«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΙΟΥ», παρουσιάζει η Αλεξάνδρα Μπελεγράτη - Συστήνει η Κλειώ Τσαλαπάτη

         Την εξαίρετη Αλεξάνδρα Μπελεγράτη  την πρωτογνώρισα συγγραφικά μέσα από το παλαιότερο δυστοπικό μυθιστόρημά της με τίτλο «Το σκοτεινό δάσος», ένα έργο που με εντυπωσίασε βαθύτατα με την ευφάνταστη πλοκή, την καθηλωτική γραφή, τους  ολοζώντανους χαρακτήρες και την «ανησυχητική» αληθοφάνειά του, αφού μία τέτοια δυσοίωνη μελλοντική πραγματικότητα μού φαινόταν πέρα για πέρα πιθανή. Στα χρόνια που ακολούθησαν, πολλά από όσα είχε  εμπνευστεί η συγγραφέας σε εκείνο το βιβλίο της επαληθεύτηκαν, κάνοντάς το να μοιάζει προφητικό… Φέτος, κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ύδωρ, με τίτλο «Το όνειρο του γερακιού», το οποίο μας υπόσχεται νέες και διαφορετικές συγκινήσεις.

          Με αφορμή το νέο της βιβλίο λοιπόν, η χαρισματική συγγραφέας αποδέχτηκε την πρότασή μου για να μας παρουσιάσει η ίδια το νέο της πόνημα στους «Φίλους της Λογοτεχνίας». Την ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μας διέθεσε, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο της μυθιστόρημα και σας προσκαλώ να διαβάσετε όσα μας εκμυστηρεύεται η Αλεξάνδρα Μπελεγράτη, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς «Το όνειρο του γερακιού» της!
 
    Οι άνθρωποι, στις μέρες μας, έχουμε τη λανθασμένη και ψευδή αίσθηση ότι  ελέγχουμε τα πάντα. Ωστόσο, πιστεύω πολύ στην παράμετρο του «μη ελέγχου», της τύχης. Όχι ως παθητικοί δέκτες των γεγονότων, αλλά με την παραδοχή ότι όσο και αν προσπαθούμε ή όσο και αν αγωνιζόμαστε, πολλές φορές υπάρχει και μια κατάσταση –που ο καθένας από μας ορίζει διαφορετικά– που είναι πέρα και έξω από τη δική μας δύναμη και κατευθύνει τα γεγονότα της ζωής μας. Ήταν λοιπόν μία ιδέα που είχα πάντοτε στο μυαλό μου. Πώς διαχειρίζεται ένας άνθρωπος τις ξαφνικές ανατροπές στη ζωή του; Πώς αντιδρά; Αν αντιστέκεται στη ροή; Αν κυλά με τη ζωή τι συμβαίνει; Με αυτές τις βασικές ερωτήσεις, θα έλεγα ότι ξεκίνησε να γράφεται η ιστορία, πριν είκοσι ολόκληρα χρόνια.
    Σε μια πολύ πρόσφατη επίσκεψή μου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, παρατήρησα στο βάθος της τεράστιας μαρμάρινης αίθουσας μία τοιχογραφία που υποδέχεται τον επισκέπτη, μια φράση από το ποίημα του φωτισμένου ποιητή Κωστή Παλαμά, «Πατρίδες», που γράφει «το πνεύμα και στο χώμα λάμπει». Ένιωσα μια παράξενη σύνδεση, συγκεκριμένα με τη λέξη «χώμα»· γιατί αυτό το βιβλίο, το πάλευα είκοσι ολόκληρα χρόνια, αλλά ήταν χρόνια χωμάτινα.
    Έγραφα, εργαζόμουν πάνω σε αυτό και όταν νόμιζα ότι το είχα ολοκληρώσει, το κρατούσα στα χέρια μου και εκείνο, σαν ζωντανή άμμος ερήμου, κυλούσε από τις παλάμες μου και χανόταν· και συνειδητοποιούσα συνεχώς ότι δεν ολοκληρωνόταν. Κάθε φορά που πλησίαζα στο τέλος –και, πιστέψτε με, ήταν πολλές οι απόπειρες–, δεν μπορούσα να το συνθέσω, να νιώσω ότι είναι πλήρες. Σαν ανεμοστρόβιλος, που ερχόταν απ’ τα βάθη της Ανατολής, το βιβλίο έφευγε μακριά μου και έμενα ξανά με μία σκιά, στο κενό κοιτώντας λέξεις άψυχες. Και κατέθετα ατέρμονα τον νου και την ψυχή μου, όλα όσα γνώριζα και ένιωθα, συνειδητά και μη, όσα ήταν ορθό και χρήσιμο να υπάρχουν εκεί μέσα. Το βιβλίο χτιζόταν άθελά μου απέξω προς τα μέσα, από την επιδερμίδα προς τα κόκαλα. Μέχρι που πολύ πρόσφατα, ένιωσα τη φωτεινή, ρουμπινένια καρδιά του να χτυπάει. Τότε είχε τελειώσει η δική μου αποστολή. Η ιστορία είχε ειπωθεί.
    Η ηρωίδα μου είναι η Μία –από το μία και μοναδική, όπως είναι ο καθένας μας σε αυτόν τον πλανήτη–, αλλά προέρχεται και από το Μαίρα, δηλαδή Νηρηίδα, που εξελίχθηκε από αυτήν και το εβραϊκό γυναικείο όνομα Μυριάμ: η κυρά τής θάλασσας, δηλαδή η Μαρία, η Παναγιά μας. Ήθελα η πρωταγωνίστρια να πορευθεί σε αυτήν την ιστορία, έχοντας τον συμβολισμό της Δέσποινας του κόσμου, της αρχέγονης Μάνας όλων μας, της μήτρας αυτού του πλανήτη.
    Η Μία πάσχει και βασανίζεται από παιδί, όπως κι ο πολυταξιδεμένος Οδυσσέας, αντιμετωπίζει το δικό της μερίδιο στη ζωή, όπως την έχουν υφάνει οι τρεις Μοίρες για εκείνην, τη μοίρα που ακόμη και οι ίδιοι οι θεοί, όπως λέγεται, δεν μπορούν να αλλάξουν: Βρίσκεται να ζει ξαφνικά σε μια παράξενα σκληρή και ταυτόχρονα μυστηριακή χώρα, τη Σαουδική Αραβία, έρχεται αντιμέτωπη με απώλεια πατρίδας, σπιτιού, οικείας ζωής, αγαπημένων ανθρώπων. Σε αυτήν τη διαδικασία εξέλιξης, γίνεται η ίδια εφαλτήριο, σωτήριο όχημα, που για να σωθεί εκείνη, απελευθερώνει και τον αγαπημένο της πατέρα.
    Η Μία, παρά τις δυσκολίες της Ειμαρμένης, ανακαλύπτει και γεύεται τη ζωή με κάθε τρόπο, καθόλου τυχαία με την επιστροφή της στη μυρωμένη από βότανα και αρμύρα Ελλάδα της. Στη μακροχρόνια πορεία που ακολουθούμε, πάντα βρίσκεται σε σταυροδρόμια, συναντώντας ανθρώπους από διαφορετικούς τόπους, θρησκείες, πολιτισμούς, που είναι για εκείνη μέρος του ταξιδιού της, άρρηκτα συνδεδεμένοι με το μονοπάτι της.
    Μιλώντας για συναντήσεις, έρχεται το μοιραίο στη ζωή της· αλλά νωρίτερα, ας δούμε τι κινητοποιεί τον άνθρωπο; Τι κάνει κάποιον να αλλάξει ζωή, σώμα, ήπειρο; Τι κάνει κάποιον να οδηγηθεί στην αλήθεια του; Ποια είναι η κινητήριος δύναμη ενός ανθρώπου; Αυτής της νέας γυναίκας; Τι κινητοποιεί έναν άνθρωπο; Ο Έρως, ο έρωτας, ο θεός της αγάπης. Ο Έρωτας που μας οδηγεί στο μονοπάτι μας.
    Και η ηρωίδα μας, ακολουθώντας αυτόν τον ιερό έρωτα προς την αλήθεια της, αναζητώντας την ολοκλήρωση του «εγώ» της, θα προχωρήσει στα τρία στάδια της εξέλιξής της: Αρχικά, ως μαγεμένη έφηβη, θα ανακαλύψει και θα γευτεί τη ζωή για πρώτη της φορά. Στη συνέχεια, ως νεαρή ενήλικη θα στραφεί στη γήινη ασφάλεια, που όμως δεν τη συνδέει συναισθηματικά. Και, τελικά, θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση του μισού με το πιο μυστικό, πνευματικό της κομμάτι/εαυτού.
    Το βιβλίο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα συμβολικό ξεφλούδισμα στην πορεία του βίου του καθενός από εμάς χωριστά, μέχρι να φτάσουμε στην αλήθεια μας, στον φωτεινό πυρήνα μας. Άλλες φορές θα τα καταφέρουμε, άλλες θα σκοντάψουμε, άλλες θα πέσουμε, άλλες θα διαλυθούμε και θα μεταμορφωθούμε και πάλι, αλλά έτσι είναι η πορεία μας. Όσο παραμένουμε συνδεδεμένοι με τον εαυτό μας, το γεράκι θα είναι εκεί να μας οδηγεί· ακόμη και στις σκοτεινότερες στιγμές μας, το μονοπάτι μας θα παραμένει φωτεινό.

Αλεξάνδρα Μπελεγράτη

 
Βιογραφικό Αλεξάνδρας Μπελεγράτη:
 
Σεναριογράφος, συγγραφέας μυθιστορημάτων-θεατρικών έργων και σκηνοθέτης

τηλεοπτικών και ανεξάρτητων ντοκιμαντέρ. Συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα ως Visiting Lecturer, στο μάθημα του Σεναρίου και των Βιβλικών Ελληνικών. Διδάσκει στο Metropolitan College - affiliate of Queen Margaret University of Edinburgh το μάθημα του Σεναρίου στα τρία έτη του Τμήματος Σκηνοθεσίας. Ομοίως, δίδαξε Σενάριο Ονειρικού Φιλμ και Σενάριο ΙΙ στα δύο έτη του Τμήματος Σκηνοθεσίας του ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Είναι ανεξάρτητη εισηγήτρια σεμιναρίων και workshops Δημιουργικής Γραφής και Ερμηνευτικής Ανάλυσης Ρόλων, καθώς επίσης και εισηγήτρια σεμιναρίων και workshops Σεναρίου στο πλαίσιο της συνεργασίας της με την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος. Είναι αναλύτρια και σύμβουλος σεναρίου σε ντοκιμαντέρ, ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. Εργάζεται ως σεναριογράφος μυθοπλασίας ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικών σειρών στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. Είναι μέλος της ΕΣΕ από το 2013.

Βραβεύσεις:
-«You are my only sunshine», συγγραφή σεναρίου στα αγγλικά, έλαβε δύο βραβεία, “Best Special Mention Screenplay” & “Best Family Drama Screenplay” στα Angel Film Festival 2012, Monte Carlo/Monaco.
-«My Sweet Escape», συγγραφή σεναρίου στα αγγλικά με την Αμερικανίδα παραγωγό Dianna Ippolito, Best Special Mention Award, London Greek Film Festival, 2020.
-«Κόρες της Τανάγρας», πήρε το Best Short Fiction Screenplay - Acting Code Awards στο London Greek Film Festival 2023.
 
Επιλεκτική εργογραφία Αλεξάνδρας Μπελεγράτη:
 
«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΙΟΥ»

Εκδόσεις: Ύδωρ
Σελίδες: 420
Τιμή με έκπτωση: 17€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Με ένα ταξίδι, έτσι άρχισαν όλα στη ζωή της Μίας.
 
Με ένα μακροχρόνιο ταξίδι ακόμα πιο εξωτικό από όσο μπορούσε να χωρέσει ο νους και η φαντασία της. Έτσι και τώρα, το 2001, σχεδόν στα τριάντα της, η ηρωίδα μας γεμίζει για άλλη μια φορά τη βαλίτσα της, προς το άγνωστο. Όπως και τότε, όταν ήταν παιδί σε εκείνο το ταξίδι που σημάδεψε ολάκερη την κατοπινή της ζωή.
 
Η Μία κάθισε στην άκρη του κρεβατιού κάνοντας κουβάρι στα παγωμένα χέρια της μια θαλασσιά, μάλλινη ζακέτα και το μυαλό της ταξίδεψε μακριά, πολύ πίσω στο χρόνο: Δύο δεκαετίες και κάτι. Όταν ήταν επτά ετών. Το 1981, τότε που μόλις είχε γίνει ο μεγάλος σεισμός στην Αθήνα. Αυτή θα ήταν μια από τις τελευταίες της παιδικές αναμνήσεις από την πόλη και τη ζωή της εκεί.”
 
Μια συναρπαστική ιστορία μυστικισμού και εσωτερικής πνευματικής αναζήτησης.
 
«ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΑΣΟΣ»

Εκδόσεις: Πηγή
Σελίδες: 232
Τιμή με έκπτωση: 12,60€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στους «Φίλους της Λογοτεχνίας», στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2019/07/blog-post_21.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
«Μια ιστορία που καθρεφτίζει την ιστορική και πνευματική πορεία του ανθρώπου».
 
Mετά τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο, που έγινε με αφορμή τις θρησκείες, οι Παγετώνες έχουν επιστρέψει καλύπτοντας σχεδόν το σύνολο του πλανήτη. Οι ελάχιστοι άνθρωποι που κατάφεραν να επιβιώσουν, έχουν χωριστεί στα δύο: σε αυτούς που ζουν στη Μητρόπολη και σε αυτούς που έχουν επιλέξει να ζουν απομονωμένοι στις Κάστες. Οι πόλεις δεν φέρουν ονόματα, αλλά κωδικούς, δεν επιτρέπεται η ελεύθερη μετακίνηση ούτε η μελέτη της Ιστορίας. H «παλιά γνώση» θεωρείται απαγορευμένη.
 
Στον νέο αυτό κόσμο, η νεαρή Ηλέκτρα, η έφηβη κόρη του αρχηγού των Καστών, σοκαρισμένη απ’ τον βίαιο θάνατο της μητέρας της, μετακομίζει στη Μητρόπολη.
Όταν ξαφνικά βρεθεί αντιμέτωπη με θανάσιμες απειλές, επιλέγει να βρει καταφύγιο στην παλιά της ζωή. Εκεί, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης μέσα στο σκοτεινό δάσος της ψυχής, αλλά και στον τόπο που ζει -ένα μέρος που, από την αρχαία εποχή, ονόμαζαν… “Δελφούς”.
 
«Ένα δυστοπικό μυθιστόρημα φαντασίας, πνευματικότητας, φιλοσοφίας και εσωτερικής αναζήτησης».

«ΑΛΚΗΕΣΣΑ», παρουσιάζει η Θάλεια Αντωνιάδη - Συστήνει η Κλειώ Τσαλαπάτη

     «Αλκήεσσα»: ένα βιβλίο που μου κίνησε τρομερά το ενδιαφέρον ευθύς εξαρχής, απλά και μόνο από τον ασυνήθιστο τίτλο του, ένα όνομα που έχει προέλευση από την ομηρική γλώσσα και σημαίνει τη «θαρραλέα αλλά και καρτερική». Ούσα γνήσια οπαδός των ιστορικών μυθιστορημάτων –ή, έστω, των μυθιστορημάτων που βασίζονται σε ιστορικό υπόβαθρο–, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως κάθε τέτοιο λογοτεχνικό έργο είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο εγχείρημα, το οποίο απαιτεί πολύ κόπο, ενδελεχή και αδιάκοπη έρευνα, γόνιμη φαντασία και αστείρευτη ευρηματικότητα, ώστε να μπορέσει ο συγγραφέας να αναπλάσει ένα περιβάλλον χαμένο στο βάθος του χρόνου και της Ιστορίας. Οι παγίδες που ελλοχεύουν είναι αναρίθμητες και ο εκάστοτε δημιουργός θα πρέπει να διαθέτει ιδιαίτερο ταλέντο και ισορροπία ακροβάτη, ώστε να κατορθώσει το μυθιστόρημά του να αιχμαλωτίσει και να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του σύγχρονου αναγνώστη, παρέχοντάς του ταυτόχρονα όλα εκείνα τα ψήγματα Ιστορίας που θεωρεί πως χρειάζονται για να πλαισιώσουν επαρκώς τη μυθοπλασία.
    Η Θάλεια Αντωνιάδη απέδειξε την αδιαμφισβήτητη συγγραφική δεξιοτεχνία της καθώς έφερε σε πέρας με απόλυτη επιτυχία αυτό το τόσο δύσκολο εγχείρημα και μας πρόσφερε ένα λογοτεχνικό έργο αξιώσεων, συνδυάζοντας την επιλεγμένη βιβλιογραφία και έρευνά της από ιστορικές πηγές, την αστείρευτη δημιουργική φαντασία της, ώστε να αναπληρώσει τα αναμενόμενα κενά –λόγω της μεγάλης χρονικής απόστασης από το παρόν και της ελλιπούς πληροφόρησης για εκείνη τη χρονική περίοδο–, τη συνύπαρξη υπαρκτών ιστορικών προσώπων με τους ήρωες που αποτελούν αποκλειστικά δικά της δημιουργήματα και μια καταιγιστική πλοκή που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. Η συγγραφέας μάς «διακτινίζει» σε μια εποχή του παρελθόντος και σ’ ένα μέρος που σπάνια απαντάται στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, επιτυχαίνοντας να αναπαραστήσει από τη μια το ακριβές ιστορικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο ζουν και ενεργούν οι ήρωές της, και από την άλλη την καθημερινότητα, τη γλώσσα, τις συνήθειες, καθώς και αυτούσιο το περιβάλλον της εποχής, με εντυπωσιακή ακρίβεια και αληθοφάνεια, αλλά και με τρόπο ιδιαίτερα κατανοητό στο αναγνωστικό κοινό του σήμερα.
    Η «Αλκήεσσα» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που προκαλεί ανεξίτηλες εντυπώσεις και βαθιά συναισθήματα στον αναγνώστη, όχι μόνο με τα έργα και τις ημέρες της ομώνυμης ηρωίδας του, αλλά και με το απόλυτο αντίθετό της, την Αγαπία, καθώς μέσα από την αντίθεσή, τη σύγκριση και την αναπόφευκτη σύγκρουσή τους, η συγγραφέας επισημαίνει αλληγορικά την αέναη και διαχρονική διαμάχη όλων των ηθικών, ενάρετων, καλοπροαίρετων, υψηλών, αληθινών, αθώων και «ήμερων» στοιχείων της ανθρώπινης ψυχής με τα σκοτεινά, ποταπά, ανήθικα, κακόβουλα, κίβδηλα, διαστροφικά και «ανήμερα» ένστικτα του ανθρώπου.
    Η αγαπητή Θάλεια Αντωνιάδη αποδέχτηκε την πρόσκλησή μου για να μας παρουσιάσει η ίδια το νέο βιβλίο της στους «Φίλους της Λογοτεχνίας». Την ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μας διέθεσε, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο σύνολο του αξιόλογου συγγραφικού της έργου, αλλά και στο νέο εκπληκτικό μυθιστόρημά της, και σας προσκαλώ να διαβάσετε τα όσα μας εκμυστηρεύτηκε η εξαίρετη συγγραφέας, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα την «Αλκήεσσά» της!
 
 
    Η αλήθεια είναι ότι φορές-φορές αναρωτιέμαι κι η ίδια αν η «Αλκήεσσα» είναι

πράγματι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, κάτι που συζήτησα επανειλημμένα με την Κλειώ Ισιδ. Τσαλαπάτη και που βρίσκω εδώ «πάτημα» να την ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία του βιβλίου μου στους «Φίλους της Λογοτεχνίας».
    Οι ήρωες του μυθιστορήματός μου δεν είναι ιστορικά πρόσωπα, αλλά κυήματα της φαντασίας μου. Μόνο η εποχή στην οποία διαδραματίζεται η υπόθεση είναι ιστορική. Την διάλεξα επίτηδες, επειδή η πλειοψηφία μας γνωρίζει ελάχιστα έως τίποτε για εκείνη την περίοδο. Θεώρησα μεγάλη πρόκληση να ανοίξω ένα παράθυρο σε εκείνη την εποχή, να μάθει ο κόσμος πράγματα που αγνοεί, όπως για παράδειγμα ότι η Θήβα, τον 12^ο μ.Χ. αιώνα, ήταν το κέντρο μεταξοπαραγωγής στον τότε γνωστό κόσμο, σαν να λέμε το Παρίσι του σήμερα. Όσες φορές το έχω πει, έχω δει την ειλικρινή έκπληξη στα μάτια των ανθρώπων που αρχικά δυσπιστούν για την αλήθεια της πληροφορίας, όταν όμως τελικά πείθονται, θέλουν να μάθουν περισσότερα.
    Ήθελα να πω μια ιστορία για την κατάντια του σήμερα αλλά και για την ελπίδα του σήμερα· να ξαναθυμίσω στους αναγνώστες πως κάποτε ήμασταν εμείς οι μετανάστες λόγω πολέμου, ότι ο έρωτας είναι πάντα νέος και ότι από άγνοια κυρίως και «δηθενιά» κομίσαμε στην εποχή μας γλαύκα ες Αθήνας. Με ταλαιπωρούσε ο τρόπος με τον οποίο θα την έλεγα, μέχρι που σε ανύποπτο χρόνο παντρεύτηκαν οι δύο ιδέες: ο 12^ος μ.Χ. αιώνας και η ιστορία που ήθελα να πω. Μου φάνηκε περίφημη ιδέα: όσο απομακρύνεται κανείς από το πρόβλημα, τόσο καλύτερα το βλέπει.
    Τα δύο κορίτσια της ιστορίας, η Αλκήεσσα και η Αγαπία, ανακαλύπτονται από

εκείνους που τις υιοθέτησαν χωρίς καμία ιστορία πίσω τους. Δεν γνωρίζουμε τίποτε για το από ποιους γεννήθηκαν. Είναι και οι δύο σαν άγραφος καμβάς, μεγαλώνουν με τις προσλαμβάνουσες του περιβάλλοντός τους, διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους από τις θετές τους οικογένειες. Το μόνο χαρακτηριστικά δικό τους είναι ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνουν την ηθική τους και τις επιλογές τους. Ιδίως η Αγαπία, που μισεί το όνομα που της έδωσε η θετή της οικογένεια, μισεί το ποια είναι και επιδιώκει με την πρώτη ευκαιρία να αλλάξει το όνομά της.
    Μεγαλώνουν μακριά η μία από την άλλη: η μία σε ένα αγρόκτημα έξω από την Κόρινθο, η άλλη στη Θήβα. Η Αλκήεσσα μόνο με την οικογένειά της και τον νεαρό βοηθό του πατέρα της, τον Μανουήλ· η Αγαπία με σχεδόν ολόκληρη την πόλη, αλλά κυρίως με ένα μικρό εβραιόπουλο, τον Δαβίδ, που όπως θα αποδειχτεί στη συνέχεια, θα έχει την κακή μοίρα να την ακολουθεί και να εξαρτάται από αυτήν.
    Θα συναντηθούν στην Πάνορμο, το σημερινό Παλέρμο, σκλάβες και οι δύο του βασιλιά της Σικελίας Ρογήρου του δεύτερου μετά από την τέταρτη επιδρομή των Νορμανδών του στον ελλαδικό χώρο. Η Αλκήεσσα, με τις γνώσεις που διαθέτει, έχει καλύτερη μοίρα από την Αγαπία, που έχει ήδη βρει την ευκαιρία να αλλάξει το όνομά της· κάτι που η Αγαπία θα μισήσει παράφορα.
    Η περιπλάνηση σε έναν κόσμο τόσο οικείο με τον δικό τους, αλλά και τόσο ξένο –η γλώσσα, η θρησκεία, οι άνθρωποι που είναι διαφόρων εθνοτήτων–, θα οδηγήσει σε φιλίες αλλά και σε πνευματικές συγκρούσεις, σε έρωτες αλλά και σε αποτρόπαιους φόνους, σε ανέλιξη αλλά και σε υποβιβασμό, φτάνοντας τελικά σε ένα τέλος κρεσέντο όπου άνθρωποι τραβούν τον δρόμο τους, άνθρωποι πεθαίνουν και άλλοι ανασταίνονται.

Θάλεια Π. Αντωνιάδη

 
Βιογραφικό Θάλειας Αντωνιάδη:

 
Η Θάλεια Αντωνιάδη γεννήθηκε στην Αυστραλία. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε στο Ναύπλιο στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και ζει εκεί.
Είναι μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Παραμυθένιας Σκηνής του Δημοτικού Θεάτρου Ναυπλίου, που λειτούργησε από το 1999 μέχρι το 2019. Εργάστηκε εθελοντικά ως διασκευάστρια-συγγραφέας και σκηνοθέτιδα θεατροποιημένων παραμυθιών.
Έχει βραβευτεί τρεις φορές για έργα της, το 1986 από τον Ροταριανό Όμιλο, το 2007 από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος και το 2009 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Διηγήματα, ποιήματα και άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στα τοπικά περιοδικά «Απόπειρα Λόγου και Τέχνης» και «Πυξίδα», καθώς και στο περιοδικό της ΕΛΜΕ Αργολίδας «Θρυαλλίς», στου οποίου τη συντακτική επιτροπή ανήκε.
 
Εργογραφία:
«Ο φόβος που φτιάχνει τους θεούς», εκδόσεις Κάναθος, 1994.
«Η ουρά του ελέφαντα», εκδόσεις Πατάκη, 1998 (επανακυκλοφόρησε από την Createspace Amazon με τίτλο: «Ο πέμπτος τυφλός»).
«Τα ταξίδια του Δρομέα», εκδόσεις Μίνωας, 2002.
«Το Θαλασσόδεντρο», εκδόσεις Φυτράκη, 2002.
«Η Τουτουλίνα Ρουτουτού στην Πιπιλοχώρα», εκδόσεις Φυτράκη, 2002 (επανακυκλοφόρησε από την Createspace Amazon).
«Το κρεβάτι του ήλιου», εκδόσεις Χριστόπουλος, 2004.
«Οι πύλες του Θρυλόκοσμου» 1ος τόμος: «Το ιαματικό ψυχοβότανο», εκδόσεις Φυτράκη, Αθήνα 2004. 2ος τόμος: «Το πύρινο άλογο», 2005 (επανακυκλοφόρησαν από την Createspace Amazon, καθώς και ο 3ος τόμος «Το κρυστάλλινο μάτι»).
«Γιατί χαμογελάει το αυγουστιάτικο φεγγάρι», εκδόσεις Καστανιώτη, 2004.
«Η Τούρτα… το ’σκασε!», εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2004.
«Το φωτεινό μυστικό του κυρίου Γκρίζου», εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2005.
Επίσης, κυκλοφόρησε από την Createspace Amazon «Το φίλτρο της Ξινολεμονής».
 
Πρόσφατη εργογραφία Θάλειας Αντωνιάδη:
 
«ΑΛΚΗΕΣΣΑ»

Εκδόσεις: Άνεμος (2023)
Σελίδες: 452
Τιμή με έκπτωση: 16,50€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Το φθινόπωρο του 1147 μ.Χ. εισβάλλουν στη Θήβα και στην Κόρινθο οι Νορμανδοί του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας, με κύριο στόχο τους την ακμάζουσα μεταξοβιοτεχνία, τους εξειδικευμένους εργατοτεχνίτες και την πολύτιμη τεχνογνωσία τους. Μεταξύ των αναρίθμητων λαφύρων και αιχμαλώτων στις κατάφορτες γαλέρες του αρχιναύαρχου Αντιοχέα, βρίσκονται αλυσοδεμένα και δύο δεκατριάχρονα κορίτσια: η Αλκήεσσα και η Αγαπία, που ανήκουν πλέον στον ρήγα της Πανόρμου.
Η Αλκήεσσα, ξεριζωμένη βάναυσα από την πατρίδα και την οικογένειά της, οδηγείται ως κεντήστρα στα εργαστήρια μεταξωτών του παλατιού. Αργότερα, μεταφέρεται στο αρχοντικό του νορμανδού ιππότη ντ’ Ανβίλ, ως προστατευόμενή του. Η Αγαπία, μαζί με τον παιδικό της φίλο Δαβίδ, οδηγούνται στα βαφεία των μεταξωτών νημάτων.
Δύο προσωπικότητες εκ διαμέτρου αντίθετες, με καταβολές, βιώματα, παιδεία και ένστικτα που διαφέρουν βαθιά, θα συνυπάρξουν από ένα καπρίτσιο της Μοίρας και των ανθρώπων. Ο θρησκευτικός φανατισμός της εποχής, τα ανίερα κρυφά πάθη και οι καταπιεσμένοι πόθοι, οι διαρκείς συνωμοσίες και δολοπλοκίες, οι δολοφονίες αθώων και ενόχων, τα βίαια ένστικτα και η επιβολή της διαστροφής στην αθωότητα, θα αλλοιώσουν το αρχικό πεπρωμένο των κοριτσιών με τραγικές συνέπειες.

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα αξιώσεων και μια αλληγορία του παρόντος, με πλοκή καταιγιστική, διαρκείς ανατροπές και απρόβλεπτη κορύφωση, που καθηλώνει τον αναγνώστη, αφήνοντας ανεξίτηλες εντυπώσεις!
 

«ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ», παρουσιάζει ο Μανώλης Παλαβούζης - Συστήνει η Κλειώ Τσαλαπάτη

        Τον αγαπητό και εξαίρετο Μανώλη Παλαβούζη είχα την τύχη να τον γνωρίσω συγγραφικά μέσα από το πρώτο μέρος της διλογίας του με θέμα τον βιολογικό τρόμο με τίτλο «Ο τέταρτος καβαλάρης Ι – η Επώαση», ένα βιβλίο που έμελλε να με σημαδέψει, αφού σχεδόν όλα όσα διάβασα εκεί αποδείχτηκαν προφητικά, όταν λίγα χρόνια αργότερα ξέσπασε η πανδημία του κορωνοϊού – στη δική μας εποχή, όχι σε κάποιο δυστοπικό μέλλον ή σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Εξαρχής, δεν χρειάστηκε να περιμένω για να διαβάσω κάτι περισσότερο από τον χαρισματικό νέο συγγραφέα, για να καταλήξω στο συμπέρασμα πως πρόκειται για έναν πολύ ταλαντούχο και εντυπωσιακά ώριμο δημιουργό, που έκτοτε ακολουθώ πιστά σε κάθε νέα συγγραφική του απόπειρα.
     Τα χρόνια πέρασαν πολύ δημιουργικά για τον ίδιο και από τότε ο Μανώλης Παλαβούζης μάς έχει χαρίσει τέσσερα ακόμα ξεχωριστά και αξιομνημόνευτα μυθιστορήματα, ξεδιπλώνοντας το αδιαμφισβήτητο και γνήσιο ταλέντο του, αφού ολοκληρώνοντας τη διλογία του με το δεύτερο μέρος που φέρει τον τίτλο «Ο τέταρτος καβαλάρης ΙΙ – Ο όλεθρος», συνέχισε σε ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, το καθηλωτικό περιβαλλοντικό θρίλερ «Έτος χωρίς καλοκαίρι», για να πάει ένα βήμα παραπέρα με την έκδοση του εκπληκτικού και –μακάρι να διαψευστώ, αν και πολύ αμφιβάλλω– προφητικού μυθιστορήματός του με τίτλο «Αττική καταιγίδα». Πέρα, όμως, από τις εκάστοτε συμμετοχές του σε συλλογικές εκδόσεις διηγημάτων αλλά και τη συγγραφή άρθρων για λογοτεχνικούς ιστοτόπους, ο συγγραφέας φέτος αποφάσισε να δοκιμαστεί στο είδος της καθαρά φανταστικής λογοτεχνίας, δημιουργώντας από το μηδέν έναν δικό του κόσμο, που θα μπορούσε να είναι μία εκδοχή του μεσαιωνικού κόσμου της Βόρειας Ανατολικής Ευρώπης.
      Το νέο επικό μυθιστόρημά του με τίτλο «Το Τραγούδι των Σκλάβων» μάς ταξιδεύει σε έναν φαινομενικά άγνωστο κόσμο, με ήρωά του τον νεαρό Άρμιν. Μια πιο προσεκτική ματιά όμως, στο νέο πόνημα του συγγραφέα, θα μας δείξει περίτρανα την αλληγορία που εκείνος έχει χτίσει αριστοτεχνικά σε σχέση με την πραγματικότητα που βιώνουμε. Η καθημερινότητά μας έρχεται αμείλικτη να επιβεβαιώσει για μία ακόμα φορά την καλπάζουσα όσο και γόνιμη φαντασία του Μανώλη Παλαβούζη, αποδεικνύοντάς μας πως ανά τους αιώνες τίποτα δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά. Ο άνθρωπος εξακολουθεί να εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο για το δικό του συμφέρον, αξιολογεί περισσότερο το κέρδος από την ανθρώπινη ζωή, οι πόλεμοι πάντα δημιουργούν ορδές προσφύγων που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ξεφύγουν για να σωθούν, με συχνότερο αποτέλεσμα να χάνουν την ίδια τους τη ζωή, ενώ η ανθρώπινη αναλγησία και αδιαφορία τώρα είναι εντονότερη από ποτέ, αφού δίνουμε περισσότερη σημασία στην «εικόνα» παρά στην «ουσία».
        Για άλλη μια φορά, ο αγαπητός Μανώλης Παλαβούζης αποδέχτηκε την πρόσκλησή μου για να μας παρουσιάσει ο ίδιος το νέο βιβλίο του στους «Φίλους της Λογοτεχνίας». Τον ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μας διέθεσε, του εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο σύνολο του αξιόλογου συγγραφικού του έργου και σας προσκαλώ να διαβάσετε τα όσα μας εκμυστηρεύτηκε ο εξαίρετος συγγραφέας, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα το «Το Τραγούδι των Σκλάβων» του!
 
    Κάθε βιβλίο αποτελεί ένα ταξίδι σ’ έναν κόσμο μακρινό, εκεί όπου ο αναγνώστης μπορεί να ταξιδέψει δίχως περιορισμούς στους τόπους και στην πλοκή που ο συγγραφέας έχει πλάσει, πλάι στους χαρακτήρες που καθοδηγούν τον αναγνώστη σε άγνωστα μονοπάτια. Μια συνθήκη που ένα μυθιστόρημα φαντασίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση, «Το Τραγούδι των Σκλάβων», οδηγεί αρκετά βήματα παραπέρα. Φιλοξενούμενος της αγαπητής οικοδέσποινας των «Φίλων της Λογοτεχνίας» Κλειούς Τσαλαπάτη, την οποία και ευχαριστώ ολόψυχα, θα μοιραστούμε μαζί αυτό το μακρινό ταξίδι.
    Στον φανταστικό κόσμο του βιβλίου, στον οποίο ο αναγνώστης καλείται να ταξιδέψει γυρίζοντας τις σελίδες του, έναν κόσμο που προσομοιάζει με την Ανατολική Ευρώπη του 12^ου αιώνα, η σκλαβιά αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας λαών και ανθρώπων. Η βαρβαρότητα κυριαρχεί πλάι στην ανθρώπινη αδικία, την απουσία δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σε αυτόν τον απάνθρωπο κόσμο, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Μετριέται μονάχα με βάση το έργο που μπορεί να αποδώσει ο κάθε σκλάβος άντρας, γυναίκα και παιδί, τις καταναγκαστικές εργασίες που μπορεί να φέρει εις πέρας πριν η εξάντληση, η πείνα και η κακομεταχείριση κάμψουν κάθε ικμάδα αντίστασης, κάθε στάλα ελπίδας.
    Σε αυτόν τον τόσο άδικο κόσμο της σκλαβιάς, των τσακισμένων ονείρων και των καταπιεσμένων ψυχών, ζει ο Άρμιν, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ένας έφηβος που μεγαλώνει μέσα σε μια κακοποιητική οικογένεια, ένας νέος άνθρωπος που ποτέ δεν γνώρισε τον αληθινό του πατέρα. Πολύ γρήγορα τα πράγματα θα εξελιχθούν άσχημα για τον νεαρό φίλο μας. Μια βαριά ασθένεια θα πάρει μακριά τη μητέρα του και σύντομα θα βρεθεί κι ο ίδιος να μοχθεί κάτω από το βάρος των δεσμών του, παλεύοντας να επιβιώσει. Πίσω από τα κουπιά ενός δουλεμπορικού σκάφους, θα ταξιδέψει στον μισό κόσμο, θα επισκεφθεί μακρινές εμπορικές πόλεις, θα συνομιλήσει με ανθρώπους ξένους, θα προσευχηθεί για τη ζωή του παλεύοντας σε φουρτουνιασμένες θάλασσες, θα γνωρίσει τη φιλία, τον έρωτα, την ανθρώπινη μοχθηρία και το ψυχικός σθένος που κρύβει μέσα του.
    Όλα μοιάζουν να τελειώνουν μοιραία σ’ ένα ορυχείο καταναγκαστικής εργασίας στην άκρη του κόσμου, στις εσχατιές του χάρτη, στις παγωμένες ερημιές του Βορρά, έρμαιο των λυσσαλέων ανέμων της στέπας και των μαστιγίων που ματώνουν πλάτες και τσακίζουν κόκκαλα.
    Μόνο που ο Άρμιν δεν σκοπεύει να καταθέσει τα όπλα. Δεν σκοπεύει να ζήσει τη σύντομη ζωή που τα αφεντικά του σχεδιάζουν για κείνον. Έχοντας στο πλευρό του πιστούς συντρόφους, θα παλέψει με λύσσα, θα υψώσει τη γροθιά του και θα ματώσει, προκειμένου να ζήσει έστω και για λίγο, ελεύθερος ξανά, δίχως το δυσβάσταχτο βάρος των αλυσίδων που ορίζουν τη ζωή του.
    Γράφοντας το βιβλίο δεν αντιλήφθηκα πόσο έντονα θα ήταν τα μηνύματα αυτά, πόσο πανανθρώπινες, διαχρονικές και αδιαπραγμάτευτες παραμένουν αυτές οι αξίες. Η ιστορία του Άρμιν, γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο από την πλευρά του ήρωα, γρήγορα μετατράπηκε σε αλληγορία, καθώς παρότι διανύουμε τον 21^ο αιώνα, με όλες τις αρετές που φέρει μαζί του, η σκλαβιά συνεχίζει να επιβιώνει. Επιβιώνει μέσα σε κακοποιητικές οικογένειες, σε κοινωνίες που η διακυβέρνηση θυμίζει περισσότερο καθεστώς, απουσία αληθινής δημοκρατίας, ανεξάρτητης δικαιοσύνης και κατοχυρωμένων δικαιωμάτων.
    Η σύγχρονη σκλαβιά εκδηλώνεται με τη μορφή απλήρωτης εργασίας, με χαμηλούς μισθούς που οδηγούν τους πολίτες στο κατώφλι της φτώχειας, με χειραγωγούμενα ΜΜΕ, με αδύναμα συστήματα Υγείας και Παιδείας. Η σύγχρονη σκλαβιά ελλοχεύει στις παγκόσμιες πολεμικές συρράξεις που καταδυναστεύουν τον κόσμο μας, στην κλιματική κρίση που υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενιών και τη βιωσιμότητα του φυσικού περιβάλλοντος, σε ανθρώπινες κοινωνίες που χαρακτηρίζονται από διακρίσεις με βάση το φύλο, το χρώμα, την εξωτερική εμφάνιση, τη σεξουαλικότητα, την καταγωγή, τη θρησκεία, τη γλώσσα, τις πολιτικές πεποιθήσεις, το εισόδημα.
    Σκέψεις σαν κι αυτές με οδήγησαν να γράψω την ιστορία του νεαρού Άρμιν, ενός αγοριού που η κοινωνία, μέσα στην οποία είχε την ατυχία να γεννηθεί, δεν αποδέχθηκε ποτέ ούτε την ταπεινή του καταγωγή ούτε τα όνειρά του για το μέλλον.
    Το «Τραγούδι των Σκλάβων» αποτελεί ένα βιβλίο που υμνεί τα υψηλά ιδανικά: το πάθος για ελευθερία, τη σημασία της αληθινής φιλίας και της συλλογικής δράσης, τον έρωτα που μπορεί να γεννηθεί και να ριζώσει ακόμα και στα πιο αντίξοα περιβάλλοντα και, σε τελική ανάλυση, την ψυχική δύναμη, το σθένος που ο καθένας και η καθεμία από εμάς κρύβει μέσα μας. Μια δύναμη που ακόμα και τις πιο σκοτεινές ώρες, ακόμα και σε καιρούς χαλεπούς και σε πέτρινα χρόνια, μπορεί να αναδυθεί στην επιφάνεια, να διώξει το σκοτάδι και να μας οδηγήσει ψηλά.
    Ταυτόχρονα είναι η πρώτη μου προσπάθεια να κατασκευάσω εκ του μηδενός έναν φανταστικό κόσμο, με τα δικά του ήθη, τις δικές του ιδιαιτερότητες, καταβολές και παρελθόν. Ένα βιβλίο που θα σας συγκινήσει, θα σας προβληματίσει, αλλά κυρίως, θα σας μεταφέρει σ’ έναν κόσμο μακρινό που παρότι ξένος και βάρβαρος, δεν διαφέρει και πολύ από αυτόν στον οποίο γεννιόμαστε, ωριμάζουμε, μοχθούμε και ονειρευόμαστε…
    Κλείστε λοιπόν τα μάτια σας και αφουγκραστείτε. Ίσως να ακούσετε το τραγούδι τους κάποια αφέγγαρη νύχτα, ίσως να νιώσετε τον πόνο που νιώθουν στην ψυχή και στο σώμα. Ίσως τους δείτε να κωπηλατούν στο σκοτάδι της νύχτας και των καιρών, ίσως να κοιτάζουν νωχελικά τον ορίζοντα. Πιαστείτε απ’ το χέρι τους, ψιθυρίστε τα πικρά τους λόγια, ακολουθείστε τους στίχους στο τραγούδι τους: «Το τραγούδι των Σκλάβων»…
 

                                                                                    Μανώλης Παλαβούζης

 
Βιογραφικό σημείωμα Μανώλη Παλαβούζη:
 

Ο Μανώλης Παλαβούζης γεννήθηκε το 1994 στον ακριτικό Έβρο. Σπούδασε την
Επιστήμη του Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Διατήρηση και Αποκατάσταση Χερσαίων Οικοσυστημάτων, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Διαβάζει βιβλία σε καθημερινή βάση από τα μαθητικά του χρόνια, γράφει με την πρώτη ευκαιρία, φτιάχνει παζλ, παρακολουθεί φανατικά ξένες σειρές και ταινίες και ζωγραφίζει φανταστικούς χάρτες και φυσικά τοπία.
Έργα του η επίκαιρη διλογία βιολογικού τρόμου «Ο Τέταρτος Καβαλάρης» (2018-2019), το κλιματικό θρίλερ «Έτος Χωρίς Καλοκαίρι» (2020) και το τρομοκρατικό θρίλερ «Αττική Καταιγίδα» (2021). Διηγήματά του έχουν βραβευθεί και συμπεριληφθεί σε πλήθος συλλογικών ανθολογιών και λογοτεχνικών περιοδικών, ενώ ανήκει στη συγγραφική ομάδα του ηλεκτρονικού περιοδικού για το φανταστικό «Will o’ Wisps». Το βιβλίο του «Το τραγούδι των σκλάβων» (2023) είναι το πέμπτο προσωπικό του μυθιστόρημα.
 
Μυθιστορήματα Μανώλη Παλαβούζη:
 
«ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ»

Εκδόσεις: Πηγή (2023)
Σελίδες: 544
Τιμή με έκπτωση: 19,40€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Ένα συγκλονιστικό ταξίδι στον ανθρώπινο πόνο και στην αδικία. Είναι το πάθος για ελευθερία ικανό να σπάσει τις αλυσίδες της υποδούλωσης;
 
Θα καταφέρουν οι σκλάβοι να σπάσουν τα δεσμά τους; Ένα διαφορετικό βιβλίο φαντασίας ήρθε να σε ταξιδέψει σε μια συναρπαστική περιπέτεια!
 
Το όνομά µου είναι Άρμιν. Γεννήθηκα νόθος και υπέμεινα τη χλεύη του κόσµου. Πωλήθηκα σκλάβος από δουλεμπόρους και μάτωσα τραβώντας κουπί. Ταξίδεψα σε επικίνδυνα νερά και κατέληξα στις ερημιές του Βορρά, να μοχθώ σ’ ένα ορυχείο καταναγκαστικής εργασίας. Γνώρισα τη φιλία και τον έρωτα, πάλεψα με τις κακουχίες και τον φόβο. Ένιωσα το φονικό χάδι των μαστιγίων των αφεντάδων στη ράχη μου και το δριμύ ψύχος στα κόκαλά μου. Η μοίρα μου φάνταζε δυσοίωνη, το μέλλον µου προδιαγεγραμμένο και το τέλος αναπόφευκτο.
 
Όμως είχα δώσει μια υπόσχεση κι έναν όρκο: να επιζήσω και να πάρω εκδίκηση.
 
Αυτή είναι η συγκινητική ιστορία ενός νεαρού σκλάβου που πήρε τη ζωή του στα χέρια του, η δική μου ιστορία. Κι έφτασε η ώρα να τη διηγηθώ…
 
«ΑΤΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ»

Εκδόσεις: Υδροπλάνο (2021)
Σελίδες: 732
Τιμή με έκπτωση: 16,11€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2021/11/blog-post.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Όταν ο ναός της Δημοκρατίας καταρρέει, κανείς δεν είναι ασφαλής. Στην Αίθουσα της Ολομέλειας του Ελληνικού Κοινοβουλίου πέφτουν, σε ζωντανή σύνδεση, πυροβολισμοί. Ένοπλοι τρομοκράτες έχουν εισβάλει στον ναό της δημοκρατίας και απειλούν τις ζωές εκατοντάδων ανθρώπων.
Ένας αγώνας ξεκινάει για την απελευθέρωση των ομήρων. Οι αστυνομικές δυνάμεις, με τη βοήθεια του αστυνομικού διαπραγματευτή Μαυρίδη, θα προσπαθήσουν να ξεπεράσουν τα τεράστια εμπόδια για να σωθούν οι ζωές των εγκλωβισμένων πολιτικών, εργαζομένων και ανήλικων επισκεπτών της Βουλής, ενώ, στην πλατεία Συντάγματος, βρίσκεται σε εξέλιξη η μαζικότερη διαδήλωση της δεκαετίας. Αυτό όμως που αρχικά μοιάζει με κοινή ομηρία αποδεικνύεται κάτι πολύ πιο επικίνδυνο και σκοτεινό με παγκόσμιο αντίκτυπο κι αυτό γιατί οι τρομοκράτες δεν σκοπεύουν να βγουν ζωντανοί από το κτίριο.
Στο καταιγιστικό αυτό τρομοκρατικό θρίλερ, ακολουθώντας τα σημεία των καιρών, αναβιώνει η μακραίωνη σύγκρουση δύο άσπονδων εχθρών, της Ανατολής και της Δύσης. Ανάμεσα στις αντικρουόμενες κοσμοθεωρίες, μια γκρίζα ζώνη απλώνεται, εκεί όπου το δίκαιο, το άδικο και το ηθικό πολλές φορές είναι δύσκολο να διακριθούν. Η προσφυγική κρίση έρχεται στο προσκήνιο με έναν εντελώς αναπάντεχο τρόπο. Μέσα στον χαώδη συρφετό των κατατρεγμένων, οι σπίθες της εκδίκησης περιμένουν υπομονετικά αθέατες, έτοιμες να θεριέψουν και να κατακάψουν τα πάντα στο διάβα τους σαν πύρινη καταιγίδα.
 
«ΕΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ»

Εκδόσεις: Πηγή (2020)
Σελίδες: 652
Τιμή με έκπτωση: 16,20€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2020/10/blog-post_19.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Καλοκαίρι 1815
Τα κανόνια του Βατερλώ έχουν µόλις σιγήσει. Ο Γάλλος στρατιώτης Πιερ Λεγκέ πιάνεται αιχµάλωτος των Άγγλων, όµως η αιχμαλωσία του παίρνει μια εντελώς αναπάντεχη τροπή. Στη µακρινή Ανατολή ξυπνάει ο τρόμος, µε τη μορφή ενός ηφαιστείου. Ο Πιερ θα γνωρίσει τη Φρέγια, θα πολεμήσουν για τη ζωή τους και θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν μέσα σε έναν κόσμο που βυθίζεται συνεχώς στο σκοτάδι.
 
Καλοκαίρι 2020
Ο Φίλιππος και ο αδερφός του Μάρκος βρίσκονται σε διακοπές στη Σκωτία, όταν ο κόσμος σκεπάζεται από την ηφαιστειακή τέφρα. Η κολοσσιαία ηφαιστειακή έκρηξη καταποντίζει την παγκόσμια θερμοκρασία, φέρνοντας σκοτάδι και θάνατο. Η μόνη διέξοδος, ο θερμότερος Νότος. Τα δύο αδέρφια θα συναντήσουν την Μπεατρίς µε τον γιο της. Θα βρεθούνε κυνηγημένοι από µια φονική συμμορία που έχει ως στόχο να τους εξοντώσει, θα διασχίσουν τη μισή Ευρώπη, όµως ο αληθινός τους εχθρός είναι το ίδιο το κλίμα.
 
Ένα σενάριο που επαναλαμβάνεται ανά τους αιώνες, µε την ίδια φονικότητα, ένα φυσικό φαινόμενο που κλονίζει τα θεμέλια του ανθρώπινου πολιτισμού, οδηγώντας τους ήρωες στα άκρα, εκεί όπου ο χρόνος κυλάει αντίστροφα προς το Έτος Χωρίς Καλοκαίρι.
 
«Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΙΙ– Ο όλεθρος»

Εκδόσεις: Πηγή (2019)
Σελίδες: 558
Τιμή με έκπτωση: 16,20€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2019/09/blog-post_10.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Θεσσαλονίκη 1347 μ.Χ.: Ο Πάμφιλος έχει έρθει αντιμέτωπος με την πανούκλα και έχει επιβιώσει. Κατατρεγμένος από τη θανατηφόρα ασθένεια, γνωρίζει τον Μέλουας και την Άλουελ, δύο ανθρώπους που θα αλλάξουν ριζικά τη ζωή του. Και όλα αυτά καθώς ο θάνατος βασιλεύει στη βυζαντινή πόλη, στο αποκορύφωμα του Μεσαίωνα και του σκοταδισμού.
 
Θεσσαλονίκη 2017 μ.Χ.: Οι προσπάθειες του Άλεξ και της Σκάρλετ να περιορίσουν την εξάπλωση της ασθένειας δεν καρποφορούν. Ολοένα και περισσότερες χώρες μολύνονται, ενώ το παγκόσμιο σύστημα υγείας καταρρέει. Νέα εμπόδια, που θα πρέπει να υπερπηδήσουν, έρχονται στο φως, μέσα στη νοσηρή καθημερινότητά τους.
 
Οι νεκροί αυξάνονται. Η επιβίωση ξεθωριάζει. Κανείς δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο.
 
Ο «Τέταρτος Καβαλάρης» φτάνει σε ένα αναπάντεχο τέλος, σε δύο κόσμους που βαδίζουν στο χάος· η επιστήμη αδυνατεί να βρει τη λύση, ενώ η θρησκεία και η λεγόμενη «εθνική ασφάλεια» γίνονται εργαλεία που υποσκάπτουν τα θεμέλια της σύγχρονης κοινωνίας, ωθώντας τούς ήρωες να αναρωτηθούν τι είναι αυτό που αξίζει τελικά.
 
«Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ Ι– Η επώαση»

Εκδόσεις: Πηγή (2018)
Σελίδες: 520
Τιμή με έκπτωση: 16,20€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2018/09/blog-post_23.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Χειμώνας 1347 μ.Χ.: Στις στέπες της Κιργισίας γεννιέται ένας θανάσιμος εχθρός. Ο Πάμφιλος, ένας Βυζαντινός πολεμιστής, βρίσκεται στο επίκεντρο της καταστροφής. Μία πολιορκημένη πόλη καίγεται συθέμελα, και οι επιζώντες, αγωνιζόμενοι για την επιβίωσή τους, καταφεύγουν για σωτηρία στην Κωνσταντινούπολη, μεταφέροντας μαζί τους κάτι που θα αλλάξει τη ροή της ιστορίας.
 
Χειμώνας 2017 μ.Χ.: Σε ένα εργοτάξιο του μετρό της Θεσσαλονίκης, ένας εργάτης ανακαλύπτει μία υπόγεια κρύπτη. Άθελά του, θα ξυπνήσει τον μεγαλύτερο βιολογικό εχθρό της ιστορίας. Η πανδημία εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλο τον κόσμο, κι ο Άλεξ, επιδημιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ, βρίσκεται αντιμέτωπος με υπέρτερες δυνάμεις, έχοντας στο πλευρό του την Σκάρλετ, απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
 
Καθημερινοί άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με την απειλή σε ένα θανάσιμο παιχνίδι. Οι κανόνες διαχρονικοί. Η επιβίωση μονόδρομος.
 
Το πρώτο μέρος της διλογίας «Ο Τέταρτος Καβαλάρης» πραγματεύεται ένα θανάσιμο σενάριο στον σύγχρονο κόσμο του υπερπληθυσμού και της άμεσης αεροπορικής σύνδεσης κάθε γωνιάς του πλανήτη, όπου τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας μοιάζουν λεπτότερα από κάθε άλλη φορά.
  

«ΙΧΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ», παρουσιάζει η Μάγια Γεωργαντοπούλου-Φιλιππίδη - Συστήνει η Κλειώ Τσαλαπάτη

          Την εξαίρετη συγγραφέα Μάγια Γεωργαντοπούλου-Φιλιππίδη είχα τη χαρά να τη γνωρίσω για πρώτη φορά μέσα από το προηγούμενο μυθιστόρημά της με τίτλο «Το χρώμα της αλήθειας», που κυκλοφορεί από την Άνεμος Εκδοτική. Η συγκυρία που συνέβη αυτό ήταν πολύ ιδιαίτερη, καθώς βρισκόμασταν ακόμα στην απαρχή της πανδημίας του κορονοϊού, που έμελλε να μας συγκλονίσει για τρία ολόκληρα χρόνια και να αφήσει έντονο το στίγμα της στους περισσότερους από εμάς. Σε αντίθεση με όλα τα δυσοίωνα και τους αδιανόητους περιορισμούς εκείνης της περιόδου, το βιβλίο της κ. Φιλιππίδη με είχε ενθουσιάσει και με είχε «ταξιδέψει» σε πολλούς προορισμούς που πιθανότατα δεν θα μπορέσω να δω ποτέ από κοντά. Πέρα όμως από αυτό, η γραφή της είναι πολύ ιδιαίτερη, λιτή και περιεκτική, ενώ τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται είναι ποικίλα και πάντα εξαιρετικά ενδιαφέροντα κι επίκαιρα.
          Το 2022, η συγγραφέας μάς χάρισε ένα ακόμα ιδιαίτερα αξιόλογο μυθιστόρημά της με τίτλο «Ίχνη και Αποκαλύψεις», που κυκλοφορεί από τις ίδιες αγαπημένες εκδόσεις, φιλοδοξώντας όχι μόνο να μας παρασύρει σε ταξίδια εκτός της χώρας μας, όπως στη Γαλλία και την Αντίμπ, στην Ισπανία και τη Βαρκελώνη, στη χώρα μας και στα πανέμορφα νησιά της, αλλά κυρίως στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και των σκοταδιών που μπορεί αυτή να κρύβει. Δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, που προέρχονται από ανόμοιες κουλτούρες και υπόβαθρα, αλλά και με εντελώς αταίριαστα βιώματα, έχουν τελικά παρόμοιες χαίνουσες πληγές, ασίγαστες ενοχές και τύψεις, που χρειάζεται μόνο μία τυχαία συνάντηση και γνωριμία τους για να βγουν στη φόρα. Η συγγραφέας, με ιδιαίτερα γλαφυρό και έξυπνο τρόπο μάς ξεναγεί στους ψυχισμούς των ανθρώπων και στα μυστικά που μπορεί να υπάρχουν εκεί θαμμένα, τα οποία όμως πάντα αφήνουν κάποια ίχνη, ικανά να οδηγήσουν σε επώδυνες όσο και λυτρωτικές αποκαλύψεις.
          Η αγαπητή συγγραφέας αποδέχτηκε πρόθυμα την πρόσκλησή μου για να μας παρουσιάσει με τον ιδιαίτερο, δικό της τρόπο το νέο μυθιστόρημά της και να μας ξεναγήσει η ίδια στους ήρωες που έπλασε και στον κόσμο όπου αυτοί ζουν και δρουν. Την ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μου διέθεσε, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο της πόνημα και σας προσκαλώ να διαβάσετε όσα μας εκμυστηρεύεται η κ. Μάγια Γεωργαντοπούλου-Φιλιππίδη, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα το αξιόλογο βιβλίο της «Ίχνη και Αποκαλύψεις»!
 

    Θέλοντας να απαντήσω στα ερωτήματα των αναγνωστών για το πώς πρόκυψε το βιβλίο μου αυτό, θα προσπαθήσω να μοιραστώ μαζί σας κάποια απ’ τα μυστικά μου... Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή, ξεκινώντας από τον τίτλο που δίνει το στίγμα της υπόθεσης.
    «Ίχνη», στην περίπτωσή μας αντικείμενα που βρίσκονται μετά από έρευνα, τα οποία οδηγούν σε απτές αποδείξεις και στη συνέχεια γίνονται τα πειστήρια του εγκλήματος, φέρνοντας στο φως αδιάσειστα στοιχεία για την ενοχή του μέχρι χθες ύποπτου για φόνου. «Αποκαλύψεις», που αναφέρονται στις καταθέσεις μαρτύρων στο δικαστήριο, οι οποίοι γνωρίζουν την υπόθεση, ή ατόμων που ο αστάθμητος παράγων τούς έκανε άθελά τους αυτόπτες μάρτυρες πολλών γεγονότων κι εκείνοι αποφάσισαν να πάρουν θέση βοηθώντας στην απονομή δικαιοσύνης.
    Η ιστορία εξελίσσεται σε Αθήνα, Βαρκελώνη και Αντίμπ, ενώ ένα μέρος της διαδραματίζεται σ’ ένα απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου, δείχνοντας ότι οι άνθρωποι και τα προβλήματά τους παραμένουν τα ίδια ανεξαρτήτως τόπου. Έρωτες, πάθη, η μέθη της δύναμης και της εξουσίας, τα όρια που κάποιοι χαρακτήρες του βιβλίου δεν σεβάστηκαν από επιλογή τους και δημιούργησαν αξεπέραστα αδιέξοδα. Ένταση, αλλά και ένοχα μυστικά τα οποία επιμελώς προσπαθούν να κρύψουν οι κεντρικοί ήρωες, έρχονται τελικά στο φως, γιατί κάτω απο το εκτυφλωτικό φως της Μεσογείου, η αλήθεια οφείλει να φανερωθεί. Παράλληλες ιστορίες στις τρεις χώρες, ήρωες που συναντώνται κι ανταλλάσσουν τις βαθύτερες σκέψεις τους, προσπαθώντας να απαλλαγούν απ’ το βαρύ τους φορτίο, ενώ η καταλυτική εμφάνιση της συγγραφέως Κλερ θα δρομολογήσει τις εξελίξεις.
    Θέλησα να καταπιαστώ μ’ ένα δύσκολο και αμφιλεγόμενο θέμα, αλλά να το δώσω όσο πιο ανάλαφρα γίνεται ώστε να μη βαρύνω τον αναγνώστη μέσα στην ταραγμένη και αλλοπρόσαλλη εποχή που ζούμε όλοι μας. Κάποιοι μου είπαν ότι προσεγγίζω την ιστορία κάπως πλάγια και δεν κοιτάζω κατάματα τους ήρωες. Τους απαντώ ότι ο τρόπος που διάλεξα να αφηγηθώ την ιστορία τους, δίνοντας μια κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα με αναλυτικές περιγραφές των μεσογειακών τοπίων όπου κινούνται οι ήρωές μου, είναι ο μόνος για να πλησιάσεις κάποια γεγονότα όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα γίνεται. Στη λογοτεχνία, που είναι ένας τομέας όπου έχεις όλο το πεδίο ελεύθερο για τις επιλογές σου, μπορείς να το κάνεις με άνεση αλλά και στην πραγματική ζωή, αν το επιλέξεις.
    Η αστυνομική ιστορία του βιβλίου μου δεν το κατατάσσει στα καθαρόαιμα αστυνομικά, αλλά σε μια ιστορία μυστηρίου, έρευνας και έντονης πλοκής. Δυο ξένοι με κοινό ψυχολογικό υπόβαθρο συναντώνται απρόσμενα, μοιράζονται τους φόβους, τις ενοχές και τις απογοητεύσεις τους, προσπαθώντας να ελαφρώσουν από το βαρύ φορτίο που κουβαλούν. Σε μια άλλη χώρα, στο ίδιο χρονικό διάστημα, οι ανακαλύψεις θα οδηγήσουν στην επιθυμητή κάθαρση, δείχνοντας ότι οι λάθος επιλογές οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε καταστροφικά αποτελέσματα.
    Ελπίζω να σας έλυσα κάποιες απορίες και να μη σας μπέρδεψα περισσότερο. Είμαι πρόθυμη να σας απαντήσω σε ό,τι θέλετε στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση που αναφέρεται στο βιογραφικό μου στο βιβλίο. Με τις καλύτερες ευχές μου για Καλή Ανάσταση, με υγεία, δημιουργική σκέψη και ό,τι ο καθένας σας επιθυμεί.
 

Μάγια Γεωργαντοπούλου-Φιλιππίδη

 
Βιογραφικό Μάγιας Γεωργαντοπούλου-Φιλιππίδη:
 
Η Μάγια Γεωργαντοπούλου-Φιλιππίδη γεννήθηκε στον Πειραιά. Είναι παντρεμένη και

μητέρα δυο παιδιών.
Έχει αποφοιτήσει από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει μετεκπαιδευτεί σε θέματα Ευρωπαϊκού Δικαίου. Στα πλαίσια της συνεργασίας της με το Υπουργείο Οικονομικών, ασχολήθηκε με θέματα ευρωπαϊκών και διεθνών σχέσεων. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Εργογραφία:
«Ο Τεχνίτης Της Θάλασσας», εκδόσεις Σοκόλη, 2008.
«Passo Doble», εκδόσεις Σοκόλη, 2010.
«Koρίνα», εκδόσεις Σοκόλη, 2012.
«Απόπειρα Ζωής», εκδόσεις Περίπλους, 2016.
«Το χρώμα της αλήθειας», Άνεμος εκδοτική, 2020.
«Ίχνη και Αποκαλύψεις», Άνεμος εκδοτική, 2022
 
Πρόσφατη εργογραφία συγγραφέως:
 
«ΙΧΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ»

Εκδόσεις: Άνεμος (2022)
Σελίδες: 316
Τιμή με έκπτωση: 14,40€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Η Μερσέντες, μια πολύ επιτυχημένη σχεδιάστρια μόδας στη Βαρκελώνη, σύζυγος του βαθύπλουτου αντικέρ Χαβιέρ, βρίσκεται δολοφονημένη. Χιλιόμετρα μακριά στην Αθήνα, η γοητευτική δικηγόρος Μυρτώ αφήνει τον έρωτά της για τον καταξιωμένο ζωγράφο Ιάσονα να την παρασύρει σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Η συνάντηση των δύο αυτών ανυπότακτων φύσεων, του Χαβιέρ και της Μυρτώς, σε ένα απομακρυσμένο νησί του ανατολικού Αιγαίου, η εμφάνιση της δαιμόνιας συγγραφέως Κλερ, του ισπανού ντετέκτιβ Κάρλος και άλλων εμπλεκομένων προσώπων θα δρομολογήσουν καταιγιστικές εξελίξεις.
 
Ίχνη και αποκαλύψεις έρχονται στο φως σε ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα, μια περιπλάνηση σε μαγευτικούς τόπους, όπου δυνατά συναισθήματα, μαζί με το παιχνίδι της Μοίρας, μάς οδηγούν στα μύχια της ψυχής των ηρώων.
 
«ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

Εκδόσεις: Άνεμος (2020)
Σελίδες: 296
Τιμή με έκπτωση: 13,50€
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο των «Φίλων της Λογοτεχνίας»:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2020/09/blog-post_28.html

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Η Δάφνη είναι μια σύγχρονη, ανεξάρτητη κοπέλα που προσπαθεί να ερμηνεύσει τον κόσμο με τη λογική και την αλήθεια, παραμερίζοντας το συναίσθημα.
Ένα παλιό οικογενειακό μπαούλο και μια καταχωνιασμένη φωτογραφία θα σταθούν οι αφορμές για να ανακαλύψει μυστικά κρυμμένα από καιρό και συγκλονιστικές αλήθειες. Θα αναγκαστεί να έρθει αντιμέτωπη με γεγονότα του παρελθόντος και με νέα δεδομένα στη ζωή της.
Οι κρυφές πτυχές της πορείας των προγόνων της προβάλουν περισσότερο σαν παραδείγματα προς αποφυγή παρά προς μίμηση.
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις –η σχέση της με τον ριψοκίνδυνο Οδυσσέα, αλλά και κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες που απειλούν την οικογενειακή της γαλήνη– θα την ωθήσουν να αφήσει την καλά τακτοποιημένη ζωή της στην Ελλάδα και, μαζί με τον έφηβο γιο της, να αναζητήσει μια δεύτερη ευκαιρία στη γραφική Βαρκελώνη.
Θα μπορέσει άραγε η Δάφνη να παραμερίσει τις σκιές του παρελθόντος –όπως τις προσωπικές της ανασφάλειες και προκαταλήψεις– ώστε να χαράξει έναν νέο δρόμο, ιχνηλατώντας πάνω στα πατήματα των προηγούμενων γενεών, ή θα αναζητήσει τις αποχρώσεις της πολυπόθητης αλήθειας της με κάθε κόστος αντιμετωπίζοντας τις παγίδες του μέλλοντος;
 
Ένα χειμαρρώδες μυθιστόρημα γύρω από τη ζωή, τον έρωτα, την αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις, που άλλοτε φωτίζουν κι άλλοτε σκοτεινιάζουν το πραγματικό χρώμα της αλήθειας.