο σκληρή και αδιανόητη κι αν φαίνεται για έναν άνθρωπο του ήθους και του πολιτισμού του. Εγκαταλείπει τη σύζυγο, τα τέσσερα ενήλικα παιδιά του –εκ των οποίων μόνο κάποια είναι δικά του– και την υποβιβασμένη ανώτερη θέση του στο Δημόσιο, όπου δεν αναγνωρίζεται η αδιαπραγμάτευτη εντιμότητά του.
Στους λίγους μήνες που περνά ως απόκληρος της κοινωνίας, διαπιστώνει πως η προδοσία παίρνει πολλές μορφές, οι οικογενειακοί και φιλικοί δεσμοί ενίοτε λύνονται με συνοπτικές διαδικασίες, οι πρώτες αγάπες δεν σβήνουν ποτέ και για την επιβίωση στον σκληρό και ανελέητο κόσμο –όταν δεν υπάρχει άλλη διέξοδος– ως μοναδική λύση φαντάζει ένας αδίστακτος ψεύτης, κλέφτης και υποκριτής· ένας ταλαντούχος «μικρός αυτοκράτορας»…
Είναι, όμως, πράγματι έτσι;
 
Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα αξιώσεων, εμπνευσμένο από τη ζωή, που καθηλώνει με την ευρηματική πλοκή, το αστείρευτο και καυστικό χιούμορ, το γνήσιο συναίσθημα και την πηγαία συγκίνηση.

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022

«ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ», του Αντόνιο Σκάρμετα – Γράφει ο Γιώργος Πανόπουλος

«ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ», του Αντόνιο Σκάρμετα – Γράφει ο Γιώργος Πανόπουλος
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Σελίδες: 231
Τιμή με έκπτωση: 13,95€
 
    Ο βραβευμένος στη χώρα του, χιλιανός συγγραφέας, Αντόνιο Σκάρμετα, προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό ένα μυθιστόρημα που ανασύρει αναπόφευκτα μνήμες σε όποιον πολίτη έχει, και όχι μόνο, ευαίσθητες πολιτικά κεραίες. Ως γνήσιος απόγονος του μαγικού ρεαλισμού που δεσπόζει στη λατινική Αμερική, ο ίδιος επινοεί το εύρημα να διαπεράσει όχι τα μεταφυσικά όρια, αλλά τις ιστορικές γραμμές. Εν προκειμένω, ένα ιστορικό γεγονός μπολιάζεται στη μυθοπλασία και καθορίζεται από φανταστικούς ήρωες.
    Βρισκόμαστε στο 1988, όπου ο Πινοτσέτ αποφασίζει να κάνει δημοψήφισμα και να δώσει στον λαό την επιλογή να διαλέξει ανάμεσα στο «Ναι», που σημαίνει ότι επιθυμεί τη συνέχιση της κυβέρνησης του δικτάτορα, και του «Όχι», που θα προμηνύει το τέλος της χούντας και την άμεση προκήρυξη εκλογών. Το κάνει, μάλιστα, προσφέροντας δημοκρατικές, ασφαλιστικές δικλείδες. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στην αντιπολίτευση να έχει το δικό της δεκαπεντάλεπτο στην εθνική τηλεόραση, για να παρουσιάσει τις ιδέες της. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, περνάμε στις μέρες του ουράνιου τόξου, που τιτλοφορείται κιόλας το βιβλίο.
    Σε αυτό το πλαίσιο παρακολουθούμε δύο παράλληλες ιστορίες. Από τη μία, ο Νίκο, του οποίου το όνομα καθόλου τυχαία παράγεται από το Νικόμαχος, βλέπει μπροστά στα μάτια του τον πατέρα του και καθηγητή του να απάγεται από το καθεστώς μέσα από την τάξη. Αιτία στάθηκε ο επικίνδυνος παραλληλισμός του καθηγητή της δικτατορίας του Πινοτσέτ με την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα. Έτσι, ο Νίκο, με ένα προκαθορισμένο σχέδιο που είχαν καταστρώσει μαζί με τον πατέρα του, ξεκινά μια αγωνιώδη προσπάθεια να τον σώσει. Σιωπηλά και πιο έντονα στην πορεία, όλη η ιστορία αυτού του ήρωα, σε αντίθεση με τη δεύτερη που θα δούμε παρακάτω, είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Κάπως έτσι ο συγγραφέας εμποτίζει στον νου του αναγνώστη ότι το παρόν και το μέλλον, επί της ουσίας, καθορίζεται από τη νέα γενιά.
    Στον αντίποδα, και σε τριτοπρόσωπη αφήγηση επομένως, βλέπουμε τον πατέρα της κοπέλας του Νίκο, Αντριά, και καλύτερο διαφημιστή της χώρας, αρχικά, αν και έχει εκδιωχθεί από τη χούντα του Πινοτσέτ, να καλείται, ωστόσο, από τον υπουργό να αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια του «Ναι». Έρχεται σε δύσκολη θέση, καταφέρνει και αρνείται αναίμακτα, αλλά την ίδια πρόταση και επιπλέον πίεση δέχεται και από την αντιπολίτευση. Δεν μπορεί να αντισταθεί και πέφτει σε έναν αγώνα δρόμου να εφεύρει αυτό το σποτ, αυτήν τη λέξη, που θα κατορθώσει να αφυπνίσει τους συμπολίτες του. Τα χρόνια είναι πολλά, ο χρόνος λίγος, ο εχθρός ένας και μοναδικός, οι σύμμαχοι πολλοί και διαφορετικοί.
    Ο Σκάρμετα χρησιμοποιεί απλοϊκή γραφή. Διαβάζοντας το συγκεκριμένο μυθιστόρημα μπορούμε να διακρίνουμε μια διάχυτη ελαφρότητα. Αυτό ενδεχομένως οφείλεται στη θέση των ηρώων που παίρνουν απέναντι στα πράγματα. Δεκαπέντε χρόνια τώρα έχουν βολευτεί, έχουν ξεχάσει, έχουν συνηθίσει, βλέπουν πια φυσιολογική, θα λέγαμε, μια δικτατορία. Αυτό ακριβώς είναι και το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο ήρωάς μας. Φήμες λένε για εκατοντάδες νεκρούς, εξαφανισμένους, βασανιστήρια κι εξορία. Κι όμως, η λύση διαφαίνεται να είναι άλλη. Η ελπίδα για επικράτηση του «Όχι» στις εκλογές θα έρθει μέσα από τη χαρά, την έμπνευση για δημιουργικότητα, τη θέληση για αλλαγή, το ουράνιο τόξο. Μέσω ενός ευκολοδιάβαστου βιβλίου, αναδύονται τόσα βαθιά νοήματα κι αυτό είναι που κάνει ένα μυθιστόρημα σπουδαίο.
    Η ιστορία του ουράνιου τόξου καθώς και η επικράτηση του «Όχι» τελικά, είναι γνωστά. Ο συγγραφέας δεν θριαμβεύει με τη σιγουριά της αλλαγής, αλλά επιλέγει να κλείσει με την αμφιβολία. Αυτή εντοπίζεται στο αν ένας ολόκληρος λαός και ένα πολιτικό σύστημα θα καταφέρουν να ξεπεράσουν παγιωμένες κουλτούρες, να υπερκεράσουν τον διπολισμό και να νικήσουν πραγματικά. Η Ιστορία θα δείξει, όπως και οι άνθρωποί της.
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Βασισμένο στην αληθινή ιστορία πίσω από τη διαφημιστική καμπάνια που συνέβαλε στην πτώση του Πινοτσέτ.
 
Ο Νίκο βλέπει τον πατέρα του, τον καθηγητή Φιλοσοφίας Ροδρίγο Σάντος, να συλλαμβάνεται εν ώρα μαθήματος μπροστά σε όλη την τάξη και συνειδητοποιεί ότι κύρια αποστολή του από εδώ και στο εξής είναι να καταφέρει να τον σώσει. Η αγαπημένη του, Πατρίσια Μπετίνι, τον συντροφεύει σε όλο αυτό και μαζί θα αυτοσχεδιάσουν γεμάτοι χιούμορ και φαντασία, ανοίγοντας μια δίοδο ελευθερίας σε μια χώρα βυθισμένη στη δικτατορία και τη σιωπή.
 
Ένα μυθιστόρημα για πατέρες και γιους, για δασκάλους και μαθητές, που θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά ώστε να επιστρέψουν στην γκρίζα πρωτεύουσα τα χρώματα και η μουσική. Με δεξιοτεχνική πρόζα, ο Αντόνιο Σκάρμετα και η φωνή τού έφηβου πρωταγωνιστή του μας αφηγούνται μια πραγματική ιστορία γεμάτη προσδοκία και ελπίδα σε δύσκολους καιρούς. Οι μέρες του ουράνιου τόξου είναι το επίκεντρο της αφήγησης του Αδύνατου· του πώς, την 5η Οκτωβρίου 1988 στη Χιλή, δεκαπέντε λεπτά διαφημιστικού χρόνου στάθηκαν αρκετά για να βάλουν τέλος σε δεκαπέντε χρόνια μιας από τις σκαιότερες δικτατορίες στον κόσμο, αυτής του Αουγκούστο Πινοτσέτ.
 
Ο Antonio Skármeta είναι ο συγγραφέας του βιβλίου El cartero de Neruda στο οποίο βασίστηκε η πολυβραβευμένη ταινία Il postino (Ο ταχυδρόμος).
Το έργο του έχει τιμηθεί με τα βραβεία Prix Médicis, Grinzane Cavour, Elsa Morante, Boccaccio Internacional, Medalla Goethe και το Εθνικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας της Unesco.
Το μυθιστόρημα Οι μέρες του ουράνιου τόξου τιμήθηκε το 2011 με το Βραβείο Ιβηροαμερικανικής Πεζογραφίας Premio Planeta – Casa de América.
 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέα:
 
Ο Αντόνιο Σκάρμετα γεννήθηκε το 1940 στη Χιλή και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής. Σπούδασε Φιλοσοφία και Λογοτεχνία στη Χιλή και τη Νέα Υόρκη και δίδαξε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Χιλής μέχρι το 1973. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Διετέλεσε πρέσβης της Χιλής στη Γερμανία και σήμερα ζει στη χώρα του, αφοσιωμένος αποκλειστικά στη λογοτεχνία.

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2022

«ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ», της Αλκυόνης Παπαδάκη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ», της Αλκυόνης Παπαδάκη – Γράφει η Κλειώ
Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Διόπτρα
Σελίδες: 240
Τιμή με έκπτωση: 12,92€
 
          «Ποτέ δεν είναι αργά» λέει μια ρήση του σοφού λαού μας, η οποία επαληθεύτηκε πανηγυρικά στην περίπτωσή μου, καθώς έως τώρα δεν είχε τύχει ποτέ να διαβάσω κάποιο βιβλίο της πολυγραφότατης και αξιόλογης Αλκυόνης Παπαδάκη. Τη γνώριζα ως λογοτέχνιδα φυσικά, είχα διαβάσει αναρίθμητες διθυραμβικές κριτικές για τα έργα της, είχαν πέσει συχνά στην αντίληψή μου αναρτήσεις με αποσπάσματα και αποφθέγματα των γραπτών της που με εντυπωσίαζαν και είχα ακούσει πιστούς της αναγνώστες να την εκθειάζουν δηλώνοντας φανατικοί ακόλουθοί της, αλλά ένα αυτούσιο δικό της έργο δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία να το απολαύσω, έως ότου ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να γίνει και αυτό. Όταν λαμβάνεις ένα βιβλίο με προσωπική αφιέρωση της συγγραφέως –και μάλιστα εν μέσω πανδημίας– είναι σαν να σου «γνέφει» το σύμπαν πως πρέπει να του αφιερώσεις την αμέριστη προσοχή σου. Επομένως, αισθανόμενη απόλυτα ευγνώμων γι’ αυτή την αναπάντεχη τιμή, πήρα στα χέρια μου το πιο πρόσφατο πόνημα της κ. Παπαδάκη που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Διόπτρα με τίτλο «Τα όμορφα τοπία της Κόλασης». Από τον τίτλο του και μόνο μου κέντρισε το ενδιαφέρον, αφού επιδιώκει να συμβιβάσει ασυμβίβαστες έννοιες: την ομορφιά με την Κόλαση. Το γεγονός όμως είναι πως μία τέτοια χαρισματική «μαστόρισσα» του λόγου μπορεί να επιτύχει οτιδήποτε θέσει ως στόχο της. Συνεπώς, κατόρθωσε αβίαστα να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, αποδεικνύοντάς μας πως είναι όντως δυνατό να υπάρχουν όμορφα τοπία ακόμα και μέσα στην Κόλαση· αρκεί να ξέρουμε πού να τα εντοπίσουμε.
          Το βιβλίο αποτελείται από ιστορίες-αφηγήσεις οι οποίες –αν και ολότελα διαφορετικές η μία από την άλλη– έχουν μία κοινή αφηγήτρια, η οποία μας διηγείται τις συζητήσεις και τις εμπειρίες που αποκόμισε στα συναπαντήματα της ζωής της με κάποια συγκεκριμένα άτομα. Κάθε ένας από αυτούς τους ήρωες βρίσκεται ή έχει βρεθεί στην «Κόλαση», αφού έχει πληγωθεί, έχει αδικηθεί, έχει αμαρτήσει ή έχει ξεπέσει όσο χαμηλότερα γίνεται να πέσει ο άνθρωπος. Όμως, αυτό που διατηρεί πάντα άσβεστο μέσα του ο ήρωάς μας, σε όποια «Κόλαση» κι αν έχει εγκλωβιστεί, είναι ένα «όμορφο τοπίο» στο οποίο πάντα καταφεύγει, μια ελπίδα που σιγοκαίει και δεν ξεθωριάζει, μια όμορφη ανάμνηση που τον κρατάει ζωντανό και τον βοηθάει να συνεχίζει να σκαρφαλώνει θαρρετά στις κακοτράχαλες ανηφοριές της ζωής του. Η συγγραφέας, γράφοντας σε πρώτο πρόσωπο, δίνει έντονη αμεσότητα σε κάθε αφήγηση, τοποθετώντας κι εμάς τους ίδιους στη θέση του ακροατή-εξομολογητή στον οποίο εκμυστηρεύονται τις εμπειρίες και τα βιώματά τους ετερόκλητοι και εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι. Τα εσώψυχά τους, τα παράπονά τους, οι ομορφότερες και οι πιο οδυνηρές αναμνήσεις τους εκτίθενται χωρίς κανένα φτιασίδωμα μπροστά μας, καλώντας μας άλλοτε να τους συμπαθήσουμε και να συμμεριστούμε τον πόνο και τη δυστυχία τους, άλλοτε να θυμώσουμε με την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την αναλγησία τους, άλλοτε να συναισθανθούμε τις αγωνίες, τους φόβους και τις λύπες τους και άλλοτε να θαυμάσουμε το μεγαλείο της ψυχής τους που δεν υποκύπτει στα απανωτά χτυπήματα της Μοίρας, αλλά απλά γονατίζει, μαζεύει τα συντρίμμια της και ξαναστέκεται ορθή και αγέρωχη για να αντιμετωπίσει σθεναρά ό,τι άλλο εκείνη της επιφυλάσσει.
          Η Αλκυόνη Παπαδάκη μιλάει πραγματικά στην ψυχή μας, με γραφή απλή, λυρική και μεστή, δημιουργώντας ολοζώντανες εικόνες που μένουν χαραγμένες στη μνήμη μας και χαρακτήρες ολοκληρωμένους που έχουν πολλά να μας προσφέρουν πέρα από τις εκμυστηρεύσεις τους. Η γυναίκα, σε όλες της τις εκδοχές, έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου της, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένας ύμνος στην ανεξάντλητη δύναμη της απανταχού γυναικείας φύσης. Η βασανισμένη Μερόπη μάς προτρέπει να αρπάζουμε την κάθε ευκαιρία για να αράξουμε σε ένα «τοπαλάκι», να απολαύσουμε ηδονικά το «κατιτί» μας και να ξαποστάσουμε, προσφέροντας απλόχερα στους άλλους οτιδήποτε μας περισσεύει. Η όμορφη Αριάδνη μάς διδάσκει πως σε όσους βάλτους κι αν μας έχει σπρώξει η Μοίρα, εμείς πάντα μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας όνειρο και να αγναντεύουμε τον ήλιο, διατηρώντας τις ελπίδες μας ζωντανές. Οι αλλόθρησκοι μετανάστες μάς αποδεικνύουν πως ο Θεός δεν κοιτάζει το χρώμα και το θρήσκευμα των ανθρώπων, αλλά την ψυχή τους ώστε εκεί να κρύψει το πιο γλυκό χαμόγελό Του. Η πρόσχαρη Μυρτώ μάς εξιστορεί τις φωτεινές και σκοτεινές αναμνήσεις της από ένα κοριτσάκι με ροζ φιόγκους στα μαλλιά και μας βεβαιώνει πως πάντα μπορούμε να αναζητούμε το δικό μας φεγγάρι ανάμεσα στα ξερά κλαδιά της ψυχής μας. Η γλυκιά Δώρα από την Άρτα μάς εκμυστηρεύεται το μεγάλο, ανείπωτο μυστικό της, διώχνοντας έτσι τη μόνιμη βαριά σκιά της ψυχής της, δείχνοντάς μας πως παντού υπάρχει ένα όμορφο τοπίο για να το ανακαλύψουμε. Η δυναμική Ανδρομάχη με τα μάτια-θάλασσες μάχεται με όλα όσα της επιφυλάσσει η Μοίρα, χωρίς να χάσει ούτε λεπτό το θάρρος, τις αξίες και την αξιοπρέπειά της, συμβουλεύοντάς μας να αγωνιζόμαστε πάντα με άσβεστη τη φλόγα της ψυχής μας. Η ορφανή Βίκυ, με το εκ γενετής «κουσούρι-ταμπέλα», μας αποκαλύπτει πως η πραγματική ομορφιά κρύβεται στην ψυχή μας και όχι στην όψη μας και μπορεί να μας στήσει «καρτέρι» εκεί που δεν το περιμένουμε. Ο Σίμος, ο Κωστής και ο Μηνάς είναι τρία «αλάνια των ονείρων» που επιμένουν να τραγουδάνε για τα όμορφα τοπία, τα κρυμμένα μέσα στο άγριο βλέμμα του Θεού. Τέλος, ο Νάσος και η Στέφη μάς δίνουν ένα μοναδικό μάθημα ζωής, παροτρύνοντάς μας να αναζητούμε το άπλετο φως ακόμα και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι.
      «Τα όμορφα τοπία της Κόλασης», της Αλκυόνης Παπαδάκη, είναι ένα αριστουργηματικό βιβλίο που μας μεταγγίζει φως, αισιοδοξία, γλυκύτητα, κουράγιο, δύναμη και ομορφιά ακόμα και μέσα από τη μεγαλύτερη ασχήμια, δυστυχία και αγριότητα που ενίοτε μπορεί να παραμονεύουν γύρω μας. Παντού υπάρχουν «όμορφα τοπία»· αρκεί να επιδιώξουμε να τα ανακαλύψουμε για να ξαποστάσει η ψυχή μας. Τα ειλικρινή και θερμά μου συγχαρητήρια στην εξαίρετη συγγραφέα για το νέο της πόνημα, το οποίο και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Tι να πρωτοπεί κανείς για ένα ακόμα αριστούργημα της εμβληματικής συγγραφέως που μιλά κατευθείαν στην ψυχή γεμίζοντάς την εικόνες. Πάντα θα υπάρχει λόγος τα τοπία της κόλασης να είναι... όμορφα. Αρκεί να το δεις.
 
Ακόμα και στα βάθη της κόλασης υπάρχουν πάντα όμορφα τοπία, που μπορείς, αν θέλεις, να τα ανακαλύψεις και ν’ αφήσεις την ψυχή σου ελεύθερη να ξαποστάσει.
Ακόμα και στην άκρη του γκρεμού όταν βρεθείς, μπορείς να πιαστείς από ένα κυκλάμινο και να σωθείς. Φτάνει να στρέψεις το βλέμμα σου και να το δεις.
Ακόμα κι όταν σε χτυπούν τα άγρια κύματα και γύρω σου είναι τα σκυλόψαρα, έτοιμα να σε καταπιούν, πάντα υπάρχει δίπλα σου ένα κοχύλι που μέσα του κρύβεται ο Θεός. Σφίξε το στη χούφτα σου και θα σε οδηγήσει στην ακτή που ονειρεύεσαι.
 
Ακόμα κι όταν το δέντρο της ζωής σου το ’χει ρημάξει ο βοριάς, κοίτα γύρω σου τα πουλιά που τραγουδούν στα ξεγυμνωμένα δέντρα.
Είναι η ζωή που προσπαθεί να σε μαγέψει με το τραγούδι της.
Άκουσέ το.
 
Πολυγραφότατη, ευρηματική, ταλαντούχα, με μια πορεία σεμνή και αθόρυβη, δεν έπαψε ποτέ να μοιράζεται με τον αναγνώστη το πηγαία λυρικό και αντισυμβατικό ύφος της. Διαβάζοντάς την, αισθάνεσαι την ψυχή που κρύβει η πένα της, χαρακτηριστικό που κάνει τους αναγνώστες της να παραμένουν πεισματικά πιστοί στα μυθιστορήματά της.
 
Γράφει για ό,τι αγγίζει την ψυχή της και με τη δύναμη της πένας της αγγίζει τη δική μας… 

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2021

«ΟΔΟΣ ΜΕΡΛΙΝ 6», της Γιούλας Γ. Κωνσταντοπούλου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΟΔΟΣ ΜΕΡΛΙΝ 6», της Γιούλας Γ. Κωνσταντοπούλου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Άνεμος
Σελίδες: 198
Τιμή με έκπτωση: 12,40€
 
          Δεν είναι διόλου τυχαία η σημερινή μέρα την οποία επέλεξα για να αναρτήσω την κριτική μου για ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που αγγίζει τα όρια της ακριβούς ιστορικής καταγραφής ενός από τα πιο αιματοβαμμένα γεγονότα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη χώρα μας. Η Σφαγή των Καλαβρύτων έλαβε χώρα σαν σήμερα στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 και, παρά το γεγονός ότι πέρασαν τόσα χρόνια από τότε και οι συνθήκες άλλαξαν ριζικά, εμείς οφείλουμε να θυμόμαστε πάντοτε και να αποτίνουμε φόρο τιμής σε όσους σφαγιάστηκαν τότε άδικα από τους απάνθρωπους ναζί. Η χαρισματική συγγραφέας Γιούλα Γ. Κωνσταντοπούλου με το νέο μυθιστόρημα-χρονικό της, που κυκλοφορεί από την Άνεμος Εκδοτική με τίτλο «Οδός Μέρλιν 6», επιχειρεί ακριβώς αυτό: να διατηρήσει ζωντανές τις ιστορικές μας μνήμες, αυτές που οφείλουμε ως λαός να μη λησμονήσουμε ποτέ. Παρόλο που ο τίτλος του έργου της αναφέρεται στο αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα, το κυριότερο και πιο σοκαριστικό ιστορικό γεγονός στο οποίο γίνεται αναφορά είναι αυτό του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, κατά το οποίο οι γερμανικές δυνάμεις Κατοχής εκδικήθηκαν την εκτέλεση 77 στρατιωτών τους από τους έλληνες αντάρτες, σκοτώνοντας 677 άντρες από τον άμαχο πληθυσμό των Καλαβρύτων και των γύρω χωριών. Η θηριωδία των ναζί ξετυλίχθηκε σε όλο της το μεγαλείο, καθώς εκείνοι έβλεπαν πως έχαναν τον πόλεμο έχοντας ν’ αντιμετωπίσουν από τη μία την επέλαση του Κόκκινου Στρατού μετά την ήττα τους στο Στάλινγκραντ και από την άλλη τη διαρκή και σθεναρή ελληνική Αντίσταση. Η αποτυχία των διαπραγματεύσεων για την απελευθέρωση των γερμανών στρατιωτών από τους αντάρτες και η ακόλουθη εκτέλεσή τους προκάλεσε την εξαγρίωση των Γερμανών, οι οποίοι και διέπραξαν το σοβαρότερο έγκλημα πολέμου που καταγράφηκε στη χώρα μας κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
          Η ιστορία μας ξεκινά από την Πρωτοχρονιά του 1944, όταν ο νεαρός ήρωάς μας, ο Γιώργος, αποφασίζει να εγκαταλείψει το χωριό του που βρίσκεται πολύ κοντά στα Καλάβρυτα και να καταφύγει σε συγγενείς του στην Αθήνα. Έχοντας βιώσει τον απόλυτο τρόμο μετά τη Σφαγή και έχοντας δει με τα ίδια του τα μάτια τις θηριωδίες των ναζί, αφήνει τη μητέρα του και κατευθύνεται μαζί με άλλους χωριανούς προς την Αθήνα. Εκεί οι συγγενείς του τον καλοδέχονται και τον φροντίζουν, όμως ο νεαρός ήδη φλέγεται από την επιθυμία να αντισταθεί στους κατακτητές, όπως ακριβώς έχουν ήδη κάνει και τα δυο αδέλφια του. Έτσι συμμετέχει και ο ίδιος όπως μπορεί στην αντιστασιακή δράση των συγγενών του. Όλα βαίνουν κατ’ ευχήν και με συνεχείς προφυλάξεις, μέχρι που ένα βράδυ πραγματοποιείται μια αιφνιδιαστική έρευνα στο σπίτι του θείου του. Ο Γιώργος συλλαμβάνεται μαζί με τους άλλους άντρες της οικογένειας και οδηγείται πρώτα στις φυλακές Αβέρωφ και στη συνέχεια στα κρατητήρια της οδού Μέρλιν. Ούτε καν ο ίδιος μπορεί να διανοηθεί ποια θα είναι η μοίρα του, ενόσω βιώνει τις βασανιστικές ανακρίσεις των δεσμωτών του και καθώς ο πόλεμος οδεύει επιτέλους προς το τέλος του, μετά την ιστορική D-Day της απόβασης στη Νορμανδία με το κωδικό όνομα «Επιχείρηση Overlord».
          Η συγγραφέας μάς παρασύρει σ’ ένα καθηλωτικό αναγνωστικό ταξίδι σε μερικές από τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης Ιστορίας. Μέσα από τη ζωή του ήρωά της και της οικογένειάς του, περνάνε μπροστά από τα μάτια μας ιστορικά γεγονότα όπως οι Βαλκανικοί πόλεμοι, ο Α΄ και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η περίοδος του Μεσοπολέμου, το Κραχ και η μετανάστευση, αλλά και η Εθνική Αντίσταση ενάντια στις βάρβαρες δυνάμεις Κατοχής. Τα πραγματικά ιστορικά πρόσωπα συνδέονται με τα φανταστικά σε μια άρτια δομημένη μυθοπλασία εμπνευσμένη από την καθηλωτική πραγματικότητα. Το πλούσιο ιστορικό παράρτημα στο τέλος του βιβλίου μάς δίνει ακόμα περισσότερες πληροφορίες για όσα γεγονότα αναφέρονται μέσα στο βιβλίο. Η εξαιρετική γραφή της Γιούλας Κωνσταντοπούλου μού ήταν ήδη γνωστή από το προηγούμενο εξαιρετικό της μυθιστόρημα «Αμέλια, Ιχνηλατώντας μνήμες των Ρωμιών της Πόλης», όμως εδώ πρόκειται για μία ακόμα πιο συγκλονιστική αληθινή ιστορία, περισσότερο φορτισμένη συγκινησιακά, αφού ο νεαρός ήρωάς μας, ο Γιώργος, υπήρξε ο πατέρας της συγγραφέως. Με τρόπο λιτό, ουσιαστικό και παραστατικό, γινόμαστε μάρτυρες σε όλα όσα υπέστησαν οι πρόγονοί μας κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ώστε να μπορέσουμε εμείς τώρα να ζούμε ελεύθεροι. Είναι ηθικό χρέος όλων μας να διατηρούμε τις μνήμες τους ζωντανές, έστω και μέσα από τις σελίδες ενός καλογραμμένου μυθιστορήματος όπως το «Οδός Μέρλιν 6», ώστε να μην ξεχάσουμε όσα συνέβησαν και να μη λησμονηθούν ποτέ οι δικές τους γενναιόψυχες θυσίες. Οφείλω τα ολόθερμα συγχαρητήριά μου στην αγαπητή κ. Κωνσταντοπούλου για το νέο της πόνημα, το οποίο και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε, Φίλοι μου.
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Στον απόηχο της Σφαγής των Καλαβρύτων τον Δεκέμβρη του 1943, ο νεαρός Γιώργος αφήνει το χωριό του και κατευθύνεται σε συγγενείς του στην Αθήνα. Ακολουθώντας την ενεργό δράση εκείνων –αλλά και τόσων άλλων Ελλήνων, που έχουν στρατευτεί στην υπεράσπιση της πατρίδας και τη διεκδίκηση της πολυπόθητης ελευθερίας–, θα λάβει μέρος στην Αντίσταση. Μια αιφνιδιαστική έρευνα των Γερμανών στο σπίτι του θείου του θα αποβεί μοιραία. Ο νεαρός θα συλληφθεί μαζί με τους υπόλοιπους άντρες της οικογένειας και θα οδηγηθεί στο αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα, στην οδό Μέρλιν 6...
 
Στραμμένα στις παρυφές της Ιστορίας, διανύοντας σημαντικές στιγμές του 20ου αιώνα –με τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, την Κατοχή και την Εθνική Αντίσταση– ιστορικά πρόσωπα και επινοημένοι χαρακτήρες συναντώνται, βιώνοντας καθοριστικές εμπειρίες. Αδελφικές φιλίες, πράξεις αυταπάρνησης και απρόβλεπτα γεγονότα δοκιμάζουν τις σχέσεις των ανθρώπων. Αλλοτριώνει ο πόλεμος, η κτηνωδία και η προδοσία τις συνειδήσεις ή ο ανθρωπισμός, η ευσυνειδησία, ο πατριωτισμός και το ήθος υπερισχύουν; Τελικά, η πλάστιγγα της τύχης είναι εκείνη που θα αποφασίσει για τη ζωή και τον θάνατο.
 
Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, εμπνέεται από υπαρκτά πρόσωπα και μας παρασύρει σε μερικές από τις σκοτεινότερες στιγμές της Ιστορίας.
  

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2021

«ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΔΥΟ ΠΑΤΡΙΔΕΣ», του Χριστόφορου Σεμέργελη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΔΥΟ ΠΑΤΡΙΔΕΣ», του Χριστόφορου Σεμέργελη – Γράφει η Κλειώ
Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Κέδρος
Σελίδες: 376
Τιμή με έκπτωση: 12,96€
 
          Το ιστορικό μυθιστόρημα ήταν, είναι και θα είναι η παντοτινή μου αγάπη στη Λογοτεχνία. Σαφώς και έχω ξεχωρίσει πολλά αριστουργηματικά βιβλία από όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες, όμως το μυθιστόρημα που αναφέρεται σε περασμένες εποχές, σε σημαντικά ή λιγότερο γνωστά ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα, πάντοτε θα κατέχει ιδιαίτερη θέση στις προτιμήσεις μου, αφού μου προσφέρει την ανεκτίμητη δυνατότητα να ταξιδεύω στον χρόνο μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα σαν αυτό το πρώτο πόνημα του κ. Σεμέργελη, με τίτλο «Μία θάλασσα, δύο πατρίδες» που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Κέδρος, είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό ταξίδι στον χωροχρόνο, από εκείνα που δεν πιστεύεις ποτέ πως θα μπορέσεις να πραγματοποιήσεις. Το γεγονός δε πως ετούτο είναι το πρώτο λογοτεχνικό έργο του συγγραφέα, καθιστά ακόμη πιο αξιέπαινη την όλη προσπάθειά του, αφού είναι σπάνιο να συναντήσεις τέτοια ώριμη και μεστή γραφή και τόσο ασυνήθιστη θεματολογία σ’ έναν νεόκοπο λογοτέχνη που δοκιμάζει για πρώτη φορά τις συγγραφικές του δυνάμεις στο συγκεκριμένο είδος. Οφείλω να του αναγνωρίσω αφενός τη σαφέστατη ιστορική έρευνα που εμφανώς πραγματοποίησε, και αφετέρου την εντυπωσιακή ικανότητά του να συνδυάζει ιστορικά και φανταστικά πρόσωπα υφαίνοντας μια μυθοπλασία βασισμένη στην ατόφια Ιστορία, η οποία είναι τόσο ρεαλιστική που θα μπορούσε να είναι απολύτως πραγματική.
          Με αφορμή τη φετινή συμπλήρωση των διακοσίων χρόνων από την Επανάσταση του 1821, πολλά μυθιστορήματα γράφτηκαν για τον εθνικό ξεσηκωμό και πολλές δραστηριότητες έλαβαν χώρα για να τιμήσουν την επέτειο αυτήν. Όμως, συνήθως το ενδιαφέρον τους επικεντρώνεται σ’ εκείνα τα πρώτα ένδοξα χρόνια και συχνά λησμονούμε πως το όλο εγχείρημα της απελευθέρωσής μας από τον τουρκικό ζυγό δεν επιτεύχθηκε μέσα σε λίγα χρόνια, αλλά πέρασαν αρκετές δεκαετίες ώσπου να πάρει η χώρα μας τη σημερινή κυριαρχική της μορφή. Χρειάστηκαν πολυάριθμες μάχες, αμέτρητες ηρωικές εξεγέρσεις και άφθονο αίμα γνήσιων πατριωτών –Ελλήνων και ξένων– έως ότου απελευθερωθεί ολόκληρη η Ελλάδα. Μία τέτοια, λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου αξιέπαινη, επανάσταση ήταν και η θεσσαλική επανάσταση του 1878, ένα ιστορικό γεγονός εξαιρετικής σημασίας παρά το άδοξο αποτέλεσμά του, καθώς δρομολόγησε τις επερχόμενες εξελίξεις στον διπλωματικό στίβο, οδηγώντας τελικά στην απελευθέρωση της Θεσσαλίας και την προσάρτησή της στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος τον Νοέμβρη του 1881. Ο συγγραφέας, ορμώμενος από τα ιστορικά αυτά συμβάντα, εξυφαίνει ένα ιστορικό μυθιστόρημα αξιώσεων όπου τα ιστορικά πρόσωπα συνυπάρχουν με τα φανταστικά κι εμείς βλέπουμε μπροστά μας να διαδραματίζονται ολοζώντανα καθηλωτικά γεγονότα που διαμόρφωσαν την Ιστορία γενικά αλλά και ειδικότερα την ιστορία της θεσσαλικής γης.
          Ο κεντρικός ήρωάς μας, ένας γοητευτικός Λεβαντίνος ονόματι Γουίλιαμ Χατζηγεωργίου, ξεκινά από την πολυπολιτισμική Σμύρνη όπου βρίσκεται η οικογένειά του για να φτάσει στον Βόλο, μετά από πρόσκληση του προξένου Καρόλου Μπόρελ μέσω του αδερφού του Έντουαρντ. Ο σκοπός αυτού του ριψοκίνδυνου ταξιδιού είναι να μπορέσει να διασώσει έναν αμύθητο θησαυρό αρχαιολογικής αξίας φυγαδεύοντάς τον κυριολεκτικά κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των Οθωμανών. Το όλο εγχείρημα δεν τρομάζει τον πολύπειρο και κοσμογυρισμένο Γουίλιαμ, που ο χαρακτήρας του αποτελεί έναν εκρηκτικό συνδυασμό του βρετανικού φλέγματος της αγγλίδας μητέρας του και της γενναιότητας του πηλιορείτη πατέρα του. Αποφασισμένος να φτάσει στον τελικό προορισμό του καραβιού στην Τεργέστη μαζί με το πολύτιμο φορτίο από την ενδιάμεση στάση στον Βόλο, ο τυχοδιώκτης Γουίλιαμ ξεκινάει ένα επικίνδυνο ταξίδι που του επιφυλάσσει απρόσμενες εκπλήξεις και αμέτρητες ανατροπές. Τίποτα δεν θα πάει βάσει σχεδίου και ο ήρωάς μας θα βρεθεί άθελά του στο επίκεντρο μιας από τις πιο αιματηρές επαναστάσεις του ξεσηκωμένου ελληνικού έθνους, χωρίς να μπορεί καν να διανοηθεί πως τελικά θα αποτελέσει και ο ίδιος μέρος της. Το σημαντικότερο όμως είναι πως ο ανυποψίαστος Σμυρνιός θα καταθέσει στην ταραγμένη θεσσαλική γη όχι μόνο το θάρρος και τη γενναιότητά του, πολεμώντας δίπλα στους ξεσηκωμένους Βολιώτες, αλλά και τον γνήσιο έρωτά του για την πανέμορφη Δήμητρα από τη Μακρινίτσα. Τίποτε από όσα έζησε εκεί δεν περίμενε και τίποτα δεν έμεινε ίδιο μετά.
          Το «Μία θάλασσα και δύο πατρίδες» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα αξιώσεων, που ξεδιπλώνει αριστοτεχνικά μια ταραγμένη και σχετικά άγνωστη περίοδο του ελληνικού ξεσηκωμού, ενώ καθηλώνει με τις ολοζώντανες και πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις του ήρωα και την πιστή αναπαράσταση των συνθηκών, των γεγονότων και των νοοτροπιών της εποχής. Καθώς η καθηλωτική πλοκή εξελίσσεται, οι φανταστικοί ήρωες συμπορεύονται με πραγματικά ιστορικά πρόσωπα, όπως ο βρετανός φιλέλληνας ανταποκριτής των «Τάιμς» Κάρολος Ογλ, που θυσιάστηκε υπερασπιζόμενος τη δική μας απελευθέρωση, ο Σκαρλάτος Σούτσος και πολλοί άλλοι. Η ακριβής και πιστή αποτύπωση μαχών είναι αξιοθαύμαστη, αφού σκηνές όπως αυτή της καταστροφής του μοναστηριού της Αγ. Τριάδας στη Σουρβιά ή η πολιορκία των επαναστατών στη Μακρινίτσα θα μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη του αναγνώστη. Κυρίως όμως ο συγγραφέας μάς μιλά για το ανυπότακτο ελληνικό πνεύμα, την αποφασιστικότητα και την ηρωική αυτοθυσία όταν κάποιος υπερασπίζεται την ελευθερία του και το δίκαιο, καθώς και την αναμφισβήτητη ικανότητα της αληθινής αγάπης να βρίσκει διέξοδο για να ανθίσει ακόμα και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, ακόμα και μέσα στις αδηφάγες φλόγες της μάχης και της καταστροφής. Οφείλω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον εξαίρετο συγγραφέα και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το συναρπαστικό μυθιστόρημά του!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
1878. Ένας άντρας που ζει ριψοκίνδυνα πέφτει θύμα ληστείας στα Χιώτικα, την πιο κακόφημη συνοικία της Σμύρνης. Ορκίζεται να πάρει εκδίκηση, αλλά, προτού καν επουλωθούν οι πληγές του, αναγκάζεται να αφήσει την κοσμοπολίτικη Ιωνία και να ταξιδέψει στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, στην επαναστατημένη Θεσσαλία. Στην προσπάθειά του να διασώσει έναν θησαυρό αμύθητης αξίας που ανακαλύφθηκε στον Βόλο βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα.
 
Παρασύρεται σε μια θανάσιμη περιπέτεια ενώ την ίδια στιγμή η βία και ο φόβος βασιλεύουν. Για να επιβιώσει, πρέπει να αψηφήσει κάθε κανόνα λογικής. Καθώς το Πήλιο παραδίδεται στις φλόγες του πολέμου, συνδέεται μ’ έναν Άγγλο δημοσιογράφο και ερωτεύεται μια γενναία γυναίκα από τη Μακρινίτσα, που ανατρέπει τα πάντα γύρω του.
 
Η σκοτεινή διπλωματία και η προδοσία των Μεγάλων Δυνάμεων καθορίζουν τη ζωή του Λεβαντίνου τυχοδιώκτη, ο οποίος προσπαθεί να σταθεί όρθιος σ’ έναν κόσμο που καταρρέει. Ισορροπώντας ανάμεσα σε δύο πατρίδες, θα επιχειρήσει να κλείσει όλους τους ανοιχτούς λογαριασμούς.
 
Ένα μυθιστόρημα για τις πιο σκοτεινές μέρες της Θεσσαλικής Επανάστασης του 1878. Για τον τραγικό έρωτα δύο νέων που γεννιέται μέσα στη φωτιά του πολέμου.