«ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΔΥΟ ΠΑΤΡΙΔΕΣ», του Χριστόφορου Σεμέργελη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΔΥΟ ΠΑΤΡΙΔΕΣ», του Χριστόφορου Σεμέργελη – Γράφει η Κλειώ
Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Κέδρος
Σελίδες: 376
Τιμή με έκπτωση: 12,96€
 
          Το ιστορικό μυθιστόρημα ήταν, είναι και θα είναι η παντοτινή μου αγάπη στη Λογοτεχνία. Σαφώς και έχω ξεχωρίσει πολλά αριστουργηματικά βιβλία από όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες, όμως το μυθιστόρημα που αναφέρεται σε περασμένες εποχές, σε σημαντικά ή λιγότερο γνωστά ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα, πάντοτε θα κατέχει ιδιαίτερη θέση στις προτιμήσεις μου, αφού μου προσφέρει την ανεκτίμητη δυνατότητα να ταξιδεύω στον χρόνο μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα σαν αυτό το πρώτο πόνημα του κ. Σεμέργελη, με τίτλο «Μία θάλασσα, δύο πατρίδες» που κυκλοφορεί από τις αγαπημένες εκδόσεις Κέδρος, είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό ταξίδι στον χωροχρόνο, από εκείνα που δεν πιστεύεις ποτέ πως θα μπορέσεις να πραγματοποιήσεις. Το γεγονός δε πως ετούτο είναι το πρώτο λογοτεχνικό έργο του συγγραφέα, καθιστά ακόμη πιο αξιέπαινη την όλη προσπάθειά του, αφού είναι σπάνιο να συναντήσεις τέτοια ώριμη και μεστή γραφή και τόσο ασυνήθιστη θεματολογία σ’ έναν νεόκοπο λογοτέχνη που δοκιμάζει για πρώτη φορά τις συγγραφικές του δυνάμεις στο συγκεκριμένο είδος. Οφείλω να του αναγνωρίσω αφενός τη σαφέστατη ιστορική έρευνα που εμφανώς πραγματοποίησε, και αφετέρου την εντυπωσιακή ικανότητά του να συνδυάζει ιστορικά και φανταστικά πρόσωπα υφαίνοντας μια μυθοπλασία βασισμένη στην ατόφια Ιστορία, η οποία είναι τόσο ρεαλιστική που θα μπορούσε να είναι απολύτως πραγματική.
          Με αφορμή τη φετινή συμπλήρωση των διακοσίων χρόνων από την Επανάσταση του 1821, πολλά μυθιστορήματα γράφτηκαν για τον εθνικό ξεσηκωμό και πολλές δραστηριότητες έλαβαν χώρα για να τιμήσουν την επέτειο αυτήν. Όμως, συνήθως το ενδιαφέρον τους επικεντρώνεται σ’ εκείνα τα πρώτα ένδοξα χρόνια και συχνά λησμονούμε πως το όλο εγχείρημα της απελευθέρωσής μας από τον τουρκικό ζυγό δεν επιτεύχθηκε μέσα σε λίγα χρόνια, αλλά πέρασαν αρκετές δεκαετίες ώσπου να πάρει η χώρα μας τη σημερινή κυριαρχική της μορφή. Χρειάστηκαν πολυάριθμες μάχες, αμέτρητες ηρωικές εξεγέρσεις και άφθονο αίμα γνήσιων πατριωτών –Ελλήνων και ξένων– έως ότου απελευθερωθεί ολόκληρη η Ελλάδα. Μία τέτοια, λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου αξιέπαινη, επανάσταση ήταν και η θεσσαλική επανάσταση του 1878, ένα ιστορικό γεγονός εξαιρετικής σημασίας παρά το άδοξο αποτέλεσμά του, καθώς δρομολόγησε τις επερχόμενες εξελίξεις στον διπλωματικό στίβο, οδηγώντας τελικά στην απελευθέρωση της Θεσσαλίας και την προσάρτησή της στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος τον Νοέμβρη του 1881. Ο συγγραφέας, ορμώμενος από τα ιστορικά αυτά συμβάντα, εξυφαίνει ένα ιστορικό μυθιστόρημα αξιώσεων όπου τα ιστορικά πρόσωπα συνυπάρχουν με τα φανταστικά κι εμείς βλέπουμε μπροστά μας να διαδραματίζονται ολοζώντανα καθηλωτικά γεγονότα που διαμόρφωσαν την Ιστορία γενικά αλλά και ειδικότερα την ιστορία της θεσσαλικής γης.
          Ο κεντρικός ήρωάς μας, ένας γοητευτικός Λεβαντίνος ονόματι Γουίλιαμ Χατζηγεωργίου, ξεκινά από την πολυπολιτισμική Σμύρνη όπου βρίσκεται η οικογένειά του για να φτάσει στον Βόλο, μετά από πρόσκληση του προξένου Καρόλου Μπόρελ μέσω του αδερφού του Έντουαρντ. Ο σκοπός αυτού του ριψοκίνδυνου ταξιδιού είναι να μπορέσει να διασώσει έναν αμύθητο θησαυρό αρχαιολογικής αξίας φυγαδεύοντάς τον κυριολεκτικά κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των Οθωμανών. Το όλο εγχείρημα δεν τρομάζει τον πολύπειρο και κοσμογυρισμένο Γουίλιαμ, που ο χαρακτήρας του αποτελεί έναν εκρηκτικό συνδυασμό του βρετανικού φλέγματος της αγγλίδας μητέρας του και της γενναιότητας του πηλιορείτη πατέρα του. Αποφασισμένος να φτάσει στον τελικό προορισμό του καραβιού στην Τεργέστη μαζί με το πολύτιμο φορτίο από την ενδιάμεση στάση στον Βόλο, ο τυχοδιώκτης Γουίλιαμ ξεκινάει ένα επικίνδυνο ταξίδι που του επιφυλάσσει απρόσμενες εκπλήξεις και αμέτρητες ανατροπές. Τίποτα δεν θα πάει βάσει σχεδίου και ο ήρωάς μας θα βρεθεί άθελά του στο επίκεντρο μιας από τις πιο αιματηρές επαναστάσεις του ξεσηκωμένου ελληνικού έθνους, χωρίς να μπορεί καν να διανοηθεί πως τελικά θα αποτελέσει και ο ίδιος μέρος της. Το σημαντικότερο όμως είναι πως ο ανυποψίαστος Σμυρνιός θα καταθέσει στην ταραγμένη θεσσαλική γη όχι μόνο το θάρρος και τη γενναιότητά του, πολεμώντας δίπλα στους ξεσηκωμένους Βολιώτες, αλλά και τον γνήσιο έρωτά του για την πανέμορφη Δήμητρα από τη Μακρινίτσα. Τίποτε από όσα έζησε εκεί δεν περίμενε και τίποτα δεν έμεινε ίδιο μετά.
          Το «Μία θάλασσα και δύο πατρίδες» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα αξιώσεων, που ξεδιπλώνει αριστοτεχνικά μια ταραγμένη και σχετικά άγνωστη περίοδο του ελληνικού ξεσηκωμού, ενώ καθηλώνει με τις ολοζώντανες και πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις του ήρωα και την πιστή αναπαράσταση των συνθηκών, των γεγονότων και των νοοτροπιών της εποχής. Καθώς η καθηλωτική πλοκή εξελίσσεται, οι φανταστικοί ήρωες συμπορεύονται με πραγματικά ιστορικά πρόσωπα, όπως ο βρετανός φιλέλληνας ανταποκριτής των «Τάιμς» Κάρολος Ογλ, που θυσιάστηκε υπερασπιζόμενος τη δική μας απελευθέρωση, ο Σκαρλάτος Σούτσος και πολλοί άλλοι. Η ακριβής και πιστή αποτύπωση μαχών είναι αξιοθαύμαστη, αφού σκηνές όπως αυτή της καταστροφής του μοναστηριού της Αγ. Τριάδας στη Σουρβιά ή η πολιορκία των επαναστατών στη Μακρινίτσα θα μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη του αναγνώστη. Κυρίως όμως ο συγγραφέας μάς μιλά για το ανυπότακτο ελληνικό πνεύμα, την αποφασιστικότητα και την ηρωική αυτοθυσία όταν κάποιος υπερασπίζεται την ελευθερία του και το δίκαιο, καθώς και την αναμφισβήτητη ικανότητα της αληθινής αγάπης να βρίσκει διέξοδο για να ανθίσει ακόμα και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, ακόμα και μέσα στις αδηφάγες φλόγες της μάχης και της καταστροφής. Οφείλω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον εξαίρετο συγγραφέα και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το συναρπαστικό μυθιστόρημά του!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
1878. Ένας άντρας που ζει ριψοκίνδυνα πέφτει θύμα ληστείας στα Χιώτικα, την πιο κακόφημη συνοικία της Σμύρνης. Ορκίζεται να πάρει εκδίκηση, αλλά, προτού καν επουλωθούν οι πληγές του, αναγκάζεται να αφήσει την κοσμοπολίτικη Ιωνία και να ταξιδέψει στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, στην επαναστατημένη Θεσσαλία. Στην προσπάθειά του να διασώσει έναν θησαυρό αμύθητης αξίας που ανακαλύφθηκε στον Βόλο βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα.
 
Παρασύρεται σε μια θανάσιμη περιπέτεια ενώ την ίδια στιγμή η βία και ο φόβος βασιλεύουν. Για να επιβιώσει, πρέπει να αψηφήσει κάθε κανόνα λογικής. Καθώς το Πήλιο παραδίδεται στις φλόγες του πολέμου, συνδέεται μ’ έναν Άγγλο δημοσιογράφο και ερωτεύεται μια γενναία γυναίκα από τη Μακρινίτσα, που ανατρέπει τα πάντα γύρω του.
 
Η σκοτεινή διπλωματία και η προδοσία των Μεγάλων Δυνάμεων καθορίζουν τη ζωή του Λεβαντίνου τυχοδιώκτη, ο οποίος προσπαθεί να σταθεί όρθιος σ’ έναν κόσμο που καταρρέει. Ισορροπώντας ανάμεσα σε δύο πατρίδες, θα επιχειρήσει να κλείσει όλους τους ανοιχτούς λογαριασμούς.
 
Ένα μυθιστόρημα για τις πιο σκοτεινές μέρες της Θεσσαλικής Επανάστασης του 1878. Για τον τραγικό έρωτα δύο νέων που γεννιέται μέσα στη φωτιά του πολέμου. 

«ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ», παρουσιάζουν οι Γιάννης και Μαρίνα Αλεξάνδρου - Συστήνει η Κλειώ Τσαλαπάτη

Μαρίνα και Γιάννης Αλεξάνδρου

          Όταν πήρα για πρώτη φορά στα χέρια μου μυθιστόρημα του συγγραφικού ζεύγους Αλεξάνδρου, ήταν νομίζω πριν από εικοσιπέντε και παραπάνω χρόνια. Τότε δεν είχαμε ακόμα εντρυφήσει στον κόσμο του ίντερνετ, –πόσο μάλλον να διανοηθούμε ότι κάποτε θα δημιουργήσουμε το δικό μας ιστολόγιο– ενώ ο αγαπητός ιδρυτής του Facebook μπορεί ακόμα να ήταν βρέφος ή αγέννητος. Τότε επισκεπτόμασταν με κάθε ευκαιρία βιβλιοπωλεία και εκθέσεις βιβλίων και φεύγαμε με λεία τουλάχιστον μία μεγάλη τσάντα γεμάτη με βιβλία προς ανάγνωση. Εκείνη, λοιπόν, την παλιά καλή εποχή είχα πάρει στα χέρια μου το μυθιστόρημά τους με τίτλο «Απλά σ’ αγαπώ». Είχα ενθουσιαστεί, θυμάμαι, με την αμεσότητα της γραφής τους, την ενδιαφέρουσα θεματολογία τους, το διάχυτο χιούμορ τους που χαράζει συχνά το χαμόγελο στα χείλη του αναγνώστη και την εκπληκτική τους ικανότητα να συνδυάζουν την Ιστορία με την εκάστοτε μυθοπλασία τους. Οι αγαπητοί Γιάννης και Μαρίνα Αλεξάνδρου, άσχετα με τις σπουδές και τις επαγγελματικές τους κατευθύνσεις, είναι γεννημένοι συγγραφείς με αστείρευτο ταλέντο και ανεξάντλητη φαντασία και δημιουργικότητα. Ο ένας εξισορροπεί τον άλλον, ποτέ δεν μπορείς να καταλάβεις σε κάθε έργο τους πού αρχίζει η συγγραφική συνεισφορά του ενός και πού του άλλου, αφού αλληλοσυμπληρώνονται ιδανικά δημιουργώντας μια ενιαία, αδιαίρετη και χαρισματική πένα, η οποία δεν παύει να μας εκπλήσσει διαρκώς.
          Με αφορμή την έκδοση του νέου τους μυθιστορήματος, από τις εκδόσεις Λιβάνη πάντα, με τίτλο «Ταξιδιώτες της Ανατολής» οι αγαπημένοι συγγραφείς προτίμησαν να μας μιλήσουν περισσότερο για το παρασκήνιο της συγγραφής των μυθιστορημάτων στο σύνολό τους και όχι αποκλειστικά και μόνο για το τελευταίο τους έργο. Τους ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που μου διέθεσαν όπως και για το πηγαίο και εύστοχο χιούμορ τους, τους εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο τους βιβλίο και σας προσκαλώ να διαβάσετε όσα μας εκμυστηρεύονται με τον δικό τους μοναδικό τρόπο, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο περισσότερο τους εξαίρετους Γιάννη και Μαρίνα Αλεξάνδρου!
 
    Η Κλειώ μάς ζήτησε να παρουσιάσουμε το συγγραφικό μας έργο. Επειδή όμως

γράφουμε περίπου τριάντα χρόνια και έχουν κυκλοφορήσει είκοσι πέντε μυθιστορήματά μας, το εγχείρημα θα κατέληγε να μοιάζει με βαρετό λήμμα εγκυκλοπαίδειας. Αυτό δεν ταιριάζει καθόλου στην ανατρεπτική και απρόβλεπτη Κλειώ, αλλά ούτε σε εμάς.
    Θα κάνουμε κάτι πολύ πιο δύσκολο. Θα σας δείξουμε τι πιστεύουμε, τι έχουμε μέσα στο μυαλό και την ψυχή μας και πώς αυτά γίνονται ένα ή μάλλον πολλά μυθιστορήματα.
Εύκολο να θες να εκφράσεις κάτι τέτοιο, λίγο δύσκολο να το κάνεις. Ας προσπαθήσουμε και αν σας δυσκολέψουμε να βγάλετε συμπέρασμα, εμείς θα φταίμε.
 
Πιστεύουμε στην αγάπη.
Αυτή όμως δεν είναι ούτε εύκολη ούτε κάτι που έρχεται μόνη του. Χρειάζεται δρόμος, συχνά δύσκολος και πολύ ανηφορικός, για να χτιστεί ένας δυνατός δεσμός ανάμεσα σε ένα ζευγάρι και η ένταση του έρωτα και της αγάπης είναι ευθέως ανάλογη των δυσκολιών που θα αντιμετωπίσει.
Πιστεύουμε στην καλοσύνη.
Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, ισορροπούν όλοι σε ένα τεντωμένο σκοινί, μεταξύ του καλού και του κακού, στην καθημερινότητα αλλά και στις εξαιρετικές καταστάσεις της ζωής. Υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το να αναλύσουμε και να καταλάβουμε γιατί ένας άνθρωπος δείχνει το καλό ή τον κακό του εαυτό σε κάθε ιδιαίτερη στιγμή της πορείας του σ’ αυτόν τον κόσμο;
Μας αρέσουν τα ταξίδια.
Είχαμε την τύχη η δουλειά να μας πάει σε πολλά μέρη στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Ήταν και είναι μία ιδιαίτερη πρόκληση να τα περιγράψουμε με ακρίβεια σε όλες τις λεπτομέρειες. Να μεταδώσουμε την ατμόσφαιρα και να μεταφέρουμε τους αναγνώστες μας «σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη».
Μας αρέσει η Ιστορία.
Σχεδόν όλα μας τα μυθιστορήματα έχουν δύο μέρη. Ένα στο σήμερα και ένα σε μια ιδιαίτερη ιστορική στιγμή. Αυτό σημαίνει πολύ δουλειά σε έρευνα και άλλη τόση στην πλοκή για να συνδέσουμε το παρόν με το παρελθόν. Και πρέπει να το κάνουμε ενδιαφέρον, αληθινό, χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη.
 
    Πώς προέκυψε αυτό το μίγμα, το «κοκτέιλ» από τα παραπάνω τέσσερα στοιχεία: την αγάπη, τη καλοσύνη, τα ταξίδια και την Ιστορία; Αυτό είναι ένα μυστικό που θα σας το πούμε, αλλά δεν θα σας το φανερώσουμε. Ακούστε λοιπόν: Πάρα πολλοί άνθρωποι, από μια ηλικία και μετά, νομίζουν ότι η ζωή τους αξίζει να γίνει μυθιστόρημα. Πιστεύουν ότι έζησαν για λίγα ή για περισσότερα χρόνια μια απίστευτη περιπέτεια. Σχεδόν πάντα υπερβάλουν.
    Συμβαίνει όμως, καμιά φορά, πράγματι να έζησαν κάτι ξεχωριστό ή να το πούμε «σαν μυθιστόρημα». Εδώ μπαίνουμε εμείς στη σκηνή. Συναντάμε κάποιον που ξέρει ότι είμαστε συγγραφείς ή που του λένε: «Τους βλέπεις αυτούς εκεί; Είναι οι συγγραφείς, οι Αλεξάνδρου». Και η συνέχεια; Ο κύριος ή η κυρία κάνουν τα πάντα για να βρουν τρόπο να μας διηγηθούν τη ζωή τους. Τι έχουμε ακούσει, δεν λέγεται. Να τσιμπιόμαστε να μην κοιμηθούμε.
    Επειδή όμως τα διαμάντια βρίσκονται στα κάρβουνα, είχαμε την εξαιρετική τύχη να ακούσουμε ιστορίες ξεχωριστές, συγκινητικές. Να συγκλονιστούμε από τα απίστευτα που έζησαν κανονικοί άνθρωποι. Έλα, όμως, που δεν έλειπαν τα τέσσερα στοιχεία μας. Δεν μπορούμε να σας φανερώσουμε παραπάνω γιατί έχουμε δεσμευτεί σε αυτούς που μας διηγήθηκαν/εξομολογήθηκαν τι τους συνέβη στη ζωή τη δική τους ή των προγόνων τους.
 
    Και τελειώνουμε με μια κρίσιμη ερώτηση και θέλουμε να καταθέσουμε την άποψή μας:
    Ένας συγγραφέας πρέπει να γράφει αυτά που έχει μέσα του ή αυτά που θέλουν οι υποψήφιοι αναγνώστες; Εμείς λέμε ότι αν είναι καλύτερα αυτά που θέλει το κοινό του, έ, αυτά να γράψει!
 

Γιάννης & Μαρίνα Αλεξάνδρου

 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέων:

 
O Γιάννης και η Mαρίνα Aλεξάνδρου γεννήθηκαν στην Aθήνα. Έχουν τεχνική εταιρεία. O Γιάννης σπούδασε μηχανολόγος ηλεκτρολόγος στο Πολυτεχνείο του Άαχεν στη Γερμανία και έκανε διδακτορικό στους αυτοματισμούς στο Πολυτεχνείο του Mιλάνου. Mιλάει γερμανικά, ιταλικά, γαλλικά και αγγλικά.
 
H Mαρίνα σπούδασε διακόσμηση στη Σχολή Bακαλό και στην Aνωτάτη Σχολή Kαλών Tεχνών του Mιλάνου. Mιλάει γαλλικά και ιταλικά.
 
Oι δυο τους έχουν έναν γιο. Το ζευγάρι είναι στον συγγραφικό χώρο πάνω από είκοσι χρόνια με μεγάλες επιτυχίες.
 
Εργογραφία συγγραφέων:

Από την Ανατολή στη Δύση
Παλάτια του Βοσπόρου
Παραμύθι ο έρωτας
Απλά σ' αγαπώ
Το πετράδι της Ιωνίας
Η γη της ελπίδας
Άξενος Πόντος
Το κύμα του έρωτα
Το χάραμα μιας ελπίδας
Το μαγικό ταξίδι
Το μυστικό της παλιάς αυλής
Το σπίτι του Κάμπου
Το λουλούδι της λίμνης
Για μια ελπίδα
Δύο άλλοι Κόσμοι
Aνέμου Ιστορίες
Δυο στιγμές ζωής
Ο Ιστός
Στο κόκκινο και στο γαλάζιο
Ταξιδιώτες της Ανατολής
 
Παρουσίαση επιλεγμένης εργογραφίας συγγραφέων:
 
«ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ», των Γιάννη και Μαρίνα Αλεξάνδρου

Εκδόσεις: Λιβάνη (2021)
Σελίδες: 416
Τιμή με έκπτωση: 15,30€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Το πρακτορείο Ερμού Travel διαφημίζει ταξιδιωτικούς προορισμούς που προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες, όπως το ταξίδι στην Καππαδοκία και στην Πέτρα της Ιορδανίας. Η Αμάντα, διευθύντρια του πρακτορείου, είναι μια γυναίκα επαγγελματίας και αφοσιωμένη στην ανατροφή του μικρού της αγοριού. Από τη ζωή της όμως λείπει η αγάπη και για να ξεφύγει από την καθημερινότητα ταξιδεύει στη Σινασό της Καππαδοκίας, από όπου κατάγεται. Κατά τη διάρκεια όµως μιας ξενάγησης στην υπόγεια πόλη Μαλακοπή, η Αμάντα πέφτει θύμα απαγωγής. Κλειδί στην ιστορία είναι η επίσκεψή της στο προγονικό σπίτι. Εκεί, μέσα από παλιές φωτογραφίες, ζωντανεύουν τα πρόσωπα της οικογένειάς της και ξεπηδούν οι χαρές, οι λύπες και οι αγάπες τους. Εκείνοι, μετά τον ξεριζωμό του 1924, ήρθαν στην Ελλάδα κάνοντας μια καινούρια αρχή. Τώρα, θα ξεπεράσει η Αμάντα όσα την απειλούν; Και ποια κατάληξη θα έχει η περιπέτειά της;
 
Η Σοφία και ο Ανδρέας ταξιδεύουν με το ίδιο πρακτορείο στην Πέτρα της Ιορδανίας. Η αρχική τους αντιπάθεια εξελίσσεται σε φλογερή αγάπη. Με τη μαγεία της Ανατολής να τους περιβάλλει, θα γνωρίσουν την Ντι Ματέο, μια πλούσια Ιταλίδα συλλέκτρια βυζαντινών κοσμημάτων. Αυτή ήταν απόγονος κάποιας Βυζαντινής αρχόντισσας, που ξέφυγε από την Κωνσταντινούπολη κατά την Άλωση και με ένα γενοβέζικο καράβι έφτασε στην Ιταλία, όπου βρήκε άσυλο στη Φλωρεντία των Μεδίκων.
Τώρα η Ντι Ματέο βρίσκεται δολοφονημένη στο ξενοδοχείο και η Σοφία θα θεωρηθεί άδικα ύποπτη και θα συλληφθεί. Άραγε, θα αποκαλυφθούν οι πραγματικοί δράστες για να λάμψει η αλήθεια;
 
Αποσπάσματα:
 
Το ζώο σήκωσε τη μουσούδα του προς το φεγγάρι και άφησε το γνωστό ουρλιαχτό του λύκου. Η Αμάντα πάγωσε από τον τρόμο της, καθώς τον είδε να τρέχει προς αυτήν... Τότε ακούστηκε η πιστολιά...
 
– Πού να σε πάρουμε, Αγγέλκω; Στην Κωνσταντινούπολη ή στην Οδησσό; Είσαι σε ώρα γάμου. Εκεί είναι λιμάνια, δεν είναι η Σινασός. Έχει ταβέρνες, ξένους, καφέ σαντάν, δεν κάνει για σένα.
– Μα αυτά ακριβώς θέλω να δω, κλαψουρίζει εκείνη.
– Ποια; Τα καφέ σαντάν; Ντροπή σου!
 
Στην κατασκήνωση της ερήμου τριγύριζαν βεδουίνοι και καμηλιέρηδες. Έτσι το ζευγάρι κοιτούσε τα αστέρια να λάμπουν στη βελούδινη νύχτα, μέσα από τη σκηνή, σφιγμένοι ο ένας µε τον άλλον. Η κοπέλα είδε μπροστά της ένα γενοβέζικο πλοίο, ανέβηκε και δεν είχε προλάβει καλά καλά να κρυφτεί, όταν η τριήρης έφυγε από τον Κεράτιο κόλπο. Τότε είδε πέρα στο βάθος τα μεγάλα αρχοντικά που καίγονταν. Οι κραυγές έφταναν μέχρι το λιµάνι...
 
«ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ», των Γιάννη και Μαρίνα Αλεξάνδρου

Εκδόσεις: Λιβάνη (2020)
Σελίδες: 460
Τιμή με έκπτωση: 15,30€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2021/06/blog-post_21.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Η Λουκία, μια νέα γυναίκα που μεγαλώνει μόνη τα δυο κορίτσια της, γνωρίζει τυχαία τον Αρίστο, έναν πολυάσχολο μεταλλειολόγο μηχανικό. Νοικιάζει το οικογενειακό του αρχοντικό στο Γαλαξείδι, με σκοπό να ανοίξει εκεί ένα μαγαζί. Οι δυο τους θα συνεταιριστούν και η συνεργασία τους θα εξελιχθεί σε δυνατή αγάπη και πάθος.
 
Ζούμε την καθημερινότητά τους, με τις χαρές, τις διαφωνίες και τα γέλια. Μελανό σημείο είναι ο έρωτας της Μυρτώς, της κόρης του Αρίστου, η οποία μπλέκει με λάθος άνθρωπο, που θέλει να τη χρησιμοποιήσει στα σκοτεινά του σχέδια, μια και δε διστάζει να σκοτώσει προκειμένου να επιτύχει τους στόχους του.
 
Παράλληλα, το Γαλαξείδι, η θαλασσινή πολιτεία με το πλούσιο ναυτικό παρελθόν, ζωντανεύει μπρος στα μάτια μας. Ακολουθούμε τα περήφανα ιστιοφόρα στα μακρινά τους ταξίδια από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μασσαλία, τότε που θαλασσινό νερό κυλούσε στις φλέβες των ναυτικών. Παρακολουθούμε την πολυτάραχη ζωή τους, από τη μεγάλη ακμή των ιστιοφόρων μέχρι την παρακμή τους, όταν άρχισε η χρήση ατμού στα πλοία. Η κυρα-Λένη, πρόγονος του Αρίστου, με την πολυκύμαντη ζωή της πρωταγωνιστεί, μαζί με τα ιστιοφόρα, στην ιστορία μας. Όλα όσα βιώνει μας συνεπαίρνουν και οι περιπέτειές της μας κόβουν την ανάσα.
 
Συγκλονιζόμαστε με το χθες, ερωτευόμαστε στο σήμερα, ενώ πλημμυρίζουμε αισιοδοξία για το αύριο.
 
Αποσπάσματα:
 
Για το ρίξιμο του καραβιού στη θάλασσα μαζεύτηκε όλο το Γαλαξείδι. Ο καπετάνιος έπιασε το χεράκι του παιδιού και μαζί έσπρωξαν το τρικάταρτο στο νερό. Πέρα, τα πλοία ήταν με τα πανιά φουσκωμένα, έτοιμα να φύγουν.
 
Μπερδεύτηκαν και οι δύο με επιθυμίες και πόθους που τους παρέσερναν.
―Τι κάνουμε; ψιθύρισε εκείνη.
Το κρύο ήταν έξω, μαζί με τον αέρα που σφύριζε. Μέσα όμως βασίλευαν η θαλπωρή, η ζεστασιά και η μέθη. Τούτη τη φορά ο έρωτάς τους ήταν πιο γλυκός και πιο μελένιος...
 
Ξαφνικά μες στο ορυχείο ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος. Ήταν σαν να γκρεμίζονταν τα τοιχώματα μιας στοάς και ο αέρας γύρω τους γέμισε μαύρη σκόνη. Εν τω μεταξύ το νερό ανέβαινε, όλο και ανέβαινε...
 
«Ο ΙΣΤΟΣ», των Γιάννη και Μαρίνα Αλεξάνδρου

Εκδόσεις: Λιβάνη (2019)
Σελίδες: 416
Τιμή με έκπτωση: 8,91€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2019/11/blog-post_16.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Δυο παλιές βίλες μετατρέπονται σε ξενοδοχεία. Η μία στο Χαλάνδρι και η άλλη στην παλιά πόλη της Ρόδου.
 
Οι ιδιοκτήτες τους παλεύουν να πετύχουν σε μια εποχή που ο τουρισμός υπόσχεται πολλά. Άθελά τους όμως μπλέκονται στα σχέδια λαθρεμπόρων πολύτιμων λίθων, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.
 
Δύο παράλληλες ιστορίες ενώνονται σε έναν κρίκο. Η μία στη μεσαιωνική Ρόδο, τη Μάλτα και την Ιταλία, ενώ η άλλη, η σύγχρονη, στην Αθήνα, τη Ρόδο και τη Γενεύη. Βιώνουμε τους πόθους και την αγάπη της Αναστασίας, που ακολούθησε τον Ιππότη της στην οδύσσειά του μέχρι τη Μάλτα, όταν οι Τούρκοι πολιόρκησαν και κατέλαβαν τη Ρόδο.
 
Το χθες είναι μαγευτικό και μας παρασύρει ονειρικά. Το σήμερα όμως ανεβάζει την αδρεναλίνη και μας αγγίζει έντονα. Γιατί έτσι είναι πάντα στην Ελλάδα, ή όλα μαζί ή τίποτα…
 
Αποσπάσματα:
 
Η νύχτα γύρω από την Έτη και τον Αντρέα στην αυλή της «Βίλα Μαλτέζα» ήταν βελούδινη. Το καλοκαίρι πλανεύει και οδηγεί στον έρωτα και τις πιο κλειστές καρδιές. Είχε περάσει πολύς καιρός που ένας άντρας την κοίταζε κάπως... Και της μιλούσε έτσι...
 
– Έλα να σου δείξω την πανσιόν «Βίλα Αντιγόνη», είπε η Άντη στον Χρήστο. Σε μια εσοχή της σκάλας, η Άντη έσπρωξε τον τοίχο και με αυτόν τον τρόπο άνοιξε ένα κρυφό πέρασμα. Εμβρόντητη είδε δύο άντρες να έχουν επάνω στο τραπέζι απλωμένα διαμάντια, σμαράγδια και ρουμπίνια.
 
Η Αναστασία άρχισε να χορεύει κάτω από τη βροχή. Ελευθέρωνε και ξόρκιζε όλους τους φόβους, τις ανασφάλειες και τις αγωνίες που πέρασε. Τώρα διεκδικούσε το δικαίωμα στη ζωή. Ο Ντε Ρεβέλ άπλωσε το μπράτσο του και εκείνη το έπιασε για να ανέβει πάνω στο άλογο μαζί του. Τώρα ξεκινούσαν από την αρχή. Είχαν πια πατρίδα.
 
«ΔΥΟ ΣΤΙΓΜΕΣ ΖΩΗΣ», των Γιάννη και Μαρίνα Αλεξάνδρου

Εκδόσεις: Λιβάνη (2018)
Σελίδες: 384
Τιμή με έκπτωση: 8,91€
Διαβάστε την κριτική για το βιβλίο στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://filoithslogotexnias.blogspot.com/2018/08/blog-post_15.html
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
«Δυο στιγμές της ζωής» το χθες και το σήμερα. Χθες, το ταξίδι στην αυτοκρατορική Κίνα, η άφιξη με το Οριάν Εξπρές στην Κωνσταντινούπολη κι αργότερα μια καινούρια αρχή στη Θεσσαλονίκη και στο προπολεμικό Λονδίνο. Στα μονοπάτια της ζωής, η Ξανθή διασταυρώνεται με τον Μάρκο, την ανεκπλήρωτη αγάπη από τη χαμένη πατρίδα. Μετά έρχεται ο Πάτρικ, ο πληθωρικός Άγγλος ρεπόρτερ, που μαζί διασχίζουν τη Μάγχη, ενώ στην Ευρώπη πέφτει η σκιά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η απελευθέρωση τη φέρνει πίσω στην Ελλάδα για να χτίσει με πάθος και πείσμα από την αρχή τη ζωή της.
 
Σήμερα, η Σόνια, απόγονος του Μάρκου, εμπλέκεται ερωτικά με δύο άντρες, τον Λεωνίδα και τον Μάνο. Δυο φόνοι που θα διαδραματιστούν μπροστά στα μάτια της είναι το μοιραίο σταυροδρόμι που θα την παγιδέψει στον ιστό της αράχνης των μεγάλων συμφερόντων και του ξεπλύματος χρημάτων.
 
Ο αστυνομικός Στέφανος Λύτρας θα αναλάβει να ξεσκεπάσει τους φόνους, τη διαπλοκή και τα αφανέρωτα μυστικά, ώστε τα σκοτάδια να διαλυθούν και να έρθει η κάθαρση και η δικαιοσύνη.
 
Αποσπάσματα:
 
Ο μεγάλος πολυέλαιος της αίθουσας έπεσε στο δάπεδο κάνοντας τρομακτικό θόρυβο. Γυαλιά εκτινάχθηκαν παντού, τραυματίζοντας πολύ κόσμο. Κανείς δεν μπόρεσε να δει τον δολοφόνο, μέσα στον χαμό που ακολούθησε τους πυροβολισμούς.
 
Ένα φαναράκι φώτιζε τον χώρο, που ήταν απέριττος, με μόνο ένα μεγάλο παχύ χαλί πάνω στο δάπεδο. Της είχαν πει ότι οι Κινέζοι Μαντσού είχαν ευγενικούς τρόπους και να μη φοβάται. Καθώς προχωρούσε πίσω από τη θεραπαινίδα, για να πάει στον αφέντη της, εκείνη έτρεμε…
 
Τους συνεπήραν τα φιλιά και τα αγγίγματα. Κρυφές επιθυμίες που και οι δυο από παλιά είχαν θάψει μέσα τους. Ένας άντρας και μια γυναίκα ήταν, σε στιγμές δυνατού έρωτα. Επιθυμούσαν χρόνια ο ένας τον άλλο, από την πρώτη κιόλας ματιά, εκεί στο πατρικό της, στο Πέραν.
 
Στάθηκε ψηλά στη γέφυρα του Λονδίνου, κοιτώντας το ποτάμι κάτω και την πόλη γύρω. Το βλέμμα της χάθηκε στον σκούρο ορίζοντα. «Δε θα αφήσω τη ζωή να με δαμάσει, θα τη νικήσω».
 
Ποιοι είχαν συμφέρον να κλείσουν τα στόματα και γιατί;
–Τι με ρωτάτε, αστυνόμε, του είπε νευριασμένη. Τι είδα; Ή τι αντιλήφθηκα;
Ναι, είμαι πάρα πολύ φοβισμένη! Έναν θόρυβο άκουσα, σαν έκρηξη, και βυθιστήκαμε στο σκοτάδι...» 

«ΑΤΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ», του Μανώλη Παλαβούζη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΑΤΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ», του Μανώλη Παλαβούζη – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Υδροπλάνο
Σελίδες: 732
Τιμή με έκπτωση: 16,11€
 
          Τον Μανώλη Παλαβούζη είχα την τύχη να τον γνωρίσω συγγραφικά από το πρώτο κιόλας μυθιστόρημά του, το πρώτο μέρος της διλογίας βιολογικού τρόμου «Ο τέταρτος καβαλάρης Ι – Η επώαση». Με «κέρδισε» ευθύς αμέσως, καθώς διέκρινα ξεκάθαρα έναν συγγραφέα «εκ γενετής», που παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει πάντα την οξυδέρκεια και το σπάνιο χάρισμα να παρατηρεί τα πάντα γύρω του με ματιά οξύτατη και χωρίς προκαταλήψεις και ταμπού, την ικανότητα να συνδυάζει την Ιστορία με τη φαντασία και την καθηλωτική μυθοπλασία και το χάρισμα να υφαίνει τους δικούς του μοναδικούς χάρτινους κόσμους στα βιβλία του· κόσμοι που συνήθως αποδεικνύονται δυσοίωνα προφητικοί. Έκτοτε, τον παρακολουθώ και τον ακολουθώ «κατά πόδας» διαβάζοντας κάθε νέο μυθιστόρημά του –όπως το δεύτερο μέρος της διλογίας του με τίτλο «Ο τέταρτος καβαλάρης ΙΙ – Ο όλεθρος» και το κλιματικό θρίλερ του με τίτλο «Έτος χωρίς καλοκαίρι»–, ενώ πριν από την έκδοση των δύο τελευταίων έργων του με τίμησε με την εμπιστοσύνη του δίνοντάς μου τα χειρόγραφά του ώστε να του εκφράσω τη γνώμη μου. Έτσι είχα τη σπάνια ευκαιρία να τα διαβάσω πριν από τους υπόλοιπους αναγνώστες του, πολύτιμο προνόμιο για μένα που περιμένω κάθε φορά με ανυπομονησία το επόμενο πόνημά του. Η «Αττική καταιγίδα», λοιπόν, ήρθε στα χέρια μου πολύ πριν δρομολογηθεί η έκδοσή της και πραγματικά είναι ένα βιβλίο συγκλονιστικό, πρωτότυπο όσο δεν μπορείτε να διανοηθείτε και –όπως πολύ φοβάμαι ότι θα αποδειχτεί στο μέλλον– υπέρ το δέον αληθινό. Τα θέματα που πραγματεύεται πολλά και επίκαιρα, όπως: η προσφυγιά, η τρομοκρατία, η αναλγησία και αδιαλλαξία των κυβερνήσεων των αναπτυγμένων χωρών έναντι των ασθενέστερων, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός, ο θρησκευτικός φανατισμός και η ωμή και αδικαιολόγητη βία ως μέσο εκδίκησης ή καταστολής. Αν όλα αυτά σας θυμίζουν καταστάσεις περίεργα γνωστές και σύγχρονες κοινωνίες, τότε έχετε μαντέψει σωστά. Όλα αυτά και πολλά περισσότερα ακόμα θα βρείτε μέσα στο εξαιρετικό νέο μυθιστόρημα του Μανώλη Παλαβούζη.
          Η ιστορία μας ξεκινάει οδυνηρά οικεία από την ταραγμένη θάλασσα του βορειοανατολικού Αιγαίου κοντά στα παράλια της Λέσβου, όπου μια βαρυφορτωμένη με πρόσφυγες βάρκα κλυδωνίζεται επικίνδυνα πάνω στα αγριεμένα νυχτερινά κύματα. Γυναίκες, παιδιά, άντρες εξαντλημένοι, άνθρωποι ταλαιπωρημένοι και βρεγμένοι μέχρι το κόκκαλο, με τα περισσότερα υπάρχοντά τους ξεπουλημένα όσο όσο για να αποκτήσουν το πολυπόθητο εισιτήριο προς τον πολιτισμένο και ασφαλέστερο κόσμο της Δύσης, είναι στριμωγμένοι μέσα σε ένα πραγματικό καρυδότσουφλο που ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να παρασυρθεί στα άπατα του ελληνικού πελάγους και να παρασύρει μαζί του και όλους τους επιβαίνοντες στον θάνατο. Η προσέγγισή τους από ένα σκάφος, που πλέει ταχύτατα και με σιγουριά μέσα στο σκοτάδι και τη θαλασσοταραχή, φαντάζει σαν τη μοναδική τους ελπίδα για να διασωθούν. Όμως πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν κι έτσι σε λίγη ώρα το τρυπημένο από σφαίρες πλεούμενο των προσφύγων –ή των »λάθρο» όπως τους αποκαλούν υποτιμητικά οι εθνικιστές φασίστες ή νεοναζί, ας μην κρυβόμαστε πλέον πίσω από τις λέξεις– οδηγείται στον σκοτεινό βυθό του Αιγαίου παρασύροντας μαζί του και όλους αυτούς τους δύσμοιρους σε έναν υγρό και ανώνυμο τάφο.
          Τρία χρόνια αργότερα στην Αθήνα, που ως ευρωπαϊκή πρωτεύουσα χαρακτηρίζεται από την ασφάλεια και την απουσία τρομοκρατικών ενεργειών –αν, φυσικά, εξαιρέσουμε τις πασίγνωστες εγχώριες τρομοκρατικές οργανώσεις με την πλούσια και πολύχρονη δράση τους–, ισλαμιστές ένοπλοι τρομοκράτες καταλαμβάνουν τη Βουλή των Ελλήνων με άγριες διαθέσεις. Η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα, οι όμηροι δυσοίωνα πολλοί –αφού πέρα από την Ολομέλεια των βουλευτών υπάρχουν αρκετοί εργαζόμενοι και επισκέπτες, μαζί με μία ολόκληρη τάξη τελειόφοιτων Λυκείου και την καθηγήτριά τους–, ενώ τα βλέμματα ολόκληρου του δυτικού κόσμου είναι στραμμένα στη χώρα μας, μια και τα ανήκουστα αιτήματα των «συνειδητοποιημένων» καταπώς φαίνεται τρομοκρατών εμπλέκουν και όλους τους ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων παγκοσμίως. Οι τρομοκράτες δείχνουν εξαρχής τις άγριες προθέσεις τους δολοφονώντας αρκετούς ομήρους και η εξέλιξη του συμβάντος δεν προοιωνίζει τίποτα καλό. Τα «καυτά κάστανα» αναλαμβάνει να βγάλει από τη φωτιά ο έμπειρος σε τέτοια θέματα αστυνομικός διαπραγματευτής Μαυρίδης, χωρίς όμως να συμφωνεί πάντοτε με τις αποφάσεις των ανωτέρων του που ανέλαβαν τον χειρισμό της πρωτοφανούς αυτής ομηρίας. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το παραμικρό, ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι τρομοκράτες φαίνονται αποφασισμένοι να μην εγκαταλείψουν το ελληνικό κοινοβούλιο ζωντανοί και οι αρχηγοί των ξένων κρατών δεν είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν ούτε στο ελάχιστο τις ελληνικές Αρχές, αφού ως συνήθως «νίπτουν τας χείρας τους» σαν άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι.
          Ο συγγραφέας σκύβει πάνω από τα γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών και μας αναγκάζει να δούμε με τον ίδιο διεισδυτικό τρόπο ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Πόσοι πόλεμοι αλήθεια δεν έχουν γίνει με αφορμή τις θρησκευτικές διαφορές των λαών, την αναζήτηση νέων ενεργειακών πηγών, την επιβολή εξουσίας επάνω στους ασθενέστερους, τις επεκτατικές εμμονές ηγετών που αναρριχώνται στην εξουσία μετά από τον οικονομικό μαρασμό των χωρών τους; Πόσο άδικο αιματοκύλισμα δεν έχει συμβεί ανά τους αιώνες και, μάλιστα, κάποιο στα πιο πρόσφατα χρόνια που ζούμε, ώστε να διατηρηθεί ο άνετος τρόπος ζωής των Δυτικών; Πόσες ζωές δεν έχουν καταστραφεί, χωρίς ποτέ κανείς να δώσει λόγο, απλά και μόνο επειδή ανήκουν στη λιγότερο «πολιτισμένη» Ανατολή; Με πόσους ανήκουστους τρόπους δεν φτωχοποιούνται οι λαοί και τα κράτη, καθώς οι «ισχυροί» της παγκόσμιας σκακιέρας τα μετατρέπουν σε υποτελείς τους, απλά και μόνο για να λεηλατήσουν τον ενεργειακό πλούτο τους ώστε να μη διαταραχθεί η πολύτιμη δική τους καλοπέραση; Γιατί άραγε οι δικές τους ζωές να είναι φτηνότερες από τις δικές μας; Γιατί άραγε εμείς αξίζουμε περισσότερο από εκείνους και ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι η μικρή και ασήμαντη Ελλάδα μας θα μείνει στο απυρόβλητο των τρομοκρατικών ενεργειών που ταράζουν τα νερά και σπέρνουν με νεκρούς τον υπόλοιπο «πολιτισμένο» κόσμο της πλούσιας και σημαντικής Δύσης;
          Ο Μανώλης Παλαβούζης μάς έχει ήδη αποδείξει το τεράστιο συγγραφικό του ταλέντο μέσα από τα τρία προηγούμενα μυθιστορήματά του που σας προανέφερα –αλλά και τις συμμετοχές του με διηγήματα σε διάφορες συλλογικές εκδόσεις–, που αν και συνδυάζουν τη δυστοπική φαντασία με την Ιστορία, έχουν αποδειχτεί απρόσμενα προφητικά από την ίδια τη ζωή. Αυτήν τη φορά, με τη συγκλονιστική «Αττική Καταιγίδα» του, ο χαρισματικός τεχνίτης του λόγου μάς καθηλώνει με ένα μυθιστόρημα σύγχρονο και απόλυτα επίκαιρο. Η ευρηματική μυθοπλασία του υποδηλώνει την ενδελεχή παρατήρηση της πραγματικότητας, αποκωδικοποιώντας την τάση του θρησκευτικού φανατισμού ανά τον κόσμο αλλά και το δικαιολογημένο μένος και την εκδικητικότητα των καταπιεσμένων λαών. Ο συγγραφέας, μέσα από την καθάρια και χωρίς προκαταλήψεις ματιά του, μας φέρνει αντιμέτωπους με την αληθινή ζωή, τις ιστορικές και πολιτικές εξελίξεις, τις γεωπολιτικές ισορροπίες και τον γενικευμένο φανατισμό που συστηματικά και μεθοδευμένα δηλητηριάζει τις ζωές των απλών ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Πρόκειται για ένα καταιγιστικό μνημειώδες μυθιστόρημα που θα αγγίξει την ψυχή σας και ταυτόχρονα θα αφυπνίσει τους πιο μύχιους φόβους σας, ενώ θα μείνει χαραγμένο για πάντα στη μνήμη σας ως ξεχωριστό και αξιομνημόνευτο! Διαβάστε το, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Όταν ο ναός της Δημοκρατίας καταρρέει, κανείς δεν είναι ασφαλής. Στην Αίθουσα της Ολομέλειας του Eλληνικού Κοινοβουλίου πέφτουν, σε ζωντανή σύνδεση, πυροβολισμοί. Ένοπλοι τρομοκράτες έχουν εισβάλει στον ναό της δημοκρατίας και απειλούν τις ζωές εκατοντάδων ανθρώπων. Ένας αγώνας ξεκινάει για την απελευθέρωση των ομήρων. Οι αστυνομικές δυνάμεις, με τη βοήθεια του αστυνομικού διαπραγματευτή Μαυρίδη, θα προσπαθήσουν να ξεπεράσουν τα τεράστια εμπόδια για να σωθούν οι ζωές των εγκλωβισμένων πολιτικών, εργαζομένων και ανήλικων επισκεπτών της Βουλής, ενώ, στην πλατεία Συντάγματος, βρίσκεται σε εξέλιξη η μαζικότερη διαδήλωση της δεκαετίας. Αυτό όμως που αρχικά μοιάζει με κοινή ομηρία αποδεικνύεται κάτι πολύ πιο επικίνδυνο και σκοτεινό με παγκόσμιο αντίκτυπο κι αυτό γιατί οι τρομοκράτες δεν σκοπεύουν να βγουν ζωντανοί από το κτίριο. Στο καταιγιστικό αυτό τρομοκρατικό θρίλερ, ακολουθώντας τα σημεία των καιρών, αναβιώνει η μακραίωνη σύγκρουση δύο άσπονδων εχθρών, της Ανατολής και της Δύσης. Ανάμεσα στις αντικρουόμενες κοσμοθεωρίες, μια γκρίζα ζώνη απλώνεται, εκεί όπου το δίκαιο, το άδικο και το ηθικό πολλές φορές είναι δύσκολο να διακριθούν. Η προσφυγική κρίση έρχεται στο προσκήνιο με έναν εντελώς αναπάντεχο τρόπο. Μέσα στον χαώδη συρφετό των κατατρεγμένων, οι σπίθες της εκδίκησης περιμένουν υπομονετικά αθέατες, έτοιμες να θεριέψουν και να κατακάψουν τα πάντα στο διάβα τους σαν πύρινη καταιγίδα.

«Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΡΙΟΣ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ», του Antonio G. Iturbe – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΡΙΟΣ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ», του Antonio G. Iturbe – Γράφει η Κλειώ
Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Σελίδες: 528
Τιμή με έκπτωση: 15,93€
 
          Δύο δάσκαλοι σηκώνουν το κεφάλι αγχωμένοι. Κρατούν στα χέρια τους κάτι που απαγορεύεται αυστηρά στο Άουσβιτς και μπορεί να καταδικαστούν σε θάνατο έτσι και τους ανακαλύψουν. Αυτά τα αντικείμενα, τα τόσο επικίνδυνα που η κατοχή τους συνιστά αιτία της μέγιστης ποινής, δεν πυροβολούν ούτε τρυπάνε, δεν είναι ούτε κοφτερά ούτε επιθετικά όπλα. Τα αντικείμενα που οι αδυσώπητοι φρουροί του Ράιχ φοβούνται τόσο πολύ είναι απλώς και μόνο βιβλία: παλιά, φθαρμένα, σχεδόν διαλυμένα βιβλία. Οι ναζί όμως τα κυνηγάνε και τα ελέγχουν, τα απαγορεύουν επίμονα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της Ιστορίας, άπαντες οι δικτάτορες, οι τύραννοι και οι καταπιεστές –είτε λευκοί, είτε μαύροι, είτε ανατολίτες, είτε Άραβες, είτε Σλάβοι, ανεξαρτήτου χρώματος και φυλής, είτε τάσσονταν υπέρ του λαϊκού ξεσηκωμού, υπέρ των προνομίων της αριστοκρατίας, υπέρ της θέλησης του Θεού ή της διαλλακτικής πειθαρχίας του στρατού, όποια κι αν ήταν η ιδεολογία τους– όλοι μηδενός εξαιρουμένου είχαν κάτι κοινό: καταφέρονταν πάντα και με τρομερό μένος κατά των βιβλίων. Τα βιβλία είναι επικίνδυνα, κάνουν τους ανθρώπους να σκέφτονται…
          Νομίζω πως ακόμα και αν δεν έγραφα τίποτα περισσότερο από αυτό το μικρό αλλά τόσο αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο του ισπανού Αντόνιο Ιτούρμπε, δεν θα χρειαζόταν κάτι παραπάνω για να καταλάβετε πόσο σπουδαίο βιβλίο είναι «Η βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Πρόκειται για ένα αριστούργημα που βρίθει Ιστορίας –καθώς βασίζεται στην αληθινή μαρτυρία της ίδιας της ηρωίδας–, και που εξελίσσεται σε μία από τις πιο τραγικές και απάνθρωπες περιόδους της ανθρώπινης πορείας, σε έναν από τους πιο ζοφερούς τόπους εκτέλεσης άμαχου πληθυσμού, περιγράφοντας ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: το Ολοκαύτωμα. Δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω πως όσα βιβλία κι αν έχουν γραφτεί για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είναι αρκετά, όσες ταινίες κι αν έχουν γυριστεί δεν αρκούν για να μας υπενθυμίζουν τις μελανές αυτές σελίδες της Ιστορίας, ώστε να μην αφήσουμε ποτέ ξανά το φίδι του φασισμού να σηκώσει κεφάλι και να αιματοκυλίσει εκ νέου την ανθρωπότητα.
    Γι’ αυτόν τον λόγο, ξεκίνησα να διαβάζω το συγκεκριμένο βιβλίο –ένα ακόμα βιβλίο για το Άουσβιτς και το Ολοκαύτωμα–, γνωρίζοντας πάνω κάτω ότι θα διαβάσω μία χιλιοειπωμένη ιστορία, αλλά από μια διαφορετική οπτική, οπότε και θα ανακαλύψω μια άγνωστη πτυχή της. Όμως αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι θα συγκλονιστώ τόσο πολύ από τη γραφή ενός συγγραφέα που «βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο» των αληθινών γεγονότων και δεν κρύβει τα λόγια του, ούτε κάνει εκπτώσεις και συμβιβασμούς σε όσα θέλει να επισημάνει. Ο Ιτούρμπε είναι ένας χαρισματικός συγγραφέας που μας καθηλώνει τόσο με την πρωτότυπη πλοκή του βιβλίου του όσο και με την ασύγκριτη γραφή του, ένα δείγμα της οποίας σας παρέθεσα στην αρχή. Μέσα στο βιβλίο του γίνονται αναφορές σε άλλα αριστουργήματα της Λογοτεχνίας, όπως «Το μαγικό βουνό» του Τόμας Μαν, κάτι που μας αποδεικνύει πως ο καλός συγγραφέας είναι πρώτα απ’ όλα δεινός αναγνώστης. Έτσι, μαθαίνουμε πως μέσα στο στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπίρκεναου υπήρξε η μικρότερη ίσως παράνομη βιβλιοθήκη στον κόσμο, που αποτελούνταν από οκτώ μόνο βιβλία. Κι εφόσον υπήρχε βιβλιοθήκη θα έπρεπε να έχει υπάρξει και μία θαρραλέα βιβλιοθηκάριος που τα φρόντιζε και τα έκρυβε σε διαφορετικό μέρος κάθε μέρα: η Ντίτα ή Εντίτα Αντλέροβα, μια δεκατετράχρονη Εβραιοπούλα από την Πράγα. Ποιος είπε ότι ήρωες είναι μόνο όσοι κάνουν θαρραλέα επίθεση κατά μέτωπο στον εχθρό ή στέκονται απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα ή θυσιάζονται προστατεύοντας τους συντρόφους τους; Ηρωίδα μπορεί να είναι και μία έφηβη κοπελίτσα που, μπροστά στους σκληροτράχηλους φρουρούς που συνοδεύουν τον διαβόητο Γιόζεφ Μένγκελε για επιθεώρηση στο μπλοκ 31 του στρατοπέδου, δεν διστάζει να κρύψει κάποια από τα πολύτιμα αν και κακοπαθημένα βιβλία κάτω από το ρυπαρό ρούχο της, κατάσαρκα πάνω στο λιπόσαρκο και υποσιτισμένο κορμί της, κοιτώντας κατάματα τον ίδιο τον «άγγελο του θανάτου» του Άουσβιτς.
    Μέσα από το εξαιρετικό αυτό χρονικό της ζωής της Ντίτα όσο παρέμεινε έγκλειστη στο φρικαλέο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Πολωνία, με την οσμή της καμμένης σάρκας και την ανθρώπινη τέφρα να πλανώνται στον αέρα, με τον θάνατο να αποτελεί τον καθημερινό σύντροφο όλων των κρατουμένων όπως και της ίδιας, ξαναθυμόμαστε τα συγκλονιστικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την απάνθρωπη κυριαρχία του Γ΄ Ράιχ και μαθαίνουμε περιστατικά και συμβάντα που αγνοούσαμε, όπως την ύπαρξη και «φιλοξενία» πεντακοσίων περίπου παιδιών στο στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς και τη λειτουργία ενός άτυπου σχολείου με προφορική διδασκαλία των παιδιών από ενήλικους κρατούμενους. Όχι, οι πωρωμένοι ναζί δεν ενδιαφέρονταν για τη μόρφωση των μικρών κρατούμενων, απλά χρειάζονταν και μερικά παιδιά ώστε να μπορούν να κινηματογραφούν προπαγανδιστικές σκηνές στα στρατόπεδά τους όπου ολόκληρες οικογένειες δήθεν «φιλοξενούνταν» και «καλοπερνούσαν» σε ένα «υγιές» περιβάλλον… Ένα ακόμα άγνωστο συμβάν, κατά την περιβόητη «φιλοξενία» όσων δεν ανήκαν στην Άρια φυλή, ήταν και η παράνομη διατήρηση της λιλιπούτειας βιβλιοθήκης των οκτώ βιβλίων, τα οποία αναλάμβανε ένα από τα μεγαλύτερα κορίτσια να φυλάει, να διανέμει στους υποτυπώδεις δασκάλους και να τα κρύβει κάθε βράδυ και σε διαφορετικό σημείο. Βιβλία αταίριαστα μεταξύ τους και πιθανόν μηδαμινού ενδιαφέροντος για κάποιον σήμερα, όπως το βιβλίο «Βασικές αρχές γεωμετρίας», ένας ταλαιπωρημένος άτλαντας, μία «Ρώσικη γραμματική», η «Σύντομη ιστορία του κόσμου» του Γουέλς, ένα ρώσικο μυθιστόρημα, ένα κείμενο για την «Εισαγωγή στην ψυχανάλυση» του Φρόιντ, ένα τσέχικο μισοδιαλυμένο μυθιστόρημα με τον τίτλο «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» και ένα γαλλικό μυθιστόρημα χωρίς εξώφυλλο και με λιγότερες σελίδες από τις κανονικές, ξεφτισμένο και διάσπαρτο από στίγματα υγρασίας, που η Ντίτα με τον καιρό ανακάλυψε πως ήταν το αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας «Ο κόμης Μοντεχρίστο», του Δουμά…
    Μέσα από την αγωνιώδη για την επιβίωση καθημερινότητα της μικρής εβραιοπούλας Ντίτα, περιπλανιόμαστε στη ζοφερή πραγματικότητα του στρατοπέδου Άουσβιτς, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, η ζωή έχει μηδαμινή αξία, οι κρατούμενοι αποτελούν αναλώσιμο υλικό, η τροφή έχει περισσότερη αξία και από το χρυσάφι και η ελπίδα μοιάζει να μην έχει κανένα νόημα. Κι όμως, η νεαρή «Βιβλιοθηκάριος του Άουσβιτς» μας διδάσκει πως το θάρρος μπορεί να κρύβεται μέσα και στην πιο ασήμαντη πράξη, πως τα όνειρα και την αγάπη δεν μπορεί κανείς να σου τα στερήσει και πως η ζωή μπορεί να υμνηθεί και να θριαμβεύσει ακόμα και μέσα στο λημέρι του θανάτου. Διαβάστε το, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Ντίτα Κράους.
 
Η ιστορία της μικρότερης και πιο επικίνδυνης βιβλιοθήκης στον κόσμο, ειπωμένη από μια κρατούμενη του Άουσβιτς που κατόρθωσε να επιβιώσει.
 
Ιανουάριος του 1944. Η έφηβη Ντίτα Κράους με τους γονείς της μεταφέρεται από το γκέτο των Εβραίων της Τερεζίν στην Πράγα στο στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Μόνο η Ντίτα Κράους και μια χούφτα ακόμα κρατούμενοι επέζησαν, έπειτα από παραμονή ενός έτους, πριν από την απελευθέρωσή τους από τους Συμμάχους την Άνοιξη του ’45. Παρατηρεί τα πάντα, θυμάται τα πάντα και αφηγείται τα πάντα στον Αντόνιο Ιτούρμπε: Τον φόβο, τους συντρόφους που βρίσκαν νεκρούς το πρωί από την πείνα και το κρύο, την καταναγκαστική εργασία κάτω από τα γρονθοκοπήματα των «Κάπος», τις περιοδικές «επιλογές» που ξεχώριζαν τους υγιείς από τους αρρώστους που οδηγούνταν στα κρεματόρια.
 
Μα πάνω απ’ όλα, θυμάται τον Φρέντι Χιρς, τον αρχηγό του παιδικού μπλοκ 31. Στη μαύρη λάσπη του Άουσβιτς που καταπίνει τα πάντα, ο Φρέντι Χιρς έκτισε μυστικά ένα σχολείο. Οι Ναζί δεν το ξέρουν. Όπως δεν γνωρίζουν και την ύπαρξη της μικρότερης, κρυμμένης και παράνομης δημόσιας βιβλιοθήκης που υπήρξε ποτέ. Περιλαμβάνει έξι «ομιλούντα» βιβλία και οχτώ τυπωμένα. Τα τελευταία, η νεαρή Ντίτα τα κρύβει κάτω από το φόρεμά της με κίνδυνο της ζωής της.  
 
Το βιβλίο τιμήθηκε με το βραβείο TROA και μεταφράστηκε σε 22 γλώσσες
 
Είπαν για το βιβλίο:
 
«Ένα μυθιστόρημα που παρότι δεν χρυσώνει το χάπι για τις αδιανόητες θηριωδίες των στρατοπέδων θανάτου, αποτελεί ύμνο για τη ζωή.»
–Kirkus Reviews
 
«Ένα αξέχαστο, σπαρακτικό μυθιστόρημα.»
–Publishers Weekly
 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέα:
 
Ο Αντόνιο Ιτούρμπε γεννήθηκε στη Σαραγόσα και μεγάλωσε στη Βαρκελώνη. Σπούδασε δημοσιογραφία και εργάζεται ως πολιτιστικός συντάκτης και βιβλιοκριτικός. Είναι από το 1996 διευθυντής του περιοδικού «Que Leer». 

«ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΟΥΣ», της Άννης Παπαθεοδώρου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΟΥΣ», της Άννης Παπαθεοδώρου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Άνεμος
Σελίδες: 366
Τιμή με έκπτωση: 14,27€
 
          Για την αγαπημένη Άννη Παπαθεοδώρου και το αξιόλογο συγγραφικό της έργο έχω γράψει συχνά στο παρελθόν. Η αφορμή της γνωριμίας μας, διά ζώσης αλλά και μέσα από τα μυθιστορήματά της, στάθηκε η εμβληματική δυστοπική τριλογία της με τίτλο «Ευτοπία», στην οποία έχω αναφερθεί αναλυτικότατα για κάθε ένα από τα τρία βιβλία. Είχα την πεποίθηση πως μέσα από ένα τέτοιο εκτενές, μοναδικό και επικό έργο, η συγγραφέας θα είχε ξεδιπλώσει το συγγραφικό της ταλέντο σε όλη του την έκταση και δυναμική. Εντούτοις, ήρθε το νέο –κοινωνικό αυτήν τη φορά– βιβλίο της με τίτλο «Οι τρεις τους», πάντοτε από την Άνεμος Εκδοτική, για να με διαψεύσει πανηγυρικά. Η συγγραφέας μπόρεσε με ευκολία και αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητα να μεταπηδήσει σε άλλο λογοτεχνικό είδος, χαρίζοντάς μας ένα μυθιστόρημα εντελώς διαφορετικό από τα τρία προηγούμενά της, χωρίς όμως να στερηθεί σε τίποτα από την ικανότητά της να θίγει πλείστα όσα σημαντικά θέματα. Το εξαιρετικό μυθιστόρημα «Οι τρεις τους» ανήκει σαφώς στην κατηγορία του κοινωνικού βιβλίου, αλλά διατηρεί κάτι από τη «φλόγα της επανάστασης» που κρύβει διαρκώς μέσα της η συγγραφέας, αποδεικνύοντάς μας πως ακόμα και μέσα από τα πιο συνηθισμένα θέματα, όπως η γυναικεία φιλία, οι έρωτες, οι απιστίες, τα μυστικά και οι αναπάντεχες αποκαλύψεις, μπορούν να θιγούν σημαντικότατα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα, ακόμα και κρυμμένες πτυχές της Ιστορίας. Η Άννη Παπαθεοδώρου αφήνει να ξεδιπλωθεί η γλαφυρή και ευαίσθητη πλευρά της χαρισματικής πένας της και μας συγκινεί με μία μοναδική ιστορία τριών γυναικών που η ζωή τις έδεσε με αδιάρρηκτους δεσμούς για πάντα.
          Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, με τη Χούντα να πνέει τα λοίσθια, τρία έφηβα κορίτσια γνωρίζονται στο Γυμνάσιο και μοιράζονται αναγκαστικά ενάμισι θρανίο, χωρίς να μπορούν καν να υποψιαστούν πως οι Μοίρες τούς επιφυλάσσουν πολλές και ευφάνταστες ανατροπές στο προκαθορισμένο πεπρωμένο τους. Η Εύη, η Βιβή και η Λία είναι τόσο όμοιες όσο η μέρα με τη νύχτα· όμως τις συνδέουν πολλά και διαφορετικά πράγματα, ξεκινώντας από το παρόμοιο οικογενειακό τους περιβάλλον. Μοναχοπαίδια μεσοαστικών οικογενειών και οι τρεις, μεγαλώνουν μέσα στην αγάπη και την προστασία των γονιών τους με σχεδόν προκαθορισμένη τη μελλοντική τους πορεία: σπουδές, εργασία, γάμος και οικογένεια. Η φιλία τους ισχυροποιείται και ανθίζει καθώς τα χρόνια περνούν, ενώ οι τρεις τους αποτελούν πλέον ένα ενιαίο σύνολο στο οποίο η μία αντιπροσωπεύει το πνεύμα, η άλλη τη σάρκα και η τρίτη το συναίσθημα. Μέσα στις ομοιότητές τους αναζητούν διακαώς διαφορετικά πράγματα, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία και τον χαρακτήρα τους. Η Βιβή αποζητά να αγαπηθεί, καθώς είναι και η ίδια μια μεγάλη καρδιά, που κατανοεί και συγχωρεί τα πάντα. Η Εύη επιθυμεί να καταλάβει τον κόσμο γύρω της και βρίσκει καταφύγιο και ικανοποίηση στις πνευματικές αναζητήσεις. Η Λία επιδιώκει τις σαρκικές απολαύσεις, την καλοπέραση και τον έρωτα σαν αυτοσκοπό της και όχι σαν μέσο για την επίτευξη κάποιου απώτερου στόχου. Το κυριότερο κοινό τους σημείο, όμως, είναι η χωρίς όρους βαθιά αγάπη της μίας για την άλλη, μια αγάπη αληθινή που αντέχει στον χρόνο και στα περίεργα τερτίπια της μοίρας, που τις δοκιμάζει διαρκώς.
       Καθώς τα χρόνια περνούν, οι τρεις κοπέλες ενηλικιώνονται, ωριμάζουν, ερωτεύονται, ακολουθούν διαφορετικές πορείες –οι οποίες ενίοτε συγκλίνουν, ακόμα και αν αρχικά δεν το γνωρίζουν οι ίδιες– και κυνηγούν τις προσδοκίες, τις επιθυμίες και τα όνειρά τους. Κάποιες τις πετυχαίνουν, κάποιες ευοδώνονται και κάποιες άλλες όχι, κάποια πραγματοποιούνται και κάποια διαψεύδονται οικτρά, όμως εκείνες γνωρίζουν πως θα έχουν πάντα η μία την άλλη ό,τι κι αν συμβεί, όσες αναποδιές και δυσκολίες και αν συναντήσουν. Το καταφύγιό τους θα είναι πάντοτε το παραθαλάσσιο εξοχικό της μίας, η ενατένιση της θάλασσας ή της γύρω βλάστησης από το μπαλκόνι, ο κόκκινος καναπές και η παρατήρηση του περίεργου πίνακα του Μιρό στο σαλόνι με τη συνοδεία ενός ή και περισσοτέρων μπουκαλιών με ποτό, που λύνουν τις διστακτικές γλώσσες και καλμάρουν τις απρόσμενες καταιγίδες της ψυχής τους. Μήπως, όμως, η ίδια η ζωή τούς επιφυλάσσει επικίνδυνες στροφές που θα τις βγάλουν από την πορεία τους; Μήπως ο χρόνος και ο έρωτας αποδειχτούν ανίκητοι αντίπαλοι; Μήπως ένας και μόνο άντρας έχει τη δύναμη να διαχωρίσει το αδιάσπαστο και σφιχτοδεμένο σύνολο των τριών τους;
        Την απάντηση στα ερωτήματα αυτά θα την ανακαλύψετε μόνοι σας, αφότου διαβάσετε το νέο εξαιρετικό μυθιστόρημα της κ. Παπαθεοδώρου. Η συγγραφέας δημιουργεί ένα πανέμορφο σύμπαν «στον αστερισμό του έρωτα των σαλιγκαριών» –θα ανακαλύψετε τι ακριβώς σημαίνει αυτό, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της– όπου μας παρασύρει με την ασύγκριτη γραφή της, την ύφανση μιας καλοδουλεμένης πλοκής, τους αλησμόνητους χαρακτήρες και την απεικόνιση μιας ολόκληρης και ιδιαίτερα ταραγμένης εποχής της χώρας μας. Η κοινωνία σιγοβράζει κάτω από την καταπίεση της δικτατορίας, φλέγεται και επαναστατεί, ανατρέπει το απολυταρχικό χουντικό καθεστώς για να γεννηθεί ένας νέος, καλύτερος κόσμος και κατευθύνεται ολοταχώς στην απελευθερωτική Μεταπολίτευση, τον φιλόδοξο σοσιαλισμό, την ακόλουθη ασυδοσία και τον αβάσιμο ταχύρρυθμο πλουτισμό, με την αναπόφευκτη κρίση και ύφεση να ελλοχεύουν, αφού τα πάντα έχουν κάποιο τίμημα. Εν μέσω όλων αυτών, οι τρεις ηρωίδες μας αγωνίζονται και παραιτούνται, κερδίζουν και χάνουν, απογοητεύονται και πετυχαίνουν, απομακρύνονται και ξανασμίγουν, προδίδονται και προδίδουν, εξοργίζονται και συγχωρούν, αποδεικνύοντάς μας πως η πραγματική φιλία που συνοδεύεται από αληθινή αγάπη χωρίς όρους, όσο κι αν δοκιμάζεται, όσο κι αν πληγώνεται, μπορεί να αντέξει τα πάντα αν τα θεμέλιά της είναι γερά χτισμένα.
        Οφείλω τα θερμά και ειλικρινή μου συγχαρητήρια στην αγαπημένη Άννη Παπαθεοδώρου για το νέο της μυθιστόρημα «Οι τρεις τους», ένα βιβλίο μεγαλειώδες, συγκινητικό και αλησμόνητο στη βαθύτερη ουσία του, μέσα στην επιφανειακή απλότητά του, το οποίο και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε, Φίλοι μου!
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Στην Αθήνα της δεκαετίας του ’70 –εν μέσω κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών αλλαγών, με τη Χούντα να απέρχεται και την ελπιδοφόρα Μεταπολίτευση να μπαίνει στο προσκήνιο–, τρεις έφηβες γνωρίζονται στο Γυμνάσιο.
Το ενάμισι θρανίο, που αναγκαστικά μοιράζονται στην τάξη, είναι μόνο η απαρχή μιας φιλίας γνήσιας και ανθεκτικής και μιας σχέσης αδιάρρηκτης, που τίποτα δεν φαίνεται ικανό να την επηρεάσει.
Οι τρεις τους είναι πλέον αξεχώριστες, αφού η μία αποτελεί την καρδιά, η δεύτερη τη σάρκα και η τρίτη το πνεύμα του αδιάσπαστου συνόλου τους.
Τα χρόνια περνούν κι εκείνες ενηλικιώνονται, ακολουθώντας η καθεμιά και διαφορετικό δρόμο. Στην πορεία, θα γνωρίσουν τον έρωτα, τη συντροφικότητα, τις απολαύσεις, κυνηγώντας ιδανικά, όνειρα, επιθυμίες και φιλοδοξίες.
Όμως, η ζωή ή οι Μοίρες τις κατευθύνουν σε διαφορετικές από τις αρχικές τους πορείες, θέτοντάς τις αντιμέτωπες με διλήμματα, ενοχές και μυστικά που παραμονεύουν σε κάθε στροφή του δρόμου τους.
Θα κατορθώσουν οι τρεις τους να διατηρήσουν τη φιλία τους αλώβητη; Θα έχουν τη δύναμη να κατανοήσουν, να συγχωρέσουν και να βάλουν την αγάπη που τις δένει πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο;
 
Η χαρισματική συγγραφέας μάς παρασύρει σε μια δυνατή ιστορία ενηλικίωσης, αστείρευτης αγάπης δίχως όρους και λυτρωτικής συγχώρεσης. 

«ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!», παρουσιάζει η Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ - Συστήνει η Κλειώ Τσαλαπάτη

           Την αγαπητή κ. Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ είχα τη χαρά να τη γνωρίσω από κοντά σε κάποια παρουσίαση βιβλίου πριν από λίγα χρόνια. Φέτος, με την αφορμή της κυκλοφορίας του τελευταίου μυθιστορήματός της από τις εκδόσεις Ωκεανός με τίτλο «Ούτε μια μέρα παραπάνω!», έχω και την τιμή να τη φιλοξενώ στο ιστολόγιό μου «Φίλοι της Λογοτεχνίας», όπου μας παρουσιάζει η ίδια το πιο πρόσφατο έργο της. Η συγγραφέας στο νέο λογοτεχνικό ψυχογράφημά της καταπιάνεται με ένα φλέγον και ιδιαίτερα επίκαιρο θέμα: αυτό της γυναικείας κακοποίησης και της ενδοοικογενειακής βίας, ενώ επικεντρώνει την προσοχή της στους ανθρώπινους χαρακτήρες και την πολύπλοκη ψυχολογία του καθένα τους. Το νέο της συναρπαστικό πόνημα θα μας ταξιδέψει σε μακρινές εποχές και σε σαγηνευτικούς τόπους, ενώ θα μας καθηλώσει με την ενδιαφέρουσα πλοκή του και θα μας προβληματίσει με όσα καίρια θέματα θίγει η συγγραφέας.
          Την ευχαριστώ ολόθερμα για τον χρόνο που μου διέθεσε, αναλαμβάνοντας να μας παρουσιάσει η ίδια το έργο της, της εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία και σας προσκαλώ να διαβάσετε τα όσα μας εκμυστηρεύεται η εξαίρετη Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς λίγο περισσότερο το νέο συναρπαστικό της μυθιστόρημα «Ούτε μια μέρα παραπάνω!».
 
    «Ούτε μια μέρα παραπάνω!» είναι το τέταρτο μυθιστόρημα-ψυχογράφημα που έγραψα, με πολύ επίκαιρο θέμα που είναι η συναισθηματική και σεξουαλική κακοποίηση και βία, ο ρατσισμός, οι σχέσεις σκλάβας – αφέντη, τα ψυχικά τραύματα και εν τέλει η συναισθηματική ωριμότητα και ανθεκτικότητα· βιβλίο γραμμένο με το απαραίτητο σασπένς ενός θρίλερ…
    Είναι αλήθεια ότι όταν η μνήμη της ψυχής μας είναι πληγωμένη, έχει πολύ μεγάλη ανάγκη να ξεχάσει, να συγχωρέσει και να λυτρωθεί. Έτσι ήταν και η ζωή των ηρωίδων μου, από μικρές είχαν ψυχολογικά τραυματικά βιώματα τα οποία τις οδήγησαν να πάρουν απρόβλεπτες αποφάσεις, να ξεπεράσουν τα όρια και τον εαυτό τους…
    Είναι η ιστορία από τρεις γενιές γυναικών: η Ανίτα η γιαγιά, η Βερόνικα η κόρη και η Ελπίδα η εγγονή. Αυτές οι γυναίκες βίωσαν δύσκολες σχέσεις μεταξύ μάνας και κόρης, μέχρι να καταφέρουν με την αγάπη τους να αποδεχθούν η μια την άλλη.
    Η ιστορία μας αρχίζει το 1900 στο Γιοχάνεσμπουργκ στη βαμβακοφυτεία του έλληνα επιχειρηματία Λεοντή Βλασσόπουλου, άνδρα γοητευτικού και σκληρού, από οικογένεια όπου οι άνδρες ήταν αφέντες και ρατσιστές, ενώ οι γυναίκες τους ήταν φοβισμένες και υποταγμένες στους συζύγους τους.
    Ο γοητευτικός Λεοντής θα γνωρίσει στο ταξίδι που θα κάνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη δεκαεννιάχρονη φοιτήτρια Ανέτα Παπαδιαμάντη από τη Σκιάθο, της γνωστής οικογένειας του μεγάλου μας συγγραφέα… Ο μεγάλος έρωτας αρχίζει και ξεπερνάει τα όρια όταν εκείνος της ζήτησε να τον ακολουθήσει στην Αφρική και να γίνει γυναίκα του…
    Μετά από συγκλονιστικές ανατροπές, οι ηρωίδες μας αναγκάζονται να αποδράσουν στο Παρίσι, όπου εκεί αρχίζουν μια καινούργια ζωή, γεμάτη από περιπέτειες, σημαντικές γνωριμίες αξιόλογων και διάσημων ανθρώπων των Γραμμάτων, του Πνεύματος και της Τέχνης.
    Εμείς ακολουθούμε τους ήρωες μαγεμένοι και έκπληκτοι γιατί ανακαλύπτουμε ότι έχουν έντονες προσωπικότητες, παθιασμένες ιδιοσυγκρασίες, καλλιτεχνικές ευαισθησίες, μεγάλες αδυναμίες…
    Το βιβλίο είναι ατμοσφαιρικό και μας μεταφέρει σε διαφορετικές εποχές και χώρες όπου ακολουθούμε με κομμένη την ανάσα τους ήρωες και τις αντιδράσεις τους. Έτσι, με κομμένη την ανάσα, εξελίσσεται η ιστορία μας μέχρι το 2000, από το Παρίσι στο Λονδίνο, στην Αθήνα και τη Σκιάθο.
    Σημαντικό και πρωταρχικό ρόλο σε όλη μας την ιστορία, παίζει η Βερόνικα και το μυστικό της! Ποιο είναι αυτό το μεγάλο μυστικό; Αυτό που είδε μέσα στον πελώριο καθρέφτη στο αποικιακό τους σπίτι όταν ήταν μόλις δεκατριών χρόνων και της δημιούργησε ψυχικά τραύματα για πάντα; Ποιον πραγματικά φοβάται η Βερόνικα;
    Με αυτό το βιβλίο μου, θέλησα να εμβαθύνουμε μαζί, αγαπημένοι μου φίλοι αναγνώστες, στον ψυχικό κόσμο των θυμάτων που έχουν υποστεί κακοποίηση και βία, με σκοπό να καταλάβουμε καλύτερα τους φόβους, τις ενοχές και τις τύψεις τους και να τους βοηθήσουμε να πάρουν τη σωστή απόφαση και να σπάσουν το γρηγορότερο τη σιωπή, ώστε να σωθούν πριν να είναι πολύ αργά.
 

Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ

 
Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέως:

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, αλλά από μικρή μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Δημοσιογραφία, Δημόσιες και Κοινωνικές σχέσεις.
Στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου σπούδασε Συμβουλευτική Ψυχολογία. Εν συνεχεία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης σπούδασε Ψυχολογία και Επιστήμες της Εκπαίδευσης. Πανδρεύτηκε Ελβετό και απέκτησε δυο παιδιά.
Ζει μόνιμα στη Γενεύη όπου εργάστηκε ιδιωτικά κάνοντας Συμβουλευτική Ανθρωπίνων Σχέσεων.
Είναι ενεργό μέλος πολλών συλλόγων, φιλανθρωπικών, πολιτισμικών, κοινωνικών καθώς και λογοτεχνικών. Είναι μέλος του συμβουλίου της «Ελβετικής Επιτροπής για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα».
Εκπρόσωπος στην Ελβετία των «Διεθνών Βραβείων Giuseppe Sciacca», τα οποία δίνονται κάθε χρόνο στο Βατικανό της Ρώμης.
Πρέσβειρα στην Ελβετία του Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών και Μελετών «Ιωάννης Καποδίστριας».
Μέλος της «Εθνικής Εταιρίας Των Ελλήνων Λογοτεχνών».
Το 2015 βραβεύτηκε από την Ελληνική Εταιρία Μεταφραστών Λογοτεχνίας με το Χρυσό Μετάλλιο για τη συμβολή της στη διάδοση της ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό.
Από το 1996 είναι Υπεύθυνη–Συντονίστρια-0ργανώτρια του Ελληνικού «Λογοτεχνικού Κύκλου Βιβλιόφιλων Γενεύης».
Είναι Ελληνίδα της Διασποράς όπου με το έργο της, τη συνεχή φροντίδα της για τα Ελληνικά Γράμματα και τη Λογοτεχνία προσπαθεί να τιμά τη χώρα της στο Εξωτερικό.
Το πάθος της  για την ζωή και τον άνθρωπο την  οδήγησαν στην συγγραφή ποιημάτων και στίχων από νεαρή ηλικία .
Η μελέτη και η ανάλυση του ψυχικού κόσμου των ανθρώπων , την παθιάζει από πάντα και αυτό αποτυπώνεται στα βιβλία της .
Έχει γράψει τέσσερα Μυθιστορήματα – Ψυχογραφήματα:
Η «Η θεατρίνα της ζωής», εκδόσεις Σαββάλας, Ιούνιος 2011.
Το «Ολόγυμνη με ψυχικές χειροπέδες», εκδόσεις Ωκεανός, Ιούνιος 2015.
Το «Θύελλα στη Βενετία», εκδόσεις Ωκεανός, Ιούνιος 2019.
Το «Ούτε μια μέρα παραπάνω!», εκδόσεις Ωκεανός, Ιούνιος 2021
 
Μπορείτε να επικοινωνείτε με τη συγγραφέα:
e-mail: wanda.chuard@bluewin.ch
www.venetiapitsiladi.com
 
Επιλεγμένη εργογραφία Βενετίας Πιτσιλαδή-Σούαρτ:

«ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!»

Εκδόσεις: Ωκεανός (2021)
Σελίδες: 352
Τιμή με έκπτωση: 11,60€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Μακάρι να μπορούσα να ξεχάσω τα λόγια εκείνα, γραμμένα με αίμα στον καθρέφτη της μνήμης μου...|
Μακάρι να μπορούσα να κρύψω τα σημάδια που άφησες απάνθρωπα στο κορμί μου.
Μακάρι να μπορούσα να σβήσω τις οδυνηρές αναμνήσεις που πληγώνουν την ψυχή μου... Μακάρι...
Τρεις γενιές γυναικών. Ανίτα, Βερόνικα, Ελπίδα. Γυναίκες που βίωσαν δύσκολες σχέσεις μεταξύ μάνας και κόρης. Γυναίκες που επένδυσαν σε σχέσεις θυελλώδεις και καταστροφικές με άνδρες που τις διαμόρφωσαν. Γυναίκες κυνηγημένες από τον φόβο και την απόγνωση, τραυματισμένες από παράφορους βίαιους έρωτες, με αμαρτωλές σχέσεις εκτός ορίων, γεμάτες δύναμη αλλά κι αδυναμίες βαθιά ανθρώπινες, μας παρασύρουν στα συναισθηματικά τους ταξίδια, από την Νότιο Αφρική στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στην Αθήνα, στην Σκιάθο. Οι άνδρες ήρωες, βίαιοι, βάρβαροι, διανοούμενοι, τέλειοι ή ατελείς εραστές… Ο Λεοντής, ο Μισέλ, ο Αλέξης, ο Νικόλας, ο Αντώνης… Όλοι στην αναζήτηση μιας άπιαστης αλήθειας…
Ένα ψυχογράφημα για την συναισθηματική και την σεξουαλική κακοποίηση και την βία, τον ρατσισμό, τις σχέσεις σκλάβας-αφέντη, τα ψυχικά τραύματα, και εν τέλει την συναισθηματική ωριμότητα και ανθεκτικότητα.
 
Η Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ, συνθέτει με μαεστρία ένα πολυσύνθετο λογοτεχνικό ψυχογράφημα, πλάθει με τέχνη το ψυχολογικό υπόβαθρο και αναλύει με φιλοσοφική και στοχαστική ματιά τις ευαισθησίες και τα βιώματα των ηρώων.
 
«ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ»

Εκδόσεις: Ωκεανός (2019)
Σελίδες: 368
Τιμή με έκπτωση: 12,50€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Έβγαλε από την τσέπη του το περίστροφο. Αυτό το ίδιο περίστροφο με το οποίο πυροβόλησε το πρωί τον άλλον. Εκείνον τον καραγκιόζη που τόλμησε να τον αγνοήσει!
 
Ένα πάμφτωχο παιδί, περιφρονημένο από την οικογένειά του μια οικογένεια του «σκυλολογιού», της πλέμπας της Κέρκυρας, από να,  γύρισμα της τύχης, θα δει τη μίζερη ζωή του ν’ αλλάζει. Θα γίνει ένας μεγιστάνας των επιχειρήσεων, ένας μπον βιβέρ, ένας άνθρωπος της απόλυτης εξουσίας. Ένας υπεράνθρωπος.
Ο μέγας και πολύς κόντες Διονύσιος Γιαννάτος, θα κατακτήσει τη Βενετία όπου θα τον ρίξει η μοίρα του, θα φτάσει στην κορυφή της επιτυχίας και θα ραγίσει τις καρδιές πολλών γυναικών. Ανάμεσά τους η Λουίζα, η Ορνέλα, η Χρύσα. Τρεις διαφορετικές γυναίκες, τρεις εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες. Η μία απλοϊκή και δοτική, η άλλη προκλητική και φιλήδονη. Η τρίτη ευαίσθητη, εύθραυστη και ονειροπόλα.
Όλες θα τον λατρέψουν, αλλά δεν θα τον κερδίσει καμία…
Γιατί η μόνη γυναίκα που είναι ριζωμένη στην καρδιά του, μία και μοναδική, αυτή που του στέρησε όλα όσα η ψυχή του λαχταρούσε, είναι η μάνα του. Μάνα και κατάρα στη ζωή του…
Ένα συγκινητικό, βαθύ μυθιστόρημα για την ανεκπλήρωτη Αγάπη, για τα ψυχικά τραύματα που αφήνει η έλλειψή της, για τον αγώνα του ανθρώπου να κερδίσει αυτό που δεν μπορεί να έχει.
 
Η Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ, συνθέτει ένα λογοτεχνικό ψυχογράφημα με μαεστρία, ευαισθησία, φιλοσοφική ματιά και ποιητικό στοχασμό, απογυμνώνει τις κρυμμένες ανθρώπινες αδυναμίες, τις αμαρτίες και τα πάθη.
 
«ΟΛΟΓΥΜΝΗ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ»

Εκδόσεις: Ωκεανός (2015)
Σελίδες: 352
Τιμή με έκπτωση: 10,20€
 
Υπόθεση Οπισθόφυλλου:
 
Αρετή-Αναστάσια-Άρτεμη. Μια διχασμένη γυναίκα με τρία ονόματα, τρεις προσωπικότητες, τρία διαβατήρια διεξόδου στη ζωή.
Η μάνα της εξαρτημένη από ένα πάθος καταστρέφεται, ενώ η κόρη προσπαθεί να σωθεί… Ένα σεξουαλικό έγκλημα, μια δολοφονία, μια πάλη ισορροπίας και ένα πέλαγος αισθημάτων. Ανθρώπινα πάθη, λάθη, αδυναμίες, μίσος, δίψα για εκδίκηση, ευαισθησίες, ποίηση και λύτρωση. Μεταξύ ηδονής και οδύνης, φθοράς και αφθαρσίας, οι ήρωες υπερβαίνουν τα όρια και παρασύρονται μέσα στην εξάρτηση του παράφορου έρωτα.
Η πρωταγωνίστρια, λίγο πριν από μια σημαντική διάλεξη, ανατρέχει στο αρχείο της μνήμης όπου όλα τα γεγονότα είναι βαθιά χαραγμένα, αποτυπωμένα και τραγικά, με πολλά αποσιωπητικά και ερωτηματικά. Όλα είναι γραμμένα με ματωμένες λέξεις, δακρυσμένες σημειώσεις χαραγμένες με μαχαίρι στην μνήμη, πονεμένες αναμνήσεις δεμένες με χειροπέδες…
 
Η Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ συνθέτει ένα λογοτεχνικό ψυχογράφημα, στο οποίο καταπιάνεται με μια πολυσχιδή γυναικεία προσωπικότητα και με συναισθηματική λεπτότητα διεισδύει βαθιά στα ψυχικά τραύματα της ηρωίδας…