«ΝΕΚΟ – Το Kαφέ των γάτων», της Άννας Σολιόμ – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΝΕΚΟ – Το Kαφέ των γάτων», της Άννας Σολιόμ – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Μίνωας
Σελίδες: 168
Τιμή με έκπτωση: 11,97€
 
«Νέκο»! Να μια λέξη που κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον σε όποιον την ακούσει. Για να μην υπάρχουν όμως απορίες, ας ξεκινήσουμε σωστά εξαρχής: «Νέκο» σημαίνει γάτος στα ιαπωνικά. Άρα, μπορούμε να θεωρήσουμε αυτονόητο πως τα Καφέ ανά τον κόσμο που φέρουν το όνομα «Νέκο» είναι αφιερωμένα στο θαυμαστό όσο και ιδιαίτερο αυτό τετράποδο: τον μεγαλοπρεπή γάτο! Και, σημειώστε, πως προσδίδεται ετούτος ο χαρακτηρισμός από μια σχετικά πρόσφατα γατόφιλη, αφού μόλις τα τελευταία δεκαπέντε ίσως χρόνια εξοικειώθηκα με τις γάτες, καθώς παλαιότερα, από την παιδική μου ηλικία μάλλον, «έπασχα» από αιλουροφοβία… Ναι, με αφορμή αυτό το ασυνήθιστο, πρωτότυπο, υπέροχο και πραγματικά συγκινητικό μυθιστόρημα της Άννας Σολιόμ –που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Μίνωας με τίτλο «Neko – Το Kαφέ των γάτων»–, συνειδητοποίησα τι ήταν αυτό το αδιευκρίνιστο και δυσάρεστο συναίσθημα που ένιωθα από παιδί ακόμα μόλις έβλεπα μια γάτα. Παρότι πάντοτε μου άρεσαν σαν ζώα, θαύμαζα την απαράμιλλη ομορφιά και χάρη τους, το έμφυτο νάζι και τα παιχνίδια τους –και στενοχωριόμουν πολύ όποτε συναντούσα κάποια ανυπεράσπιστη γάτα να έχει πέσει θύμα ενός ασυνείδητου ή απλώς άτυχου οδηγού, που δεν πρόλαβε να φρενάρει έγκαιρα βλέποντάς τη–, υπήρχε βαθιά καταχωνιασμένος μέσα μου ένας έντονος φόβος πως αν απλώσω το χέρι μου να χαϊδέψω μια χαριτωμένη εκπρόσωπο του είδους τους, μπορεί και να μην το πάρω πίσω ακέραιο, χωρίς κάποιο ανεπιθύμητο, όσο και επώδυνο, αιμάτινο «παράσημο»…
Χρειάστηκαν λίγες δεκαετίες και αρκετές γάτες με τις οποίες διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας, ώστε να ξεπεράσω εντελώς αυτήν την αιλουροφοβία, που ουσιαστικά οφειλόταν σε μια «τραυματική» εμπειρία μου όταν πήγαινα στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Εκείνη η βαθιά γρατζουνιά που μου είχε αφήσει για ενθύμιο μια πρόσκαιρη «ένοικος» της αυλής μας –όταν εγώ επέμενα σώνει και καλά να τη χαϊδέψω, ενώ εκείνη προφανώς δεν συμμεριζόταν την ίδια επιθυμία– πιθανώς να μου είχε αφήσει πολύ πιο βαθύ σημάδι στην ψυχή από εκείνο το κυριολεκτικό στην παλάμη μου, που ούτε καν διακρίνεται πια. Πλέον, έχοντας διανύσει περισσότερο από μισό αιώνα πάνω σε τούτην τη Γη, έχω μάθει να θαυμάζω απεριόριστα τα υπέροχα αυτά ζώα, να σέβομαι τον χώρο και τις επιθυμίες τους, να αποφεύγω να τις ενοχλώ όταν δεν έχουν καμία διάθεση για χάδια και να απολαμβάνω στο έπακρο την τρυφερότητα που μου δείχνουν αφειδώς σε κάθε ευκαιρία, δηλαδή όποτε εκείνες θέλουν.
Ήταν επομένως φυσικό επακόλουθο να διαβάσω απνευστί αυτό το τόσο καθηλωτικό μέσα στην απλότητά του βιβλίο και κυριολεκτικά να το λατρέψω. Και μόνο το παιχνιδιάρικο και ευφάνταστο εξώφυλλο σε προδιαθέτει για το αντίστοιχο περιεχόμενό του. Η συγγραφέας πραγματικά κατόρθωσε μέσα σε λίγες σχετικά σελίδες να μας παρουσιάσει όλα όσα θα θέλαμε να μάθουμε για τον θαυμαστό κόσμο της γάτας. Δεν είναι τυχαίο που οι διάφοροι λαοί ανά τον κόσμο προσδίδουν πολλές ζωές στη γάτα· άλλοι πιστεύουν πως έχουν έξι ζωές, άλλοι εννιά και άλλοι επτά, όπως κι εμείς εδώ στην Ελλάδα, που τις αποκαλούμε «εφτάψυχες». Ίσως να συμβαίνει αυτό επειδή η γάτα έχει ομολογουμένως μεγάλη ανθεκτικότητα και ικανότητα να επιβιώνει και να αναρρώνει σχεδόν από οποιαδήποτε αρρώστια. Μπορεί όμως και να θεωρούμε πως η γάτα έχει τόσες πολλές ζωές –σε αντιδιαστολή με εμάς που έχουμε μόνο μία– γιατί φαίνεται από τη συμπεριφορά της πως γνωρίζει πράγματα και αντιμετωπίζει οποιαδήποτε κατάσταση με τέτοιο ώριμο τρόπο που εμείς θα χρειαζόμασταν πολλαπλές ζωές για να το κατορθώσουμε.
Η ηρωίδα μας, η Ναγόρε, είναι μια Ισπανίδα που αναγκάζεται σε μια σχετικά ώριμη ηλικία να κάνει επανεκκίνηση στη ζωή της, την προσωπική και την επαγγελματική. Ο μέχρι πρότινος σύντροφός της την εγκαταλείπει για μία άλλη γυναίκα και ταυτόχρονα αυτό σημαίνει και την απώλεια της δουλειάς της, οδηγώντας τη στην ανεργία και την απόγνωση. Μέσα στο σκοτεινό και άδηλο μέλλον που διαγράφεται μπροστά της, μια σανίδα σωτηρίας έρχεται εντελώς ανέλπιστα. Μια παλιά φίλη της, που γνωρίζει τις δυσκολίες και τις αναποδιές που έχουν τύχει στη Ναγόρε, της κανονίζει μια συνέντευξη σε ένα Καφέ για να προσληφθεί ως σερβιτόρα. Σαφώς και δεν είναι η δουλειά των ονείρων της, αλλά τουλάχιστον θα τη βοηθήσει να γλυτώσει από τον ξεπεσμό στα μάτια της οικογένειάς της όταν θα αναγκαστεί να ζητήσει δανεικά, μετά από χρόνια οικονομικής ανεξαρτησίας της. Έτσι, ανασκουμπώνεται και πηγαίνει να δει από κοντά τι την περιμένει, χωρίς όμως ποτέ να φαντάζεται σε τι ακριβώς Καφέ θα κληθεί να εργαστεί.
Πρόκειται για ένα από τα Neko Café, που υπάρχουν παγκοσμίως, καφετέριες δηλαδή που είναι αφιερωμένες στις Neko της ονομασίας τους, κοινώς στις γάτες. Ούτε στον χειρότερο εφιάλτη της η Ναγόρε θα διανοούνταν ποτέ ότι θα αναγκαζόταν να αντιμετωπίζει και να συνυπάρχει καθημερινά με αυτά τα απρόβλεπτα και μισητά για εκείνη τετράποδα, τα οποία αντιπαθεί και αποφεύγει σε όλη της τη ζωή λόγω της αιλουροφοβίας που τη διακατέχει. Όμως το μελλοντικό αφεντικό της, η γιαπωνέζα Γιούμι που διευθύνει το συγκεκριμένο μαγαζί, έχει άλλη γνώμη. Τη συμπαθεί ευθύς εξαρχής, διακρίνει την ανάγκη της για δουλειά καθώς και τη φοβία της και αποφασίζει ενάντια σε κάθε πιθανότητα να την προσλάβει. Μέσα στα νέα καθήκοντα της Ναγόρε, πέρα φυσικά από το να φτιάχνει κάθε είδους καφέ και ρόφημα για να προσφέρει στους πελάτες, είναι να φροντίζει και τις ανάγκες των τετράποδων φιλοξενούμενων, να σέβεται τον χώρο και τις επιθυμίες τους, μέχρι να επιλέξουν οι ίδιες οι γάτες αυτόν που επιθυμούν να τις υιοθετήσει… Ναι, δεν διαβάσατε λάθος, οι γάτες διαλέγουν το εκάστοτε «αφεντικό» τους, όχι οι άνθρωποι τη γάτα που θα πάρουν ως κατοικίδιο!
Η Ναγόρε ξεκινάει ένα νέο απρόβλεπτο και θαυμαστό ταξίδι στον κόσμο του τόσο δημοφιλούς και γοητευτικού οικιακού αιλουροειδούς και δεν μπορεί να φανταστεί τις εξελίξεις που θα δρομολογηθούν στην καταρρακωμένη έως τότε ζωή της. Τα μάτια της θα αρχίσουν να διακρίνουν τα πάντα γύρω της με άλλη, πιο ξεκάθαρη ματιά, το ζωγραφικό της ταλέντο θα ξεδιπλωθεί σε κάθε δυνατή μορφή του –ακόμα και με τα σχέδια γατίσιων μουσουδιών επάνω στον αφρό του καπουτσίνο–, οι υποχρεώσεις της θα μπουν σε έναν λογαριασμό, ώστε να μην της προκαλούν πλέον απόγνωση, και ο έρωτας θα εισβάλλει απρόσκλητος ξανά στη ζωή της, χωρίς καν να τον περιμένει. Όλα τα παραπάνω θα συμβούν μόνο και μόνο επειδή η Ναγόρε απόδιωξε την αιλουροφοβία της και αγκάλιασε κυριολεκτικά και μεταφορικά ένα, ίσως και περισσότερα, από αυτά τα υπέροχα μοναδικά ζώα, που της δίδαξαν πώς πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα γύρω της, όπως και την αγάπη όταν αυτή της «χτυπήσει την πόρτα». Έστω και αν δεν συμπαθείτε ιδιαίτερα τις γάτες, το «ΝΕΚΟ – Το Kαφέ των γάτων» είναι ένα αλησμόνητο βιβλίο που θα σας ενθουσιάσει, θα σας συγκινήσει και ίσως σας κάνει να αναθεωρήσετε πολλές από τις απόψεις σας, ακόμα και αυτές για τα χαριτωμένα και ναζιάρικα τετράποδα. Διαβάστε το, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Οι γάτες έχουν έξι ζωές στις αραβικές χώρες και την Τουρκία, επτά στην ισπανόφωνη Αμερική και την Πορτογαλία, εννιά εκεί όπου ομιλείται η γλώσσα του Σαίξπηρ. Γιατί χρειάζεται άραγε τόσες ζωές ένας γάτος;
 
Αναμφίβολα μέχρι να μπει στο Neko Café, η Ναγόρε δεν έχει ιδέα για τις γάτες, νιώθει όμως πως δεν έχει ζωή. Ούτε μία. Από τότε που χώρισε και απολύθηκε από την τελευταία της δουλειά, οι συμφορές διαδέχονται η μια την άλλη στη ζωή της.
 
Λίγο πριν χάσει το διαμέρισμά της λόγω αδυναμίας πληρωμής του ενοικίου, μια φίλη από τα παλιά τής προτείνει μια ασυνήθιστη δουλειά: σερβιτόρα στο Neko Café. Ανάμεσα στους θαμώνες της καφετέριας αυτής, επτά γάτοι ευελπιστούν να βρουν τον νέο τους ιδιοκτήτη. Καθώς ο καιρός περνά και η Ναγόρε αρχίζει να ξεπερνά την αιλουροφοβία της, καθένα από αυτά τα ιδιαίτερα πλάσματα θα της διδάξει κάτι σημαντικό για την τέχνη της ζωής: η γαλήνη, η συγκέντρωση, η ευελιξία και η αυθεντικότητα είναι κάποιες από τις αξίες που θα εφαρμόσει στην καθημερινότητά της, για να δώσει στη ζωή της άλλη τροπή.
 
Ένα πρωτότυπο και ξεκαρδιστικό ΒΙΒΛΙΟ για την τέχνη της ευτυχισμένης ζωής. 

«ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ», του Αντόνιο Σκάρμετα – Γράφει ο Γιώργος Πανόπουλος

«ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ», του Αντόνιο Σκάρμετα – Γράφει ο Γιώργος Πανόπουλος
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Σελίδες: 231
Τιμή με έκπτωση: 13,95€
 
    Ο βραβευμένος στη χώρα του, χιλιανός συγγραφέας, Αντόνιο Σκάρμετα, προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό ένα μυθιστόρημα που ανασύρει αναπόφευκτα μνήμες σε όποιον πολίτη έχει, και όχι μόνο, ευαίσθητες πολιτικά κεραίες. Ως γνήσιος απόγονος του μαγικού ρεαλισμού που δεσπόζει στη λατινική Αμερική, ο ίδιος επινοεί το εύρημα να διαπεράσει όχι τα μεταφυσικά όρια, αλλά τις ιστορικές γραμμές. Εν προκειμένω, ένα ιστορικό γεγονός μπολιάζεται στη μυθοπλασία και καθορίζεται από φανταστικούς ήρωες.
    Βρισκόμαστε στο 1988, όπου ο Πινοτσέτ αποφασίζει να κάνει δημοψήφισμα και να δώσει στον λαό την επιλογή να διαλέξει ανάμεσα στο «Ναι», που σημαίνει ότι επιθυμεί τη συνέχιση της κυβέρνησης του δικτάτορα, και του «Όχι», που θα προμηνύει το τέλος της χούντας και την άμεση προκήρυξη εκλογών. Το κάνει, μάλιστα, προσφέροντας δημοκρατικές, ασφαλιστικές δικλείδες. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στην αντιπολίτευση να έχει το δικό της δεκαπεντάλεπτο στην εθνική τηλεόραση, για να παρουσιάσει τις ιδέες της. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, περνάμε στις μέρες του ουράνιου τόξου, που τιτλοφορείται κιόλας το βιβλίο.
    Σε αυτό το πλαίσιο παρακολουθούμε δύο παράλληλες ιστορίες. Από τη μία, ο Νίκο, του οποίου το όνομα καθόλου τυχαία παράγεται από το Νικόμαχος, βλέπει μπροστά στα μάτια του τον πατέρα του και καθηγητή του να απάγεται από το καθεστώς μέσα από την τάξη. Αιτία στάθηκε ο επικίνδυνος παραλληλισμός του καθηγητή της δικτατορίας του Πινοτσέτ με την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα. Έτσι, ο Νίκο, με ένα προκαθορισμένο σχέδιο που είχαν καταστρώσει μαζί με τον πατέρα του, ξεκινά μια αγωνιώδη προσπάθεια να τον σώσει. Σιωπηλά και πιο έντονα στην πορεία, όλη η ιστορία αυτού του ήρωα, σε αντίθεση με τη δεύτερη που θα δούμε παρακάτω, είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Κάπως έτσι ο συγγραφέας εμποτίζει στον νου του αναγνώστη ότι το παρόν και το μέλλον, επί της ουσίας, καθορίζεται από τη νέα γενιά.
    Στον αντίποδα, και σε τριτοπρόσωπη αφήγηση επομένως, βλέπουμε τον πατέρα της κοπέλας του Νίκο, Αντριά, και καλύτερο διαφημιστή της χώρας, αρχικά, αν και έχει εκδιωχθεί από τη χούντα του Πινοτσέτ, να καλείται, ωστόσο, από τον υπουργό να αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια του «Ναι». Έρχεται σε δύσκολη θέση, καταφέρνει και αρνείται αναίμακτα, αλλά την ίδια πρόταση και επιπλέον πίεση δέχεται και από την αντιπολίτευση. Δεν μπορεί να αντισταθεί και πέφτει σε έναν αγώνα δρόμου να εφεύρει αυτό το σποτ, αυτήν τη λέξη, που θα κατορθώσει να αφυπνίσει τους συμπολίτες του. Τα χρόνια είναι πολλά, ο χρόνος λίγος, ο εχθρός ένας και μοναδικός, οι σύμμαχοι πολλοί και διαφορετικοί.
    Ο Σκάρμετα χρησιμοποιεί απλοϊκή γραφή. Διαβάζοντας το συγκεκριμένο μυθιστόρημα μπορούμε να διακρίνουμε μια διάχυτη ελαφρότητα. Αυτό ενδεχομένως οφείλεται στη θέση των ηρώων που παίρνουν απέναντι στα πράγματα. Δεκαπέντε χρόνια τώρα έχουν βολευτεί, έχουν ξεχάσει, έχουν συνηθίσει, βλέπουν πια φυσιολογική, θα λέγαμε, μια δικτατορία. Αυτό ακριβώς είναι και το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο ήρωάς μας. Φήμες λένε για εκατοντάδες νεκρούς, εξαφανισμένους, βασανιστήρια κι εξορία. Κι όμως, η λύση διαφαίνεται να είναι άλλη. Η ελπίδα για επικράτηση του «Όχι» στις εκλογές θα έρθει μέσα από τη χαρά, την έμπνευση για δημιουργικότητα, τη θέληση για αλλαγή, το ουράνιο τόξο. Μέσω ενός ευκολοδιάβαστου βιβλίου, αναδύονται τόσα βαθιά νοήματα κι αυτό είναι που κάνει ένα μυθιστόρημα σπουδαίο.
    Η ιστορία του ουράνιου τόξου καθώς και η επικράτηση του «Όχι» τελικά, είναι γνωστά. Ο συγγραφέας δεν θριαμβεύει με τη σιγουριά της αλλαγής, αλλά επιλέγει να κλείσει με την αμφιβολία. Αυτή εντοπίζεται στο αν ένας ολόκληρος λαός και ένα πολιτικό σύστημα θα καταφέρουν να ξεπεράσουν παγιωμένες κουλτούρες, να υπερκεράσουν τον διπολισμό και να νικήσουν πραγματικά. Η Ιστορία θα δείξει, όπως και οι άνθρωποί της.
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Βασισμένο στην αληθινή ιστορία πίσω από τη διαφημιστική καμπάνια που συνέβαλε στην πτώση του Πινοτσέτ.
 
Ο Νίκο βλέπει τον πατέρα του, τον καθηγητή Φιλοσοφίας Ροδρίγο Σάντος, να συλλαμβάνεται εν ώρα μαθήματος μπροστά σε όλη την τάξη και συνειδητοποιεί ότι κύρια αποστολή του από εδώ και στο εξής είναι να καταφέρει να τον σώσει. Η αγαπημένη του, Πατρίσια Μπετίνι, τον συντροφεύει σε όλο αυτό και μαζί θα αυτοσχεδιάσουν γεμάτοι χιούμορ και φαντασία, ανοίγοντας μια δίοδο ελευθερίας σε μια χώρα βυθισμένη στη δικτατορία και τη σιωπή.
 
Ένα μυθιστόρημα για πατέρες και γιους, για δασκάλους και μαθητές, που θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά ώστε να επιστρέψουν στην γκρίζα πρωτεύουσα τα χρώματα και η μουσική. Με δεξιοτεχνική πρόζα, ο Αντόνιο Σκάρμετα και η φωνή τού έφηβου πρωταγωνιστή του μας αφηγούνται μια πραγματική ιστορία γεμάτη προσδοκία και ελπίδα σε δύσκολους καιρούς. Οι μέρες του ουράνιου τόξου είναι το επίκεντρο της αφήγησης του Αδύνατου· του πώς, την 5η Οκτωβρίου 1988 στη Χιλή, δεκαπέντε λεπτά διαφημιστικού χρόνου στάθηκαν αρκετά για να βάλουν τέλος σε δεκαπέντε χρόνια μιας από τις σκαιότερες δικτατορίες στον κόσμο, αυτής του Αουγκούστο Πινοτσέτ.
 
Ο Antonio Skármeta είναι ο συγγραφέας του βιβλίου El cartero de Neruda στο οποίο βασίστηκε η πολυβραβευμένη ταινία Il postino (Ο ταχυδρόμος).
Το έργο του έχει τιμηθεί με τα βραβεία Prix Médicis, Grinzane Cavour, Elsa Morante, Boccaccio Internacional, Medalla Goethe και το Εθνικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας της Unesco.
Το μυθιστόρημα Οι μέρες του ουράνιου τόξου τιμήθηκε το 2011 με το Βραβείο Ιβηροαμερικανικής Πεζογραφίας Premio Planeta – Casa de América.
 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέα:
 
Ο Αντόνιο Σκάρμετα γεννήθηκε το 1940 στη Χιλή και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής. Σπούδασε Φιλοσοφία και Λογοτεχνία στη Χιλή και τη Νέα Υόρκη και δίδαξε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Χιλής μέχρι το 1973. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Διετέλεσε πρέσβης της Χιλής στη Γερμανία και σήμερα ζει στη χώρα του, αφοσιωμένος αποκλειστικά στη λογοτεχνία.

«Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΡΙΟΣ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ», του Antonio G. Iturbe – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΡΙΟΣ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ», του Antonio G. Iturbe – Γράφει η Κλειώ
Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Σελίδες: 528
Τιμή με έκπτωση: 15,93€
 
          Δύο δάσκαλοι σηκώνουν το κεφάλι αγχωμένοι. Κρατούν στα χέρια τους κάτι που απαγορεύεται αυστηρά στο Άουσβιτς και μπορεί να καταδικαστούν σε θάνατο έτσι και τους ανακαλύψουν. Αυτά τα αντικείμενα, τα τόσο επικίνδυνα που η κατοχή τους συνιστά αιτία της μέγιστης ποινής, δεν πυροβολούν ούτε τρυπάνε, δεν είναι ούτε κοφτερά ούτε επιθετικά όπλα. Τα αντικείμενα που οι αδυσώπητοι φρουροί του Ράιχ φοβούνται τόσο πολύ είναι απλώς και μόνο βιβλία: παλιά, φθαρμένα, σχεδόν διαλυμένα βιβλία. Οι ναζί όμως τα κυνηγάνε και τα ελέγχουν, τα απαγορεύουν επίμονα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της Ιστορίας, άπαντες οι δικτάτορες, οι τύραννοι και οι καταπιεστές –είτε λευκοί, είτε μαύροι, είτε ανατολίτες, είτε Άραβες, είτε Σλάβοι, ανεξαρτήτου χρώματος και φυλής, είτε τάσσονταν υπέρ του λαϊκού ξεσηκωμού, υπέρ των προνομίων της αριστοκρατίας, υπέρ της θέλησης του Θεού ή της διαλλακτικής πειθαρχίας του στρατού, όποια κι αν ήταν η ιδεολογία τους– όλοι μηδενός εξαιρουμένου είχαν κάτι κοινό: καταφέρονταν πάντα και με τρομερό μένος κατά των βιβλίων. Τα βιβλία είναι επικίνδυνα, κάνουν τους ανθρώπους να σκέφτονται…
          Νομίζω πως ακόμα και αν δεν έγραφα τίποτα περισσότερο από αυτό το μικρό αλλά τόσο αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο του ισπανού Αντόνιο Ιτούρμπε, δεν θα χρειαζόταν κάτι παραπάνω για να καταλάβετε πόσο σπουδαίο βιβλίο είναι «Η βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Πρόκειται για ένα αριστούργημα που βρίθει Ιστορίας –καθώς βασίζεται στην αληθινή μαρτυρία της ίδιας της ηρωίδας–, και που εξελίσσεται σε μία από τις πιο τραγικές και απάνθρωπες περιόδους της ανθρώπινης πορείας, σε έναν από τους πιο ζοφερούς τόπους εκτέλεσης άμαχου πληθυσμού, περιγράφοντας ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: το Ολοκαύτωμα. Δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω πως όσα βιβλία κι αν έχουν γραφτεί για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είναι αρκετά, όσες ταινίες κι αν έχουν γυριστεί δεν αρκούν για να μας υπενθυμίζουν τις μελανές αυτές σελίδες της Ιστορίας, ώστε να μην αφήσουμε ποτέ ξανά το φίδι του φασισμού να σηκώσει κεφάλι και να αιματοκυλίσει εκ νέου την ανθρωπότητα.
    Γι’ αυτόν τον λόγο, ξεκίνησα να διαβάζω το συγκεκριμένο βιβλίο –ένα ακόμα βιβλίο για το Άουσβιτς και το Ολοκαύτωμα–, γνωρίζοντας πάνω κάτω ότι θα διαβάσω μία χιλιοειπωμένη ιστορία, αλλά από μια διαφορετική οπτική, οπότε και θα ανακαλύψω μια άγνωστη πτυχή της. Όμως αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι θα συγκλονιστώ τόσο πολύ από τη γραφή ενός συγγραφέα που «βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο» των αληθινών γεγονότων και δεν κρύβει τα λόγια του, ούτε κάνει εκπτώσεις και συμβιβασμούς σε όσα θέλει να επισημάνει. Ο Ιτούρμπε είναι ένας χαρισματικός συγγραφέας που μας καθηλώνει τόσο με την πρωτότυπη πλοκή του βιβλίου του όσο και με την ασύγκριτη γραφή του, ένα δείγμα της οποίας σας παρέθεσα στην αρχή. Μέσα στο βιβλίο του γίνονται αναφορές σε άλλα αριστουργήματα της Λογοτεχνίας, όπως «Το μαγικό βουνό» του Τόμας Μαν, κάτι που μας αποδεικνύει πως ο καλός συγγραφέας είναι πρώτα απ’ όλα δεινός αναγνώστης. Έτσι, μαθαίνουμε πως μέσα στο στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπίρκεναου υπήρξε η μικρότερη ίσως παράνομη βιβλιοθήκη στον κόσμο, που αποτελούνταν από οκτώ μόνο βιβλία. Κι εφόσον υπήρχε βιβλιοθήκη θα έπρεπε να έχει υπάρξει και μία θαρραλέα βιβλιοθηκάριος που τα φρόντιζε και τα έκρυβε σε διαφορετικό μέρος κάθε μέρα: η Ντίτα ή Εντίτα Αντλέροβα, μια δεκατετράχρονη Εβραιοπούλα από την Πράγα. Ποιος είπε ότι ήρωες είναι μόνο όσοι κάνουν θαρραλέα επίθεση κατά μέτωπο στον εχθρό ή στέκονται απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα ή θυσιάζονται προστατεύοντας τους συντρόφους τους; Ηρωίδα μπορεί να είναι και μία έφηβη κοπελίτσα που, μπροστά στους σκληροτράχηλους φρουρούς που συνοδεύουν τον διαβόητο Γιόζεφ Μένγκελε για επιθεώρηση στο μπλοκ 31 του στρατοπέδου, δεν διστάζει να κρύψει κάποια από τα πολύτιμα αν και κακοπαθημένα βιβλία κάτω από το ρυπαρό ρούχο της, κατάσαρκα πάνω στο λιπόσαρκο και υποσιτισμένο κορμί της, κοιτώντας κατάματα τον ίδιο τον «άγγελο του θανάτου» του Άουσβιτς.
    Μέσα από το εξαιρετικό αυτό χρονικό της ζωής της Ντίτα όσο παρέμεινε έγκλειστη στο φρικαλέο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Πολωνία, με την οσμή της καμμένης σάρκας και την ανθρώπινη τέφρα να πλανώνται στον αέρα, με τον θάνατο να αποτελεί τον καθημερινό σύντροφο όλων των κρατουμένων όπως και της ίδιας, ξαναθυμόμαστε τα συγκλονιστικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την απάνθρωπη κυριαρχία του Γ΄ Ράιχ και μαθαίνουμε περιστατικά και συμβάντα που αγνοούσαμε, όπως την ύπαρξη και «φιλοξενία» πεντακοσίων περίπου παιδιών στο στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς και τη λειτουργία ενός άτυπου σχολείου με προφορική διδασκαλία των παιδιών από ενήλικους κρατούμενους. Όχι, οι πωρωμένοι ναζί δεν ενδιαφέρονταν για τη μόρφωση των μικρών κρατούμενων, απλά χρειάζονταν και μερικά παιδιά ώστε να μπορούν να κινηματογραφούν προπαγανδιστικές σκηνές στα στρατόπεδά τους όπου ολόκληρες οικογένειες δήθεν «φιλοξενούνταν» και «καλοπερνούσαν» σε ένα «υγιές» περιβάλλον… Ένα ακόμα άγνωστο συμβάν, κατά την περιβόητη «φιλοξενία» όσων δεν ανήκαν στην Άρια φυλή, ήταν και η παράνομη διατήρηση της λιλιπούτειας βιβλιοθήκης των οκτώ βιβλίων, τα οποία αναλάμβανε ένα από τα μεγαλύτερα κορίτσια να φυλάει, να διανέμει στους υποτυπώδεις δασκάλους και να τα κρύβει κάθε βράδυ και σε διαφορετικό σημείο. Βιβλία αταίριαστα μεταξύ τους και πιθανόν μηδαμινού ενδιαφέροντος για κάποιον σήμερα, όπως το βιβλίο «Βασικές αρχές γεωμετρίας», ένας ταλαιπωρημένος άτλαντας, μία «Ρώσικη γραμματική», η «Σύντομη ιστορία του κόσμου» του Γουέλς, ένα ρώσικο μυθιστόρημα, ένα κείμενο για την «Εισαγωγή στην ψυχανάλυση» του Φρόιντ, ένα τσέχικο μισοδιαλυμένο μυθιστόρημα με τον τίτλο «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» και ένα γαλλικό μυθιστόρημα χωρίς εξώφυλλο και με λιγότερες σελίδες από τις κανονικές, ξεφτισμένο και διάσπαρτο από στίγματα υγρασίας, που η Ντίτα με τον καιρό ανακάλυψε πως ήταν το αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας «Ο κόμης Μοντεχρίστο», του Δουμά…
    Μέσα από την αγωνιώδη για την επιβίωση καθημερινότητα της μικρής εβραιοπούλας Ντίτα, περιπλανιόμαστε στη ζοφερή πραγματικότητα του στρατοπέδου Άουσβιτς, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, η ζωή έχει μηδαμινή αξία, οι κρατούμενοι αποτελούν αναλώσιμο υλικό, η τροφή έχει περισσότερη αξία και από το χρυσάφι και η ελπίδα μοιάζει να μην έχει κανένα νόημα. Κι όμως, η νεαρή «Βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς» μας διδάσκει πως το θάρρος μπορεί να κρύβεται μέσα και στην πιο ασήμαντη πράξη, πως τα όνειρα και την αγάπη δεν μπορεί κανείς να σου τα στερήσει και πως η ζωή μπορεί να υμνηθεί και να θριαμβεύσει ακόμα και μέσα στο λημέρι του θανάτου. Διαβάστε το, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Ντίτα Κράους.
 
Η ιστορία της μικρότερης και πιο επικίνδυνης βιβλιοθήκης στον κόσμο, ειπωμένη από μια κρατούμενη του Άουσβιτς που κατόρθωσε να επιβιώσει.
 
Ιανουάριος του 1944. Η έφηβη Ντίτα Κράους με τους γονείς της μεταφέρεται από το γκέτο των Εβραίων της Τερεζίν στην Πράγα στο στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Μόνο η Ντίτα Κράους και μια χούφτα ακόμα κρατούμενοι επέζησαν, έπειτα από παραμονή ενός έτους, πριν από την απελευθέρωσή τους από τους Συμμάχους την Άνοιξη του ’45. Παρατηρεί τα πάντα, θυμάται τα πάντα και αφηγείται τα πάντα στον Αντόνιο Ιτούρμπε: Τον φόβο, τους συντρόφους που βρίσκαν νεκρούς το πρωί από την πείνα και το κρύο, την καταναγκαστική εργασία κάτω από τα γρονθοκοπήματα των «Κάπος», τις περιοδικές «επιλογές» που ξεχώριζαν τους υγιείς από τους αρρώστους που οδηγούνταν στα κρεματόρια.
 
Μα πάνω απ’ όλα, θυμάται τον Φρέντι Χιρς, τον αρχηγό του παιδικού μπλοκ 31. Στη μαύρη λάσπη του Άουσβιτς που καταπίνει τα πάντα, ο Φρέντι Χιρς έκτισε μυστικά ένα σχολείο. Οι Ναζί δεν το ξέρουν. Όπως δεν γνωρίζουν και την ύπαρξη της μικρότερης, κρυμμένης και παράνομης δημόσιας βιβλιοθήκης που υπήρξε ποτέ. Περιλαμβάνει έξι «ομιλούντα» βιβλία και οχτώ τυπωμένα. Τα τελευταία, η νεαρή Ντίτα τα κρύβει κάτω από το φόρεμά της με κίνδυνο της ζωής της.  
 
Το βιβλίο τιμήθηκε με το βραβείο TROA και μεταφράστηκε σε 22 γλώσσες
 
Είπαν για το βιβλίο:
 
«Ένα μυθιστόρημα που παρότι δεν χρυσώνει το χάπι για τις αδιανόητες θηριωδίες των στρατοπέδων θανάτου, αποτελεί ύμνο για τη ζωή.»
–Kirkus Reviews
 
«Ένα αξέχαστο, σπαρακτικό μυθιστόρημα.»
–Publishers Weekly
 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέα:
 
Ο Αντόνιο Ιτούρμπε γεννήθηκε στη Σαραγόσα και μεγάλωσε στη Βαρκελώνη. Σπούδασε δημοσιογραφία και εργάζεται ως πολιτιστικός συντάκτης και βιβλιοκριτικός. Είναι από το 1996 διευθυντής του περιοδικού «Que Leer». 

«ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ», της Kristin Hannah – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ», της Kristin Hannah – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Σελίδες: 640
Τιμή με έκπτωση: 15,93€
 
          Την πασίγνωστη Κριστίν Χάνα την έμαθα σαν όνομα από το πρώτο βιβλίο της που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, το εμβληματικό «Αηδόνι» της· ένα μυθιστόρημα που ομολογουμένως έχει σφραγίσει το έργο της, αφού αποτέλεσε ορόσημο διεθνώς. Από τότε ακολούθησαν και άλλα αξιόλογα βιβλία της από τις ίδιες εκδόσεις, όπως «Ο κήπος του χειμώνα», «Αχανής Μοναξιά» και το πιο πρόσφατο «Πυγολαμπίδες». Παρόλο που όλα τα βιβλία της κοσμούν τη βιβλιοθήκη μου και είμαι πολύ ευγνώμων γι’ αυτό, πάντοτε ήθελα να ξεκινήσω την ανάγνωση του έργου της διαβάζοντας πρώτα το «Αηδόνι», αφού με συγκινεί ιδιαίτερα η εποχή στην οποία εκτυλίσσεται αλλά και γιατί έχω διαβάσει τόσες διθυραμβικές κριτικές που το εκθειάζουν. Η μοίρα όμως τα έφερε έτσι ώστε ξεκίνησα να διαβάζω το τελευταίο της βιβλίο με το που το πήρα στα χέρια μου, τις αλησμόνητες και συγκινητικές «Πυγολαμπίδες». Έχετε δει ποτέ στην πραγματικότητα πυγολαμπίδες; Εγώ όχι και είμαι ιδιαίτερα παραπονεμένη γι’ αυτό, αφού γνωρίζοντας το μαγικό, ανεπανάληπτο θέαμα που προσφέρουν με το ασυνήθιστο φως που παράγουν, αισθάνομαι πως έχω χάσει κάτι πραγματικά μοναδικό· όπως το ίδιο μοναδικό είναι και το ομώνυμο βιβλίο της Χάνα, αφού η πραγματική γυναικεία φιλία, που αντέχει στο πέρασμα του χρόνου αλλά ακόμα και στην προδοσία, είναι κάτι εξίσου σπάνιο με αυτά τα ασυνήθιστα «αυτόφωτα» έντομα.
          Ξεκινώντας την ανάγνωση βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’70 σε κάποια από τις απομακρυσμένες επαρχίες της Αμερικής, εκεί όπου οι άνθρωποι έχουν στάβλο και άλογο, εκεί όπου τα παιδιά κυκλοφορούν με το ποδήλατο για χιλιόμετρα χωρίς φόβο και εκεί όπου τη νύχτα στην οδό Πυγολαμπίδων μπορείς ακόμα να δεις τα χαριτωμένα έντομα να σπάνε το σκοτάδι με το ψυχρό φως τους. Είμαστε όμως και στην εποχή των απελευθερωμένων «παιδιών των λουλουδιών», της μαριχουάνας, της ντίσκο, της ροκ και της ακραίας –και ενίοτε κακόγουστης– μόδας με τις πλατφόρμες, τα παντελόνια καμπάνα και το πολύχρωμο μακιγιάζ. Η έφηβη Κέιτ Μαλάρκι πηγαίνει στη δευτέρα Γυμνασίου, όμως βρίσκεται στα όρια της κατάθλιψης, αφού οι έως και την έκτη Δημοτικού κολλητές της την έχουν κάνει πέρα ως ανεπιθύμητο σπασικλάκι. Φυσικό είναι, βέβαια, αφού η Κέιτ ενδιαφέρεται περισσότερο για να διαβάζει ξανά και ξανά τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών», σε σημείο να έχει απομνημονεύσει ολόκληρα κομμάτια, παρά να ντύνεται μοντέρνα, να βγαίνει με αγόρια και να καπνίζει τσιγαριλίκια. Το οικογενειακό της περιβάλλον είναι τέτοιο που προάγει τις αρχές, την ηθική και τη δεμένη οικογένεια, όπου υπάρχει αγάπη και νοιάξιμο μεταξύ των μελών της. Δεδομένων όλων αυτών, λοιπόν, είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι όταν έρχεται μία νέα γειτόνισσα και συμμαθήτρια στην ηλικία της Κέιτ –η οποία είναι ακριβώς τα αντίθετα από εκείνη, αλλά για έναν ακατανόητο λόγο γίνονται φίλες αμέσως–, η Τάλι Χαρτ, μπορεί και διακρίνει στην εσωστρεφή Κέιτ όσα δεν βλέπει κανένας άλλος από τους συνομηλίκους τους.
          Η φιλία των δύο κοριτσιών μόλις ξεκινά, είναι όμως τόσο δυνατή και αληθινή που η εξωστρεφής Τάλι γίνεται σχεδόν κανονικό μέλος της ζεστής οικογένειας της Κέιτ. Πλέον όλοι τις αποκαλούν Τάλι-και-Κέιτ, σαν να είναι ένας οργανισμός αδιαίρετος. Η Τάλι φροντίζει να αλλάξει τη σοβαρή και αδιάφορη εικόνα της Κέιτ και εκείνη δίνει στην Τάλι αυτό που της λείπει περισσότερο: τη στοργή και την ανιδιοτελή αγάπη της οικογένειας που η ίδια δεν έχει. Η Τάλι έχει στιγματιστεί από μια αδιάφορη μητέρα η οποία από όταν τη γέννησε την παράτησε στους γονείς της να τη μεγαλώσουν, χωρίς να νοιάζεται για τίποτα άλλο παρά τις περιοδείες με τους υπόλοιπους χίπηδες, τα ναρκωτικά και τον αχαλίνωτο έρωτα. Η ζωή της είναι ένα ατελείωτο road movie, στο οποίο αραιά και πού εκείνη κάνει μία στάση με το χίπικο αυτοκίνητό της στην κόρη της, προκαλώντας έτσι στην ευαίσθητη παιδική ψυχή της πολλά ψυχολογικά προβλήματα και απωθημένα, που η Τάλι θα κουβαλάει μια ολόκληρη ζωή.
          Οι δύο κολλητές φίλες περνούν την κάθε στιγμή τους μαζί και, ακόμα κι όταν οι συνθήκες τις χωρίζουν για λίγο, η φιλία τους παραμένει ισχυρή τόσο ώστε το όνειρο της μίας για καριέρα στη δημοσιογραφία γίνεται και φιλοδοξία της άλλης. Όμως, στην πραγματικότητα, η Τάλι είναι εκείνη που διψάει για αναγνώριση, φήμη, χρήματα και δημοσιότητα, ενώ η ντροπαλή Κέιτ θέλει μόνο να γνωρίσει τον έναν και μοναδικό έρωτα που θα τη συνεπάρει και να φτιάξει τη δική της οικογένεια. Οι αχώριστες φίλες θα βρουν αυτό που αναζητάει η καθεμιά τους όταν ξεκινούν δουλειά σε ένα μικρό τοπικό κανάλι. Ένας γοητευτικός δημοσιογράφος, που δεν διστάζει να πηγαίνει σε εμπόλεμες ζώνες για να κυνηγήσει την αποκλειστικότητα κάνοντας σοβαρή και μάχιμη δημοσιογραφία, θα αποτελέσει τον μέντορα και τον ιδανικό συνεργάτη για τη μία και τον μεγάλο έρωτα της ζωής της για την άλλη. Η φιλία τους όμως και πάλι θα παραμείνει ζωντανή και ισχυρή, παρά την προδοσία που θα διαπράξει σε μια στιγμή αδυναμίας η μία από τις δυο τους. Η ίδια η ζωή, με τον δικό της αμείλικτο και αναπάντεχο τρόπο, θα δώσει το δικό της απρόσμενο τέλος στο αχώριστο δίδυμο Τάλι-και-Κέιτ.
          Οι «Πυγολαμπίδες» είναι πραγματικά ένα μυθιστόρημα από αυτά που δεν μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου. Ξεχειλίζει από νιάτα και ξεγνοιασιά, από χιούμορ, έρωτα, τρυφερότητα, αγάπη και συγκινητικές στιγμές μιας αληθινής όσο και σπάνιας γυναικείας φιλίας που αντέχει τα πάντα, αλλά και από αγαπημένες μουσικές στιγμές του ’70, του ’80, του ’90 και της νέας χιλιετίας, αφού σε κάθε ενότητα υπάρχει και ένα αντιπροσωπευτικό πασίγνωστο τραγούδι ως μουσική υπόκρουση του νέου κεφαλαίου της ζωής των ηρωίδων μας. Οι δύο γυναίκες, δημιουργώντας την τόσο ισχυρή φιλία τους από την εφηβεία τους ακόμα, συνεχίζουν να νοιάζονται και να στηρίζουν η μία την άλλη στο πέρασμα του χρόνου. Μαθαίνουν πώς να στέκονται στα πόδια τους, εξερευνούν τις δυνάμεις και τις επιθυμίες τους, γνωρίζουν τον έρωτα αλλά και τα όριά τους, αναζητούν το μυστικό της πολυπόθητης πραγματικής ή εικονικής ευτυχίας πληρώνοντας το αντίστοιχο τίμημα· όμως, παρά τους όποιους περιστασιακούς τριγμούς στη σχέση τους, συνειδητοποιούν ότι η αγάπη που τις δένει άρρηκτα είναι πιο ισχυρή από οτιδήποτε άλλο και τίποτα δεν μπορεί να τη μετριάσει και να τη σβήσει. Διαβάστε το, Φίλοι μου και κρατήστε το για πάντα στην καρδιά σας σαν ένα πολύτιμο μυστικό, από αυτά που δεν μας αποκαλύπτονται συχνά!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Ένα μυθιστόρημα ύμνος στη δύναμη της γυναικείας φιλίας από τη συγγραφέα του παγκόσμιου best seller «Το Αηδόνι»
 
Η Κέιτ Μαλάρκι είναι ένα εσωστρεφές κορίτσι, αλλά το καλοκαίρι του 1974 μετακομίζει απέναντι από το σπίτι της το πιο δημοφιλές κορίτσι και θέλει να γίνουν φίλες. Η Τάλι Χαρτ μοιάζει να έχει τα πάντα – ομορφιά, εξυπνάδα, φιλοδοξία. Επιφανειακά, οι δυο τους δεν έχουν τίποτα κοινό, αλλά το καλοκαίρι εκείνο χτίζουν μια φιλία που θα κρατήσει για μια ζωή. Τάλι-και-Κέιτ. Αχώριστες, σαν μία λέξη.
 
Για τριάντα χρόνια, η Τάλι και η Κέιτ στέκονται η μία στο πλευρό της άλλης και καταφέρνουν να βγουν αλώβητες από τις θύελλες της ζήλειας, του θυμού και του πόνου. Η Τάλι κυνηγά τα μεγαλεπήβολα όνειρά της για να κατακτήσει τη δόξα και την επιτυχία. Η Κέιτ θέλει μόνο να ερωτευτεί και να αποκτήσει οικογένεια. Οι δυο τους πιστεύουν ότι έχουν ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες, μέχρι που μία μόνο πράξη προδοσίας μπαίνει ανάμεσά τους και δοκιμάζει τις αντοχές τους και τη φιλία μιας ζωής.
 
Μεταφράστηκε σε 31 γλώσσες
Έλαβε περισσότερες από 70.000 κριτικές 5* στο Goodreads
Σύντομα θα μεταφερθεί σε σειρά στο Netflix με τίτλο «Firefly Lane»
 
Είπαν για το βιβλίο:
 
«Ένα συγκινητικό και ρεαλιστικό πορτρέτο µιας σύνθετης φιλίας ανθεκτικής στον χρόνο.»
–Booklist
 
«Αυτή η εκπληκτική ιστορία δύο κολλητών φιλενάδων που επιβιώνουν µετά από πολλές δοκιμασίες είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα έργα της Χάνα.»
–The Seattle Times
 
«Ένα αισιόδοξο μήνυμα για τη δύναμη της φιλίας και της οικογένειας»
–Publishers Weekly
 
Από τον ελληνικό Τύπο για τα έργα της:
 
«Το μεγαλύτερο επίτευγμα της Kristin Hannah είναι ότι καταφέρνει να συνθέσει ένα βιβλίο που ανήκει και θα ανήκει σε κάθε εποχή, άξιο να διαβαστεί σήμερα, όπως και στο μέλλον.»
–Μιχάλης Πιτένης, Bookpress, για τον Κήπο του χειμώνα
 
«Η Hannah δημιούργησε ένα βιβλίο που είναι γραμμένο σε υψηλή θερμοκρασία. Η γραφή είναι κινηματογραφική, γρήγορη, γεµάτη εικόνες.»
–Διονύσης Μαρίνος, diavasame.gr, για Το Αηδόνι
 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέα:

 
H Κριστίν Χάνα έχει γράψει περισσότερα από 20 µυθιστορήµατα, πολλά από τα οποία μπήκαν στη λίστα best seller των New York Times. Πρώην δικηγόρος που εγκατέλειψε την καριέρα της για να γίνει συγγραφέας, ζει µε τον σύζυγο και τον γιο της στις ΗΠΑ. Το μυθιστόρημά της Το Αηδόνι µμεταφράστηκε σε 43 γλώσσες και έγινε διεθνές best seller µε πωλήσεις άνω των 3.000.000 παγκοσμίως, ενώ το μυθιστόρημά της Αχανής μοναξιά κέρδισε το βραβείο αναγνωστών Goodreads Choice Awards.
 
Μάθετε περισσότερα γι’ αυτή στο www.kristinhannah.com 

«ΤΖΕΪΝ ΕΪΡ», της Σαρλότ Μπροντέ – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΤΖΕΪΝ ΕΪΡ», της Σαρλότ Μπροντέ – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Elxis
Σελίδες: 688
Τιμή με έκπτωση: 12,92€
 
          Όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα ξανά και ξανά από την παιδική σου ακόμα ηλικία, αφενός αναπτύσσεις έναν ιδιαίτερο δεσμό μαζί του –αφού κάθε φορά που το ξαναρχίζεις αισθάνεσαι σαν να επιστρέφεις κοντά σε αγαπημένα σου πρόσωπα– και αφετέρου θεωρείς πως μετά από τόσες πολλές αναγνώσεις μία νέα έκδοσή του ίσως να μην έχει να σου προσφέρει κάτι ακόμα. Αυτά χαρακτήριζαν κι εμένα ως τακτική αναγνώστρια της ανεπανάληπτης «Τζέιν Έιρ», από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου έως και σήμερα. Το δέλεαρ, όμως, μιας νέας πολυσέλιδης έκδοσης του δεύτερου πιο αγαπημένου μου μυθιστορήματος της κλασικής λογοτεχνίας –αφού το πρώτο, και σταθερά αξεπέραστο, για μένα παραμένει ο «Κόμης Μόντε Κρίστο»– με έπεισε να ξεκινήσω την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου από τις εκδόσεις Elxis· και τότε εξεπλάγην ευχάριστα αφού άρχισα να διαβάζω ένα βιβλίο γνωστό, παλιό και αγαπημένο, αλλά ταυτόχρονα καινούριο και άγνωστο. Ένα σχεδόν «νέο» μυθιστόρημα ξεδιπλωνόταν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου, που τη μια γελούσαν από ευχαρίστηση καθώς θυμόμουν πεντακάθαρα εκφράσεις του λατρεμένου όσο και τραγικού ήρωα Έντουαρντ Φέρφαξ Ρότσεστερ –όπως η αλησμόνητη ατάκα του προς την Τζέιν Έιρ, ρωτώντας την πού βρήκε την έμπνευση για να ζωγραφίσει κάποια σχέδια, «από αυτό το κεφάλι που βλέπω πάνω στους ώμους σας;»– και την άλλη άνοιγαν διάπλατα από έκπληξη καθώς, όσο κι αν ζόριζα τη μνήμη μου, δεν μπορούσα να θυμηθώ ορισμένες περιγραφές τις οποίες διάβαζα για πρώτη φορά. Και μόνο γι’ αυτό το τόσο πολύτιμο συναίσθημα τού να αισθάνεσαι ότι διαβάζεις ένα τόσο πολυαγαπημένο βιβλίο για πρώτη φορά, αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στις εκδόσεις Διόπτρα, όπως επίσης και για την άψογη μετάφραση και τα ειδικά παραρτήματα στο τέλος του βιβλίου με τη βιογραφία των αδερφών Μπροντέ αλλά και το σκεπτικό του εκδοτικού οίκου για την έκδοση και κλασικών μυθιστορημάτων ρομαντικής λογοτεχνίας από την πολύ επιτυχημένη τους σειρά με το σήμα Elxis.
          Η ιστορία μας ξεκινάει με τη δεκάχρονη ορφανή Τζέιν, τη φροντίδα της οποίας έχει αναλάβει βαρυγκωμώντας η εξ αγχιστείας θεία της κυρία Ριντ, μετά από την απρόθυμη υπόσχεση που έδωσε στον ετοιμοθάνατο σύζυγό της και αδερφό της μητέρας της μικρούλας Τζέιν. Η συμφεροντολόγα, ψυχρή και σκληρόκαρδη θεία με την πρώτη ευκαιρία διώχνει από το σπίτι της την ενοχλητική μικρή –η οποία περιέργως συνηθίζει να έχει άποψη για όλα, όπως και το θάρρος της γνώμης της–, αφήνοντάς τη σε ένα ίδρυμα ανατροφής άπορων ορφανών κοριτσιών, το διαβόητο Λόγουντ. Το συγκεκριμένο ορφανοτροφείο μοιάζει περισσότερο με κάτεργο παρά με οικοτροφείο θηλέων, με τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν, τον αδικαιολόγητο υποσιτισμό των κοριτσιών, την υπερβολική αυστηρότητα και τις συχνές και συνήθως άδικες τιμωρίες, ενώ όλα αυτά λαμβάνουν χώρα υπό τις ευλογίες του στριφνού διευθυντή του κ. Μπρόκλχερστ, ο οποίος εξαντλεί πρόθυμα όλη τη θεοσεβούμενη αναλγησία και αυστηρότητά του μόνο στα ορφανά κορίτσια και ποτέ στη σύζυγο ή στις κόρες του. Παρά τις αναρίθμητες αντιξοότητες, η μικροκαμωμένη και άχαρη Τζέιν αποδεικνύεται εξίσου πεισματάρα και ανθεκτική όσο και έξυπνη, και κατορθώνει να σπουδάσει και να γίνει δασκάλα στο ίδιο αυτό ίδρυμα όπου μαθήτευσε για οχτώ δύσκολα χρόνια γεμάτα κακουχίες και στερήσεις. Η θέση όμως αυτή δεν την ικανοποιεί, αφού με όλη την όρεξη και τη δίψα για νέες εμπειρίες των δεκαοχτώ χρόνων της ανυπομονεί να ταξιδέψει και να γνωρίσει νέα μέρη και ανθρώπους. Έτσι βάζει μια αγγελία για αναζήτηση δουλειάς ως γκουβερνάντα, η οποία απαντάται θετικά λίγο καιρό αργότερα από μία κυρία Φέρφαξ που την προσλαμβάνει για να αναλάβει την κατ’ οίκον εκπαίδευση της μικρής Αντέλ, προστατευόμενης ενός ευγενούς ονόματι Έντουαρντ Ρότσεστερ, στο Θόρνφιλντ Χολ.
          Ένας ολοκαίνουριος συναρπαστικός κόσμος ανοίγεται πλέον μπροστά στην Τζέιν Έιρ, με νέες εικόνες, νέες εμπειρίες και κυρίως νέα πρόσωπα, σε ένα περιβάλλον τόσο γοητευτικό και μεγαλοπρεπές όσο και μυστηριώδες και γεμάτο ανείπωτες αλήθειες. Η φτωχή, ασχημούλα και μικροκαμωμένη γκουβερνάντα γίνεται αποδεκτή όχι μόνο από τη μαθήτριά της και τη γηραιά οικονόμο της έπαυλης, αλλά ενάντια σε κάθε πρόβλεψη και από τον εργοδότη της, αφού κινεί φανερά το ενδιαφέρον του επιβλητικού γαιοκτήμονα. Η ισχυρή προσωπικότητά της υπερισχύει της αδιάφορης εμφάνισής της, το θάρρος της γνώμης της και οι ξεκάθαρες αρχές της, μαζί με την καλοπροαίρετη φύση και το εύστροφο μυαλό της, κερδίζουν την καρδιά του κατά πολύ μεγαλύτερού της Ρότσεστερ. Εκείνος με τη σειρά του τη γοητεύει όχι με την αγριωπή και αυστηρή εμφάνισή του, αλλά με την αντιμετώπισή της ως ισότιμη απέναντί του, δείχνοντάς της ενδιαφέρον και ευγένεια, παρόλο που αγωνίζεται να κρατήσει τις αποστάσεις του. Ένας αταίριαστος και απρόσμενος έρωτας γεννιέται ανάμεσά τους, ενώ τα μυστικά που κρύβει το παρελθόν του κ. Ρότσεστερ θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της κοινής πορείας τους, ανατρέποντας για μία ακόμη φορά τη ζωή της Τζέιν Έιρ, κάνοντάς τη να πιστέψει πως δεν δικαιούται να αγαπήσει και να αγαπηθεί και δοκιμάζοντας τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις της και την αδέκαστη κρίση της.
          Δεν είναι τυχαίο που το συγκεκριμένο μυθιστόρημα κατέχει περίοπτη θέση ανάμεσα στα άλλα αριστουργήματα της κλασικής λογοτεχνίας, ούτε το ότι έχει μεταφερθεί τόσες πολλές φορές και σε τόσες διαφορετικές εκδοχές του στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη. Είναι μια διαχρονική ρομαντική ιστορία που αγγίζει τον αναγνώστη βαθιά μέσα στην ψυχή του, ακόμα και αν διαδραματίζεται σε μια τόσο μακρινή εποχή από τη σημερινή. Η πολύπαθη ηρωίδα της Μπροντέ, παρόλο που δεν ξεχωρίζει για την ομορφιά και τη χάρη της, μας κερδίζει από την πρώτη στιγμή με τη δυναμικότητα και την ξεχωριστή προσωπικότητά της. Δεν διστάζει να λέει αυτό που πιστεύει, όπως δεν φοβάται να ορθώνει το ανάστημά της απέναντι σε οποιονδήποτε κι αν έχει απέναντί της. Οι κακουχίες, η δυστυχία, η φτώχεια, η έλλειψη αγάπης και η απόρριψη που βίωσε από τα πρώτα τρυφερά της χρόνια δεν τη λύγισαν, δεν την αλλοίωσαν, αλλά άφησαν ανέπαφη την καθάρια και γενναιόδωρη ψυχή της. Σε κάθε χτύπημα της μοίρας η Τζέιν Έιρ μπορεί να λυγίζει και να γονατίζει, αλλά παραμένει αλώβητο το πνεύμα της· μαζεύει τα κομμάτια της και με όσο θάρρος τής έχει απομείνει, ορθώνει ξανά το ανάστημά της και συνεχίζει να παλεύει, μέχρι να βρει την ευτυχία που δικαιούται. Το πολυαγαπημένο μυθιστόρημα της Σαρλότ Μπροντέ «Τζέιν Έιρ» είναι ένα αριστούργημα της κλασικής ρομαντικής λογοτεχνίας που παραμένει αναλλοίωτο στο πέρασμα του χρόνου και, ειδικά στη συγκεκριμένη πλήρη έκδοσή του, δεν θα έπρεπε να λείπει από καμία βιβλιοθήκη!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Ορφανή από παιδί, η δεκαοχτάχρονη Τζέιν νιώθει σε όλη της τη ζωή ότι βρίσκεται στο περιθώριο. Έχει αποκτήσει τις γνώσεις για να γίνει δασκάλα, όμως το μέλλον της στη σκληρή αγγλική κοινωνία διαγράφεται δυσοίωνο.
Αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, θα βρεθεί μπροστά στις πύλες του επιβλητικού Θόρνφιλντ Χολ. Χωρίς να τον συναντήσει, θα προσληφθεί ως γκουβερνάντα στην υπηρεσία του μυστικοπαθούς Έντουαρντ Ρότσεστερ.
O καιρός περνάει και η Τζέιν γοητεύεται από τον ανήσυχο, ψυχρό αλλά κι ευγενικό κύριο του σπιτιού. Και καθώς η καρδιά της αρνείται να υπακούσει στη λογική, ένα τρομακτικό μυστικό αρχίζει να αναδύεται στο Θόρνφιλντ Χολ.
Ένα μυστικό που για ακόμα μια φορά θα την κάνει να βρεθεί ένα βήμα πριν από την εξορία.
 
Στο τέλος αφηνόμαστε ξανά και ξανά στην ιδιοφυΐα, στο πάθος και στην ορμή της Charlotte Bronte.
Virginia Woolf
 
Βιογραφία συγγραφέως:

 
Η Charlotte Bronte γεννήθηκε το 1816 στο Θόρντον του Γιορκσάιρ. Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά του Πάτρικ Μπροντέ, ενός Ιρλανδού αγγλικανού εφημέριου, και της Μαρία Μπράνγουελ. Το 1824 η Charlotte μαζί με τις αδελφές της Έμιλι, Μαρία και Ελίζαμπεθ στάλθηκε σε εκκλησιαστικό σχολείο στο Λανκασάιρ, όπου η Μαρία και η Ελίζαμπεθ πέθαναν από φυματίωση. Οι κακές συνθήκες εκεί ανάγκασαν τη Charlotte και την Έμιλι να επιστρέψουν στο σπίτι, ενώ επη­ρέασαν ανεπανόρθωτα την υγεία και τον ψυχισμό τους. Στο πατρικό τους η Charlotte και τα αδέλφια της άρχισαν να γράφουν φανταστικές ιστορίες. Επειδή όμως ήθελε να γίνει δασκάλα, το 1831 πήγε στο Μέρφιλντ για να συνεχίσει την εκπαίδευσή της, οπότε και έγραψε τη νουβέλα The Green Dwarf (Ο Πράσινος Νάνος) με το ψευδώνυμο Γουέλσλεϊ. Η Bronte αποφοίτησε λίγο μετά, όμως επέστρεψε σύντομα, το 1835, για να εργαστεί ως δασκάλα, μέχρι το 1838, οπότε και επέλεξε να γίνει γκουβερνάντα. Άλλα μυθιστορήματά της είναι τα Σίρλεϊ, Βιλέτ και Ο Καθηγητής. Πέθανε το 1855, έναν χρόνο μετά τον γάμο της και ενώ ήταν έγκυος στο πρώτο της παιδί. 

«ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», του Τσάρλς Ντίκενς – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», του Τσάρλς Ντίκενς – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Καρακώτσογλου
Σελίδες: 160
Τιμή: 12€
 
          Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος αναγνώστης που να μη γνωρίζει το όνομα Σκρουτζ και την παροιμιώδη τσιγκουνιά που αυτό συνεπάγεται. Μέχρι και στα κλασικά κόμικ της Disney έδωσαν το όνομα αυτό στον διαβόητο τσιγκούνη θείο του Ντόναλντ ΜακΝτακ, αν και ο συγκεκριμένος είχε σκοτσέζικες ρίζες βέβαια… Για μένα, δεν νοούνται Χριστούγεννα χωρίς να διαβάσω ξανά το βιβλίο «Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία» και να δω κάποια από τις ταινίες που βασίζονται σε αυτό. Όπως και να έχει, το θέμα είναι ότι ένα ολιγοσέλιδο βιβλιαράκι που γράφτηκε σε χρόνο ρεκόρ από τον τεράστιο Τσαρλς Ντίκενς –και αυτοεκδόθηκε μετά πολλών κόπων και βασάνων του ίδιου λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 1843–, έγινε ένα από τα μεγαλύτερα μπεστ σέλερ όλων των εποχών. Μεταφέρθηκε σε πάμπολλες εκδοχές του στον κινηματογράφο, με καλύτερη κατά την ταπεινή μου γνώμη την ταινία με τον Άλμπερτ Φίνεϊ ως Εμπενίζερ Σκρουτζ και τον σερ Άλεκ Γκίνες ως φάντασμα του Τζέικομπ Μάρλεϊ, αλλά και στο θέατρο όπως και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων. Ουσιαστικά, αυτό το βιβλίο άλλαξε τον τρόπο που έως την εποχή της έκδοσής του έβλεπαν οι άνθρωποι τα Χριστούγεννα. Υπάρχει μία πολύ ενδιαφέρουσα ταινία με τίτλο «Ο άνθρωπος που επινόησε τα Χριστούγεννα», που πραγματεύεται την ιστορία της έμπνευσης και έκδοσης του βιβλίου αυτού από τον Ντίκενς, η οποία ομολογουμένως μοιάζει να είναι απόλυτα αντιπροσωπευτική της εποχής, ακόμα και των συνθηκών που επικρατούσαν τότε.

        Μέχρι τότε ο Ντίκενς ήταν ένας επιτυχημένος και διεθνώς αναγνωρισμένος συγγραφέας, με αξιοζήλευτες πωλήσεις και περιοδείες, ακόμα και στην Αμερική, και με πολυμελή οικογένεια. Όμως κάποιες αποτυχίες του όσο αφορά τα πιο πρόσφατα έργα του εκείνης της εποχής τον είχαν οδηγήσει σχεδόν στα όρια της χρεωκοπίας. Έτσι, οι εκδότες του δεν δέχονταν να αναλάβουν την έκδοση ενός βιβλίου του σχετικού με τα Χριστούγεννα, πιστεύοντας πως ήδη από τότε κανείς δεν πολυενδιαφερόταν για τη γιορτή αυτή, άρα δεν θα τους απέφερε κέρδη, παρά μόνο ζημία. Αυτό οδήγησε τον συγγραφέα στην παρακινδυνευμένη και πολυδάπανη αυτοέκδοση του χειρογράφου του με την υπερκοστολογημένη αλλά εξαιρετική εικονογράφηση του διάσημου Τζον Λιτς. Το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία παραμονές των Χριστουγέννων του 1843 και κυριολεκτικά έγινε ανάρπαστο, οδηγώντας το μεταξύ των κορυφαίων σε πωλήσεις βιβλίων όλων των εποχών έως και σήμερα. Τα νοήματα δε που προσπάθησε να περάσει μέσα από αυτό ο συγγραφέας στους αναγνώστες του –τουλάχιστον σ’ εκείνους που δεν θεωρούσαν ότι «οι φτωχοί και οι ανήμποροι καλά θα έκαναν να πέθαιναν, ώστε να μειωθεί και ο πλεονάζων πληθυσμός», όπως υποστηρίζει ο σπαγκοραμμένος ήρωάς του Σκρουτζ– οδήγησαν στην αλλαγή της θεώρησης της χριστιανικής αυτής γιορτής, όπως και στην κατακόρυφη αύξηση των αντίστοιχων φιλανθρωπιών τις μέρες αυτές.

          Η ιστορία υποθέτω πως είναι λίγο πολύ γνωστή στους περισσότερους, αλλά αξίζει να αναφερθεί εν συντομία ακόμη μια φορά. Ο Σκρουτζ είναι ένας ηλικιωμένος, φιλάργυρος και στριφνός επιχειρηματίας –ίσως θα ήταν σωστότερο να τον αποκαλούμε με την πραγματική του ιδιότητα ως τοκογλύφου– ο οποίος θεωρεί τα Χριστούγεννα «μπαρούφες» και απλά μία άδικη δικαιολογία για να πληρώνει μία φορά τον χρόνο τον ταλαίπωρο υπάλληλό του Μπομπ Κράτσιτ κανονικά το ημερομίσθιό του, χωρίς αυτός να προσέρχεται για εργασία. Έχοντας μείνει μόνος του εδώ και χρόνια, αφού ο εξίσου παραδόπιστος συνέταιρός του Τζέικομπ Μάρλεϊ έχει ήδη πεθάνει –είναι νεκρός σαν πρόκα πόρτας, όπως λεγόταν παλιά στην Αγγλία–, απλά περιφέρει το σκεβρωμένο και στεγνό από κάθε είδους συναίσθημα σαρκίο του μόνο για να πλουτίζει ολοένα και περισσότερο, άσχετα εάν στην πορεία του αυτή αφήνει αρκετούς ανθρώπους, που είχαν την ατυχία να τους δανείσει χρήματα, κυριολεκτικά να πεινούν, αφού η αναλγησία είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό του. Μία παραμονή Χριστουγέννων όμως, καθώς ο Σκρουτζ επιστρέφει κακόκεφος στο άδειο και παγωμένο σπίτι του, τρία φαντάσματα αποφασίζουν να τον επισκεφτούν, στέλνοντας ως προάγγελό τους το αλυσοδεμένο φάντασμα του νεκρού συνεταίρου του, με πρώτη εμφάνιση αυτού πάνω στο ρόπτρο της εξώπορτάς του!

          Μαζί με τον κατατρομαγμένο Εμπενίζερ –που στην ουσία δεν είναι σίγουρος εάν τα βλέπει όλα αυτά ή εάν απλώς τον βαρυστομάχιασε η βραδινή του σούπα– ταξιδεύουμε κι εμείς στο μακρινό και λησμονημένο παρελθόν του, στο αδιάφορο και παγωμένο παρόν του και στο ζοφερό μέλλον του. Τα δύο πρώτα ουσιαστικά τα έχει ήδη ζήσει, επομένως δεν μπορεί να κάνει τίποτα απολύτως για να τα αλλάξει. Το μέλλον του όμως ακόμα δεν έχει φτάσει και ο Σκρουτζ έχοντας πλέον πειστεί πως δεν φταίει η σούπα, αλλά τα τρία φαντάσματα των Χριστουγέννων και ο αγαπημένος του συνέταιρος –που διάγει τη δική του κόλαση κουβαλώντας αιωνίως τις τεράστιες και ασήκωτες αλυσίδες του, τις οποίες σφυρηλάτησε κρίκο τον κρίκο όσο ζούσε–, ο οποίος θέλει να τον προειδοποιήσει ώστε να μην κάνει το ίδιο λάθος και να προσπαθήσει να σώσει την ψυχή του όσο ακόμα υπάρχει χρόνος. Όσο κι αν φαίνεται αδιανόητο, ο αμετανόητος, σκληρός και φιλάργυρος γέροντας θα τρομάξει μέχρι τα μύχια της άνυδρης ψυχής του για το άγνωστο μέλλον και για τον αμείλικτο θάνατο, που καραδοκεί να τον αρπάξει ανά πάσα στιγμή βυθίζοντας στην αιώνια λήθη τη θλιβερή ύπαρξή του, ενώ θα αλλάξει συμπεριφορά και κοσμοθεωρία.

          Το βιβλίο «Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία» είναι ένα βαθιά αλληγορικό έργο, καθώς όλα όσα γράφει ο χαρισματικός συγγραφέας έχουν κρυφές σημασίες. Μιλάει για τις πράξεις μας για τις οποίες μετανιώσαμε, για τις ευκαιρίες για όμορφες στιγμές που χάσαμε και δεν εκμεταλλευτήκαμε, για την ευτυχία που δεν κυνηγήσαμε, για την αγάπη που δεν ζήσαμε, για τη βοήθεια που δεν δώσαμε και την καλοσύνη που δεν επιδείξαμε, αλλά και για τους ανθρώπους που δεν τους δείξαμε πόσο σημαντικοί είναι για εμάς, όταν είχαμε την ευκαιρία. Είναι στην ουσία ένα βιβλίο γνήσιας και έμπρακτης μετάνοιας, ένα βιβλίο που μας δείχνει πως ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα στη ζωή μας και να διεκδικήσουμε την ευτυχία που μας αναλογεί. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφήσουμε την καλοσύνη και την αγάπη να μας ζεστάνει και να μη φοβηθούμε να βγούμε από τα τείχη της μοναξιάς που οι ίδιοι έχουμε υψώσει γύρω μας.
       Η «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Ντίκενς είναι ένα βιβλίο που εξακολουθεί να παραμένει απόλυτα επίκαιρο τόσα χρόνια μετά, με μηνύματα διαχρονικά και πανανθρώπινα, με διάχυτο το αγγλικό φλεγματικό χιούμορ που ισοσταθμίζει σε κάθε σελίδα τη συγκίνηση με τη σάτιρα, την εξαίρετη γοτθική ατμόσφαιρα με την ανάλαφρη χριστουγεννιάτικη ευφορία και, κυρίως, με ευδιάκριτη την προτροπή να ζούμε και να κάνουμε πράξη καθημερινά το τόσο παραμελημένο «Πνεύμα των Χριστουγέννων» και όσα αυτό σημαίνει. Διαβάστε το, Φίλοι μου, όσο πιο συχνά μπορείτε!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Σε αυτό το μικρό φαντασματο-βιβλίο, όπως το χαρακτηρίζει ο δημιουργός του, ο Ντίκενς διηγείται την ιστορία του τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ, γνωστού για τη φράση «Μπα! Μπαρούφες!», που ξεστόμιζε αμέσως μόλις άκουγε να γίνεται λόγος για τα Χριστούγεννα. Κι όμως, όλη του η ψυχρότητα, η μοχθηρία και η φιλαργυρία εξανεμίστηκαν μέσα σε ένα βράδυ· ένα μαγικό βράδυ παραμονής Χριστουγέννων, όταν δέχτηκε, θέλοντας και μη, τρεις πολύ ξεχωριστούς επισκέπτες, που του έφεραν για δώρα μερικά σημαντικά μαθήματα ζωής…
 
Πώς γίνεται ένας γεροπαράξενος που λατρεύει το χρήμα και περιφρονεί τα Χριστούγεννα να αλλάξει και να γίνει ο πιο μεγάλος οπαδός της γιορτής, αλλά και ο πιο φιλάνθρωπος, αγαπησιάρης και κεφάτος άνθρωπος στο Λονδίνο; Και μάλιστα, μέσα σε μία μόνο νύχτα; Δίχως αμφιβολία, ένα τέτοιο θαύμα ξεπερνάει τόσο πολύ τα ανθρώπινα μέτρα, που μόνο ένα ον –ή μήπως τρία;– από το υπερπέραν θα μπορούσε να το πραγματοποιήσει. Σε αυτό το μικρό φαντασματο-βιβλίο, όπως το χαρακτηρίζει ο δημιουργός του, ο Ντίκενς διηγείται την ιστορία του τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ, γνωστού για τη φράση «Μπα! Μπαρούφες!», που ξεστόμιζε αμέσως μόλις άκουγε να γίνεται λόγος για τα Χριστούγεννα. Κι όμως, όλη του η ψυχρότητα, η μοχθηρία και η φιλαργυρία εξανεμίστηκαν μέσα σε ένα βράδυ· ένα μαγικό βράδυ παραμονής Χριστουγέννων, όταν δέχτηκε, θέλοντας και μη, τρεις πολύ ξεχωριστούς επισκέπτες, που του έφεραν για δώρα μερικά σημαντικά μαθήματα ζωής. Έτσι, με τη βοήθεια τριών φαντασμάτων, ο Σκρουτζ κατάφερε να σώσει την ψυχή του. 

«Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ», της Τζιν Χανφ Κόρελιτζ – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ», της Τζιν Χανφ Κόρελιτζ – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Μίνωας
Σελίδες: 612
Τιμή με έκπτωση: 16,92€
 
          Οι περισσότεροι από εμάς βασιζόμαστε στην πρώτη εντύπωση που μας αφήνει η γνωριμία μας με κάποιον. Σπάνια να δώσουμε δεύτερη ευκαιρία σε έναν άνθρωπο του άλλου φύλου εάν η πρώτη εντύπωση από την επαφή μας μαζί του δεν είναι και η καλύτερη. Η ηρωίδα του βιβλίου «Η πρώτη εντύπωση» της Τζιν Χανφ Κόρελιτζ, που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Μίνωας, έτσι πιστεύει πάντως. Η ψυχοθεραπεύτρια Γκρέις Ράινχαρτ θεωρεί πως η πρώτη εντύπωση είναι και η σωστότερη, αφού αν προσέξουμε τις λεπτομέρειες της συμπεριφοράς και των λεγόμενων ενός ατόμου, μπορούμε να αποκομίσουμε σημαντικότατες πληροφορίες για το ποιόν του. Με βάση την πολύχρονη εμπειρία της είναι πεπεισμένη πως μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες προσφέροντάς τους ένα εγχειρίδιο συμπεριφοράς με τον τίτλο «Θα έπρεπε να το ξέρεις», ώστε να μπορούν να αποκωδικοποιούν συμπεριφορές και λεγόμενα, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην πρώτη εντύπωση που αποκομίζουν από τη γνωριμία τους με έναν άντρα. Το ένστικτό τους είναι αυτό που θα τις καθοδηγήσει σωστά για να επιλέξουν τον κατάλληλο σύντροφο. Η ίδια, τουλάχιστον, πιστεύει πως κάνοντας ακριβώς αυτό επέλεξε τον τωρινό σύζυγό της Τζόναθαν, έναν παιδίατρο με τον οποίο είναι παντρεμένη σχεδόν είκοσι χρόνια και της έχει χαρίσει έναν γιο, τον δωδεκάχρονο Χένρι. Είναι όμως έτσι τα πράγματα τελικά ή είναι αδύνατον να είναι κάποιος απόλυτα σίγουρος για την επιλογή συντρόφου βάσει της πρώτης εντύπωσης; Μήπως κάποιες φορές τα φαινόμενα απατούν και οι εντυπώσεις είναι τόσο τέλεια προκατασκευασμένες και μεθοδευμένες ώστε να μπορούν να ξεγελάσουν και τον τελειότερο ανιχνευτή ψεύδους;
          Το μυθιστόρημα της Κόρελιτζ είναι ένα από εκείνα τα καλά βιβλία που μοιάζουν συχνά σαν την ίδια τη ζωή: το ανοίγουμε νομίζοντας πως ξέρουμε τι ακριβώς θα αντιμετωπίσουμε, αλλά τελικά αποδεικνύεται εξαιρετικά απρόσμενο, εντυπωσιακά σαγηνευτικό και εξ ολοκλήρου συνταρακτικό και αλησμόνητο μέσα στην απλότητά του. Αποδεικνύεται ότι ένα βιβλίο σαν και αυτό που ξεκινάει αρκετά ήπια, ακόμα και «αδιάφορα», ίσως, για εμάς τουλάχιστον τους Έλληνες –αφού οι περιγραφές τοποθεσιών, ονομάτων και τρόπου ζωής των νεοϋορκέζων σπάνια μπορούν να ταυτιστούν με τη δική μας εντελώς διαφορετική καθημερινότητα–, μπορεί να έχει επάνω μας την ίδια επίδραση όπως μια δυνατή γροθιά στο στομάχι. Η αλήθεια του απογυμνωμένη έρχεται και μας βρίσκει απροειδοποίητα και μας κοιτάζει αφτιασίδωτη κατά πρόσωπο· μια αλήθεια που είναι το ίδιο οδυνηρή είτε ζεις στην Ελλάδα, είτε στην Αμερική, είτε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου, αφού ο πόνος από την αποκάλυψή της προδοσίας από τον σύντροφό μας είναι ίδιος και απαράλλαχτος, ασχέτως του τρόπου ζωής, της ανατροφής και των καταβολών μας.
          Η Γκρέις έχει μια τακτοποιημένη, άνετη ζωή με έναν στοργικό σύντροφο που γνωρίζει για πολλά χρόνια, από όταν ήταν ακόμα και οι δυο τους φοιτητές, και που είναι βέβαιη πως ξέρει τα πάντα γι’ αυτόν. Ο Τζόναθαν Ζακς είναι ένας γοητευτικός σαραντάρης παιδίατρος-ογκολόγος που ασχολείται με πάθος με το λειτούργημά του, επιλέγοντας να συμπαρασταθεί στους μικρούς ασθενείς και τους δικούς τους ακόμα και όταν έχει χαθεί κάθε ελπίδα. Το ζευγάρι μένει στο ίδιο διαμέρισμα όπου η Γκρέις γεννήθηκε και μεγάλωσε, κι ο δωδεκάχρονος γιος τους Χένρι πηγαίνει στο ίδιο εξαιρετικό και πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο από όπου αποφοίτησε κι η ίδια η Γκρέις. Εκείνη ασκεί εδώ και χρόνια την ψυχοθεραπεία και έχει πλέον δρομολογηθεί η έκδοση του πρώτου βιβλίου της που είναι το απαύγασμα της γνώσης όλων αυτών των ετών πάνω στις σχέσεις των ανθρώπων και ιδιαίτερα στη συμπεριφορά των αντρών προς τις γυναίκες, η οποία κρύβει πολλά και σημαντικά μυστικά εάν εκείνες δώσουν την απαραίτητη προσοχή και τα αποκωδικοποιήσουν. Η ζωή της Γκρέις, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη, σωστά;
          Ένας φόνος μιας μητέρας ενός μαθητή μικρότερης τάξης από του γιου της, της Κολομβιανής Μάλαγα Άλβες, θα επηρεάσει απρόσμενα τη ζωή της Γκρέις. Μια γυναίκα, που κατά τα φαινόμενα δεν σχετίζεται με κανέναν τρόπο με τη δική της οικογένεια, δολοφονείται άγνωστο από ποιον, αφήνοντας δύο μικρά παιδιά ορφανά, αφού ο σύζυγός της θέλει να πάρει μόνο το αγόρι μαζί του πίσω στην Κολομβία, αρνούμενος να αναγνωρίσει το μικρό κοριτσάκι ως δικό του. Το γεγονός συνταράσσει όλη τη σχολική κοινότητα, ενώ οι υποψίες στρέφονται με ανεξήγητο τρόπο ενάντια στον Τζόναθαν. Η Γκρέις δεν μπορεί καν να διανοηθεί πως μπορεί να σχετίζεται ο πιστός και τρυφερός σύζυγός της με τη Μάλαγα, όπως επίσης δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί εκείνος δεν έχει πάρει μαζί του το κινητό του ούτε έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του από το ιατρικό συνέδριο όπου βρίσκεται για λίγες μέρες σε άλλη πολιτεία της Αμερικής. Η ηρωίδα μας αρχίζει να σκάβει σιγά σιγά την «κορυφή του παγόβουνου» της άγνοιάς της χωρίς να μπορεί καν να υποψιαστεί που θα την οδηγήσει αυτό.
           Το μυθιστόρημα «Η πρώτη εντύπωση» είναι ένα μυθιστόρημα από αυτά που ξεκινάνε σαν τα ήσυχα ρυάκια για να εξελιχθούν σε ορμητικούς χείμαρρους τα οποία παρασέρνουν τα πάντα στο διάβα τους, μαζί και όλα όσα νομίζαμε για τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους. Όπως η ξαφνιασμένη ηρωίδα της Κόρελιτζ που βλέπει την άψογα οργανωμένη ζωή της να καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, έτσι και εμείς θα ανακαλύψουμε σταδιακά τα κρυμμένα μυστικά ενός ανθρώπου επιφανειακά αψεγάδιαστου. Θα συνειδητοποιήσουμε ότι πολύ συχνά αυτό που νομίζουμε για κάποιον είναι μονάχα εκείνο που μας έχει καθοδηγήσει ο ίδιος να πιστέψουμε για το άτομό του, το οποίο δεν είναι και απαραίτητα η απόλυτη αλήθεια. Κάποιες φορές μπορεί να μην πλησιάζει καν την πραγματικότητα, κι έτσι εμείς να βασίζουμε τη δική μας ζωή και ευτυχία επάνω σε σαθρά θεμέλια. Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνο να ανακαλύψουμε την αλήθεια που εσκεμμένα μας απέκρυπταν, αλλά να αποφασίσουμε πώς θα συνεχίσουμε τη ζωή μας αποδώ και πέρα, αλλά και πώς θα ξαναχτίσουμε την ευτυχία μας σε στέρεες πλέον βάσεις μόλις μας δοθεί η πολυπόθητη δεύτερη ευκαιρία. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Η Γκρέις βιώνει τη μόνη ζωή που επιθύμησε ποτέ. Είναι αφοσιωμένη στον σύζυγό της, επιτυχημένο παιδίατρο, στον μικρό γιο τους Χένρι και στους ασθενείς που φροντίζει ως ψυχοθεραπεύτρια. Νομίζει ότι γνωρίζει τα πάντα για τις γυναίκες, τους άντρες, τις σχέσεις και τον γάμο. Στο βιβλίο που πρόκειται να εκδώσει προτρέπει τις γυναίκες να δίνουν μεγάλη προσοχή στην πρώτη εντύπωση που αποκομίζουν από έναν άντρα. Έχοντας εμπιστοσύνη στο ένστικτό τους θα κάνουν τη σωστή επιλογή.
 
Πόσο καλά, όμως, γνωρίζει η Γκρέις τον δικό της σύζυγο;
Ποια μυστικά κρύβονται στην οικογένειά της;
 
Και ενώ η ημερομηνία έκδοσης του βιβλίου της πλησιάζει, οι πρώτες ρωγμές διαφαίνονται στην ευτυχισμένη ζωή της. Ένας βίαιος θάνατος, ένας σύζυγος που αγνοείται, αναπάντεχες και τρομερές αποκαλύψεις…
 
Ένα υπέροχο, αγωνιώδες μυθιστόρημα βασισμένο στον φόβο που διακατέχει όλους μας ότι ίσως δεν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο νομίζουμε τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας.