Συνέντευξη με τη ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ-ΒΑΣΙΛΑΚΗ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

κ. Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη

          Τη Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη την πρωτογνώρισα συγγραφικά μέσα από το περσινό βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, το εκπληκτικό ιστορικό μυθιστόρημα «Η Υπηρέτρια της Δούκισσας». Το βιβλίο αυτό μού άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, καθώς συνδυάζει με εκπληκτικό τρόπο την ατόφια Ιστορία με την ευρηματική μυθοπλασία της συγγραφέως. Πραγματικά ιστορικά πρόσωπα, όπως η Δούκισσα της Πλακεντίας, ο Ιωάννης Καποδίστριας και πολλοί άλλοι, αλλά και αμέτρητοι φανταστικοί χαρακτήρες, που μοιάζουν ολοζώντανοι, μπλέκονται σε έναν αριστοτεχνικά πλεγμένο ιστό δράσης –που εκτείνεται από τις αρχές του 19^ου αιώνα έως και τις μέρες μας–, καθηλώνοντάς μας από την αρχή έως το τέλος. Πολύ πρόσφατα διάβασα το αμέσως προηγούμενο κατά σειρά έκδοσης μυθιστόρημα της κ. Βασιλάκη, που κυκλοφορεί από τις ίδιες εκδόσεις με τίτλο «Η Διαθήκη του Ζάνα», για το οποίο είχα ακούσει διθυραμβικά σχόλια. Δε θα σας εκθέσω εδώ την άποψή μου, καθώς θα ακολουθήσει εντός των ημερών εκτενής κριτική, απλά οφείλω να ομολογήσω πως όσα σχόλια και αν έχουν γραφτεί και ειπωθεί γι’ αυτό το βιβλίο απλά ωχριούν μπροστά σε αυτό που πραγματικά είναι: ένα ανεπανάληπτο ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα με πάμπολλα ιστορικά στοιχεία από τη δεκαετία του ’30 και μετά και με ήρωες που μένουν χαραγμένοι στη μνήμη του αναγνώστη, όπως ο πανέμορφος πρασινομάτης Ζάνας, τον οποίο κάποιες φορές μισείς και κάποιες άλλες λατρεύεις. Όπως και να έχει, όμως, δεν μπορείς να μην υποκύψεις στην αδιαμφισβήτητη γοητεία του. Φέτος, η χαρισματική συγγραφέας επιστρέφει με ένα ακόμη εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα –και πάλι από τις ίδιες αγαπημένες εκδόσεις– με τίτλο «ΖΑΚΙΝΘΗ, Στο Άβατο του Κόντε». Με αφορμή, λοιπόν την έκδοση του νέου της βιβλίου, η αγαπητή κ. Βασιλάκη δέχτηκε να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο των «Φίλων της Λογοτεχνίας». Την ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μου διέθεσε, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο της βιβλίο –αλλά και στο συνολικό συγγραφικό της έργο– και σας προσκαλώ να διαβάσετε τις απαντήσεις της ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα την εξαίρετη Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη!

1) Αγαπητή κ. Βασιλάκη, τις θερμές μας ευχές για το νέο εξαιρετικό βιβλίο σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, με τίτλο «ΖΑΚΙΝΘΗ – Στο Άβατο του Κόντε». Ποιο ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Θα απαντήσω τετριμμένα, αλλά είναι η αλήθεια. Γράφω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Στην πρώτη γυμνασίου, η φιλόλογος μου, διαβάζοντας την έκθεση μου, μου είπε πως θα γίνω συγγραφέας. Προέβλεψε σωστά.

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για τα μυθιστορήματά σας, αλλά και για τους ήρωές σας, και πόσο δύσκολο είναι να σταχυολογήσετε τις απαραίτητες πληροφορίες –όπου αυτές απαιτούνταν– ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία;

Όταν καταπιάνεται κανείς με το ιστορικό μυθιστόρημα, μπαίνει αυτόματα σε μια διαδικασία έρευνας. Για τη «Ζακίνθη» απαιτήθηκε πολύς χρόνος, πολλά βιβλία και πολλή έρευνα.

3) Στα βιβλία σας η μυθοπλασία πλαισιώνεται από εξαιρετικά σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Ποια θεωρείτε ως την πιο σημαντική, ίσως και ανεξάντλητη, «πηγή ιδεών» για έναν συγγραφέα;

Θα μιλήσω για εμένα. Η πηγή ιδεών μου προκύπτει από ένα θέμα, μια ιστορική στιγμή, ένα πρόσωπο που θα μου τραβήξει το ενδιαφέρον και θα αρχίσω να ασχολούμαι μαζί του. Όπως με τη Δούκισσα της Πλακεντίας, της οποίας η ιστορία με συγκλόνισε και αποφάσισα να γράψω την «Υπηρέτρια της Δούκισσας».

4) Συνήθως, οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι εντελώς διαφορετικό από τη συγγραφική τους ιδιότητα. Εάν αυτό ισχύει και στη δική σας περίπτωση, θα θέλατε να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;

Εγώ τελείωσα μια ιδιωτική σχολή δημοσιογραφίας και δούλευα και δουλεύω ως συντάκτης, οπότε δεν είμαι μακριά από το αντικείμενο μου όταν γράφω βιβλία. Δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, αλλά έχουν κάτι κοινό. Τη γραφή.

5) Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου, ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι προσωπικές εμπειρίες του συγγραφέα;

Απαραίτητο δεν είναι, με την έννοια πως εγώ προσωπικά «σπουδάζω» μέσα από τα βιβλία μου. Για να γράψεις μια ιστορική περίοδο πρέπει να τη διαβάσεις, να τη μάθεις και να τη διασταυρώσεις ώστε να τη μεταφέρεις στο χαρτί. Έχω τη χαρά να δηλώνω πάντα πως δεν υπάρχει στα βιβλία μου το παραμικρό στοιχείο που δεν είναι αποτέλεσμα έρευνας.

6) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας «επισκέπτεται» η συγγραφική σας έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση ή τόπος, ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε ή είναι κάτι που «ρέει» αβίαστα από μέσα σας διαρκώς;

Ξεκινά από το μυαλό μου μια ιστορία και επειδή τρέχει μόνη της από ένα σημείο και έπειτα, γράφω για να μην την ξεχάσω, για να μη μείνει τίποτε εκτός. Γράφω παντού. Ο υπολογιστής μου είναι πάντα μαζί μου και δεν τον αποχωρίζομαι ποτέ.

7) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο βιβλίο σας, αρκείστε μόνο στη δική σας γνώμη και αξιολόγηση –πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του– ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου την κρίση του οποίου εμπιστεύεστε;

Αυτό μου συνέβη στο πρώτο και το δεύτερο βιβλίο μου. Τώρα πια περιμένω τους αναγνώστες με αγωνία κάθε φορά που βγαίνει κάποιο στην αγορά. Οι άγνωστοι άνθρωποι, αυτοί που δεν έχουν καμία συναισθηματική επαφή με τον συγγραφέα, είναι οι πιο αντικειμενικοί κριτές.

8) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τα μυθιστορήματά σας και, γιατί όχι, την ιστορία «πίσω από την ιστορία» κάποιων από αυτά;

Διάβασε μια συνάδελφος μου τη «Ζακίνθη» και έγραψε ένα πολύ εύστοχο σχόλιο. Μίλησε για την αγάπη και την κτηνωδία της υποχρέωσης σε όλο της το μεγαλείο.

9) Η συγγραφέας Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη βρίσκει τον χρόνο να διαβάζει για δική της ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο βιβλίο της; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιο είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστρια και γιατί;

Έχω διαβάσει τόσα πολλά βιβλία στη ζωή μου που ανοίγω αύριο το πρωί ένα ολόκληρο βιβλιοπωλείο. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο είδος. Τώρα τελευταία διάβασα τη «Θεραπεία» του Σεμπάστιαν Φίτζεκ, ένα ψυχολογικό θρίλερ που μου άρεσε πάρα πολύ.

10) Θυμάστε το πρώτο σας ανάγνωσμα το οποίο σας «παρέσυρε» στον κόσμο της λογοτεχνίας; Ποια είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Υπάρχει κάποιο απόφθεγμα από βιβλίο το οποίο να καθόρισε τη μετέπειτα ζωή σας; Έχετε δεχθεί κάποιες επιρροές από ομότεχνούς σας –Έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς– στον δικό σας τρόπο γραφής, το ύφος ή τη θεματολογία;

Το πρώτο «ενήλικο» βιβλίο μου ήταν το «Άκου ανθρωπάκο» του Βίλχεμ Ράιχ. Μην τρομάζετε! Μετά από αυτό διάβασα από Άρλεκιν και βιβλία ψυχολογίας, μέχρι Αγκάθα Κρίστι και Τζέιν Ώστεν. Νομίζω πως τα βιβλία της Κρίστι και της Ώστεν με σημάδεψαν. Η κάθε μία με διαφορετικό τρόπο. Το κοινό τους είναι η αγγλική επαρχία την οποία έχω ερωτευτεί και επισκέπτομαι συχνά. Δεν είναι τυχαίο πως και στη «Διαθήκη του Ζάνα» και στην «Υπηρέτρια της Δούκισσας» διαδραματίζονται αρκετά κεφάλαια εκεί. Έχω επισκεφτεί ακόμη και το σπίτι της Τζέιν Ώστεν στο Μπαθ. Ελπίζω να πάω και στης Αγκάθα Κρίστι κάποια στιγμή. Το αγαπημένο απόφθεγμα είναι: «βάλε στόχο το φεγγάρι, και να αποτύχεις, το πολύ-πολύ να φτάσεις στα αστέρια».

11) Ο συγγραφέας οφείλει να ταξιδεύει –ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του– και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη, ιδιαίτερα στις μέρες μας, κατά τη γνώμη σας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για τη «διεύρυνση των οριζόντων» του;

Έχω ταξιδέψει σε όλα τα μέρη για τα οποία έχω γράψει. Το χωριό «Μουρίτσα» στη «Διαθήκη του Ζάνα», είναι το δικό μου χωριό. Όπως προείπα, έχω ταξιδέψει πολύ στη Βρετανία, αλλά και στη Γαλλία όπου διαδραματίζονταν τα δυο προηγούμενα βιβλία μου. Στη Ζάκυνθο έχω σχεδόν μεγαλώσει, αλλά παρόλα αυτά το σκηνικό που «έστησα» το νεκροταφείο του Κόντε το φωτογράφισα, το ερεύνησα, έψαξα ακόμη και τα είδη των αγριόχορτων που φυτρώνουν στο Ακρωτήρι. Ήθελα να είναι απόλυτα αληθινό ακόμη και το τελευταίο πετραδάκι στο βιβλίο.

12) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να «πειραματίζεται» θεματολογικά, ρισκάροντας το υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Βεβαιότατα. Εγώ ξεκίνησα με χιουμοριστικό βιβλίο, το «Δεσποινίς ετών 29 και κάτι ψιλά», έπειτα έγραψα το μεταφυσικό, «8 ψυχές που δεν έφυγαν», έπειτα τα δύο χιουμοριστικά σχέσεων, το «Ο κορσές της Σταχτοπούτας» και το «Γυναίκες στα πρόθυρα γάμου» και μετά τον «Ζάνα» μου που τα έχει όλα. Η «Δούκισσα» και η «Ζακίνθη» είναι ιστορικά μυθιστορήματα.

Εγώ προσωπικά πλήττω αφάνταστα να γράφω τα ίδια και τα ίδια, και δεν αποδίδω και σωστά. Θέλω να το διασκεδάζω όταν γράφω βιβλίο, να παθιάζομαι μαζί του.

13) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες «αφυπνίζοντας» τη σκέψη τους, ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι απλά και μόνο ψυχαγωγικός, χωρίς να προβληματίζει; Εσείς, ποια μηνύματα επιδιώκετε να «περάσετε» στους αναγνώστες σας και σε ποιο είδος αναγνωστικού κοινού απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Μιλώντας για εμένα πάντα, δεν μπορώ να γράψω κάτι που δεν φέρει ένα μήνυμα. Μεγαλώνοντας και αποκτώντας εμπειρίες από τους ανθρώπους, τη ζωή και εμένα την ίδια, το μόνο που επιζητώ είναι να μοιράζομαι όλα αυτά μέσα από τα βιβλία μου. Όπως και τις γνώσεις που αποκομίζω από την έρευνα μου.

14) Θεωρείτε πως η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα, όπως οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας; Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η «φυγή» από αυτήν τη ζοφερή πραγματικότητα;

Το ζητούμενο είναι να καταλάβουμε όλοι το δώρο της ζωής και τη δυνατότητα του να αλλάζουμε τα πάντα όσο είμαστε ζωντανοί. Το πραγματικό νόημα που δεν βρίσκεται στα χρήματα, αλλά στην αγάπη και τη σύνδεση με τους άλλους.

15) Στη σύγχρονη καθημερινότητα και στην εποχή της άκρατης τεχνολογίας ποια θεωρείτε πως είναι η θέση του λογοτεχνικού βιβλίου; Περνάει, τελικά, το βιβλίο κρίση στη χώρα μας ή διεθνώς και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να γίνει πιο προσιτό στο αναγνωστικό κοινό και, ειδικότερα, στους νέους;

Παρόλο που λατρεύω να μυρίζω το χαρτί, να χαϊδεύω το εξώφυλλο και να το κουβαλώ μαζί μου, πιστεύω πως η λογοτεχνία μπορεί να προσαρμοστεί άνετα στην τεχνολογία μέσω των e-books και να απευθυνθεί στη νεολαία. Αν κάποιος μεγαλώνει κάνοντας τα πάντα μέσα από μια οθόνη, γιατί όχι και να διαβάζει λογοτεχνία;

16) Είχατε κάποιους «ενδοιασμούς» όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε αυτό από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία του πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Στιγμές τραγωδίας! Είχα απίστευτες δυσκολίες μέχρι να εκδοθεί το πρώτο μου βιβλίο, μεγάλη αγωνία, κλάμα και στεναχώρια. Όταν έγινε μπεστ σέλερ ήταν από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου. Μιλώ για το «Δεσποινίς ετών 29 και κάτι ψιλά».

17) Εσείς, με την έως τώρα εμπειρία σας στον χώρο της συγγραφής, τι θα συμβουλεύατε όλους τους νέους επίδοξους συγγραφείς –που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων– και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Να πιστεύουν στον εαυτό τους και στο γραπτό τους. Από εκεί ξεκινούν όλα.

18) Κλείνοντας, και αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο σας μυθιστόρημα «ΖΑΚΙΝΘΗ – Στο Άβατο του Κόντε», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνατε. Έχω ξεκινήσει ήδη το επόμενο βιβλίο μου το οποίο είναι ένα ερωτικό, κοινωνικό θρίλερ! Εύχομαι καλές διακοπές σε όλους και όμορφες στιγμές μέσα από όμορφα βιβλία!

Βιογραφικό Σημείωμα Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη:

Η Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη εργάζεται ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες και ιστοσελίδες, στον χώρο του καλλιτεχνικού και τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την τηλεόραση, συμμετέχοντας ως κειμενογράφος σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές.

Ως συγγραφέας εμφανίστηκε το 2009 με το βιβλίο Δεσποινίς ετών 29… και κάτι ψιλά, από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ.

Το 2012 κυκλοφόρησε το μεταφυσικό δράμα 8 ψυχές που δεν έφυγαν, από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί.

Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα: Ο κορσές της Σταχτοπούτας, 2014 και Γυναίκες στα πρόθυρα… γάμου, 2015 και από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη τα μυθιστορήματα Η Διαθήκη του Ζάνα, 2017, Η Υπηρέτρια της Δούκισσας, 2018 και Ζακίνθη, Στο Άβατο του Κόντε, 2019.

Πρόσφατη εργογραφία Θεοφανίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη:

«ΖΑΚΙΝΘΗ, Στο Άβατο του Κόντε»

Εκδόσεις: Χάρτινη Πόλη (2019)

Σελίδες: 544

Τιμή με έκπτωση: 13,41€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Ζάκυνθος 1860

Ένα νεαρό κορίτσι, με σκισμένα ρούχα και πόδια να αιμορραγούν από τις πληγές, τρέχει στο σκοτάδι και απελπισμένο προτιμά να βρει τον θάνατο στη θάλασσα παρά να πέσει στα αδίστακτα χέρια αυτών που την καταδιώκουν.

Βιέννη 1883

Η κόμισσα Άννα Μαρία, αφήνοντας την τελευταία της πνοή, εξομολογείται στον γιο της ένα τρομερό μυστικό. Συγκλονισμένος εκείνος αποφασίζει να εγκατασταθεί στη Ζάκυνθο για να ανακαλύψει την αλήθεια, την οποία δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε στον χειρότερο εφιάλτη του.

Αθήνα 2018

Η Ανθή, απόγονος μιας ξεπεσμένης οικογένειας κόντηδων από τη Ζάκυνθο, έρχεται αντιμέτωπη με έναν από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματίες του νησιού. Στόχος του είναι να απαλλοτριώσει το τελευταίο περιουσιακό της στοιχείο, το οικόπεδο με το νεκροταφείο των προγόνων της. Η επίμονη άρνησή της κινεί τις υποψίες και ενισχύει τις φήμες που θέλουν στο νεκροταφείο να είναι θαμμένα τρομακτικά μυστικά. Το παλιό σημειωματάριο που ανακαλύπτει η Ανθή σε έναν από τους πέτρινους τάφους είναι η αφορμή για να βρεθεί άθελά της στο επίκεντρο μιας συνταρακτικής περιπέτειας. Ξετυλίγοντας το κουβάρι της οικογενειακής της ιστορίας, εισχωρεί στο άβατο του πανίσχυρου κόντε ντι Αουγκούστο, εκεί όπου ζούσε και η πανέμορφη μοναχοκόρη του Ζακίνθη, τραγικό θύμα των καταστάσεων. Σελίδα με τη σελίδα, η Ανθή παρασύρεται στη δίνη μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από αγνή, άδολη αγάπη, αξεπέραστες ταξικές διαφορές, αμέτρητα εγκλήματα και ακόμα περισσότερα σκοτεινά μυστικά. Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις με τις οποίες θα έρθει αντιμέτωπη, θα της αλλάξουν για πάντα τη ζωή.

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στη Ζάκυνθο του 19^ου αιώνα, πριν και μετά την ταραγμένη περίοδο της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα.

«Η ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ ΤΗΣ ΔΟΥΚΙΣΣΑΣ»

Εκδόσεις: Χάρτινη Πόλη (2018)

Σελίδες: 624

Τιμή με έκπτωση: 13,41€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Ναύπλιο, 1829

Η Δούκισσα της Πλακεντίας, έπειτα από πρόσκληση του Iωάννη Καποδίστρια, εγκαθίσταται στην Ελλάδα και η Μαντώ, ένα οχτάχρονο κορίτσι, μπαίνει στη δούλεψή της. Γίνεται η αφοσιωμένη της υπηρέτρια και μεγαλώνει στη σκιά της γυναίκας, που τόσο η προσωπικότητά της όσο και η συγκλονιστική της ιστορία σημάδεψαν την Ευρώπη του 19ου αιώνα. Από τις λάσπες στους δρόμους του Ναυπλίου, όπου έπαιζε ξυπόλυτη, μέχρι τα μεγαλύτερα σαλόνια στο Παρίσι και τα παλάτια του Αγγλικού Βασιλείου, η Μαντώ θα χαράξει έναν δρόμο φωτισμένο από το πάθος να βρεθεί στην αγκαλιά του άντρα που έκλεψε για πάντα την καρδιά της.

Αθήνα, 2017

Η Γιασεμή, έπειτα από άλλη μία αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, βρίσκει έναν κατεστραμμένο πίνακα, στην κυριακάτικη βόλτα της στο Μοναστηράκι. Μαγεμένη από την εικόνα της πανέμορφης γυναίκας με το σμαραγδένιο κόσμημα, νιώθει την ανάγκη να ψάξει για το παρελθόν της και καταφέρνει να ανακαλύψει το ημερολόγιό της. Η ιστορία της υπηρέτριας της δούκισσας ξετυλίγεται μπροστά της. Όλο της το είναι απορροφάται από τη ζωή εκείνης της γυναίκας. Σα να χρειάζεται να μάθει την ιστορία της για να ξεχάσει τη δική της. Πού μπορεί να οδηγήσει μια γυναίκα ο έρωτας; Στον θάνατο ή στη ζωή; Στον παράδεισο ή στην κόλαση; Στην αλήθεια ή στο ψέμα;

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο των «Φίλων της Λογοτεχνίας»:

https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2018/12/blog-post.html

«Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΖΑΝΑ»

Εκδόσεις: Χάρτινη Πόλη (2017)

Σελίδες: 576

Τιμή: 13,41€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Η Ζέτα, ο Έντουαρντ και η Ελένη, τρεις νέοι, άγνωστοι μεταξύ τους, είναι οι κληρονόμοι της αμύθητης περιουσίας του πανίσχυρου επιχειρηματία, Ζάνα Αλεξάνδρου. Στη διαθήκη, όμως, υπάρχει ένας όρος: να εξιχνιάσουν τον φόνο της εγγονής του. Αυτό που αγνοούν είναι πως μόνο τυχαίο δεν ήταν το ότι αναφέρθηκαν στη διαθήκη. Αποδέχονται την πρόκληση και μετακομίζουν στο αρχοντικό του Ζάνα, στην Ήπειρο. Εκεί αρχίζουν, σιγά σιγά, να ξετυλίγουν το κουβάρι της ζωής του, προκειμένου να φτάσουν στον δολοφόνο της εγγονής του, της Αγγελικής. Η ανεξέλεγκτη πορεία του Ζάνα προς την επιτυχία και τον πλούτο, ξεκινά από τα βουνά του Πωγωνίου, όπου βρέθηκε εγκαταλειμμένος μικρό παιδί. Ο έρωτας που τον σημάδεψε, οι ψυχές που δεν ηρέμησαν και το αίμα που έβαψε τόσες ζωές, συνθέτουν όλη του τη ζωή. Με έδρα τους το αρχοντικό, ξεκινούν ένα οδοιπορικό που θα τους οδηγήσει ακόμα και σε ένα κάστρο στη νότια Αγγλία. Όμως, κάθε νέα ανακάλυψη ανατρέπει την προηγούμενη, κάθε καινούργιο στοιχείο αποτελεί και μία έκπληξη. Έρωτες, πάθη, προδοσίες, εκδίκηση και θάνατος τους περιμένουν σε κάθε τους βήμα. Όσο πιο βαθιά εισχωρούν στην ιστορία, τόσο πιο δύσκολο είναι να απεγκλωβιστούν από αυτήν. Τα μυστικά είναι πολλά και οι αποκαλύψεις συγκλονιστικές. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος όταν τον έχει τυφλώσει το μίσος και η απελπισία; Ο έρωτας λυτρώνει τις ψυχές ή τις καταδικάζει; Για να απαντήσουν οι ήρωες σε αυτά τα ερωτήματα, πρέπει ταυτόχρονα να εξερευνήσουν και το δικό τους παρελθόν. Αυτά που θα ανακαλύψουν, θα αλλάξουν ριζικά τις ζωές τους, ενώ ο έρωτας που γεννιέται περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση…

ΚΛΗΡΩΣΗ 14/9/2019 - «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ», της Ειρήνης Νικολάκη-Καλαμάρη (Εκδόσεις: ΚΕΔΡΟΣ)

Το Σάββατο 14/9/2019 θα κληρώσουμε δύο (2) αντίτυπα του νέου, συναρπαστικού μυθιστορήματος με τίτλο «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ», της Ειρήνης Νικολάκη-Καλαμάρη, προσφορά των αγαπημένων εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ.

Για να είναι έγκυρες οι συμμετοχές σας ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

(1) Εγγραφείτε, ως ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ στο ιστολόγιό μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», επιλέγοντας «Δημόσια Παρακολούθηση», ώστε να είστε ορατοί στους διαχειριστές. 

(2) Γράψτε μας, υποχρεωτικά, το ΣΧΟΛΙΟ σας στην αντίστοιχη ανάρτηση στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», το οποίο και θα αποτελέσει αποκλειστικά τη συμμετοχή σας στον διαγωνισμό μας.

(3) Πατήστε, υποχρεωτικά, «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» και στη σελίδα των εκδόσεων  ΚΕΔΡΟΣ στο Facebook.

(4) Κάνετε ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ της παρούσας ανάρτησης στο προφίλ σας, αν θέλετε να το δουν και οι φίλοι σας.

(5) Προσθέστε, στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» όσους φίλους σας νομίζετε πως θα ήθελαν να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό μας.

Έγκυρα θεωρούνται τα σχόλια μόνο των συμμετεχόντων που έχουν ακολουθήσει όλα τα παραπάνω υποχρεωτικά βήματα συμμετοχής στο διαγωνισμό μας (εννοείται κάτοικοι Ελλάδος και με ένα μόνο σχόλιο ανά άτομο).

Ευχαριστούμε πολύ τις Εκδόσεις Κέδρος για την προσφορά τους και ευχόμαστε σε όλους σας Καλή Επιτυχία!

«Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ», της Ειρήνης Νικολάκη-Καλαμάρη

Εκδόσεις: Κέδρος

Σελίδες: 512

Τιμή: 15€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Μικρά Ασία, 1914.

Στα παραδεισένια Αλάτσατα η οικογένεια του Στρατή Γιαννίδη, βυθισμένη στη γλυκιά γαλήνη της καθημερινότητας, απολαμβάνει τις χαρές της ζωής. Σύντομα η μοίρα της θα αλλάξει. Χτυπημένοι από τα γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής, η Κατερνώ, ο Στρατής, η Χρυσή, η Αννέτα, ο Λάμπρος και ο Νικήτας θα βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα και θα γίνουν μάρτυρες της ανθρώπινης θηριωδίας.

«[...] Mέσω ενός οικογενειακού ιστορικού κατορθώνετε να περιγράψετε την τραγωδία ενός λαού. Από το δράμα της Σμύρνης και του ξεριζωμού, στο νέο ριζωμό, που, μόλις πρόλαβε να ανθοβολήσει, ήλθε νέο δρολάπι: ο πόλεμος 1940-41. Συγκλονιστική η περιγραφή των μαχών κατά την Εαρινή Επίθεση (9/3/41) και της ολικής διαλύσεως στρατού και κράτους. Και νέα φυγή προς τη Μέση Ανατολή. Το φάσμα της πείνας. Απελευθέρωση: μεγαλειώδης περιγραφή. Μαύρα σύννεφα! Καινούργιο δρολάπι! Κάποια μορφή μένει σαν την κουφαλιασμένη ελιά. Δεν προσδοκά κάτι νέο. Τρέφεται με αναμνήσεις: “ Ένα ηλιόλουστο απομεσήμερο μιας Μεγάλης Πέμπτης, στην κουζίνα του σπιτιού της στα Αλάτσατα”. Στα Αλάτσατα που δεν υπάρχουν πια...»

Συνέντευξη με την ΤΙΤΣΑ ΠΙΠΙΝΟΥ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

κ. Τίτσα Πιπίνου

          Θεωρώ τον εαυτό μου εξαιρετικά τυχερό διότι γεννήθηκα στην πανέμορφη Ρόδο. Ακόμα και αν έχω χρόνια να την επισκεφτώ, καθώς δε μένω πλέον μόνιμα εκεί, υπάρχουν μέσα στο DNA μου καταγεγραμμένες θαρρώ εκείνες οι πρώτες ανάσες που πήρα, όπως και όλες οι μετέπειτα αλησμόνητες εικόνες και αναμνήσεις από τα χρόνια που πέρασα στη γενέτειρά μου. Μεγαλώνοντας άρχισα να ενδιαφέρομαι για να μάθω την ιστορία του νησιού, μια και οι αμέτρητες βόλτες μου γύρω και μέσα στο Κάστρο των Ιπποτών κέντριζαν τη φαντασία μου διαρκώς. Κατόρθωσα να βρω κάποια βιβλία σχετικά με την πολιορκία της Ρόδου των ιπποτών του τάγματος του Αγ. Ιωάννη από τους Οθωμανούς και τη ακόλουθη κατάληψη-παράδοσή της το 1522, όμως για τη νεότερη ιστορία της ιταλοκρατούμενης Ρόδου, όπως και όλων των Δωδεκανήσων δεν είχα κατορθώσει να βρω κάτι. Μέχρι που ήρθε στα χέρια μου το εξαιρετικό μυθιστόρημα της κ. Τίτσας Πιπίνου με τίτλο «Το κορίτσι του Αλεσάντρο», από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, και μου έλυσε τις απορίες τόσων χρόνων με τον ιδανικότερο τρόπο. Την ολοκληρωμένη άποψή μου για το βιβλίο αυτό, μπορείτε να τη διαβάσετε σε εκτενέστερη κριτική που θα αναρτηθεί εντός των ημερών, όμως η κυκλοφορία αυτού του νέου έργου της κ. Πιπίνου ήταν η αφορμή για να της απευθύνω ορισμένες ερωτήσεις. Την ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μου διέθεσε απαντώντας στο ερωτηματολόγιό μου για τους «Φίλους της Λογοτεχνίας», της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο συγγραφικό της έργο, και ιδιαίτερα στο νέο της πόνημα, και σας προσκαλώ να διαβάσετε τις απαντήσεις της ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα την εξαίρετη Τίτσα Πιπίνου!

1) Αγαπητή κ. Πιπίνου, τις θερμές μας ευχές για το νέο μυθιστόρημά σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, με τίτλο «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΑΛΕΣΑΝΤΡΟ». Ποιο ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας. Η επιθυμία να ασχοληθώ με τη λογοτεχνία έρχεται από πολύ παλιά, από τότε που ήμουν παιδί και ανακάλυψα ότι αυτό ήταν που μου άρεσε να κάνω. Η αφορμή ήταν όταν ήρθα πρώτη φορά σε επαφή με βιβλία. Έτσι γίνεται πάντα με όσους έχουν κλίση κάπου. Το διαβάζω σε συνεντεύξεις και άλλων καλλιτεχνών.

2) Από πού αντλείτε την έμπνευση για κάθε έργο σας και κάθε χαρακτήρα και πόσο δύσκολο είναι να σταχυολογήσετε τις απαραίτητες πληροφορίες, όταν αυτές απαιτούνται, ώστε να συνδυάσετε τυχόν ιστορικά γεγονότα, τόπους και μυθοπλασία στα βιβλία σας;

Γιατί κάποια θέματα με εμπνέουν και κάποια όχι, δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά. Υπάρχουν πράγματα θαμμένα στα πιο βαθιά στρώματα της μνήμης, στο ασυνείδητο ίσως, που με κάποια αφορμή ξεπηδούν και μεταμορφωμένα γράφονται. Η αφορμή μπορεί να είναι μία εικόνα, μία ιστορία που άκουσα, μία είδηση, οτιδήποτε.

Όσο αφορά το να συλλέξω τις πληροφορίες που απαιτούνταν, για το «Κορίτσι του Αλεσάντρο» για παράδειγμα, επειδή η ιστορία εκτυλίσσεται την εποχή της Ιταλοκρατίας στη Ρόδο χρειάστηκε να επισκεφθώ βιβλιοθήκες και να κάνω έρευνα σχετικά με το τι συνέβαινε τότε. Βέβαια οι έρωτες και οι γάμοι μεταξύ Ιταλών και Ελληνίδων δεν ήταν σπάνιοι. Υπάρχουν ακόμη απόγονοι που ζουν εδώ ή στην Ιταλία.

3) Στο τελευταίο βιβλίο σας η πλοκή του υφαίνεται γύρω από πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Ποια θεωρείτε ως την πιο σημαντική, ίσως και ανεξάντλητη, «πηγή ιδεών» για έναν συγγραφέα;

Θα έλεγα την παιδική του ηλικία ή πιο σωστά αυτά που θυμόμαστε για παιδική μας ηλικία, που δεν είναι απαραίτητα και η πραγματικότητα, αλλά μια διαστρεβλωμένη μνήμη.

Όσο για την εποχή που υφαίνεται η ιστορία του βιβλίου μου ήταν πράγματι μια πυκνή περίοδος σε γεγονότα και πολύ ενδιαφέρουσα.

4) Συνήθως, οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι εντελώς διαφορετικό από τη συγγραφική τους ιδιότητα. Εάν αυτό ισχύει και στη δική σας περίπτωση, θα θέλατε να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;

Το να γράψει κάποιος βιβλία έχει να κάνει με το αν έχει ταλέντο και όχι με το τι έχει σπουδάσει ή ποια είναι η δουλειά του. Γι αυτό βλέπετε συγγραφείς να ασκούν εντελώς διαφορετικά επαγγέλματα με το βιβλίο. Εμένα η δουλειά μου έχει σχέση με το βιβλίο, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με το ότι γράφω, αλλά με το ότι συχνά είναι επιτακτική η ανάγκη μου να γράψω. Θα συνέχιζα να γράφω ακόμη και αν η δουλειά μου ήταν παντελώς άσχετη με το βιβλίο.

5) Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για τη συγγραφή ενός βιβλίου ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες του συγγραφέα;

Το επιστημονικό υπόβαθρο μπορεί να σου προσθέσει γνώσεις, αλλά δεν σε κάνει συγγραφέα σε καμία περίπτωση. Ούτε σπουδάζεται η συγγραφή κατά τη γνώμη μου. Το πρώτο είναι φυσικά το ταλέντο, όπως συμβαίνει με όλες τις τέχνες, αλλά ποτέ μόνο του. Πρέπει να ωριμάσει και σε αυτό βοηθούν οι εμπειρίες, οι γνώσεις και όλα όσα συμβαίνουν στους ανθρώπους, ευχάριστα ή δυσάρεστα. Συγγραφέας γεννιέται κάποιος, δεν γίνεται. Όχι πως μπορεί ένας άνθρωπος να έχει ταλέντο και αυτό να μην φανεί ποτέ. Υπάρχουν πολλά χαμένα ταλέντα σε όλες τις τέχνες γιατί δεν τους δόθηκε η ευκαιρία. Ειδικά ανάμεσα στις γυναίκες τα περασμένα χρόνια. Πώς να γίνει κάποια συγγραφέας αν δεν είχε έρθει ποτέ σε επαφή με βιβλίο στη ζωή της; Για παράδειγμα όταν έγινε κυβερνήτης στα Δωδεκάνησα ο Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι, όπως αναφέρεται στο βιβλίο μου, έκλεισε όλα τα ελληνικά σχολεία με αποτέλεσμα οι γονείς να επιλέξουν να μην στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία, κυρίως τα κορίτσια που έμειναν αναλφάβητα.

6) Υπάρχει κάποιο μοτίβο ως προς το πότε σας «επισκέπτεται» η συγγραφική σας έμπνευση; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ώρα, διάθεση ή τόπος, ίσως, που να σας προδιαθέτει να γράψετε ή είναι κάτι που «ρέει» αβίαστα από μέσα σας συνέχεια;

Δεν υπάρχει ούτε τόπος, ούτε ώρα. Πολλοί νομίζουν, δεν ξέρω γιατί, ότι γράφω νύχτα. Ίσως γιατί νομίζουν για τους συγγραφείς ότι είναι ένα είδος ξωτικού πουλιού που δρα στο ημίφως. Δεν είναι έτσι, γράφω οποτεδήποτε. Κάποιες φορές ρέει και νομίζω ότι αυτό δεν σταματά και κάποιες άλλες καταβάλλω προσπάθεια ή πρέπει να περιμένω μέρες, βδομάδες και μήνες ακόμη.

7) Όταν ολοκληρώνετε ένα νέο βιβλίο σας αρκείστε μόνο στη δική σας γνώμη και αξιολόγηση, πριν προχωρήσετε στην έκδοσή του, ή αναζητάτε πρώτα την άποψη κάποιου οικείου σας προσώπου την κρίση του οποίου εμπιστεύεστε;

Όχι ότι δεν εμπιστεύομαι, αλλά συνήθως δεν δίνω τα βιβλία μου προς ανάγνωση πριν δημοσιευτούν. Για να το δώσω άλλωστε προς δημοσίευση πρέπει να αρέσει πρώτα σε εμένα.

8) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τα βιβλία σας και, γιατί όχι, την ιστορία «πίσω από την ιστορία» κάποιων από αυτά;

Θα σας πω για αυτό που συνέβαινε με τις τρεις αδελφές που αναφέρω στο «Κορίτσι του Αλεσάντρο», δηλαδή η πρώτη κόρη να παίρνει όλη την περιουσία και για την τελευταία να μην μένει τίποτα με αποτέλεσμα να μένει στα αζήτητα στη γαμήλια αγορά, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που ίσχυε στην Κάρπαθο. Ένα πολύ σκληρό έθιμο που καταδίκαζε κάποια κορίτσια και ίσχυε μέχρι πριν κάποια χρόνια, όχι τόσο παλιά. Αυτές οι γυναίκες γίνονταν κάτι σαν δούλες στις πρωτότοκες.

Η Άννα, για παράδειγμα, είναι μία από αυτές. Ήταν προορισμένη από την κοινωνία να ζήσει στην υποταγή και τη φτώχεια χωρίς δική της οικογένεια, αλλά επαναστάτησε και ήταν διατεθειμένη να πληρώσει το τίμημα. Την Άννα την παρακινεί το πάθος της και η επιθυμία της να πετύχει και να ερωτευτεί.

9) Η συγγραφέας Τίτσα Πιπίνου βρίσκει τον χρόνο να διαβάζει για δική της ευχαρίστηση και όχι μόνο για έρευνα πάνω σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο της; Εφόσον συμβαίνει αυτό, ποιο είδος λογοτεχνίας προτιμάτε περισσότερο ως αναγνώστρια και γιατί;

Φυσικά, πάντα διαβάζω. Ελάχιστες μέρες στη ζωή μου πέρασαν χωρίς να διαβάσω κάτι. Πρέπει να είμαι πολύ χάλια για να μην ανοίξω βιβλίο μια μέρα. Μου αρέσει όχι μόνο να γράφω, αλλά και να διαβάζω. Αν δεν το έκανα δεν θα μπορούσα να γράψω. Ούτε καταλαβαίνω όσους λένε ότι δεν βρίσκουν χρόνο, αν σου αρέσει κάτι πάντα βρίσκεις χρόνο. Αν δεν βρίσκεις, ίσως δεν σου αρέσει τόσο πολύ. Διαβάζω μυθιστορήματα, δοκίμια, αλλά τώρα τελευταία και Ιστορία. Σπάνια ποίηση. Το γιατί προτιμώ αυτά τα είδη νομίζω ότι απαντάται γιατί αυτά μου αρέσουν, με ταξιδεύουν και με ξεκουράζουν. Αν δεν είχα την ανάγνωση, οι μέρες μου θα ήταν πιο δύσκολες και βαρετές. Σαν παιδί ήταν το καταφύγιο μου τα βιβλία.

10) Θυμάστε το πρώτο σας ανάγνωσμα το οποίο σας «παρέσυρε» στον κόσμο της λογοτεχνίας; Ποια είναι τα αγαπημένα σας βιβλία και συγγραφείς; Υπάρχει κάποιο απόφθεγμα από βιβλίο το οποίο να καθόρισε τη μετέπειτα ζωή σας; Έχετε δεχθεί κάποιες επιρροές από ομότεχνούς σας, Έλληνες ή ξένους, σύγχρονους ή κλασσικούς, στον δικό σας τρόπο γραφής, ύφους ή θεματολογίας;

Δεν θυμάμαι αν ήταν ο Έκτορ Μαλό, ο Τσάρλς Ντίκενς ή οι αδελφές Μπροντέ αυτοί που με παρέσυραν στον κόσμο της λογοτεχνίας σαν παιδί. Σίγουρα όλοι αυτοί και πολλοί άλλοι. Διάβαζα οτιδήποτε, από τους κλασικούς που σίγουρα ήταν μια άλλη ανάγνωση τότε αφού δεν είχα ακόμη πείρα ζωής, μέχρι τα περίφημα «Κλασικά Εικονογραφημένα» που σε ταξίδευαν με την καταπληκτική, κάπως σκοτεινή, εικονογράφηση τους. Τότε νομίζω αποφάσισα ότι ήθελα να γίνω συγγραφέας και έκανα τις πρώτες αδέξιες προσπάθειές μου. Βέβαια από το να το επιθυμώ μέχρι να το κάνω τελικά καταλάβαινα ότι είναι μεγάλος δρόμος, και ίσως ποτέ να μην τον διένυα κι έτσι δεν το έλεγα, αλλά υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου.

Πολλοί οι αγαπημένοι μου συγγραφείς. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, Τόνι Μόρισον, Τσαρλς Ντίκενς πάντα, Τζόναθαν Κόου, Ιζαμπέλ Αλιέντε, από Έλληνες Σώτη Τριανταφύλλου, Θοδωρής Καλλιφατίδης, Αύγουστος Κορτώ, Μαριάνα Κορομηλά και πολλοί άλλοι που κάνουν έναν μακρύ κατάλογο.

Σίγουρα με έχουν επηρεάσει πολλοί από τους συγγραφείς που διαβάζω. Αλλά δεν ξέρω αν είναι ανιχνεύσιμες οι επιρροές, τουλάχιστον από εμένα. Είμαστε ένα κράμα όσων διαβάζουμε, που τελικά είναι κάτι νέο.

Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει απόφθεγμα που έχω σαν μότο μου, γιατί έμαθα ότι και αυτά δεν ισχύουν πάντα.

11) Πιστεύετε πως ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει ώστε να έχει κάποια βιώματα από τις χώρες και τις τοποθεσίες τις οποίες, τυχόν, περιγράφει στα βιβλία του και πόσο εφικτό είναι αυτό στην πράξη, ιδιαίτερα στις μέρες μας; Είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, απλά και μόνο, για τη «διεύρυνση των οριζόντων» του;

Έτσι κι αλλιώς ο συγγραφέας πρέπει να ταξιδεύει, είναι καύσιμο για τη γραφή οι εμπειρίες, τα ταξίδια. Ούτε μπορείς να γράφεις για μια χώρα αν δεν την έχεις επισκεφθεί ποτέ. Φαίνεται ψεύτικο και επιφανειακό.

12) Θεωρείτε ότι ο συγγραφέας θα πρέπει να ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας και να «πειραματίζεται» θεματολογικά, ρισκάροντας το υπάρχον αναγνωστικό του κοινό, ή θα όφειλε να εμμένει στο είδος που τον έχει καθιερώσει;

Αν μπορεί, αν του βγαίνει δηλαδή, γιατί όχι. Αλλά νομίζω ότι ο πεζογράφος δύσκολα μπορεί να γράψει ποίηση ή το αντίθετο. Είναι άλλο είδος, θέλει άλλη ευχέρεια. Ούτε το να επαναλαμβάνεται θεματολογικά είναι σωστό, κουράζει και στο τέλος το αναγνωστικό κοινό τον εγκαταλείπει. Κανονικά πρέπει να επιλέξει τι κάνει καλύτερα και να αφιερωθεί σε αυτό. Εγώ δεν έχω τέτοια διλλήματα, γνωρίζω ότι είμαι πεζογράφος και τίποτα άλλο.

13) Πιστεύετε πως οι συγγραφείς οφείλουν να προβληματίζουν τους αναγνώστες «αφυπνίζοντας» τη σκέψη τους ή ο σκοπός των βιβλίων τους θα έπρεπε να είναι απλά και μόνο ψυχαγωγικός; Εσείς, ποια μηνύματα επιδιώκετε να «περάσετε» στους αναγνώστες σας και σε ποιο είδος αναγνωστικού κοινού, συνήθως, απευθύνεστε μέσα από το συγγραφικό έργο σας;

Όχι, δεν πιστεύω ότι οι συγγραφείς εσκεμμένα πρέπει να κάνουν βιβλία για να αφυπνίζουν, έτσι κι αλλιώς ένα καλό βιβλίο μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά, χωρίς προσπάθεια άλλη εκ μέρους τους. Πέρασαν οι εποχές που τα βιβλία ήταν στρατευμένα σε αυτό τον σκοπό.

Δεν σκέπτομαι ποτέ να περάσω μηνύματα με τα βιβλία μου, παρά να αφηγηθώ μία ιστορία. Τώρα αν περάσουν οι αναγνώστες καλά διαβάζοντας τα και περάσει κάποιο μήνυμα υποδόρια, καλώς.

Δεν απευθύνομαι σε κάποιο είδος αναγνωστικού κοινού συγκεκριμένα, ούτε έχω τους αναγνώστες κατά νου όταν γράφω. Είναι κάτι το ασαφές αυτό που λέμε «αναγνώστες», προσωποποιούνται μόνο όταν κάποιος σου πει ότι διάβασε το βιβλίο σου.

14) Θεωρείτε πως η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα και, ειδικότερα, οι τόσο δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε τελευταία στην πατρίδα μας; Ή μήπως το ζητούμενο από τους αναγνώστες είναι ακριβώς η «φυγή» από αυτήν τη ζοφερή πραγματικότητα;

Κάθε εποχή μπορεί να αποτελέσει έμπνευση. Αλλά η έμπνευση δεν έχει να κάνει μόνο με την εποχή αλλά και με τον συγγραφέα και ποια θέματα τον συγκινούν. Γι’ αυτό βλέπουμε μια εμμονή στη θεματολογία κάποιων. Έχει να κάνει με τα βιώματα, τα παιδικά του χρόνια, αυτά κυρίως και τις μνήμες που κουβαλάει.

Εγώ προσωπικά δύσκολα εμπνέομαι από τη σύγχρονη πραγματικότητα και καταφεύγω σε παλαιότερες εποχές. Θέλω μια απόσταση χρονική για να εμπνευστώ.

15) Στη σύγχρονη καθημερινότητα και στην εποχή της άκρατης τεχνολογίας ποια θεωρείτε πως είναι η θέση του λογοτεχνικού βιβλίου; Περνάει, τελικά, το βιβλίο κρίση στη χώρα μας ή διεθνώς και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να γίνει πιο προσιτό στο αναγνωστικό κοινό και, ιδιαίτερα, στους νέους;

Περνάει κρίση ειδικά στους νέους που είναι πολύ κοντά στις νέες τεχνολογίες. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο αυτό, δεν είναι μόνο ελληνικό, αν και στην Ελλάδα διαβάζουμε πολύ λιγότερο από αλλού, οπότε αυτό έχει φανεί πιο έντονα.

Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γίνει. Ίσως κάποιο βιβλίο, όπως τότε με τον «Χάρι Πότερ» που έκανε τα παιδιά και τους νέους να περιμένουν σε ουρές έξω από τα βιβλιοπωλεία για ένα αντίτυπο σε όλο τον κόσμο.

16) Είχατε κάποιους «ενδοιασμούς» όταν αποφασίσατε να δώσετε το πρώτο σας βιβλίο προς έκδοση; Αγωνιούσατε ως προς την αποδοχή που θα τύχαινε αυτό από το αναγνωστικό κοινό; Η θεματολογία των βιβλίων σας, πιστεύετε πως παίζει τον δικό της ρόλο στην αποδοχή αυτή;

Φυσικά πολλούς ενδοιασμούς, κυρίως πως θα φανεί σε κάποιον εκδότη ώστε να αποφασίσει να το εκδώσει. Δεν γνώριζα και πολλά πράγματα ακόμη τότε για τα εκδοτικά και ήθελα να το κάνω όσο μπορούσα καλύτερο ώστε να μην απορριφθεί γιατί θα με επηρέαζε κάτι τέτοιο. Στην πορεία βέβαια έμαθα ότι δεν απορρίπτονται μόνο τα κακά βιβλία και το λέω σε όσους με ρωτάνε.

Είχα μόλις τελειώσει το πρώτο μου βιβλίο «Η γυναίκα της σκιάς» και το έστειλα στον Στρατή Φιλιππότη. Ήμουν πολύ τυχερή που έπεσα σε αυτόν τον εκδότη, μείναμε φίλοι μέχρι το τέλος, δυστυχώς πέθανε πρόσφατα. Το έστειλα μία Παρασκευή και μέχρι τη Δευτέρα είχα λάβει μια ενθουσιώδη απάντηση. Δεν θα ευχόμουν τίποτα καλύτερο. Του το χρωστώ.

Δεν ξέρω αν στην αποδοχή των βιβλίων μου παίζει κάποιο ρόλο η θεματολογία που επιλέγω.

17) Εσείς, με την έως τώρα πείρα σας στον χώρο της συγγραφής, τι θα συμβουλεύατε όλους τους νέους επίδοξους συγγραφείς, που ονειρεύονται να δουν κάποτε ένα βιβλίο τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, ιδιαίτερα, εν μέσω αυτής της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας;

Να διαβάζουν πολύ, αυτό βοηθά το ταλέντο να ωριμάσει εκτός από τις εμπειρίες, θα διδαχτούν επίσης τεχνικές και να μην απογοητεύονται εύκολα. Να επιμένουν γιατί όντως οι συγκυρίες είναι δύσκολες, αν το βιβλίο τους είναι καλό κάποιος εκδότης θα το εκδώσει στο τέλος.

18) Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο μυθιστόρημά σας «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΑΛΕΣΑΝΤΡΟ», και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Εγώ σας ευχαριστώ. Δεν υπάρχει κάτι οριστικό για να το αναγγείλω. Ωστόσο πάντα κάτι έχω κατά νου, ακόμη και όταν είμαι στη διαδικασία της συγγραφής ενός βιβλίου, είμαι ανοικτή σε νέες ιδέες και ερεθίσματα για επόμενα. Και αν δεν το γράφω στον υπολογιστή μου το επεξεργάζομαι στο μυαλό μου.

Βιογραφικό σημείωμα Τίτσας Πιπίνου:

Η Τίτσα Πιπίνου γεννήθηκε στη Ρόδο, όπου ζει μέχρι σήμερα. Για ένα διάστημα έμεινε στην Αγγλία και παρακολούθησε μαθήματα γλώσσας. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1994 με το βιβλίο Γυναίκα της σκιάς.

Συνολικά έχει γράψει εννιά μυθιστορήματα, ένα δοκίμιο και ένα βιβλίο για παιδιά. Διηγήματα και κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες, λογοτεχνικά ημερολόγια και στον Τύπο. Διατηρεί εδώ και χρόνια ραδιοφωνική εκπομπή για το βιβλίο.

Πρόσφατη εργογραφία Τίτσας Πιπίνου:

«ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΑΛΕΣΑΝΤΡΟ»

Εκδόσεις: Κλειδάριθμος (2019)

Σελίδες: 576

Τιμή με έκπτωση: 14,94€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Ιταλική κατοχή Δωδεκανήσων, 1937. Τη διοίκηση αναλαμβάνει ο Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκι, ο σκληρότερος από την τετρανδρία του φασισμού στην Ιταλία. Η δεκαεπτάχρονη Άννα φεύγει απ’ το μικρό νησί της για τη Ρόδο, με σκοπό να δουλέψει δίπλα στη διάσημη Φραγκολεβαντίνα μοδίστρα της εποχής, τη μαντάμ Φλώρα. Θέλει με κάθε τρόπο να απαλλαγεί από τα δεσμά του τόπου της, την αυστηρή επιτήρηση της γιαγιάς της και τη μοίρα που την περιμένει.

Η ανάδειξη της Άννας ως καλύτερης μοδίστρας στα πιο ακριβά σαλόνια θα επισκιαστεί από τον παράνομο έρωτά της με τον Ιταλό μηχανικό Αλεσάντρο Κιοράντο. Μετά τη σύλληψη του Αλεσάντρο, η Άννα βιώνει την ταπείνωση από την τοπική κοινωνία και οδηγείται σ’ έναν συμβατικό γάμο. Στα χρόνια που περνούν τον θεωρεί νεκρό, όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια… Η βαθιά τους αγάπη θα ξεχαστεί από όλους αλλά ποτέ από τους ίδιους.

ΚΛΗΡΩΣΗ 8/9/2019 - «Η ΜΑΝΤΑΜ», της Αλεξίας Νικολοπούλου (Εκδόσεις: ΛΙΒΑΝΗ)

Την Κυριακή 8/9/2019 θα κληρώσουμε δύο (2) αντίτυπα του νέου, εξαιρετικού, κοινωνικού μυθιστορήματος με τίτλο «Η ΜΑΝΤΑΜ», της Αλεξίας Νικολοπούλου, προσφορά των αγαπημένων εκδόσεων Λιβάνη.

Για να είναι έγκυρες οι συμμετοχές σας ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

(1) Εγγραφείτε, ως ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ στο ιστολόγιό μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», επιλέγοντας «Δημόσια Παρακολούθηση», ώστε να είστε ορατοί στους διαχειριστές.

(2) Γράψτε μας, υποχρεωτικά, το ΣΧΟΛΙΟ σας στην αντίστοιχη ανάρτηση στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», το οποίο και θα αποτελέσει αποκλειστικά τη συμμετοχή σας στον διαγωνισμό μας.

(3) Πατήστε, υποχρεωτικά, «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα μας στο Facebook «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ». Πατήστε, υποχρεωτικά, «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα των εκδόσεων ΛΙΒΑΝΗ.

(4) Κάνετε ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ της παρούσας ανάρτησης στο προφίλ σας, αν θέλετε να το δουν και οι φίλοι σας.

(5) Προσθέστε, στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» όσους φίλους σας νομίζετε πως θα ήθελαν να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό μας.

Έγκυρα θεωρούνται τα σχόλια μόνο των συμμετεχόντων που έχουν ακολουθήσει όλα τα παραπάνω υποχρεωτικά βήματα συμμετοχής στον διαγωνισμό μας (εννοείται μόνο μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδος και μόνο με ένα σχόλιο ανά άτομο).

Ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις Λιβάνη για την προσφορά τους και ευχόμαστε στον καθένα σας ξεχωριστά Καλή Επιτυχία!

Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο των «Φίλων της Λογοτεχνίας»:

https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2019/07/blog-post_5.html

«Η ΜΑΝΤΑΜ», της Αλεξίας Νικολοπούλου

Εκδόσεις: Λιβάνη

Σελίδες: 320

Τιμή με έκπτωση: 13,41€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Η Μαργαρίτα Δούκα είναι μια γυναίκα της διπλανής πόρτας, με σχέση, καριέρα, όνειρα, εμπιστοσύνη στους ανθρώπους. Εκείνη η μέρα που ξημέρωσε όμως σήμανε την αρχή μιας περιπέτειας που θα την οδηγούσε πίσω από τα σίδερα.

Εκεί, μακριά από τη ζωή που μέχρι τότε ήξερε, κάτι νέο ένιωθε να γεννιέται μέσα από τα σπλάχνα της. Εκείνο που δε γνώριζε η Μαργαρίτα ήταν αν αυτή η αλλαγή στη ζωή της θα την έκανε έναν άνθρωπο ξαναγεννημένο και αγγελικά πλασμένο ή αν, φτάνοντας στο βάθος του πυθμένα, θα ξαναγεννιόταν σαν ένας δαίμονας. Μοναδικό φως στο σκοτάδι που την αγκάλιαζε η Μαντάμ, ένα αερικό που έμελλε να είναι ο καθοριστικός σταθμός στην πορεία της.

Ποιο ήταν το μυστικό αυτής της κοπέλας, που την κρατούσε δεμένη με αλυσίδες; Και ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Αλέξανδρος, που θα άλλαζε τη ζωή αυτών των γυναικών;

Από το μεγάφωνο ακούστηκαν δύο ονόματα που ήταν πολύ γνώριμα σ’ εμάς. Ξένα μεν, αλλά ήταν στον θάλαμό μας. Αποφυλακίζονταν και οι δύο, κι εμείς, κλειδώνοντας στο κουτάκι του μυαλού μας τα πάντα, αφήσαμε έξω μονάχα τη χαρά. Για εκείνες που θα γεύονταν την ελευθερία τους. Αναστέναξα βαθιά, λες και προσπαθούσα να μυρίσω μέσα από εκείνες λίγο καθαρό αέρα. Ελεύθερο αέρα. Η Μαντάμ μού σιγοψιθύρισε στο αφτί: «Όλα θα πάνε καλά». Ήταν η πρώτη φορά μετά από τόσο καιρό στη φυλακή που άρχιζα να το πιστεύω...

ΚΛΗΡΩΣΗ 7/9/2019 - «ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΛΙΑΚΑΔΕΣ», της Μαρίας Παναγοπούλου (Εκδόσεις: ΩΚΕΑΝΟΣ)

Το Σάββατο 7/9/2019 θα κληρώσουμε δύο (2) αντίτυπα του νέου, εξαιρετικού, κοινωνικού μυθιστορήματος «ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΛΙΑΚΑΔΕΣ» της Μαρίας Παναγοπούλου, προσφορά των αγαπημένων εκδόσεων Ωκεανός.

Για να είναι έγκυρες οι συμμετοχές σας ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

(1) Εγγραφείτε, ως ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ στο ιστολόγιό μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», επιλέγοντας «Δημόσια Παρακολούθηση», ώστε να είστε ορατοί στους διαχειριστές.

(2) Γράψτε μας, υποχρεωτικά, το ΣΧΟΛΙΟ σας στην αντίστοιχη ανάρτηση στην ομάδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», το οποίο και θα αποτελέσει αποκλειστικά τη συμμετοχή σας στον διαγωνισμό μας.

(3) Πατήστε, προαιρετικά, «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα μας «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ» και στη σελίδα των εκδόσεων  ΩΚΕΑΝΟΣ στο Facebook.

(4) Κάνετε ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ της παρούσας ανάρτησης στο προφίλ σας, προαιρετικά.

(5) Προσθέστε στην ομάδα μας, προαιρετικά, «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ», όσους φίλους σας νομίζετε πως θα ήθελαν να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό μας.

Έγκυρα θεωρούνται τα σχόλια μόνο των συμμετεχόντων που έχουν ακολουθήσει τα παραπάνω υποχρεωτικά βήματα συμμετοχής στον διαγωνισμό μας (εννοείται αποκλειστικά κάτοικοι Ελλάδας και με ένα μόνο σχόλιο ανά άτομο).

Ευχαριστούμε πολύ τις Εκδόσεις Ωκεανός για την προσφορά τους και ευχόμαστε σε όλους σας Καλή Επιτυχία!

«ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΛΙΑΚΑΔΕΣ», της Μαρίας Παναγοπούλου

Εκδόσεις: Ωκεανός

Σελίδες: 496

Τιμή με έκπτωση: 14,50€

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

Αέλια. Γνώρισε για πρώτη φορά τον πατέρα της στην ηλικία των έξι ετών κι εκείνος την πήρε μακριά, στο Γουίνιπεγκ του Καναδά, ξεριζώνοντάς την από την Ελλάδα, από τις παιδικές μνήμες της και από την αγκαλιά της μανούλας της, της Μάικας.

Νεκταρία. Στα επτά της χρόνια βίωσε το οδυνηρό διαζύγιο των γονιών της. Δεν έμαθε τους λόγους που τους μεταμόρφωσαν από παράφορα ερωτευμένους σε θανάσιμους εχθρούς, μα η ψυχή της ξέρει πως ο ζυγός της ευθύνης γέρνει αμείλικτα προς την πλευρά της μάνας της, της Λιάνας.

Δεκαέξι χρόνια μετά, μια ανώνυμη επιστολή παγιδεύει τα δύο ενήλικα πια κορίτσια στο ναρκοπέδιο του χθες και τα παρασύρει στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς. Εκεί, τις περιμένει ο ένοχος για τις κλεμμένες λιακάδες της ζωής τους. Μα δεν είναι μόνος...

Ένας ανίερος έρωτας. Μια ιερή φιλία. Και η αέναη μάχη ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι. Ποιός θα νικήσει; Και με ποιό τίμημα;

Από την συγγραφέα του μπεστ σέλερ «Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου» Υποψήφιο για Βραβείο Βιβλίου Public 2018.