ΒΙΒΙΑΝ ΦΟΡΤΗ - Τα Μυθιστορήματά Της - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

ΒΙΒΙΑΝ ΦΟΡΤΗ - Τα Μυθιστορήματά Της - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Σας παραθέτω την ομιλία-σχολιασμό μου για τα δύο βιβλία της Βίβιαν Φόρτη, η οποία μου έκανε την τεράστια τιμή να με προσκαλέσει ως ομιλήτρια στην επίσημη πρώτη παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου της «Έρεβος», στις 13-12-2013 στο Λουτράκι.

"Η παρουσίαση του «Μύθου» πέρυσι τον Οκτώβριο και η πρόσκλησή μου από την ίδια τη συγγραφέα για να παραστώ στον ίδιο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου του Λουτρακίου, ήταν η αφορμή για να τη γνωρίσω από κοντά. Το βιβλίο το είχα ήδη διαβάσει και είχα εντυπωσιαστεί για πολλούς λόγους, κάποιους από τους οποίους θα σας παραθέσω στη συνέχεια. 

Πιστεύω πως, παρά το γεγονός ότι σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο μέρος της τριλογίας της Βίβιαν Φόρτη, το «Έρεβος», είναι απαραίτητο να κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στο πρώτο μέρος της τριλογίας, το «Μύθο», καθώς θεωρώ το ένα αναπόσπαστο κομμάτι του άλλου. 

Ο «Μύθος» ήταν μια αποκάλυψη για μένα, καθώς είναι ένα εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα από όλα όσα έχω διαβάσει, φαντασίας και μη, και πιστέψτε με διαβάζω πολύ, όλα τα λογοτεχνικά είδη και συνεχώς!

Η υπόθεση του βιβλίου ξεκινά από ένα πανεπιστήμιο στα περίχωρα της Νέας Υόρκης, όπου σπουδάζει η δεκαεννιάχρονη ελληνίδα φοιτήτρια Δάφνη Δημητριάδη. Αυτό που, αρχικά, μοιάζει σαν μία συνηθισμένη ιστορία ανατρέπεται από τη στιγμή που η πανέξυπνη και καλλιεργημένη, αλλά άπειρη Δάφνη συναντά τον αμερικανό καθηγητή Μυθολογίας Φοίβο Κρίστιαν, στο πρώτο μάθημα του εξαμήνου. Το όποιο ‘κλισέ’ της ιστορίας σταματάει εκεί όπου η φοιτήτρια της ιστορίας μας ερωτεύεται τον γοητευτικό καθηγητή της, με όποιες συνέπειες επισείει το γεγονός αυτό. Από εκεί κι έπειτα ξεδιπλώνεται η αξεπέραστη φαντασία της συγγραφέως, που με την πέννα της ανοίγει μπροστά στα μάτια των έκπληκτων αναγνωστών, έναν φανταστικό κόσμο, που δε μοιάζει καθόλου εξωπραγματικός.

Όπως η νεαρή ηρωίδα μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειάς της, της χώρας της και της κουλτούρας της, έτσι και ο Φοίβος αποτελεί μέρος της δικής του οικογένειας, των προγόνων του και των δικών τους νόμων και κανόνων. Ο καθένας τους πρέπει να αποφασίσει ποιο δρόμο θα ακολουθήσει: εκείνον της ρουτίνας, της συγκαταβατικότητας και της αδιάφορης και ανούσιας ζωής, ή εκείνον της επαγρύπνησης, του θάρρους, της μαχητικότητας, της γενναιότητας και της αληθινής και ανίκητης αγάπης;

Την εξέλιξη δε θα σας την αποκαλύψω, καθώς πιστεύω ότι η μισή μαγεία της ανάγνωσης κάθε βιβλίου είναι να μη ξέρεις τι θα ακολουθήσει, να περιμένεις το απρόσμενο και το αναπάντεχο. Σε ένα τέτοιο βιβλίο, σαν το «Μύθο», οι εκπλήξεις, τα αναπάντεχα γεγονότα και οι ανατροπές βρίσκονται σε αφθονία. Ο αναγνώστης παρασύρεται μέσα στο μυθικών διαστάσεων σύμπαν που έχει πλάσει η συγγραφέας με μεγάλη ευρηματικότητα και, απλά, δεν θέλει να βγει από αυτό! Για εμάς τους Έλληνες η μυθολογία μας αποτελεί στοιχείο του DNA μας, κομμάτι της ανατροφής και της διαπαιδαγώγησής μας. Δε ξέρω εάν ισχύει και για κάποιους από εσάς, αλλά τα πρώτα βιβλία που πήρα στα χέρια μου ως αρχάρια αναγνώστρια σε πολύ μικρή ηλικία, ήταν η «Ελληνική Μυθολογία», η εικονογραφημένη «Ιλιάδα και Οδύσσεια» και η «Αργοναυτική Εκστρατεία». Με αυτούς τους μύθους μεγαλώσαμε οι περισσότεροι από εμάς και με τους ίδιους μύθους γαλουχούνται ακόμη, τα περισσότερα Ελληνόπουλα, ενώ η Ελληνική Μυθολογία διδάσκεται στα πανεπιστήμια διεθνώς.

Από αυτούς τους Μύθους λοιπόν, εμπνεύστηκε η Βίβιαν Φόρτη για να πλάσει έναν ολοκαίνουργιο δικό της «Μύθο» και να μας ταξιδέψει πολύ πιο πέρα από όσο η δική μας, περιορισμένη, φαντασία θα μπορούσε να μας πάει. Το βιβλίο αυτό δεν περιορίζεται μόνο στη βασική του υπόθεση, αλλά περικλείει μέσα του πολλά ακόμα στοιχεία, με κυρίαρχη την ελληνική μυθολογία σε όλο της το μεγαλείο. 

Μέχρι να διαβάσω το «Μύθο» πίστευα πως γνώριζα πολλά για την ελληνική μυθολογία, για το Δωδεκάθεο, τους ημίθεους και τους ήρωες, για τους Γίγαντες και τους Τιτάνες. Το βιβλίο αυτό μου απέδειξε πως γνώριζα, ή τουλάχιστον θυμόμουν, ελάχιστα για όλα αυτά. Διαβάζοντας το «Μύθο» ξαναθυμήθηκα και έμαθα πολλές και διαφορετικές πτυχές της μυθολογίας μας, αλλά και για πολλά ακόμα διαφορετικά θέματα.

Κατά τη γνώμη μου, ο συγγραφέας που τιμά την ιδιότητά του, έχει διαβάσει πολύ και συνεχίζει να διαβάζει. Οι πολλαπλές αναφορές της Βίβιαν Φόρτη, σε διάφορα σημεία του βιβλίου της, σε άλλα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και όχι μόνο, αποδεικνύουν περίτρανα ότι η συγγραφέας έχει ξοδέψει ατελείωτες ώρες μελετώντας βιβλία ιστορικά, επιστημονικά και λογοτεχνικά.Η έρευνα και η μελέτη που έκανε είναι ολοφάνερη από τις πρώτες κιόλας σελίδες του μυθιστορήματός της. Μαθαίνουμε πτυχές της μυθολογίας μας που αγνοούσαμε, καθώς, ταυτόχρονα με την εξέλιξη της υπόθεσης του βιβλίου, γίνονται αναφορές σε ήρωες, ημίθεους και θεότητες, που συνδέονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με τους δύο ήρωές μας, τη Δάφνη και το Φοίβο. 

Ως αναγνώστρια, αυτό που αισθάνθηκα διαβάζοντας το πρώτο μέρος της τριλογίας των «Δώδεκα» ήταν πρωτόγνωρο. Ένιωθα σα να βρισκόμουν στο επίκεντρο της ιστορίας. Έβλεπα, άκουγα και άγγιζα κάθε χαρακτήρα, βρισκόμουν στην καρδιά κάθε γεγονότος, αισθανόμουν τα συναισθήματα κάθε ήρωα, αγωνιούσα, φοβόμουν, ανυπομονούσα, οργιζόμουν και λυτρωνόμουν αντίστοιχα.Κάθε ήρωας του «Μύθου», όσο θνητός ή αθάνατος, συνηθισμένος ή ασυνήθιστος κι αν ήταν, παρουσιαζόταν μπροστά μου ολοζώντανος, όχι μόνο ως φυσική παρουσία, αλλά και ως ψυχισμός. Η συγγραφέας τον σκιαγραφούσε με απόλυτη ευκρίνεια, έτσι ώστε να καταλαβαίνω τις αγωνίες του, τους φόβους του, τις αμφιβολίες και τα θέλω του. Κάθε ήρωας μιλούσε με τον, αποκλειστικά, δικό του τρόπο, ως απόρροια των προσωπικών του βιωμάτων, της παιδείας του και του χαρακτήρα του. Κάποιες φορές οι ήρωες φάνταζαν απίστευτα οικείοι και καθημερινοί, βγαλμένοι μέσα από τη σύγχρονη εποχή και άλλοτε έμοιαζαν αλλόκοτα προαιώνιοι, σοφοί και απόμακροι, σα να προέρχονταν από τα βάθη του χρόνου. Άλλες φορές συμπαρέσυραν τον αναγνώστη να νιώσει θαυμασμό, χαρά, ικανοποίηση, οικειότητα, ηρεμία και αγάπη και άλλοτε να νιώσει θυμό, οργή, πανικό, απελπισία και απόγνωση.

Η είδηση για την έκδοση του δεύτερου μέρους της τριλογίας των «Δώδεκα» με ώθησε να διαβάσω ξανά το πρώτο μέρος της, μια και είχε μεσολαβήσει αρκετός καιρός από την πρώτη του ανάγνωση. Δεν περίμενα ποτέ να νιώσω αυτά τα συναισθήματα που με κατέκλυσαν… Η μαγεία με τύλιξε ξανά και αισθάνθηκα ότι το διάβαζα πάλι για πρώτη φορά. Παρά το γεγονός ότι γνώριζα την τελική έκβαση, δε μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου, καθώς έβρισκα ολοένα και περισσότερα στοιχεία που δε θυμόμουν, λεπτομέρειες που είχα μάλλον προσπεράσει αβίαστα την πρώτη φορά και περιγραφές που με συγκλόνισαν εκ νέου.Ταξιδεύοντας μέσα από το «Μύθο» της Βίβιαν Φόρτη-Στεφάνου ένιωσα πολλά και διαφορετικά συναισθήματα, με κυρίαρχα εκείνα της περηφάνιας για την ελληνική μου καταγωγή και τις απαρχές του αξεπέραστου πολιτισμού μας, θαυμασμού για την μοναδική ικανότητα της συγγραφέως να συμπαρασύρει τον κάθε αναγνώστη στο εκπληκτικό σύμπαν που δημιούργησε η ίδια για τους ήρωές της και, τέλος, ανυπομονησίας για τη συνέχεια αυτής της εντυπωσιακής περιπέτειας επικών διαστάσεων.

Η είδηση ότι σε λίγο διάστημα θα έπαιρνα στα χέρια μου το δεύτερο μέρος της τριλογίας των «Δώδεκα» με χαροποίησε περισσότερο από όσο ποτέ φανταζόμουν. Η ανάγνωση του «Ερέβους» μετά βίας διήρκησε τρεις ημέρες και, σωστότερα ίσως, θα έπρεπε να πω νύχτες, καθώς τότε μπορούσα να «βυθιστώ» στο βιβλίο απερίσπαστη και πλήρως συγκεντρωμένη.Το «Έρεβος» ήταν μία ακόμα έκπληξη για μένα, καθώς δε μπορούσα να φανταστώ πόσο πολύ θα με ταξίδευε η εκπληκτική πέννα της συγγραφέως. Οι 552 σελίδες του νέου της βιβλίου δεν μου φάνηκαν, και πάλι, αρκετές για να περάσω όσο χρόνο θα επιθυμούσα με τους δύο κεντρικούς ήρωές της, τη Δάφνη και το Φοίβο.

Στο «Έρεβος» η Βίβιαν Φόρτη συνεχίζει την εκπληκτική ιστορία αγάπης μεταξύ της θνητής, αλλά μυημένης στον κόσμο των Αθανάτων, Δάφνης Δημητριάδη και του Αθανάτου Ολύμπιου Φοίβου Κρίστιαν. Ο έρωτας των δύο είναι σαρωτικός, αδιαμφισβήτητος, λυτρωτικός και αποδεκτός από Θεούς και ανθρώπους. Οι ήρωές μας κρατούν τις ευαίσθητες ισορροπίες ανάμεσα στους δύο διαφορετικούς κόσμους από τους οποίους προέρχονται, με μεγάλη προσπάθεια και ατσαλένια αποφασιστικότητα. Ο Φοίβος, μετά από εκατοντάδες χρόνια, έχει επιτέλους βρει τη γαλήνη, την ηρεμία και την αγάπη κοντά στη Δάφνη, η οποία έχει πλέον ισχυροποιηθεί μετά τη μύησή της στον κόσμο των Αθανάτων, και είναι αποφασισμένη να ζήσει δίπλα του με κάθε κόστος. Οι οικογένειες και των δύο έχουν αποδεχθεί πλήρως την απόφασή τους να ενώσουν τις ζωές τους και η ευτυχία τους ολοκληρώνεται με την επερχόμενη εγκυμοσύνη της Δάφνης.

Το Φως όμως, το οποίο περιβάλλει την κοινή, πλέον, ζωή των δύο ηρώων μας, απειλείται από το προαιώνιο Σκοτάδι και την αρχαία διαμάχη και έχθρα μεταξύ των Ολυμπίων και των Τιτάνων. Αυτή τη φορά, οι εχθροί είναι ακόμα πιο οργισμένοι και η ανίερη συμμαχία τους με μία μυστική οργάνωση παγκοσμίου βεληνεκούς, θα οδηγήσει στον όλεθρο και το απόλυτο Έρεβος, την, έως τότε, ονειρική και γεμάτη αγάπη πραγματικότητα που βιώνουν.Η πλοκή του νέου αυτού βιβλίου της Βίβιαν Φόρτη είναι για μία ακόμη φορά συγκλονιστική και αναπάντεχη. Ο αναγνώστης καθηλώνεται από την πρώτη κιόλας σελίδα και ταξιδεύει στο χώρο και στο χρόνο. 

Η εκκίνηση της μαγευτικής αυτής περιήγησης γίνεται από την Ελλάδα, 6.000 χρόνια πριν, για να συνεχιστεί στην Ελλάδα του σήμερα και στην κατοικία των Δώδεκα, στον αγέρωχο Όλυμπο. Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο Λονδίνο, όπου γνωρίζουμε νέα πρόσωπα και καταστάσεις, των οποίων ο ρόλος θα είναι πέρα για πέρα καθοριστικός στην πορεία της ζωής των δύο ηρώων μας. Κατόπιν, μεταφερόμαστε είκοσι μήνες νωρίτερα στην Αμερική και, συγκεκριμένα στα Βόρεια της Νέας Υόρκης, όπου παρακολουθούμε την ιστορία από εκεί όπου την είχαμε αφήσει στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας. Ο Φοίβος και η Δάφνη ετοιμάζονται να ‘έρθουν εις γάμου κοινωνία’ ενώπιον των οικογενειών τους κι οι αναγνώστες γίνονται μάρτυρες ανεπανάληπτων στιγμών, όταν ο πρώτος γάμος τους τελείται σύμφωνα με τα αρχαία πρότυπα στον Όλυμπο. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται είναι πραγματικά ονειρικές και μεταφέρουν τον αναγνώστη στα ήθη και τα έθιμα των αρχαίων Ελλήνων, με τρόπο τόσο ζωντανό που νομίζει πως παρευρίσκεται και ο ίδιος εκεί.Στη συνέχεια ακολουθεί ο πατροπαράδοτος χριστιανικός γάμος των δύο ηρώων μας στο Ναύπλιο και ο μήνας του μέλιτος στο μικρό νησάκι Θηρασιά, κοντά στη Σαντορίνη. Η ευτυχία είναι, πλέον, απτή για το Φοίβο και τη Δάφνη, που αφήνουν τις αγωνιώδεις στιγμές του παρελθόντος στη λήθη και ατενίζουν με αγαλλίαση το κοινό τους μέλλον, το οποίο ξεδιπλώνεται μπροστά τους με τους καλύτερους οιωνούς. Η ζωή τους συνεχίζεται σε κανονικούς ρυθμούς, στην Αμερική πλέον, και μέσα στο περιβάλλον της απόλυτης αγάπης και ευτυχίας, καθώς ο ένας αποτελεί το απόλυτο μισό του άλλου. Το επιστέγασμα αυτής της ευτυχίας επιτυγχάνεται με την γέννηση των δίδυμων μωρών τους. Τα παιδιά αυτά αποτελούν τους πρώτους ημίθεους μετά από πολλούς αιώνες και αντιμετωπίζονται με απέραντη αγάπη και δέος από θνητούς και αθανάτους. Η Ηροφίλη και ο Ζήνων αποτελούν το κέντρο του κόσμου, όχι μόνο για τους γονείς τους, αλλά και για τις εκατέρωθεν οικογένειές τους.

Όμως, όπως συνήθως συμβαίνει συχνά και στην πραγματική ζωή, έτσι και σε αυτό το εξαιρετικό βιβλίο, τίποτε δε διαρκεί για πάντα και ειδικά η ευτυχία, ιδίως όταν αυτή είναι τόσο απόλυτη και ολοκληρωτική όσο των δύο ηρώων μας… Στην πορεία, οι προαιώνιοι εχθροί των Ολυμπίων βρίσκουν την ευκαιρία να χτυπήσουν ξανά, θεωρώντας ότι η εκδίκησή τους θα βρει τον ιδανικό στόχο στο πρόσωπο του Απόλλωνα και της οικογένειάς του.Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα και πάλι στην Ελλάδα, στο πατρικό της Δάφνης, όπου η ζωή των ηρώων μας ανατρέπεται μέσα σε λίγες στιγμές, όταν από την απόλυτη ευδαιμονία και πληρότητα της αγάπης τους για την οικογένειά τους περνούν στην ολοκληρωτική απόγνωση και δυστυχία, επειδή ακριβώς τους την αρπάζουν βίαια. 

Η καλά οργανωμένη επίθεση των εχθρών τους προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις που δεν αφήνουν κανέναν ανεπηρέαστο, θνητό ή αθάνατο. Ο Απόλλωνας, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των Δώδεκα, παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και η οργή και η εκδίκηση όλων τους θα είναι αδυσώπητη. Εμείς, ως αναγνώστες, παρατηρούμε κυριολεκτικά με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις και ταξιδεύουμε μέσα από τις σελίδες του «Ερέβους» στη Σκωτία, με τις ομιχλώδεις λίμνες και τα επιβλητικά κάστρα, στην εξωτική και μακρινή Κολομβία, αλλά και στη μυθική Υπερβορεία, την πατρίδα της Λητούς, μητέρας του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, τη γη της αιώνιας ζωής. Γινόμαστε κοινωνοί σε ένα άλλο σύμπαν, όπου δεν έχουν θέση η αρρώστια, ο πόνος, το γήρας και ο θάνατος. Ο ‘παράδεισος’ των αρχαίων προγόνων μας παίρνει σάρκα και οστά, μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας, όπως τον περιέγραψαν ο Πλάτωνας και ο Πίνδαρος. 

Θα μου επιτρέψετε να μην σας αποκαλύψω περισσότερα για την υπόθεση του «Ερέβους», καθώς πιστεύω πως αυτό είναι ένα μαγευτικό ταξίδι που πρέπει να πραγματοποιήσετε μόνοι σας. Το μόνο σίγουρο είναι πως, ταξιδεύοντας μέσα από τις σελίδες του δεύτερου μέρους της τριλογίας των «Δώδεκα», θα μάθετε ακόμα περισσότερα για την ελληνική μυθολογία, για τα κείμενα πολλών αρχαίων ιστορικών, φιλοσόφων και ποιητών, για τόπους πραγματικούς, ή μυθικούς, για κοινωνίες αρχαίες ή σύγχρονες και για πολιτισμούς τόσο οικείους, αλλά και τόσο διαφορετικούς από τον δικό μας.Μέσα από το «Έρεβος» θα νιώσετε τα συναισθήματα που νιώθουν, όχι μόνο η Δάφνη και ο Φοίβος, αλλά και όλοι οι πολυάριθμοι ήρωες του βιβλίου. Κάθε ένας τους ζωντανεύει μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας και μεταμορφώνεται σε ένα πραγματικό πρόσωπο, με το υπόβαθρό του, την φιλοσοφία του, τις αγωνίες του, τις επιθυμίες και τα πάθη του, τα μίση του και τις έχθρες του. Η συγγραφέας μας ωθεί να δούμε πίσω από τα αυτούσια γεγονότα, να συνειδητοποιήσουμε γιατί ο κάθε ήρωας πράττει με το συγκεκριμένο τρόπο και να κατανοήσουμε πλήρως την ψυχολογία του.

Όταν ολοκλήρωσα την ανάγνωση του «Ερέβους» αισθάνθηκα καταγοητευμένη, καθώς διάβασα ένα υπέροχο, καθηλωτικό μυθιστόρημα φαντασίας, δικαιωμένη καθώς οι αγαπημένοι μου λογοτεχνικοί ήρωες δικαιώθηκαν, λυπημένη γιατί η ευτυχία και η λύπη πάνε χέρι-χέρι και στο βιβλίο, όπως και στη ζωή, και τέλος ανυπόμονη, καθώς θα πρέπει να περιμένω αρκετό καιρό μέχρι να πάρω στα χέρια μου το επόμενο τρίτο και τελευταίο μέρος αυτής της εκπληκτικής τριλογίας.

Πιστεύω ακράδαντα πως η αγαπημένη μου φίλη και συγγραφέας Βίβιαν Φόρτη έχει χαράξει ένα νέο, ανεξερεύνητο δρόμο στην ελληνική φανταστική λογοτεχνία και έχει δώσει το δικό της μοναδικό, αδιαμφισβήτητο και, ίσως, αξεπέραστο στίγμα στο χώρο αυτό.Ως αναγνώστρια της οφείλω θερμά συγχαρητήρια για το νέο εξαιρετικό της βιβλίο, της εύχομαι καλή επιτυχία στην πορεία και των δύο βιβλίων της και είμαι βέβαιη πως η τριλογία των «Δώδεκα» θα ταξιδέψει πολύ μακριά και θα καταλάβει την εξέχουσα θέση που της αρμόζει, στη βιβλιοθήκη αλλά και στην καρδιά κάθε απαιτητικού αναγνώστη!"

«ΜΥΘΟΣ»

Εκδόσεις: Διόπτρα

Σελίδες: 552

Τιμή: 15,30 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Το να ερωτευτείς τον καθηγητή σου είναι οπωσδήποτε κλισέ, αλλά και πώς μπορείς να το αποφύγεις όταν το βλέμμα του είναι τόσο σοφό και διαπεραστικό; 

Η Δάφνη Δημητριάδη, δευτεροετής φοιτήτρια στην Αμερική, θα ερωτευτεί με την πρώτη ματιά τον εντυπωσιακό καθηγητή Φοίβο Κρίστιαν. Αγνοώντας τα σημάδια της λογικής και ακολουθώντας το ένστικτό της, θα δέσει τη ζωή της με το επικίνδυνο πεπρωμένο του. Το πεπρωμένο και τη βαριά ευθύνη να ανήκεις στον μυστηριώδη κύκλο των Δώδεκα.
Μέσα από τις σελίδες του Μύθου, ξεδιπλώνεται μια σύγχρονη ερωτική ιστορία κεντημένη με την ελληνική μυθολογία, αγωνία και δυνατά συναισθήματα. Η Βίβιαν Φόρτη ανοίγει μια ελάχιστη χαραμάδα για έναν κόσμο θρύλων, σε ένα βιβλίο που δεν θα μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου!"

«ΕΡΕΒΟΣ»

Εκδόσεις: Momentum

Σελίδες: 552

Τιμή: 15,21 €

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Έλα, μακάριε Λυτρωτή, εξολοθρευτή του Τιτυού, Φοίβε Λυκωρέα... Εσύ που έχεις χρυσή λύρα, γονιμοποιέ και προστάτη των γεωργών, Πύθιε, Τιτάνα... Άγριε, πνεύμα του φωτός, αγαπημένε, δόξα της νιότης..."

Ο Φοίβος έχει επιτέλους βρει δίπλα στη Δάφνη, τη γαλήνη και την ευτυχία που αναζητούσε τόσους αιώνες. Η αποδοχή και η προστασία του αδιαφιλονίκητου ηγέτη των Δώδεκα, τους προσφέρει ασφάλεια.
Έτσι τουλάχιστον, πιστεύουν...
Όμως, οι αρχαίοι εχθροί του Φωτός εισβάλλουν στη σύγχρονη εποχή, χρησιμοποιώντας συμμάχους ισχυρότατους και ικανούς. Εκεί που τελειώνει ο Μύθος, η Δάφνη θα συναντήσει το Έρεβος. Και ο Απόλλων θα πολεμήσει εναντίον του, με τον τρόπο που μόνο ένας από τους Δώδεκα μπορεί."

«ΑΠΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΕ ΟΝΕΙΡΟ», της Κατερίνας Μαυρομμάτη - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΑΠΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΕ ΟΝΕΙΡΟ», 
της Κατερίνας Μαυρομμάτη - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Βιβλιοεκδόσεις Αναζητήσεις
Σελίδες: 256
Τιμή: 16 €

Είναι κάποια βιβλία που και μόνο από το εξώφυλλο σε προδιαθέτουν ευνοϊκά. Σε παροτρύνουν να τα πάρεις στα χέρια σου και να δεις την υπόθεσή τους στο οπισθόφυλλο. 
Τέτοιο ήταν και το βιβλίο της Κατερίνας για μένα!
Όμως, η έκπληξη που δοκίμασα καθώς το διάβαζα ήταν ακόμη μεγαλύτερη... 
Πρόκειται για ένα μικρό αριστούργημα! Γραμμένο με μεγάλη ευαισθησία και ποιητικότητα, παρασύρει τον αναγνώστη να συνεχίσει την ανάγνωση, μέχρι την τελευταία σελίδα του! 
Η ηρωΐδα, η μικρή οκτάχρονη Σοφία αποκόβεται βίαια από την οικογένειά της σε ένα μικρό, άγονο αιγαιοπελαγίτικο νησί, για να μπει στη δούλεψη της πλούσιας Αθηναϊκής οικογένειας των Κυδωνάκηδων. Το μικρό κορίτσι αναγκάζεται να ωριμάσει απότομα κάτω από τη δεσποτική "μπότα" της εργοδότριάς της. Τα όνειρά της κομματιάζονται και η υπερηφάνια της κατακρεουργείται! Όμως, μέσα σε αυτό το σκοτεινό τούνελ υπάρχει φως και η ελπίδα αναπτερώνεται στα πρόσωπα τριών ανθρώπων-σταθμών στη βασανισμένη ζωή της μικρής Σοφίας.
Η συγγραφέας μας εξιστορεί με μεγάλη μαεστρία τους χαρακτήρες όλων των ηρώων, τις συνθήκες που τους διαμόρφωσαν κατ' αυτόν τον τρόπο, τα όνειρά τους και τα πάθη τους, έτσι ώστε να συμπάσχουμε συνεχώς μαζί τους. Να χαιρόμαστε με τις χαρές τους και να καταπλακώνεται η ψυχή μας με τις λύπες και τις τραγωδίες τους. Ζούμε την κάθε στιγμή της βασανισμένης ζωής της ηρωΐδας σα να βρισκόμαστε δίπλα της συνεχώς! Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην Κατερίνα Μαυρομμάτη για το εξαιρετικό βιβλίο της! Την ευχαριστώ για το υπέροχο "ταξίδι" που μου χάρισε και εύχομαι να μας χαρίσει πολλά τέτοια ταξίδια ακόμα!!!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Όταν στα οχτώ την έδωσαν οι γονείς της για μια καλύτερη ζωή, δεν φαντάστηκαν σε ποιές επώδυνες ατραπούς θα την οδηγούσε η μοίρα και πόσο θα τη σημάδευε η μητρική στέρηση... 
Από το ερημονήσι του Αιγαίου η Σοφία θα βρεθεί στην πολύβουη Αθήνα, ένα κρύο Φλεβάρη, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '50. Μια τσεκουριά κόβει την καρδιά της στη μέση. Θα μπορέσει άραγε να ξεφύγει από τη μοίρα της ξυλοδαρμένης υπηρέτριας και να κυνηγήσει τα όνειρά της; 
Ποιά θέση θα έχει στη ζωή της ο Μανώλης, που δε θέλησε ποτέ να ζήσει δίπλα της το μεγάλο έρωτα; Κάτω από τον όγκο και τη βιαιότητα των συναισθημάτων θα σταματήσει να ακονίζει όνειρα; 
Ανάμεσα σε ρόλους άκρως αντιφατικούς μοιράζει τη ζωή της: από τη λάντζα στην τέχνη. Και τότε ο έρωτας κι όλα πια στην καρδιά της Σοφίας συμμετέχουν σε μια απροσμέτρητη γοήτευση. Χαρταετός τα όνειρά της, υψώνονται στον ουρανό. 
Από την Αθήνα στο Παρίσι: ντεμπούτο στην ευτυχία. Όταν σκάει το πυροτέχνημα δε μετράς πόσο λίγο κράτησε... Ένας μικρός σαν ταραντούλα πόλεμος πλευρίζει απρόσμενα. Θα ναι η τελευταία πράξη του δράματος το ξεκαθάρισμα των εθνικοτήτων, το μοίρασμα της γης, η ανταλλαγή πληθυσμών; 
Μήπως τελικά η Σοφία πληρώνει με τη μοναξιά της επιβίωσης, την ίδια την επιβίωση της μοναξιάς;"

«ΜΥΘΟΣ – Η Τριλογία των ΙΒ’ 1», της Βίβιαν Φόρτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΥΘΟΣ – Η Τριλογία των ΙΒ’ 1», της Βίβιαν Φόρτη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις: Διόπτρα

Σελίδες: 552

Η παρουσίαση του «Μύθου»  τον Οκτώβριο του 2012 και η πρόσκλησή μου από την ίδια τη συγγραφέα για να παραστώ στον  χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου του Λουτρακίου, ήταν η αφορμή για να τη γνωρίσω από κοντά. Το βιβλίο το είχα ήδη διαβάσει και είχα εντυπωσιαστεί για πολλούς λόγους, κάποιους από τους οποίους θα σας παραθέσω στη συνέχεια. Ο «Μύθος» ήταν μια αποκάλυψη για μένα, καθώς είναι ένα εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα από όλα όσα έχω διαβάσει, φαντασίας και μη, και πιστέψτε με διαβάζω πολύ, όλα τα λογοτεχνικά είδη και συνεχώς!

Η υπόθεση του βιβλίου ξεκινά από ένα πανεπιστήμιο στα περίχωρα της Νέας Υόρκης, όπου σπουδάζει η δεκαεννιάχρονη ελληνίδα φοιτήτρια Δάφνη Δημητριάδη. Αυτό που, αρχικά, μοιάζει σαν μία συνηθισμένη ιστορία ανατρέπεται από τη στιγμή που η πανέξυπνη και καλλιεργημένη, αλλά άπειρη Δάφνη συναντά τον αμερικανό καθηγητή Μυθολογίας Φοίβο Κρίστιαν, στο πρώτο μάθημα του εξαμήνου. Το όποιο ‘κλισέ’ της ιστορίας σταματάει εκεί όπου η φοιτήτρια της ιστορίας μας ερωτεύεται τον γοητευτικό καθηγητή της, με όποιες συνέπειες επισείει το γεγονός αυτό. Από εκεί κι έπειτα ξεδιπλώνεται η αστείρευτη φαντασία της συγγραφέως, που με την πέννα της ανοίγει μπροστά στα μάτια των έκπληκτων αναγνωστών, έναν φανταστικό κόσμο, που ωστόσο δε μοιάζει καθόλου εξωπραγματικός.

Όπως η νεαρή ηρωίδα μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειάς της, της χώρας της και της κουλτούρας της, έτσι και ο Φοίβος αποτελεί μέρος της δικής του οικογένειας, των προγόνων του και των δικών τους νόμων και κανόνων. Ο καθένας τους πρέπει να αποφασίσει ποιό δρόμο θα ακολουθήσει: εκείνον της ρουτίνας, της συγκαταβατικότητας και της αδιάφορης και ανούσιας ζωής, ή εκείνον της επαγρύπνησης, του θάρρους, της μαχητικότητας, της γενναιότητας και της αληθινής και ανίκητης αγάπης;

Την εξέλιξη δε θα σας την αποκαλύψω, καθώς πιστεύω ότι η μισή μαγεία της ανάγνωσης κάθε βιβλίου είναι να μη ξέρεις τι θα ακολουθήσει, να περιμένεις το απρόσμενο και το αναπάντεχο. Σε ένα τέτοιο βιβλίο, σαν τον «Μύθο», οι εκπλήξεις, τα αναπάντεχα γεγονότα και οι ανατροπές βρίσκονται σε αφθονία. Ο αναγνώστης παρασύρεται μέσα στο μυθικών διαστάσεων σύμπαν που έχει πλάσει η συγγραφέας με μεγάλη ευρηματικότητα και, απλά, δεν θέλει να βγει από αυτό! Για εμάς τους Έλληνες η μυθολογία μας αποτελεί στοιχείο του DNA μας, κομμάτι της ανατροφής και της διαπαιδαγώγησής μας. Δε ξέρω εάν ισχύει και για κάποιους από εσάς, αλλά τα πρώτα βιβλία που πήρα στα χέρια μου ως αρχάρια αναγνώστρια σε πολύ μικρή ηλικία, ήταν η «Ελληνική Μυθολογία», η εικονογραφημένη «Ιλιάδα και Οδύσσεια» και η «Αργοναυτική Εκστρατεία». Με αυτούς τους μύθους μεγαλώσαμε οι περισσότεροι από εμάς και με τους ίδιους μύθους γαλουχούνται ακόμη, τα περισσότερα Ελληνόπουλα, ενώ η Ελληνική Μυθολογία διδάσκεται στα πανεπιστήμια διεθνώς.

Από αυτούς τους Μύθους λοιπόν, εμπνεύστηκε η Βίβιαν Φόρτη για να πλάσει έναν ολοκαίνουργιο δικό της «Μύθο», μια ολόκληρη τριλογία των Δώδεκα, και να μας ταξιδέψει πολύ πιο πέρα από όσο η δική μας, περιορισμένη, φαντασία θα μπορούσε να μας πάει. Το βιβλίο αυτό δεν περιορίζεται μόνο στη βασική του υπόθεση, αλλά περικλείει μέσα του πολλά ακόμα στοιχεία, με κυρίαρχη την ελληνική μυθολογία σε όλο της το μεγαλείο. Μέχρι να διαβάσω τον «Μύθο» πίστευα πως γνώριζα πολλά για την ελληνική μυθολογία, για το Δωδεκάθεο, τους ημίθεους και τους ήρωες, για τους Γίγαντες και τους Τιτάνες. Το βιβλίο αυτό μου απέδειξε πως γνώριζα, ή τουλάχιστον θυμόμουν, ελάχιστα για όλα αυτά. Διαβάζοντάς το  ξαναθυμήθηκα και έμαθα πολλές και διαφορετικές πτυχές της μυθολογίας μας, αλλά και για πολλά ακόμα διαφορετικά θέματα.

Κατά τη γνώμη μου, ο συγγραφέας που τιμά την ιδιότητά του, έχει διαβάσει πολύ και συνεχίζει να διαβάζει. Οι πολλαπλές αναφορές της Βίβιαν Φόρτη, σε διάφορα σημεία του βιβλίου της, σε άλλα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και όχι μόνο, αποδεικνύουν περίτρανα ότι η συγγραφέας έχει ξοδέψει ατελείωτες ώρες μελετώντας βιβλία ιστορικά, επιστημονικά και λογοτεχνικά. Η έρευνα και η μελέτη που έκανε είναι ολοφάνερη από τις πρώτες κιόλας σελίδες του μυθιστορήματός της. Μαθαίνουμε πτυχές της μυθολογίας μας που αγνοούσαμε, καθώς, ταυτόχρονα με την εξέλιξη της υπόθεσης του βιβλίου, γίνονται αναφορές σε ήρωες, ημίθεους και θεότητες, που συνδέονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με τους δύο ήρωές μας, τη Δάφνη και το Φοίβο. 

Ως αναγνώστρια, αυτό που αισθάνθηκα διαβάζοντας το πρώτο μέρος της «Τριλογίας Των ΙΒ’» ήταν πρωτόγνωρο. Ένιωθα σα να βρισκόμουν στο επίκεντρο της ιστορίας. Έβλεπα, άκουγα και άγγιζα κάθε χαρακτήρα, βρισκόμουν στην καρδιά κάθε γεγονότος, αισθανόμουν τα συναισθήματα κάθε ήρωα, αγωνιούσα, φοβόμουν, ανυπομονούσα, οργιζόμουν και λυτρωνόμουν αντίστοιχα. Κάθε ήρωας του «Μύθου», όσο θνητός ή αθάνατος, συνηθισμένος ή ασυνήθιστος κι αν ήταν, παρουσιαζόταν μπροστά μου ολοζώντανος, όχι μόνο ως φυσική παρουσία, αλλά και ως ψυχισμός. Η συγγραφέας τον σκιαγραφούσε με απόλυτη ευκρίνεια, έτσι ώστε να καταλαβαίνω τις αγωνίες του, τους φόβους του, τις αμφιβολίες και τα θέλω του. Κάθε ήρωας μιλούσε με τον, αποκλειστικά, δικό του τρόπο, ως απόρροια των προσωπικών του βιωμάτων, της παιδείας του και του χαρακτήρα του. Κάποιες φορές οι ήρωες φάνταζαν απίστευτα οικείοι και καθημερινοί, βγαλμένοι μέσα από τη σύγχρονη εποχή και άλλοτε έμοιαζαν αλλόκοτα προαιώνιοι, σοφοί και απόμακροι, σα να προέρχονταν από τα βάθη του χρόνου. Άλλες φορές συμπαρέσυραν τον αναγνώστη να νιώσει θαυμασμό, χαρά, ικανοποίηση, οικειότητα, ηρεμία και αγάπη και άλλοτε να νιώσει θυμό, οργή, πανικό, απελπισία και απόγνωση.

Η είδηση για την έκδοση του δεύτερου μέρους της «Τριλογίας των ΙΒ’» τον Δεκέμβρη του 2013 με ώθησε να διαβάσω ξανά το πρώτο μέρος της, μια και είχε μεσολαβήσει αρκετός καιρός από την πρώτη του ανάγνωση. Η μαγεία με τύλιξε ξανά και αισθάνθηκα ότι το διάβαζα πάλι για πρώτη φορά. Παρά το γεγονός ότι γνώριζα την τελική έκβαση, δε μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου, καθώς έβρισκα ολοένα και περισσότερα στοιχεία που δε θυμόμουν, λεπτομέρειες που είχα μάλλον προσπεράσει αβίαστα την πρώτη φορά και περιγραφές που με συγκλόνισαν εκ νέου.

Ταξιδεύοντας μέσα από τον «Μύθο» της Βίβιαν Φόρτη  ένιωσα πολλά και διαφορετικά συναισθήματα, με κυρίαρχα εκείνα της περηφάνιας για την ελληνική μου καταγωγή και τις απαρχές του αξεπέραστου πολιτισμού μας, θαυμασμού για την μοναδική ικανότητα της συγγραφέως να συμπαρασύρει τον κάθε αναγνώστη στο εκπληκτικό σύμπαν που δημιούργησε η ίδια για τους ήρωές της και, τέλος, ανυπομονησίας για τη συνέχεια αυτής της εντυπωσιακής περιπέτειας επικών διαστάσεων. Διαβάστε το Φίλοι μου!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Το να ερωτευτείς τον καθηγητή σου είναι οπωσδήποτε κλισέ, αλλά και πώς μπορείς να το αποφύγεις όταν το βλέμμα του είναι τόσο σοφό και διαπεραστικό; 

Η Δάφνη Δημητριάδη, δευτεροετής φοιτήτρια στην Αμερική, θα ερωτευτεί με την πρώτη ματιά τον εντυπωσιακό καθηγητή Φοίβο Κρίστιαν. Αγνοώντας τα σημάδια της λογικής και ακολουθώντας το ένστικτό της, θα δέσει τη ζωή της με το επικίνδυνο πεπρωμένο του. Το πεπρωμένο και τη βαριά ευθύνη να ανήκεις στον μυστηριώδη κύκλο των Δώδεκα.
Μέσα από τις σελίδες του Μύθου, ξεδιπλώνεται μια σύγχρονη ερωτική ιστορία κεντημένη με την ελληνική μυθολογία, αγωνία και δυνατά συναισθήματα. Η Βίβιαν Φόρτη ανοίγει μια ελάχιστη χαραμάδα για έναν κόσμο θρύλων, σε ένα βιβλίο που δεν θα μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου!" 

«ΠΕΡΠΑΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΣΟΥ», της Μαίρης Κόντζογλου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΠΕΡΠΑΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΣΟΥ», της Μαίρης Κόντζογλου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Λιβάνη
Σελίδες: 646
Τιμή: 6,93 €

Ένα βιβλίο που ξαναδιάβασα μέσα ένα χρόνο! Είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασα της αγαπημένης πλέον Μαίρης Κόντζογλου και θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου! Το "Περπάτα Με Τον Άγγελό Σου" είναι ένα βιβλίο-οδηγός για όλους εμάς που θέλουμε να αλλάξουμε κάποια κακώς κείμενα στη ζωή μας και που πιστεύουμε πως δεν έχουμε τη δύναμη. Λοιπόν, είτε δέχεστε την ύπαρξη του φύλακα-Άγγελου, είτε όχι, ένα είναι αδιαμφισβήτητο: όλοι διαθέτουμε την ψυχική δύναμη να αλλάξουμε αυτά που μας ενοχλούν, να διώξουμε αυτούς που μας απομυζούν ενέργεια και καλή διάθεση, να προσελκύσουμε ανθρώπους που μας ταιριάζουν και μας κάνουν να αισθανόμαστε σημαντικοί και αξιαγάπητοι και τέλος να αλλάξουμε τον τρόπο που μας βλέπουν όλοι γύρω μας. Αρκεί να πιστέψουμε στον εαυτό μας, να τον αγαπήσουμε με όλες τις ατέλειές του και να πάρουμε το τιμόνι της ζωής μας στα χέρια μας. Εάν δεν αφήσουμε πλέον τους άλλους να μας "κουμαντάρουν" όπως αυτοί θέλουν, αλλά αποφασίσουμε να κάνουμε αυτό που ευχαριστεί εμάς, τα αποτελέσματα και οι αλλαγές που θα δούμε να μας συμβαίνουν, θα είναι συγκλονιστικές! 
Η ηρωΐδα του βιβλίου το κατάφερε και μάλιστα στο μέγιστο βαθμό! Βέβαια είχε βοηθό σταλμένο εξ ουρανού από τον Μεγάλο! Ο φύλακας-Άγγελός της γκαφατζής και επαναστάτης, συχνά δεν ακολουθούσε τη θεωρία αλλά έκανε δική του πράξη τις ανορθόδοξες μεθόδους του! 
Οι άνθρωποι-χαρακτήρες που πλαισιώνουν την Αρετή πολλοί και ετερόκλητοι, ο καθένας με τις δικές του αρετές και ελαττώματα, αλλά όσο κι αν τους κατακρίνει κανείς στην αρχή, η συγγραφέας με εξαιρετική μαεστρία μας προτρέπει να τους δούμε με άλλο μάτι. Να γνωρίσουμε σε βάθος την προσωπικότητα και τα βιώματα του καθενός και να αποφασίσουμε μόνοι μας εάν θα τους αγαπήσουμε ή θα τους μισήσουμε! Εγώ προσωπικά, εκτός από τον ίδιο τον Φύλακα-Άγγελο της Αρετής, τον Παραδεισάκη που θα τον θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή, τους αγάπησα όλους τους ήρωες, ακόμα και τη Στέλλα. Πρώτο και καλύτερο όμως θα ξεχωρίσω το λατρεμένο Αζόρ, το σκύλο της Αρετής!!!
Ένα βιβλίο που θα το θυμάστε σε όλη σας τη ζωή και κάθε φορά που θα το σκέφτεστε θα χαμογελάτε! 

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Η Αρετή, ένας άνθρωπος «κανονικός», ζει μια ζωή επίπεδη, ολιγαρκή, χωρίς εξάρσεις. Η πρώτη νιότη της κύλησε χωρίς να το καταλάβει, και απέμεινε να τραγουδάει, σε λάθος τέμπο, για έναν έρωτα ανεκπλήρωτο. Στο πλευρό της βρίσκονται οι μικροί μαθητές της και οι ενήλικοι συμμαθητές της από τη «Σαπφώ», τη χορωδία της. Απέναντί της στέκονται όσοι δεν την κατάλαβαν ποτέ: οικογένεια, φίλοι, πρώην, η μοίρα της η ίδια. Όλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που Εκεί Πάνω, ένας νεοφώτιστος, φιλόδοξος άγγελος αναλαμβάνει την προστασία της. Αυθόρμητος, άπειρος και γκαφατζής, ο φύλακας άγγελος παρακολουθεί έκπληκτος τις ραγδαίες αλλαγές στην προστατευόμενή του. Το ίδιο και όσοι δεν έχαναν ως τότε την ευκαιρία να τη μειώσουν και να την πληγώσουν. Με μια Αρετή καινούρια, αποφασισμένη να προχωρήσει, όλα αλλάζουν: η πραγματικότητα διαδέχεται το θαύμα και τα Αστέρια δεν είναι πια τόσο μακρινά. Στην κυριολεξία. . ."

«ΕΡΕΒΟΣ-ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΙΒ'», της Βίβιαν Φόρτη - Γράφει η ΑΡΓΥΡΩ ΧΑΡΙΤΟΥ

«ΕΡΕΒΟΣ-ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΙΒ'», της Βίβιαν Φόρτη

Γράφει η ΑΡΓΥΡΩ ΧΑΡΙΤΟΥ

Εκδόσεις: Momentum Books.
Σελίδες: 552

Τιμή: 15,21 €

Μετά το Μύθο το Έρεβος. 
Ένα βιβλίο πιο σκοτεινό και τρομακτικό απο το πρώτο. 
Στην αρχή μας παρουσιάζει την αγάπη και την υπέροχη οικογένεια που έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν η Δάφνη και ο Απόλλωνας. Εκεί που πιστεύουμε ότι θα μείνουμε ήρεμοι, ίσως με μικρές αναταραχές, γίνεται η απαγωγή. 
Όλα και όλοι καταστρέφονται.
Δεν επηρεάζεται μόνο η δική τους οικογένεια αλλά και η οικογένεια της Δάφνη. Σε κάθε καλό βιβλίο όμως ο συγγραφέας γνωρίζει ότι πρέπει να σκοτώσει έναν ήρωα που είναι αγαπητός. Η κυρά - Λένη ήταν μια φιγούρα σταθμός και χάθηκε. Πληγώθηκα που χάθηκε και δε θα δούμε ξανά άλλο τις γλυκές της ατάκες και τη ζεστή ανιδιοτελή αγάπη της.
Μια άλλη οικογένεια όμως ενώνεται. Οι Ολύμπιοι.
Με δόλο ο Φοίβος την μεταφέρει στην υπερβόρεια για να την προστατέψει. Κάτι που η Δάφνη δε θεωρεί, στην αρχή τουλάχιστον σωστό.
Η πρώτη συνάντηση της με τη Λητώ μου άρεσε. Το ψυχρό ύφος μια μοναχικής βασίλισσας.
Οι επόμενες όμως εμφανίσεις της με απογοήτευσαν. Απέδειξαν μόνο ότι ήταν μια εγωίστρια που ήθελε τα πάντα να περιστρέφονται γύρω της. Ήθελε ακόμα να πάρει τα παιδιά, κατά τη δική μου άποψη διότι ποτέ της δε μεγάλωσε τα δικά της.
Αυτό όμως που με ενόχλησε περισσότερο ήταν η συμπεριφορά της απέναντι στην Ήρα. Όμως όπως κάθε ερωμένη ρίχνει φταίξιμο στη γυναίκα και όχι, στον άντρα ή στον εαυτό της.
Για όλα όμως κατά τη γνώμη μου έφταιγε ο Δίας. Η αχαλίνωτη όρεξη του να κάνει κάθε θηλυκό δικό του. Η άρνηση της Δάφνης ήταν υπέροχη. Να το πω και λαϊκά "η χυλόπιτα εύχομαι να του καθίσει βαριά στο στομάχι"
Λάτρεψα την ιδέα του Φοίβου σαν ιερωμένο. ήταν ένα τέλειο πλάνο για να διεισδύσει άνετα μέσα στο σπίτι ενός έμπορου ναρκωτικών, με βαθιά πίστη στον καθολικισμό. Πόσο ειρωνικό.
Η εξήγηση της υποβολής υπέροχη. Πόσες λίγες, ελάχιστες, να πω καλύτερα φορές αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη της υποβολής από τους άλλους. Διότι η υποβολή δεν έχει μόνο ένα πρόσωπο αλλά 4.
Η Υπερβόρεια είναι ένα μέρος που δεν γνωρίζω αν ήθελα να ζήσω. Θα ήθελα όμως να είχα τη τιμή να γνωρίζω τον Άβαρι.
Μια φιγούρα απλή λυτή, με τη δύναμη όμως να δείχνει με μια ή δυο λέξεις, τη δύναμη της σοφίας του.
Βγάζω το καπέλο στο Δάφνη διότι μπόρεσε, αν και δεν ήταν εύκολο να αποχωριστεί την οικογένεια της. Η σκέψη τριγυρνάει ακόμα στο μυαλό μου αν θα μπορούσα εγώ. Δε γνωρίζω αν θα είχα τη δύναμη.
Το έρεβος έρχεται να μας δηλώσει ότι βάζει τα δικά του θεμέλια για τη συνέχεια, όχι, μόνο ενός ακόμα βιβλίου της σειράς Δώδεκα αλλά πολλών ακόμα.
Συγχαρητήρια.
Βίβιαν Φόρτη - Στεφάνου, συνέχισε με τον ίδιο τρόπο να μας καθηλώνεις με τα βιβλία σου.

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"«Έλα, μακάριε Λυτρωτή, εξολοθρευτή του Τιτυού, Φοίβε Λυκωρέα…

Εσύ που έχεις χρυσή λύρα, γονιμοποιέ και προστάτη των γεωργών, Πύθιε, Τιτάνα… Άγριε, πνεύμα του φωτός, αγαπημένε, δόξα της νιότης...»

Ο Φοίβος έχει επιτέλους βρει δίπλα στη Δάφνη, τη γαλήνη και την ευτυχία που αναζητούσε αιώνες. Η αποδοχή και η προστασία του αδιαφιλονίκητου ηγέτη των Δώδεκα, τους προσφέρει ασφάλεια. Έτσι τουλάχιστον, πιστεύουν…
Όμως, οι αρχαίοι εχθροί του Φωτός εισβάλλουν στη σύγχρονη εποχή, χρησιμοποιώντας συμμάχους ισχυρότατους και ικανούς.
Εκεί που τελειώνει ο Μύθος, η Δάφνη θα συναντήσει το Έρεβος. Και ο Απόλλων θα πολεμήσει εναντίον του, με τον τρόπο που μόνο ένας από τους Δώδεκα μπορεί."

Έγραψαν για το Μύθo:
Ελευθεροτυπία
«Συνδυάζοντας την ελληνική μυθολογία, το μυστήριο και τον “ευνόητο’’ παράτολμο έρωτα μιας φοιτήτριας για τον καθηγητή της, η καθηγήτρια γαλλικής φιλολογίας Βίβιαν Φόρτη, γεφυρώνει το φανταστικό με το αναμενόμενο, το απογειωμένο με το ευπώλητο, σε καινοφανή συνδυασμό».
Κωνσταντίνος Mπούρας.

Diavasame.gr
«Η Βίβιαν Φόρτη εντάσσει, με μια πρωτότυπη ιστορία αγάπης, τη μυθολογία στη σύγχρονη εποχή»..
Ευμορφία Ζήση.

Artistbook.gr
«Χαλαρωτικό, αισθηματικό, περιπετειώδες, διασκεδαστικό… Ένα ευχάριστο ταξίδι για τον αναγνώστη και η αρχή μιας δημιουργικής και ανοδικής συγγραφικής πορείας για τη Βίβιαν Φόρτη».
Μαρία Κατσοπούλου.

Περιοδικό Olympic Air “On Air”,
«Μία ιστορία αγάπης, πλεγμένη στον άκρως γοητευτικό ιστό της ελληνικής μυθολογίας».
Δημήτρης Φαλλιέρος.

Greekbooks.gr
«Η ελληνική φανταστική λογοτεχνία έχει πια την κορωνίδα της και τη συγγραφέα που μπορεί και δίνει το σήμα... να ακολουθήσουν και άλλοι στον δύσκολο δρόμο της φανταστικής λογοτεχνίας».
Τζένη Κόκκαλη, συγγραφέας. 

«ΒΟΛΕΓΚΑΡΟΙ», της Ευρυδίκης Μαντέλη - Γράφει η ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΠΑΛΟΠΗΤΟΥ

«ΒΟΛΕΓΚΑΡΟΙ», της Ευρυδίκης Μαντέλη
Γράφει η ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΠΑΛΟΠΗΤΟΥ
Εκδόσεις: i-Write.gr
Σελίδες: 686
Τιμή: 19 €

Οι Βολέγκαροι είναι ένα πρωτότυπο, συναρπαστικό μυθιστόρημα, με έντονη δράση, κινηματογραφική γραφή και φανταστικές προεκτάσεις για το οποίο πληροφορήθηκα σχετικά πρόσφατα, διαβάζοντας δύο συνεντεύξεις της πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέας του, αρχικά σε ένα φοιτητικό site που ενδιαφέρεται για τη λογοτεχνία του φανταστικού και έπειτα σε ένα γνωστό, εβδομαδιαίο περιοδικό που έχει ως αντικείμενο το ανεξήγητο και τα φαινόμενα του. Η ιστορία ξεκινάει, αρκετά χρόνια πριν την βασική πλοκή, σε ένα απομακρυσμένο, ορεινό χωριό της πρώην Γιουγκοσλαβίας, με έναν ντόπιο άντρα να στέκεται μαζί με τον ανήλικο γιο του, έξω από μία σκοτεινή πύλη που το εσωτερικό της κρύβει, ίσως τα πιο περίεργα, τρομακτικά και θανατηφόρα πλάσματα που έχει αντικρίσει ποτέ άνθρωπος κι είναι γνωστά με το όνομα Βολέγκαροι. Μπαίνοντας μέσα σε αυτήν την πύλη, ο μυστήριος άντρας, δεν χάνει χρόνο, προσφέροντας κρέας στα πλάσματα αυτά για να τα καθησυχάσει, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μυήσει τον φοβισμένο γιο του στα μυστήρια της σπηλιάς, αρχής γενομένης από την γνωριμία του παιδιού, με τους ανατριχιαστικούς φύλακές της. 
Μετά τον σύντομο αυτόν πρόλογο που μας προϊδεάζει για τα όσα θα ακολουθήσουν στις επόμενες σελίδες, μεταφερόμαστε στο 2013, λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και σε ένα διαμέρισμα στο βροχερό, ομιχλώδες και παγωμένο Λονδίνο. Εκεί γνωρίζουμε έναν φωτογράφο άγριας ζωής, τον Ντέιαν Γιάνκοβιτς, που μόλις έχει χωρίσει από την διάσημη γυναίκα του και νιώθει την ζωή στο διαμέρισμα του πιο βαρετή, ανιαρή και στενάχωρη από ποτέ. Μέχρι που ένα τηλεφώνημα από τον εργοδότη του, που υπό άλλες πιο ευχάριστες συνθήκες θα τον είχε δυσαρεστήσει, τον βγάζει από την μιζέρια του, στέλνοντάς τον σε μία αρχαιολογική αποστολή στην μείον βαθμούς κελσίου κατά την περίοδο του χειμερινού ηλιοστασίου Σερβία, για να φωτογραφήσει μία προχριστιανική σπηλιά, το εσωτερικό της οποίας κρύβει μία ορθόδοξη εκκλησία που ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα και έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον σε μία ελληνική αποστολή. Στην αποστολή αυτή, θα δεχθεί να τον συνοδέψει η συνάδελφός του Λίντα Μίλτον, η οποία έχει εμπειρία από αμφιλεγόμενα θέματα όπως για παράδειγμα η μαύρη μαγεία, με σκοπό να γράψει ένα άρθρο για τον χώρο που θα επισκεφθούν και θέλοντας να ξεφύγει κι αυτή για λίγο από την δύσκολη, βαρετή και προβληματική ζωή της. 
Φτάνοντας στο χιονισμένο, κρύο, απομακρυσμένο και ορεινό χωριό Βελέσοβο της Σερβίας, οι δύο συνεργάτες θα γνωρίσουν και τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής, με επικεφαλή την Ελληνίδα αρχαιολόγο Μαρίνα Νικηφόρου αλλά και τα σκυθρωπά πρόσωπα των ντόπιων κατοίκων, που τους αποφεύγουν και δείχνουν να σφύζουν από υγεία ανεξαρτήτως ηλικίας, κοιτώντας τους με βλοσυρό και άγριο βλέμμα. Σύντομα θα μεταφερθούν μαζί με τους άλλους της αρχαιολογικής έρευνας στη σπηλιά και στο εσωτερικό της, εντυπωσιασμένοι από τα σύμβολα, τα σκαλίσματα, τις λέξεις σε διάφορες αρχαίες γλώσσες, τα σκοτεινά και άγρια εικονίσματα των αγίων και τα ψηφιδωτά της παλιάς ορθόδοξης εκκλησίας, που σύμφωνα με την Μαρίνα είναι πιο παλιά και από την άφιξη των Σλαβικών λαών στην Ευρώπη, δηλαδή πριν και από τον μακρινό 6ο αιώνα μ.Χ. Όλα τα παραπάνω θα γίνουν αφορμή για να μάθουμε την ιστορία των δύο βασικών χθόνιων Θεών του Σλαβικού πάνθεον, του Πέρουν, του Θεού δηλαδή που αντιπροσωπεύει το αρσενικό, το φως, την φωτιά, τον κεραυνό και του Βέλες, του Θεού εκείνου, που κυριαρχεί στο σκοτάδι και αντιπροσωπεύει το θηλυκό στοιχείο, την μουσική και το νερό. 
Και αφού, οι εξιστορήσεις σχετικά με τους αρχαίους και τους τωρινούς Θεούς, τις ομοιότητές τους και τα ασαφή όρια που διαχωρίζουν το καλό με το κακό μάς έχουν κεντρίσει για τα καλά το ενδιαφέρον, ένα εξάγωνο αστέρι, όμοιο με αυτά που υπάρχουν ζωγραφισμένα στις πόρτες των σπιτιών των κατοίκων για να χαρίζουν προστασία από τα όσα σύμφωνα με προειδοποιήσεις τρομερά διαδραματίζονται εκείνες τις κρύες νύχτες του Χειμώνα στο χωριό, ζωγραφισμένο στο πάτωμα της εκκλησίας, θα προκαλέσει εκ νέου το ενδιαφέρον, αποκαλύπτοντας ένα άνοιγμα και μερικά κακοτράχαλα σκαλοπάτια, που οδηγούν σε μία δεύτερη υπόγεια πιο σκοτεινή, δυσοίωνη και ανεξερεύνητη όπως φαίνεται, πανάρχαια σπηλιά. 
Οι ήρωες θα κληθούν να την κατέβουν και να βρεθούν μπροστά σε μία δεύτερη πύλη, με ένα κερασφόρο κεφάλι στην κορυφή της, που θυμίζει τον Θεό Πάνα ή και τον ίδιο τον διάβολο, η είσοδος της οποίας, βρίσκεται κατεστραμμένη. Από την οπτική επαφή με την προαναφερόμενη πύλη, αυτή που θα επηρεαστεί περισσότερο είναι η Λίντα γιατί αυτομάτως θα της θυμίσει την ίδια εκείνη πύλη που έβλεπε συστηματικά στους εφιάλτες της τα προηγούμενα βράδια και ενώ βρισκόταν ακόμη στην Αγγλία. Από αυτό το σημείο κι έπειτα και αφού οι ήρωες μας, έχουν βρει ένα μικρό πέρασμα για να ανακαλύψουν τι κρύβει το εσωτερικό της δεύτερης πύλης, ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση και οι καταιγιστικές εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη ! 
Το δέος που νιώθουν οι πρωταγωνιστές μπροστά στην νέα τους ανακάλυψη, γρήγορα αντικαθίσταται από ανησυχίες που τους προκαλούν νέα πρόσωπα που άλλοτε εμφανίζονται για να τους βοηθήσουν με την σπηλιά κι άλλες φορές για να τους απομακρύνουν, απειλώντας τους ακόμη και με όπλο ! Η μόνη που φαίνεται να τους πλησιάζει ειλικρινά είναι μία ηλικιωμένη γυναίκα και ένας άντρας που ερευνά χρόνια την σπηλιά και βρίσκεται στο Βελέσοβο, με σκοπό να τους ενημερώσει για τα όσα μυστήρια την αφορούν. Η γριά γυναίκα, που από μόνη της δέχεται να μιλήσει στην Λίντα, η οποία από τη στιγμή που βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο, βλέπει οράματα και ακούει φωνές που δεν θα έπρεπε φυσιολογικά να ακούει, εμφανίζεται κι αυτή με σκοπό να προειδοποιήσει εκείνη και τους συνεργάτες της για τα τρομακτικά πλάσματα που βρίσκονται στα βάθη της υπόγειας σπηλιάς και μπορούν να φέρουν είτε την αναγέννηση, σε αυτούς που φροντίζουν να μένουν μακριά, προφυλάσσοντας τους εαυτούς τους με τα κατάλληλα μέτρα και δείχνοντας τους τον απαιτούμενο σεβασμό, είτε τον θάνατο σε αυτούς που θα δείξουν άγνοια, θα ακούσουν το ανατριχιαστικό ουρλιαχτό τους και θα βρεθούν τυχαία ή μη στο δρόμο τους. Παράλληλα όμως, θα γνωρίσουμε και τον αινιγματικό, γοητευτικό φύλακα της σπηλιάς, τον Σρέτσκο Πέτροβιτς, που παρουσιάζεται ευγενικός και διατεθειμένος να απαντήσει στις όποιες απορίες των ξένων που φιλοξενεί το χωριό του αλλά που όσο προχωράει η πλοκή, θα ανακαλύψουμε ότι κρύβει περισσότερα απ' όσα νομίζουμε, καθιστώντας τον χαρακτήρα του, έναν από τους πιο μυστήριους και ενδιαφέροντες που έχω συναντήσει σε λογοτεχνικό βιβλίο. 
Σημαντικό κομμάτι του βιβλίου είναι και η έννοια της μοίρας και πόσο αυτή είναι προκαθορισμένη να ακολουθήσει ένα συγκεκριμένο μονοπάτι ή πόσο επηρεάζεται από τις επιλογές και τις αποφάσεις των ανθρώπων. Επίσης, το παρελθόν είναι άλλος ένας σημαντικός παράγοντας του μυθιστορήματος, καθώς με σύντομα φλας μπακ, ενημερωνόμαστε για περιστατικά που επηρέασαν τις προσωπικότητες και τις ζωές των ηρώων, ενώ παράλληλα καταλαβαίνουμε ότι όσο και να προσπαθούμε να ξεφύγουμε από αυτό, αυτό θα είναι εκεί να μας υπενθυμίζει τη παρουσία του και τη δυναμική του. 
Τα συναισθήματα που αποκόμισα διαβάζοντας την παραπάνω ιστορία ήταν ποικίλα και έντονα. Ένιωσα ενθουσιασμό μαθαίνοντας πληροφορίες για Θεούς που δεν γνώριζα, για θρησκευτικές ομοιότητες, που αν και είχα κάποια ιδέα, ποτέ μέχρι τότε δεν είχα ενημερωθεί περισσότερο, τρόμο και δέος, όποτε οι πρωταγωνιστές βρίσκονταν μέσα σε μία ή και στις δύο σπηλιές και ακόμη περισσότερο τρόμο στις σκηνές δράσης με τα τρομακτικά και θανατηφόρα πλάσματα του Βελέσοβο, αδρεναλίνη και αγωνία τις στιγμές εκείνες που κάποιος από τους ήρωες ή όλοι μαζί έπρεπε να έρθουν αντιμέτωποι με τους Βολέγκαρους, συμπάθεια και απέχθεια ταυτόχρονα για κάποιο από τα πρόσωπα, εκνευρισμό με τις κινήσεις κάποιων άλλων και νεύρα για τις υπερβολικά ορθολογικές σκέψεις μίας συγκεκριμένης ηρωίδας, που αν και κάποια πράγματα συνέβησαν ακριβώς μπροστά της, προσπαθούσε να απορρίψει το ανεξήγητο της ιστορίας και χαρά που φτάνοντας στην τελευταία σελίδα και κλείνοντας το βιβλίο, αισθάνθηκα πλήρης με αυτό που διάβασα. 
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ και στο ρομαντικό κομμάτι, που γίνεται '' ορατό '' και σαφή, μόλις στις τελευταίες σελίδες, κάτι που με ξάφνιασε και με χαροποίησε ιδιαίτερα γιατί η πλοκή του βιβλίου είναι τέτοια, που το αντίθετο θα φάνταζε υπερβολικό. Και για να μην παρεξηγηθώ, κι εμένα μ' αρέσει το συναίσθημα αλλά το να παρακολουθώ μία μεγάλη ιστορία αγάπης, παράλληλα με τα όσα μυστήρια και επικίνδυνα συμβαίνουν στις σελίδες του βιβλίου, θα με ξένιζε ενώ αντίθετα, μ' άρεσε που η συγγραφέας αποφάσισε να δώσει χώρο και χρόνο στους πρωταγωνιστές να συνειδητοποιήσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, αφού έχουν αποφύγει τον κίνδυνο, καθιστώντας την ιστορία της πιο αληθοφανή. Εξάλλου, απ' ότι έχω ενημερωθεί, θα υπάρξει και συνέχεια για την οποία ανυπομονώ από τώρα!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Δύο δημοσιογράφοι από την Αγγλία ταξιδεύουν στη Σερβία για να καλύψουν μια ελληνική αρχαιολογική αποστολή. Προορισμός τους, μια παλιά ερειπωμένη ορθόδοξη εκκλησία που σχετίζεται με μια σειρά από θρύλους και περίεργα περιστατικά. Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια του χειμερινού ηλιοστασίου, από την εκκλησία αυτή βγαίνουν οι μυστηριώδεις Βολέγκαροι, οι απεσταλμένοι του Αγίου Βλάσιου, που φέρνουν τον θάνατο και την αναγέννηση. Καθώς οι ήρωες επιχειρούν να ρίξουν φως στην υπόθεση των περίεργων αυτών πλασμάτων, παλιά μυστικά έρχονται στην επιφάνεια, που τους αναγκάζουν να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους και όλα εκείνα που προσπαθούσαν να αποφύγουν μια ολόκληρη ζωή."

«ΜΗ ΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙΣ», της Γιώτας Παπαδημακοπούλου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΗ ΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙΣ»,

της Γιώτας Παπαδημακοπούλου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις Μάτι.

Σελίδες: 408 και Τιμή: 14,38 €

Πριν από λίγες ημέρες τελείωσα την ανάγνωση του νέου βιβλίου της Γιώτας Παπαδημακοπούλου.
Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, από τη στιγμή που είδα την πρώτη ανάρτησή της για το νέο της βιβλίο, ήταν το πανέμορφο, νοσταλγικό και ρομαντικό εξώφυλλό του. Από τα πολύ εντυπωσιακά εξώφυλλα που , χωρίς να έχουν κάτι το εξεζητημένο, σε "προσελκύουν" να πάρεις το βιβλίο στα χέρια σου, να το "χαζέψεις", νοσταλγώντας ίσως και τη δική σου παιδική ηλικία και μετά να το διαβάσεις.
Δε μπορούσα εύκολα να το αφήσω εύκολα από τα χέρια μου και το διάβαζα παράλληλα με κάποιο άλλο, κάτι που δε συνηθίζω. Πολύ πρωτότυπο το εγχείρημα της συγγραφέως να γράψει σε πρώτο πρόσωπο την αφήγηση της ιστορίας ενός... άνδρα! Και όχι μόνο πέτυχε το εγχείρημά της, αλλά "μπήκε στο πετσί" του αφηγητή απόλυτα.
Ο ήρωάς μας ο Ανδρέας έρχεται αντιμέτωπος με τα συναισθήματά του, τις φοβίες του, το παρελθόν του και τον εαυτό του τον ίδιο, όταν η παιδική του φίλη Αλεξάνδρα επιστρέφει από την Ισπανία μαζί με τον μέλλοντα σύζυγό της. Βλέποντας να χάνει πλέον οριστικά τον άνθρωπο που αγαπάει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του, καλείται να αποφασίσει εάν θα παλέψει για να την κερδίσει, ή αν θα την αφήσει να ακολουθήσει τον άντρα που εκείνη έχει αποφασίσει να παντρευτεί.
Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου μας "βάζει" μέσα στον ψυχισμό του νεαρού άνδρα ο οποίος ταλανίζεται συναισθηματικά, καθώς προσπαθεί να βρει την αποφασιστικότητα που ποτέ του δεν είχε, ώστε να διεκδικήσει την Αλεξάνδρα. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται η συγγραφέας ψυχογραφεί τους δύο κεντρικούς ήρωές της σε βάθος και παράλληλα μας παρουσιάζει σαν φλασμπάκ, μέσα από τις αναμνήσεις του Ανδρέα από την μακρόχρονη φιλική σχέση με την παιδική του φίλη, κάθε σημαντικό γεγονός της κοινής τους ζωής.
Βλέπουμε, πως πάντα υπάρχει παρόν και αδιαμφισβήτητο το ερωτικό στοιχείο μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας, ακόμα και αν γνωρίζονται και συνδέονται με βαθιά φιλία από παιδιά. Χρειάζεται μια αφορμή για να μετατραπεί αυτή η φιλική σχέση σε ερωτική και να συνειδητοποιήσουν και οι δύο ήρωές μας τη σημασία του ενός για τον άλλο.
Η συγγραφέας εκτυλίσσει την ιστορία με γρήγορους ρυθμούς κι εμείς παρακολουθούμε τις εξελίξεις μέσα από τα μάτια και τη ψυχοσύνθεση του αφηγητή μας Ανδρέα. Εκεί που πιστεύουμε πως τα έχουμε όλα ξεκαθαρισμένα στο μυαλό μας εμφανίζεται μία ανατροπή, αρκετά ευρηματική, που μας κάνει να δούμε όλα τα γεγονότα από διαφορετική οπτική γωνία.
Ένα πολύ όμορφο και τρυφερό μυθιστόρημα, με αρκετό χιούμορ για το οποίο οφείλω θερμά συγχαρητήρια στη Γιώτα Παπαδημακοπούλου!
Διαβάστε το Φίλοι μου!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Είμαι εγωκεντρικός, κρύβομαι πίσω από άνοστα αστεία, και παράλληλα αδυνατώ να πάρω αποφάσεις. Στα είκοσι έξι χρόνια της ζωής μου, έχω κάνει πολλά πράγματα για τα οποία έχω μετανιώσει. Περισσότερο απ' όλα, όμως, που δεν υπήρξα αρκετά τολμηρός, για να διεκδικήσω το
κορίτσι που αγάπησα όσο κανένα άλλο. Τον πρώτο μου έρωτα... το μοναδικό μου έρωτα... την Αλεξάνδρα... την Άλεξ μου... την καλύτερή μου φίλη. Πάντα πίστευα πως υπήρχε χρόνος. Πως όσα λάθη κι αν έκανα, θα ερχόταν η στιγμή που, επιτέλους, θα έβρισκα το κουράγιο να της μιλήσω με ειλικρίνεια, να της εκφράσω όλα όσα ένιωθα για εκείνην. Και όμως... ο χρόνος δεν είναι πάντα σύμμαχός μας. Καμιά φορά γίνεται πολέμιος των θέλω μας, τιμωρώντας μας με τον πιο σκληρό τρόπο.

Η Αλεξάνδρα παντρεύεται! Κι έχω μόνο μία εβδομάδα... μία εβδομάδα μέσα στην οποία καλούμαι να επανεξετάσω τη ζωή μου και να αναζητήσω τα λάθη μου, ακόμα κι αν δεν μπορώ να τα διορθώσω. Μία εβδομάδα για να καταλάβω τι πήγε στραβά. Πότε έγινα ο άντρας που είμαι σήμερα. Ο άντρας που δεν θα αποκτήσει ποτέ αυτό που πραγματικά ήθελε. Ναι... αυτή είναι η τιμωρία μου... και είναι μεγαλύτερη απ' όσο μπορώ ν' αντέξω. Γιατί, ο μεγαλύτερός μου φόβος κινδυνεύει να γίνει πραγματικότητα. Γιατί, μια ολόκληρη ζωή, αυτό που φοβόμουν περισσότερο από κάθε τι άλλο ήταν ότι μπορεί να την έχανα... να έφευγε... να με ξέχναγε... Με λένε Ανδρέα, και αυτή είναι η ιστορία μου..."

"Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ", του Μάρκους Ζούσακ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ», του Μάρκους Ζούσακ - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 616
Τιμή: 14,94 ευρώ

Παρά το γεγονός ότι τέλειωσα πρόσφατα την ανάγνωση του βιβλίου του Μάρκους Ζούσακ, λίγο πριν βγει η μεταφορά του στον κινηματογράφο, και ήμουν πραγματικά συγκλονισμένη, δεν περίμενα ότι η ταινία θα με ενθουσιάσει το ίδιο... Κι όμως, η ταινία, πέραν του ότι ήταν μια εξαιρετική μεταφορά του εξαιρετικού αυτού βιβλίου στη μεγάλη οθόνη με ελάχιστες, ανεπαίσθητες αλλαγές, με συγκλόνισε εκ νέου!
Όσοι δε γνωρίζετε το θέμα, πρόκειται για την ιστορία της δεκάχρονης Λίζελ Μέμινγκερ, κόρης κομμουνιστή στην αντικομμουνιστική και φασιστική Γερμανία του 1939. Μετά το θάνατο του αδερφού της, η εξαθλιωμένη και κυνηγημένη μητέρα της τη δίνει προς υιοθεσία σε ανάδοχους γονείς, για να τη σώσει από την πείνα και τον βέβαιο θάνατο. Η οικογένεια των Χανς και Ρόζας Χούμπερμαν αναλαμβάνει την κηδεμονία του μικρού κοριτσιού, που θα γίνει μάρτυρας μιας από τις πιο ζοφερές και ντροπιαστικές περιόδους της Γερμανίας, αλλά και ολόκληρου του κόσμου.
Δύο είναι τα πολύ πρωτότυπα χαρακτηριστικά αυτής της ταινίας-βιβλίου, από ένα πλήθος άλλων εντυπωσιακών ιδιομορφιών... 
1) Η μικρή ηρωΐδα μας, η Λίζελ, κλέβει βιβλία, στην αρχή χωρίς καν να ξέρει γραφή και ανάγνωση, ενώ στη συνέχεια για να  διευρύνει τους ορίζοντες της σκέψης και των συναισθημάτων της, για να συνεφέρει έναν ετοιμοθάνατο Εβραίο που 'φιλοξενούν' στο υπόγειο του σπιτιού της και για να ηρεμήσει τους τρομοκρατημένους γείτονές της στο καταφύγιο, κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του Μόλχινγκ από τους συμμάχους. Αρκεί να σας πω πως το πρώτο βιβλίο που κλέβει η Λίζελ έχει τον τίτλο "Το Εγχειρίδιο Του Νεκροθάφτη"...!
2) Ο αφηγητής της ιστορίας της κλέφτρας των βιβλίων δεν είναι άλλος από τον ίδιο το Θάνατο...! Τα ελάχιστα, αλλά πολύ σημαντικά σε σχέση με την πλοκή, κομμάτια της αφήγησής του μας καθηλώνουν. Φράσεις του όπως ότι ο πόλεμος είναι ο πιο σκληρός και απαιτητικός εργοδότης του, ή ότι οι άνθρωποι τον 'στοιχειώνουν', μένουν χαραγμένες μέσα μας για πολύ καιρό αφότου δούμε την ταινία.
Η επιλογή των ηθοποιών ήταν εκπληκτική, κατά τη γνώμη μου, με κορυφαία όλων τη 13χρονη Σόφι Νέλις ως Λίζελ-Κλέφτρα και αξεπέραστους όπως πάντα τον Τζέφρι Ρας, στο ρόλο του Χανς Χούμπερμαν, του θετού πατέρα της Λίζελ και την 'Εμιλυ Γουάτσον στο ρόλο της θετής μητέρας της, ως Ρόζα Χούμπερμαν. Υπέροχος και ο Μπεν Σνέτζερ, ο ηθοποιός που έπαιζε τον Μαξ, έναν Εβραίο φυγά που φιλοξενούσε η οικογένεια Χούμπερμαν στο υπόγειο του σπιτιού της για 2 ολόκληρα χρόνια.
Φυσικά υπήρχε πάντα και παντού παρών ο Θάνατος, έστω και σαν μια μαυροντυμένη σκιώδη φιγούρα με καμπαρτίνα και καπέλο, με την ιδιότητα του αφηγητή της ιστορίας της Κλέφτρας Των Βιβλίων, από την πρώτη στιγμή που την αντίκρυσε στο τρένο με τη μητέρα της και το νεκρό της αδερφό, έως και τον θάνατό της πολλά χρόνια μετά.
Η σκηνοθεσία άψογη και απόλυτα πιστή στο κλίμα και τις εικόνες του βιβλίου του Ζούσακ. Η διάρκεια της ταινίας δύο γεμάτες ώρες, που όμως δεν καταλάβαινες πότε περνούσαν.
Στα διαφημιστικά τρέϊλερ των ταινιών προσεχώς, είδα πολλές καλές ταινίες που "έρχονται"... Καμία όμως, δε νομίζω ότι θα μπορέσει να ξεπεράσει την αίσθηση που μου άφησε αυτή η ταινία... Μπορώ μόνο να τη συγκρίνω με το "Η Ζωή Είναι Ωραία", του Μπενίνι... 
Και φυσικά, σε εμάς τους βιβλιοσκώληκες, προσφέρει μερικές φευγαλέες εικόνες από το δικό μας "παράδεισο", την υπέροχη βιβλιοθήκη του Δημάρχου, από όπου έκλεβε βιβλία η "Κλέφτρα Των Βιβλίων", αλλά και την "κόλαση", όταν οι Ναζί έκαιγαν σε τεράστιες υπαίθριες φωτιές όσα βιβλία έκριναν πως αποτελούσαν απειλή για τον 'εθνοσοσιαλιστικό' καθεστώς της Άριας φυλής τους.

Απλά Φίλοι μου,  ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ!!!!

"ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ", της Ιωάννας Μπουκουβάλα-Αναγνώστου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ», της Ιωάννας Μπουκουβάλα-Αναγνώστου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Εκδόσεις Άγκυρα

Σελίδες: 256

Τιμή: 5 ευρώ

Η Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, μία εξαίρετη συγγραφέας , θεωρείται η πολυγραφότερη ελληνίδα λογοτέχνις με 225 πρωτότυπα μυθιστορήματα στο ενεργητικό της! Μπόρεσα να βρω μόνο τέσσερα βιβλία της και ένα από αυτά, το δεύτερο που έχω διαβάσει δικό της, είναι και το "Κάτω Από Τη Μάσκα". 

Το συγκεκριμένο βιβλίο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του '50. Η υπόθεσή του, αντίθετα με κάποια άλλα δικά της, διαδραματίζεται στην σύγχρονη με την έκδοσή του εποχή. Όμως, δε θα μπορούσε να είναι πιο σύγχρονο από τα τωρινά σύγχρονα βιβλία. Αυτό αποδεικνύει ότι η συγγραφέας ήταν πολύ 'μπροστά' από την εποχή της και ότι τα βιβλία της είναι διαχρονικά.

Η πρώτη μου εντύπωση διαβάζοντας την υπόθεση του οπισθόφυλλου ήταν ότι επρόκειτο για μία ερωτική ιστορία γραμμένη με την χαρισματική πένα της Μπουκουβάλα. Ξεκινώντας να το διαβάζω όμως συνειδητοποίησα το μέγεθος της λογοτεχνικής της δεινότητας και το πόσο πολυεπίπεδο είναι το μυθιστόρημα αυτό! Από την πρώτη σελίδα αιχμαλωτίστηκα στην υπόθεση του βιβλίου αυτού που κρατάει αμείωτο και ζωηρό το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το τέλος.

Οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες, η Θάλεια και ο Αργύρης αποτελούν ένα ζευγάρι που θα μπορούσε να είναι από τα πιο ευτυχισμένα και αρμονικά που έχουν υπάρξει ποτέ. Όμως, συνήθως τα φαινόμενα απατούν και ένα τόσο ρεαλιστικό μυθιστόρημα δε θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.

Ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου μυθιστορήματος είναι ότι ξεκινάει από το τέλος της υπόθεσης, το οποίο είναι και ιδιαίτερα δραματικό και αμετάκλητο, και μετά η συγγραφέας μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, ώστε να πάρουμε το 'νήμα' της υπόθεσης από την αρχή.

Κάποιοι άνθρωποι είναι πλασμένοι για να χαίρονται  με την ίδια τη ζωή, με τα απλά και τα ουσιαστικά πράγματα της καθημερινότητας. Βλέπουν την ομορφιά, την αρμονία και την πληρότητα μέσα στο άνθισμα ενός λουλουδιού, μέσα σε ένα χωριάτικο σπίτι, μέσα στο χαμόγελο ενός μικρού παιδιού. Τους αρκεί να βρουν το ταίρι τους, να ζήσουν μια ήσυχη και δημιουργική ζωή μαζί του, χωρίς να επιζητούν την αναγνώριση κανενός. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει η ηρωΐδα μας η Θάλεια.

Κάποιοι άλλοι άνθρωποι δε μπορούν να νιώσουν ευτυχισμένοι αν δεν αναγνωριστούν ως επιτυχημένοι, αν δεν ακούσουν τα κούφια, ανυπόστατα και ψεύτικα λόγια των ατόμων που ο μόνος σκοπός τους είναι να τους κολακεύσουν για να επιτύχουν το σκοπό τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρόκειται ποτέ να ησυχάσουν και να νιώσουν ικανοποιημένοι από τον εαυτό τους και τους γύρω τους γιατί πάντα θα βρίσκουν κάτι, ή κάποιον, να ζηλεύουν και ποτέ δε θα αρκούνται σε όσα έχουν. Δε σταματάνε μπροστά σε τίποτα και σε κανέναν προκειμένου να επιτύχουν το στόχο τους, το ιδανικό τους. Τέτοιο άτομο είναι ο ήρωάς μας ο Αργύρης.

Γύρω από αυτούς τους δύο ήρωες η συγγραφέας 'πλέκει' την πλοκή του μυθιστορήματός της, αλλά και τους υπόλοιπους, εξίσου ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Το βιβλίο αυτό βρίθει από τους προβληματισμούς της ίδιας σε σχέση με τις ανθρώπινες σχέσεις, ερωτικές και μη, με την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο, με την επαρχία και την αστυφιλία, με την αλόγιστη καταστροφή του περιβάλλοντος στο βωμό του εύκολου κέρδους και με τη θυσία της ουσιαστικής ευτυχίας για την επίτευξη ανούσιων στόχων.

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου αυτού συνειδητοποίησα πόσο ανόητοι μπορεί να είμαστε εμείς οι άνθρωποι αγνοώντας το χειροπιαστό και σταθερό που βρίσκεται μπροστά μας και κυνηγώντας 'χίμαιρες' που ποτέ δεν πρόκειται να φτάσουμε. 

Επίσης, συνειδητοποίησα πως η Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου ήταν μια χαρισματική και εμπνευσμένη συγγραφέας που κατέχει επάξια μια αξιοζήλευτη θέση στο Πάνθεον των ελλήνων συγγραφέων-ορόσημα της ελληνικής λογοτεχνίας. 

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Όταν η Θάλεια ερωτεύεται και παντρεύεται τον Αργύρη, αισθάνεται η πιο ευτυχισμένη γυναίκα του κόσμου. Όμως, γρήγορα τα πράγματα αλλάζουν - ο Αργύρης, ζηλεύοντας την επιτυχία του μεγαλύτερου αδερφού του, του Κωνσταντή, αποφασίζει πως ο ορίζοντας της επαρχιακής πόλης είναι πολύ στενός για να χωρέσει τα όνειρα 

και τις φιλοδοξίες του. Έτσι, αρχίζει πια η αντίστροφη μέτρηση. 

Τούτο το κλασικό, αλλά πιο σύγχρονο από πάρα πολλά "σύγχρονα", μυθιστόρημα, επιβεβαιώνει πως η Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου ήταν μια διαχρονική συγγραφέας, μια δημιουργός που έβλεπε πολύ πιο μπροστά από την εποχή της..."

"ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ", της Χρυσηΐδας Δημουλίδου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ», της Χρυσηΐδας Δημουλίδου - Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις Ψυχογιός
Σελίδες: 592
Τιμή: 16,92 ευρώ

Το πρώτο βιβλίο της αγαπημένης πλέον συγγραφέως που διάβασα ήταν το πασίγνωστο "Σταυροδρόμι Των Ψυχών". Αυτό το βιβλίο ήταν αρκετό για να λατρέψω τον τρόπο γραφής της Χρυσηΐδας Δημουλίδου, την ικανότητά της να κρατάει καθηλωμένο τον αναγνώστη από την πρώτη έως και την τελευταία σελίδα με την πλοκή του κάθε μυθιστορήματός της, τις ολοζώντανες περιγραφές, τους άρτιους χαρακτήρες, τις σχεδόν κινηματογραφικές εικόνες και την αστείρευτη φαντασία της, ώστε να μπορεί με μεγάλη μαεστρία να 'μεταπηδάει' από το ένα λογοτεχνικό είδος στο άλλο.
Έτσι, όταν πήρα και αυτό το βιβλίο της στα χέρια μου δεν περίμενα τίποτα λιγότερο. Η τελική εντύπωσή μου όμως ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Στα χέρια μου είχα δύο ξέχωρα βιβλία μιας διλογίας σε έναν τόμο, όπως μας ενημερώνει και η συγγραφέας στο εισαγωγικό της σημείωμα προς τους αναγνώστες. 
Δύο βιβλία που χρίζουν ξεχωριστού σχολιασμού, καθώς είναι δύο διαφορετικές εποχές, δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικές πραγματικότητες, που όμως, σαν μια πραγματική διλογία, το ένα αποτελεί τη συνέχεια του άλλου, το ένα πηγάζει μέσα από το άλλο, ώστε στο τέλος να φτάσουμε στην ολοκλήρωση ενός πραγματικά κορυφαίου μυθιστορήματος.
Στο πρώτο βιβλίο η συγγραφέας μας μεταφέρει με περίσσια ευκολία στην Αθήνα πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια κοινωνία όπου επικρατούσαν η ηθική, οι αρχές , η πραγματική αγάπη και η τιμή, ενώ πλανιόταν από πάνω τους η σκιά της ατιμίας, των κοινωνικών διακρίσεων, των δολοπλοκιών και του 'καθωσπρεπισμού'.
Οι ήρωες του πρώτου αυτού μυθιστορήματος, η Ειρήνη, ο Κωνσταντίνος, ο Αγγελής, ο Μιχαήλ και η έπαυλις 'Αύρα', μπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι το οποίο θα αλλάξει τη μοίρα του καθένα τους για πάντα. Τα φαινόμενα απατούν και καμιά φορά η δυστυχία έρχεται όταν αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι στο απόγειο της ευτυχίας. 
Η συγγραφέας μας παρασύρει σε έναν κόσμο απόλυτα πραγματικό, όπου παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, μην πιστεύοντας στα μάτια μας! Μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα καταιγιστικών γεγονότων κάνουν αισθητή την παρουσία τους και τα κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής, τα οποία συνταράσσουν, όχι μόνο τη χώρα μας, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του πρώτου βιβλίου του "Σπιτιού Των Σκιών", αισθάνθηκα ότι διάβασα ένα ολοκληρωμένο, καταπληκτικό μυθιστόρημα που μου άφησε πολλά ανάμικτα συναισθήματα. Οι ήρωες έγιναν πρόσωπα τα οποία θα θυμάμαι για καιρό και οι εξελίξεις στο μεγαλύτερο μέρος τους με δικαίωσαν. Θα μπορούσε να σταθεί άνετα ως ένα αυτόνομο ξεχωριστό βιβλίο και να περιμένουμε μέχρι να βγει το δεύτερο μέρος της 'διλογίας'. Όμως, το αίσθημα ότι το μυστήριο του πρώτου βιβλίου έπρεπε να λυθεί ήταν απίστευτα έντονο και επιτακτικό και ένιωθα ότι δε θα μπορούσα να περιμένω ούτε στιγμή μέχρι να μου αποκαλυφθεί ολόκληρη η αλήθεια. 
Υποθέτω, πως και η συγγραφέας ένιωσε τα ίδια συναισθήματα γράφοντάς το και για αυτό μας έδωσε άμεσα τη συνέχειά του. Πραγματικά, το δεύτερο βιβλίο μας παρασύρει ακόμα πιο μακριά, σε μια άλλη σύγχρονη πλέον πραγματικότητα, με άλλα πρόσωπα και τις δικές τους ιστορίες. 
Οι νέοι ήρωες, η Ελεονόρα, ο Ίαν, η Τζέσικα, η Θάλεια, ο Γιώργος, ο Αγγελής, η Τίνα και το παλιό αρχοντικό στην Κηφισιά μας μαγεύουν εκ νέου, με τους άρτια δομημένους χαρακτήρες τους, τις περιγραφές των καταστάσεων που ζουν, το πώς συνδέονται μεταξύ τους και πώς εξελίσσεται η ζωή και η πορεία του καθενός.
Και εκεί που ο αναγνώστης αρχίζει να 'βυθίζεται' ολοένα και περισσότερο στην υπόθεση του δεύτερου βιβλίου της συγγραφέως, η Χρυσηΐδα Δημουλίδου αρχίζει σιγά-σιγά να ενώνει τα κομμάτια της παλιάς και της νέας ιστορίας, του παρελθόντος και του παρόντος, του τότε και του τώρα. Οι εξελίξεις στις ζωές όλων των ηρώων είναι καταιγιστικές, οι εικόνες που περνούν μπροστά από τα μάτια του αναγνώστη συγκλονιστικές και η περιέργεια φτάνει στο αποκορύφωμά της. Δε σας κρύβω ότι ξενύχτησα αρκετές φορές μη μπορώντας να κλείσω το βιβλίο και να κοιμηθώ όπως όφειλα, έστω και αν η μέρα κόντευε να ξημερώσει...
Μέχρι τις τελευταίες σελίδες η πλοκή είναι τόσο έντεχνα δομημένη, ώστε δε μπορεί εύκολα ο αναγνώστης να την μαντέψει. Την ανακαλύπτουμε μαζί με τους έκπληκτους, σοκαρισμένους, αδικημένους και τραγικούς ήρωες και των δύο βιβλίων. Το ένα μετά το άλλο, τα κομμάτια ενός τεράστιου 'παζλ' μπαίνουν στη θέση τους αποκαλύπτοντάς μας τη γενική και ολοκληρωμένη εικόνα, που μόνο έκθαμβους μπορεί να μας αφήσει.
Θεωρώ ότι δεν πρέπει να σας αποκαλύψω τίποτε άλλο από τη βασική υπόθεση και των δύο αυτών βιβλίων τα οποία αποτελούν το νέο εκπληκτικό μυθιστόρημα της αγαπημένης συγγραφέως. Η μαγεία έγκειται στην ανάγνωσή του, χωρίς να γνωρίζετε τίποτα περισσότερο από την υπόθεση του οπισθόφυλλου. 
Εγώ, από την πλευρά μου δηλώνω για μία ακόμη φορά πιστή και ένθερμη αναγνώστρια της Χρυσηΐδας Δημουλίδου, την ευχαριστώ για αυτό το μοναδικό 'ταξίδι' που μου χάρισε για μία ακόμη φορά μέσα από τις σελίδες του νέου της βιβλίου και σας το προτείνω ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

"Αθήνα, Πρωτοχρονιά του 1938. Μέσα στη μεγάλη σάλα χορού, ένας κεραυνοβόλος έρωτας ανάβει φωτιά στις καρδιές της δεκαοκτάχρονης Ειρήνης και του Κωνσταντίνου, μοναδικού γόνου της πάμπλουτης οικογένειας Μποτέλη. Ενάντια σε όλα τα εμπόδια που δεν τους θέλουν μαζί, οι δύο νέοι ετοιμάζονται να παντρευτούν. Ωστόσο, την ημέρα του γάμου τους ένα φρικτό γεγονός ανατρέπει τα πάντα και η Ειρήνη, καταρρέοντας ψυχολογικά, λίγους μήνες προτού ξεσπάσει ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος, φυγαδεύεται στον Καναδά, αφήνοντας πίσω της τον έρωτα και τα όνειρά της να γίνουν στάχτη και φωτιά, όπως και η πατρίδα της.
Σχεδόν εξήντα χρόνια αργότερα, η Ελεονόρα Ντάγκλας, μια πλούσια Αμερικανίδα με ελληνικές ρίζες, έρχεται για διακοπές στην Ελλάδα προσπαθώντας να ξεπεράσει ένα προσωπικό δράμα. Μια καινούργια γνωριμία θα την πείσει να μείνει στην Αθήνα. Ανακαλύπτει τυχαία μια παλαιά κι εγκαταλειμμένη έπαυλη που τη μαγνητίζει τόσο, ώστε αποφασίζει να την αγοράσει. Καθώς την ανακαινίζει, αποκαλύπτεται κάτω από μια ταπετσαρία η τοιχογραφία ενός νεαρού ζευγαριού∙ η κοπέλα τής μοιάζει πολύ και η Ελεονόρα το θεωρεί καλό οιωνό.
Όμως λίγο καιρό μετά την εγκατάστασή της αρχίζουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα, που, ενώ την τρομάζουν, παράλληλα την προκαλούν να ερευνήσει την ταυτότητα του ζευγαριού, νιώθοντας πως εκεί κρύβεται η απάντηση και ο λόγος που εκείνος τα βράδια περιφέρεται στα δωμάτια διεκδικώντας την…"